Pomornica

by Ewa Przydryga

Julia razem z mężem Wiktorem wprowadzają się do jej rodzinnego domu. Tam przed laty wydarzyła się tragedia. W trakcie przyjęcia w ogrodzie jeden z gości został brutalnie zamordowany. Mimo dramatycznych wspomnień związanych z tym miejscem Julia właśnie tutaj próbuje rozpocząć nowy rozdział w swoim życiu.

Pewnego dnia, pod nieobecność męża, zauważa w ogrodzie balonik z ukrytą w nim zaszyfrowaną wiadomością. Wiedziona złym przeczuciem jedzie pod wskazany adres i trafia do obskurnego motelu, w którym dosłownie przed chwilą doszło do brutalnego gwałtu.

Kiedy tego samego dnia w domu małżeństwa zjawia się policja, idealny świat Julii znów rozpada się na kawałki. Ona sama zostaje wciągnięta w niebezpieczną grę, mają swój początek szesnaście lat temu na feralnej imprezie tuż obok domku na drzewie.

Genres: Audiobook, Crime, Polish Literature

352 pages, Paperback

First published March 22, 2023

Reviews

[teach_book · Rating 5 out of 5]

GENIALNE!!!

[Donaam · Rating 2 out of 5]

2,5 ⭐️
Pomysł był dobry, ale poszedł w innym kierunku.
Przewidywalna fabuła. Szkoda.

[DomiCzytaPL · Rating 4 out of 5]

Ewa Przydryga napisała przejmujący thriller psychologiczny, o demonach przeszłości i o tych, siedzących w ludzkich głowach. Chociaż? Może to jedno i to samo?

Smutna to była lektura, tak w ostatecznym rozrachunku, bardzo smutna.

Rozświetlała ją lokacja, czyli moje ukochane Trójmiasto, a dokładnie Gdynia 🌊

[Aleksandra Gratka · Rating 1 out of 5]

Trochę przekombinowana, trochę przewidywalna. Papierowi bohaterowie, bzdurne zwroty akcji. Strata czasu.

[Sylwka (unserious.pl) · Rating 4 out of 5]

Ostatnio naszła mnie ochota na przeczytanie/odsłuchanie dobrego thrillera psychologicznego i od razu do głowy przyszło mi jedno nazwisko — Ewa Przydryga. Przeskrolowałam więc moją apkę EmpikGo i zaintrygowana rozpoczęłam znajomość z Pomornicą. ;) Pomornica

Demony przeszłości.
"Julia i Wiktor, nowożeńcy, wprowadzają się do rodzinnego domu panny młodej. Pod nieobecność męża kobieta zauważa w ogrodzie balonik z zaszyfrowaną wiadomością. Znaleziona w nim wizytówka prowadzi Julię do obskurnego motelu na obrzeżach miasta, do pokoju, w którym kilka chwil wcześniej doszło do brutalnego gwałtu.
Jeszcze tego samego dnia w ich domu zjawia się policja, a Wiktor zostaje aresztowany. Idealny świat Julii w jednej chwili legł w gruzach. Kobieta zostaje wciągnięta w niebezpieczną grę, która miała swój początek w jej dzieciństwie w dawnej kryjówce małej Julii. Był nią znajdujący się w ogrodzie domek na drzewie. Szesnaście lat wcześniej jej matka i dziesięcioletnia wówczas Julia znalazły pod nim okaleczone zwłoki zaprzyjaźnionego z rodziną chłopca."

Przeszywający, mroczny klimat.
Ewa Przydryga wie, jak grać emocjami czytelników, moderować tempo akcji i przedstawiać fakty tak, by wodzić czytelników/słuchaczy za nos.

Ten sam świetnie wypracowany schemat wykorzystała w Pomornicy. Powieści, która na samą myśl o bohaterach i wydarzeniach, powoduje u mnie szereg przemyśleń i lekkie ściskanie w dołku.

Gdyż klimat tej powieści jest gęsty i mroczny, a współczesne problemy i przeszłość głównej bohaterki podane w odpowiednich proporcjach, a także koneksjach, budują napięcie i zapewniają odpowiedni poziom emocji.

Zakończenie, które mocno mnie zaskoczyło, również do ułomków nie należy, a bohaterowie (szczególnie nastolatka ze swoimi psychicznymi problemami) są wykreowani tak, by rozbudzić w czytelniku/słuchaczu całą paletę emocji.

Dlatego jeżeli macie ochotę na bardzo dobry thriller psychologiczny z tajemnicą z przeszłości, to Pomornica Ewy Przydryga powinna przypaść Wam do gustu.

Polecam!

https://unserious.pl/2023/06/pomornic...

[Maja · Rating 4 out of 5]

3,5 okey to było kreatywne

[Agnieszka Kalus · Rating 3 out of 5]

Podczas imprezy dochodzi do zbrodni. Ginie nastolatek. Sprawa szybko zostaje zamknięta, zabójca ląduje na wiele lat w więzieniu. Gdy odsiaduje wyrok, ponownie dochodzi do dziwnych wydarzeń, w które wplątana zostaje jedna z uczestniczek tej fatalnej imprezy. Postanawia dowiedzieć się, kto wziął ją na cel i dlaczego komuś zależy na zniszczeniu jej życia. Mroczna historia z wieloma zaskoczeniami.

[Girlinthebooks · Rating 5 out of 5]

Jesteście gotowi na thriller psychologiczny, który zapewnia wszystko czego wymagacie od tego gatunku a nawet to czego nie wiedzieliście, że pożądacie w książkach? „Pomornica” przedstawia historię małżeństwa i rodziny, która jak wiele innych skrywa tajemnice, jednak w tym wypadku są one naprawdę mroczne, a co najciekawsze powracają po latach niczym boomerang. Żółty balonik znaleziony w ogrodzie, Wiktor oskarżony o gwałt podczas gdy jego żona w pamięci nadal ma dramatyczne wydarzenia sprzed lat. Czy można uwolnić się od mar z przeszłości? Do czego może doprowadzić niewinna znana wszystkim zabawa w piekło-niebo? Kto lub co podsuwa tajemnicze wiadomości? Czy tragedie sprzed lat mogą mieć wpływ na obecne zdarzenia? Tego wszystkiego dowiecie się jak tylko przeczytacie ten tytuł.
Jest tu masa elementów, które przyciągnęły moją uwagę i zasługują na wyróżnienie, ale jednym z nich, który po raz pierwszy tak bardzo zaintrygował mnie w książkach tej autorki to sposób kształtowania relacji między bohaterami. To właśnie rodzina i przyjaciele w tej pozycji pełnią kluczowe role. Wyraziste i bardzo ważne w kontekście całości relacje sprawiały, że bardzo angażowałam się w lekturę. Portret psychologiczny każdego z bohaterów został rozbudowany, a ich działania zawsze zawierają silne uzasadnienie, które jest przedstawiane czytelnikowi, nie tracąc przy tym nuty zaskoczeń i napięcia. Nie zawiodłam się także co do miejsca osadzenia historii, która rozgrywa się na terenie trójmiasta. Charakterystyczne dla książek autorki jest prowadzenie co najmniej dwóch linii czasu, z których jedna najczęściej odkrywa wspomnienia z dzieciństwa, w którym pewne sytuacje zmieniają życie, a szczególne psychikę na zawsze. Ten zestaw otrzymaliśmy także w „Pomornicy”.
Ewa Przydryga stworzyła precyzyjnie utkaną, mroczną i przede wszystkim nieodkładalną historię. Ten styl i klimat jest nie do podrobienia! Intensywne wejście w najciemniejsze sfery ludzkiej psychiki zostało opatrzone gęstą atmosferą i akcją rozwijającą się w tempie idealnym do tego by jednocześnie delektować się lekturą i z niecierpliwością niepokoić o dalsze losy bohaterów. Zemsta, gniew, kłamstwa, a przy tym dziecięca niewinność i swoboda. Gorąco polecam wybrać się w tę podróż, która może zająć wam jeden wieczór, ale zapaść w pamięci na bardzo długo! Przeczytałam niedawno stwierdzenie, że coś się „Odprzydrygowało” i nie ma lepszego słowa by opisać specyficzny klimat tych dzieł!

[Ewa · Rating 4 out of 5]

Pani Ewa Przydryga jest dla mnie mistrzynią tworzenia w książce mrocznego i pełnego niepokoju klimatu. To, jak ta duszna atmosfera oddziałuje na czytelnika jest po prostu niesamowite.

"Pomornica" to thriller psychologiczny, który idealnie oddaje umiejętności autorki!
Książka rozpoczyna się w momencie, gdy Julia wraz z mężem Wiktorem wprowadzają się do jej rodzinnego domu, w którym wiele lat temu doszło do tragedii. Na posesji domu brutalnie zamordowano chłopiec. Wszystkie znaki i dowody wskazują na jedną osobę, dlatego też złapanie sprawcy i zamknięcie sprawy wydaje się banalnie proste.

W trakcie rozpakowywania swoich rzeczy Julia zauważa w ogrodzie balonik, w którym znajduje się ukryta wiadomość. Czy to przypadek, że balon został przyczepiony dokładnie w tym samym miejscu, gdzie 16 lat temu zamordowano tamtego chłopca? Pełna niepokoju, ale także wiedziona ciekawością i przeczuciem jedzie pod wskazany adres, który prowadzi ją prosto na parking obskurnego motelu, gdzie zauważa patrol policji. Okazuje się, że przed chwilą doszło tam do gwałtu. Dlaczego ktoś chciał, by tam przyjechała? Z jakiego powodu jeszcze tego samego dnia do jej domu przyjeżdżają policjanci i wypytują o jej męża? Co się stało, że Wiktor zostaje aresztowany? I czy to wszystko jest połączone z wydarzeniami sprzed 16 lat?

Ta książka to zaplątana sieć pełna sekretów. Gdy udaje się rozwiązać jeden supeł nagle ukazuje się kolejny. Fabuła jest określona, a akcja zmierza z punktu A, do punktu B - czyli wyjaśnienia tajemnicy. Ale jakiej? Wydarzeń z hotelu? Imprezy sprzed lat? Co ma do tego dawna koleżanka, która właśnie wyszła na wolność? Nie brakuje tutaj zaskoczeń, a zakończenie jest zgrabnie połączone, wszystkie wątki zostały pociągnięte i wyjaśnione. Cudownie! Nie zostaje nic innego, tylko czytać!

[Czytam z Kotem · Rating 5 out of 5]

Na taką historię czekałam od momentu przeczytania „Miała Umrzeć”, która totalnie mnie zachwyciła. Później z książkami Ewy Przydrygi miałam trochę ambiwalentną relację, dlatego teraz tak bardzo jestem usatysfakcjonowana.

𝑷𝒐𝒎𝒐𝒓𝒏𝒊𝒄𝒂 to nie tylko oryginalny tytuł, świetnie skomponowana fabuła, genialny klimat mroku, tajemnic i kłamstw, który autorka buduje barwnym i charakterystycznym dla niej językiem. (Myślę, że niektórzy autorzy mogą jej tego śmiało pozazdrościć, tej rozpoznawalności po stylu posługiwania się słowem.)

Nie. Ewa Przydryga serwuje nam tym razem esencję thrillera w pigułce. Dosłownie. Książka zaczyna się mocną sceną, intryguje od samego początku, napięcie stale narasta, jest sporo oryginalnych wątków, które idealnie splatają się w całość, a zakończenie zaskakuje i przygniata nas jednocześnie. Tutaj nie ma niczego za dużo, ani za mało. Wszystko jest idealnie wyważone, a czarne charaktery nie wyskakują z kapelusza. I jeszcze raz język, język, język, który z precyzyjnie utkanej fabuły czyni „poezję” w mrocznym stylu i prawdziwą ucztę dla thrilleromaniaków. Polecam!

[vvenika.books · Rating 3 out of 5]

3,5/5 ⭐

[Weronika · Rating 5 out of 5]

4,5/5 ⭐

[Natalia | · Rating 5 out of 5]

Gdybym miała w kilku słowach opisać jaka jest najnowsza książka Ewy Przydrygi opisała bym ją jako niepokojącą, intrygującą i odrobinę psychodeliczną. Jest czymś na pograniczu horroru, choć zapewne osoby, które na co dzień lubują się w tym gatunku, mogą się ze mną nie zgodzić.

Emanuje tajemnicą od pierwszych stron, sprawia, że strach przebiega po plecach. Ma marginesie wspomnę, szczególnie dla osób o słabszych nerwach, że nie polecam czytania nocą w ciemnym pokoju. Ja popełniłam ten "błąd" i może właśnie dlatego, tak bardzo zadziałała na moją wyobraźnię. Jest w niej coś magnetycznego, coś, co pomimo tego strachu każe czytać dalej.

Absolutnie zgadzam się z głosami, twierdzącymi, że to najlepsza książka autorki. Chociaż jak nie raz wspominałam, "Nienarodzona" poprzeczkę powiesiła wyjątkowo wysoko.

To historia, która trzyma w napięciu do samego końca i choć część jej zakończenia stosunkowo łatwo jest przewidzieć, podobnie jak motywację prowodyra, tak tym razem zupełnie mi to nie przeszkadzało. Czułam ogromną satysfakcję z lektury, którą aż żal było odkładać.

Wyjątkowa narracja, która napędzała akcję. Oddała głos dwóm postaciom, raz po raz przenosząc czytelnika z przeszłości w teraźniejszość. Podobnie intrygujący był początkowy wątek związany wątek związany z mężem głównej bohaterki.

Od thrillerów nie oczekuję niczego innego jak świetnej rozrywki i w tym przypadku książka swoje zadanie spełniła w stu procentach. To była fenomenalna zabawa ❤️‍🔥

[Pola Miracka · Rating 3 out of 5]

Bardzo naciągany twist

[Maria · Rating 3 out of 5]

2.5
a no niestety mimo historii, która się jako tako sprawdza, to książka jest średnio napisana i to był jej największy minus.

[Yivrett · Rating 4 out of 5]

Przychodzę dzisiaj z recenzją Pomornicy autorstwa Ewy Przydrygi wydanej przez Wydawnictwo Muza, od którego dostałem książkę do recenzji.

To moja pierwsza styczność z twórczością Pani Ewy, ale coś czuje, że nie ostatnia. Książkę czytało się tak przyjemnie i lekko, że po raz kolejny nie wiedziałem gdzie te strony znikały - co stało się dla mnie magicznym zjawiskiem i zagięciem czasoprzestrzeni.

Fabuła wciągająca - intryga, tajemnica, zbrodnia z przeszłości, kryminalna zagadka. Całość to literackie puzzle, które czytelnik składa sobie w głowie. A zaskoczenie, mimo że dość przewidywalne to pozostawiło pewien smutek, morał i cząstkę siebie w głowie, nie pozwalającą o sobie zapomnieć. Mam ochotę uściskać Nastkę.. Bolało mnie jej cierpienie w samotności...

Postacie: kompletnie żadnej nie polubiłem, każdy ma coś za uszami, nikt nie jest idealny ale mój brak sympatii wynikał bardziej z tego, jak realnie i rzetelnie zostali przedstawieni. Po prostu wiem, że nie byłby to typ towarzystwa dla mnie, co nie zmienia faktu jak dobrze pasowali do zaprezentowanej historii.

Brakowało mi trochę tego zapowiadanego mroku i osaczenia. Są elementy, które mogą zjeżyć włos na głowie ale całość raczej pozostawia nas w refleksji dramatu życia, który się dział w życiu Julii, a którego nie była świadoma. Trupy z szafy zostały wyciągnięte, tajemnice przeszłości rozwiązane, ale żal który po nich pozostał nie zniknie.

Polecam Pomornice nie bojącym się cięższych emocjonalnych historii i fanom thrillerów z elementami kryminału. Myślę, że nie będziecie zawiedzeni.

[Aellirenn Czyta · Rating 4 out of 5]

Julia i Wiktor wprowadzają się do domu rodzinnego kobiety krótko po ślubie. Pod nieobecność męża Julia zauważa w ogrodzie balonik z zaszyfrowaną wiadomością w środku. I od tego momentu zaczyna się jazda bez trzymanki.

Narzekałam ostatnio, że co się wezmę za thriller, to mniej więcej po 20% wiem już kto, co i dlaczego. Do „Pomornicy” podeszłam z rezerwą, bo ostatnie dwie książki autorki mnie nie porwały. I co? I się okazało, że do końca nie byłam pewna kto, co i dlaczego, a porwana zostałam od pierwszych stron 😊

To było dobre! I dość mroczne, a to jest to, co tygryski lubią najbardziej. Działo się tu dużo, może nawet ciut za dużo, ale z drugiej strony to się tak kleiło, że ta mnogość mi nie przeszkadzała.

A wiecie co mi się jeszcze podobało? Spora część akcji działa się u mnie na dzielni, na której spędziłam 30 lat swojego życia.

Jeśli macie ochotę poznać Pomornicę, to się nie wahajcie. Ale baloników lepiej unikajcie 😉

[Odliterowana · Rating 4 out of 5]

3,5⭐️/5. Najmocniejszą stroną tej książki jest pomysł na historię – a dokładniej na tę część dotyczącą przeszłości. Nastka, dwunastoletnia dziewczynka, najpewniej chorująca na schizofrenię, jest najciekawszą bohaterką, a jej wyobrażenia o Pomornicy są fascynujące. Akcja dziejąca się w teraźniejszości była zwyczajna, dość standardowa jak na thriller. Miejscami wydarzenia były nieprawdopodobne, czasem styl pisania kulał, ale w ogólnym rozrachunku bawiłam się dobrze.

[Karolina Laska · Rating 3 out of 5]

3,5

[Martyna · Rating 4 out of 5]

Kolejna dusząca i psychodeliczna książka autorki.

[Gavelx · Rating 3 out of 5]

3,5

[Aleksandra · Rating 4 out of 5]

3.5 ⭐ chyba za duzo juz przeczytalam tego typu ksiazek ale moim zdaniem szybko mozna sie domyslić końca, ogolnie pomysl fajny, ale jakos tak... Calość mnie nie usatysfakcjonowała 🙄

[dancingqueen · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

[Peter · Rating 4 out of 5]

Dziś wyruszamy w głąb chorego umysłu, w głąb gniewu i umiłowania śmierci - czyjeś śmierci, w głąb wspomnień, od których nie da się uciec. Przed Wami Pomornica Ewy Przydrygi.


Julia i Wiktor wracają do rodzinnego domu kobiety. Wraz z powrotem odżywają wspomnienia o latach dzieciństwa w nim spędzonych, naznaczonych znajomością z Nastką - wierzącą, że w jej ciele mieszka rządna krwi Pomornica. To tu przed laty został zamordowany Filip, a jego śmierć położyła się cieniem na dalsze lata. Kiedy tuż po przeprowadzce Julia w ogrodzie znajduje pewną wiadomość, jest przekonana, że zagrożenie wróciło. Początkiem koszmaru stanowi oskarżenie jej męża o brutalny gwałt. Kobieta dążąc do rozwiązania zagadki, musi na nowo zmierzyć się z tym o czym wolała dawno temu zapomnieć na zawsze.


Świat mroku, obłędu i odwetu rządzi życiem bohaterów i do tego świata także my zostajemy wrzuceni bez najmniejszego ostrzeżenia. Kiedy bowiem pojawia się tajemniczy balonik i dzieci, skojarzenia z To Stephena Kinga nasunęły się same i nistąd nizowąd konfrontujemy się z bestialskim gwałtem, wokół którego mnożą się znaki zapytania. Ewa Przydryga oczywiście nie proponuje horroru opartego na motywach powieści Króla Grozy, ale serwuje dreszczowiec w pełnym słowa tego znaczeniu. Szaleniec jest w ukryciu i tylko czekamy, aż da o sobie znać. Tymczasem sylwetka chorej psychicznie dziewczynki wyłania się stopniowo ze strzępów wspomnień Julii. I to Nastka, co by nie mówić kradnie całkowicie uwagę czytelnika. Nieustannie jawi się na tle kontrastów. Raz jako ofiara okrucieństwa szkolnych kolegów, za moment jako pałająca gniewem i przekonana, że jest uosobieniem Pomornicy. Tytułowa Pomornica dąży do wymierzania sprawiedliwości, jawi się jako żądna krwi boginii śmierci, przed którą nie ma ucieczki. Jest istotą zdolną całkowicie podporządkować umysł nastolatki, porywać dzieci, wciągać w swe plany innych. Tak oto musimy cały czas konfrontować się ze złem, z okrucieństwem przybierającym różne twarze. Tu nie ma ludzi bez winy, każdy ma coś do ukrycia, każdy prowadzi z innymi przewrotną i niebezpieczną grę, która musi doprowadzić do tragedii. Nastce współczujemy i jednocześnie obawiamy się ostrza jej zemsty. Przeraża swą manią śmierci, zanurzenia się w niej i dążeniem do zasmakowania w jej smaku, wąchania jej zapachu, rozkoszowania się i dotknięcia jej. Kostucha staje się dla dziewczyny kimś cielesnym, kto fascynuje i pozwala wziąć odwet, kimś dającym siłę oraz możliwość górowania nad innymi. Nastrój zagrożenia i mroku przywołują rymowanki powstające w chorym umyśle. Wraz z Julią balansujemy między tym, co wydarzyło się kilkanaście lat temu, a tym, co ma miejsce obecnie i może być nierozerwalnie związane z przeszłością. W czytelniku budowane jest przekonanie, że dawny koszmar wrócił i znowu dąży do kolejnej tragedii. Koniec zaś zwala z nóg i kompletnie nie jesteśmy w stanie przewidzieć go.


Pomornica rzuca w duszną, lepką atmosferę doskonale znaną miłośnikom dreszczowców. Od początku niepokoi i poczucie zagrożenia, niepewności jest umiejętnie, co pewien czas podsycane. W tej opowieści absolutnie niczego nie można być pewnym, wątpliwości piętrzą się, a odpowiedzi brak. Ewa Przydryga daje swym czytelnikom historię klimatyczną. Taką, której bez wątpliwości dajemy wiarę i która może wydarzyć się w rzeczywistości. Obdziera z niewinności tych, od których byśmy jej oczekiwali, aby zarzucić ją na tych, po których byśmy się jej nie spodziewali. Oblepia wszelkim możliwym brudem. Jest przemoc przybierająca przeróżne formy, są niezagojone rany i obłąkańcza gra. 


Pomornica jest w stanie porwać miłośników thrillera i opowieści z małym dreszczykiem. Należy do tych typu powieści, w które szybko wchodzimy i nie ma się najmniejszej ochoty odrywać, aż nie pozna się rozwiązania zagadki. Jest świetnie skonstruowana i wszystko rozbrzmiewa odpowiednim dźwiękiem w chwili, która jest ku temu najodpowiedniejsza. Nie ma dłużyzny, nie ma niczego zbędnego i każdy element jest całkowicie zaplanowany. Z pewnością jest w stanie dostarczyć wciągającej rozrywki.

[Milbookove · Rating 5 out of 5]

„Miejsce, które budzi złe wspomnienia, potrafi skutecznie zafałszować rzeczywistość.”

Od zawsze fascynują mnie legendy i kiedy tylko zobaczyłam tytuł tej książki, musiałam ją przeczytać! Z tytułową zjawą kojarzy mi się z krótkometrażowy film „Pomornica” w reżyserii Mateusza Waloszka zainspirowany żuławską legendą „Zwiastunka pomoru”, który bardzo mi się podobał.

Ale wróćmy do książki „Pomornica” autorstwa ewy .

Po wielu latach Julia wraca wraz z mężem Wiktorem w rodzinne strony. W swoim ogrodzie znajduje żółty balonik z napisem „nowożeńcy”, a w jego środku wizytówkę z adresem motelu. Z ciekawości udaje się pod wskazany adres, a na miejscu okazuje się, że doszło tam do brutalnego gwałtu. Oskarżonym o jego dokonanie okazuje się jej mąż. Z dnia na dzień kobieta znajduje kolejne liściki, które nawiązują do zdarzeń sprzed szesnastu lat, kiedy to Julia wraz z matką, odnalazły w swoim ogrodzie ciało jej kolegi. Oskarżona wówczas została przyjaciółka kobiety – Nastka, której głos w głowie, nazywany przez nią Pomornicą, podpowiadał różne złe rzeczy. Czy faktycznie ona stoi za zabrodnią?

Wow! Cóż to była za książka! Akcja toczy się dwutorowo – w 2006 i 2022 roku, dzięki czemu poznajemy genezę obecnych wydarzeń. Autorka od pierwszych stron otula mroczną i tajemniczą aurą. Z każdą stroną dostajemy coraz więcej szokujących informacji, by na samym końcu dać się całkowicie zaskoczyć. Jest tu mnóstwo zwrotów akcji, które łatwo potrafią zmylić czytelnika.

Kreacja bohaterów jest na jak najwyższym poziomie. Ewa pokazała, że „złe wspomnienia są niczym w porównaniu z rozrastającymi się przez lata wyrzutami sumienia.” A takie ma większość bohaterów, tajemnice z przeszłości nie dają o sobie zapomnieć.

Szczególnie zafascynowała mnie postać Nastki, dziewczyny z zaburzeniami psychicznymi, która „lubiła ból, lubiła go zadawać i doświadczać, jedno i drugie upodobała sobie w jednakowych proporcjach.”

„Każda szkoła ma swoją ofiarę” i ona właśnie nią była. Ze względu na swoją inność stała się obiektem wyśmiewania i znęcania – zarówno psychicznego, jak i fizycznego wśród swoich kolegów i koleżanek. Jedyną bliską jej osobą była Julia. Dziewczyna prowadziła bloga, na którego łamach publikowała dość kontrowersyjne treści. I to również stało się podstawą do postawienia jej zarzutów. Wierzyła, że głos Pomornicy, który słyszy, prowadzi ją. Tworzyła tablicę, na której umieszczała nazwiska osób, które wybitnie ją dręczą i planowała swoją zemstę. Pewnego dnia poprosiła Julię o zabawę w wyliczankę - „Piekło,niebo czyściec, raj, swoją duszę tutaj daj”. Ta się zgodziła i wytypowała Filipa, którego ciało później znalazła wraz z matką.

Przyznam szczerze, że do samego końca nie byłam w stanie odgadnąć finału tej historii. Autorce udało się wprawić mnie w osłupienie. Dodatkowo warte uwagi jest to, że w książce podjęła ona trudne tematy – jak mukowiscydoza, homoseksualizm, nyktofobia. Ciekawostką dla mnie była technika kryminalistyczna , wykorzystywana w traseologii – ichnogram – nigdy wcześniej o niej nie słyszałam, a także program I-Doser, temat wirtualnych narkotyków nie był mi również znany.

Jeśli lubicie, kiedy książka zabiera Was w enigmatyczną podróż, interesuje Was zgłębianie ludzkiej psychiki, i wreszcie, gdy podczas czytania macie ciarki na plecach (i nie tylkoJ ) – to ten tytuł jest idealny! Gorąco polecam!

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki i było nieziemskie! Z przyjemnością sięgnę po Jej poprzednie książki.

[Klaudia Ciepielak-Kantorowicz · Rating 5 out of 5]

Cześć, moi Najmilsi 💙🐝

Jestem bardzo ciekawa, czy macie podobnie? Wyobraźcie sobie pewną sytuację: czekacie z utęsknieniem na premierę książki, czujecie mówiącą wręcz ekscytację na samą myśl o świeżym, pachnącym jeszcze drukiem egzemplarzu i mocniej bijące serce. W końcu, otrzymujecie publikację, otwieracie treść na pierwszej stronie i przepadacie jak kamień w wodzie (albo w studni bez dna). Kocham to uczucie, zwłaszcza, że nieczęsto mam z nim do czynienia, a tak właśnie było w przypadku „Pomornicy", która oplotła mnie swoimi mackami i bez pytania wciągnęła w wir makabrycznych wydarzeń. Pani Ewo, chapeau bas!

Tytuł: „Pomornica"
Autorka: @ewa_przydryga
Wydawnictwo: @wydawnictwomuza
Moja ocena: 10/10

„To, co kiedyś było dziecięcą przygodą, teraz zmienia się w koszmar"

Julia wraz z mężem Wiktorem powracają na łono rodzinnego domu, ciesząc się sobą i małżeńskim życiem. Niestety, nie jest im dane rozkoszować się miesiącem miodowym, gdyż kobieta zostaje wplątana w mroczne podchody. Na terenie posesji i ogrodu odnajduje skrzętnie ukryte wiadomości nawiązujące do tragicznych wydarzeń z dzieciństwa, sprzed szesnastu lat. W tamtym czasie łączyło ją silne uczucie przyjaźni z Anastazją. Z każdą kolejną karteczką misternie wplątaną w życie Julii, odczuwałam coraz większy niedosyt. Tak się wykręciłam w tę historię, że zapomniałam o bożym świecie.
Kreacja bohaterów i wielowymiarowa fabuła zasługują na szczególne wyróżnienie. W tej powieści każdy wątek ma drugie dno, a wszystko jest tak splątane, że nie lada wyzwaniem jest dojście po nitce do kłębka i rozwikłanie nawarstwiających się tragedii - zdrada męża, zabójstwo młodego chłopca (właśnie w tym domu rodzinnym),choroba psychiczna, homoseksualizm, postać „Pomornicy", mukowiscydoza, zachłanna walka o rodzinę... Autorka na łamach swojej książki pokazuje też, że łatwo można zniszczyć drugiego człowieka, ale z konsekwencjami przyjdzie się później zmierzyć i stawić im czoła. Jak zakończą się losy bohaterów? Jaki udział ma Pomornica? Czy uda się posklejać życia tych rodzin? O tym przekonacie się, sięgając po tę pozycję.
W tajemnicy Wam powiem, że otrzymałam aż zanadto tego, czego tak bardzo oczekiwałam, dreszcze na całym ciele, które pojawiły się już na samym początku, niepewność, lęk zakamuflowany pomiędzy kolejnymi wierszami i nieopisany szok. „Pomornica" to wielowątkowy thriller psychologiczny, który angażuje zmysły czytelnika i już od pierwszych stron oplata swoją złą energią. Byłabym zołzą, gdybym Wam nie poleciła tej rewelacyjnej książki. Czytajcie i miejcie ciary na plechach! Wydawnictwu @wydawnictwomuza serdecznie dziękuję za egzemplarz do recenzji 🤎
#recenzjapremierowa #recenzja #recenzjaksiążkowa #recenzjaksiazki #muza #pomornica #ewaprzydryga #thriller #czytambolubię #czytaniejestsexy #czytamyrazem #bookstsgram #booklover #mamaprowadzibiznes #motherhood #mumlife #współpraca #współpracabarterowa #współpracareklamowa

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Ewa Przydryga — nazwisko dobrze znane fanom polskich thrillerów. Jedna z moich ulubionych autorek, na której książki zawsze czekam z niecierpliwością. Ewa w swoich powieściach tworzy niesamowity mroczny klimat. Czytelnik, sięgając po jej książki, zawsze dostanie to, czego oczekuje od dobrego thrillera. „Pomornica” to kolejny w dorobku Ewy thriller, który wciągnie Was od pierwszych stron, a mroczna i duszna atmosfera powieści będzie trzymała w napięciu po ostatnią stronę.

„Pomornicy strzeż się, dziecię, gdy cię wybierze, toś martwy, nie skryjesz się nigdzie na świecie”.

Julia i Wiktor, młode małżeństwo, zaraz po ślubie wprowadzają się do domu rodzinnego panny młodej. Pewnego dnia, pod nieobecność męża, Julia zauważa w ogrodzie balonik z zaszyfrowaną wiadomością. Znaleziona w środku karteczka prowadzi Julię do motelu na obrzeżach miasta. Na miejscu okazuje się, że w jednym z pokoi kilka chwil wcześniej doszło do brutalnego gwałtu. Kiedy w domu Julii zjawia się policja, a jej mąż zostaje zatrzymany, jej idealny świat rozpada się jak domek z kart. Kobieta zostaje wciągnięta w niebezpieczną grę, która swój początek ma w dalekiej przeszłości, w dzieciństwie Julii i skrytym na podwórku domku na drzewie.

„Widzisz, każde z nas ma coś na sumieniu. Ja mam swoje milczenie. A ty? Ty coś wiesz i z jakiegoś powodu też milczysz. Może kogoś chronisz. Może ktoś cię do czegoś zmusił…”.

„Pomornica” to kolejny świetny thriller Ewy Przydrygi, w którym przez lata skrywane mroczne sekrety pomału wychodzą na jaw. Historia przedstawiona jest w dwóch płaszczyznach czasowych, co daje nam możliwość lepszego zapoznania się z wydarzeniami, które miały miejsce w przeszłości, a także poznania motywów, myśli i zachowań głównych bohaterów. Powieść, którą przelała na papier autorka to kolejny dowód na to, że Ewa jest mistrzynią w tworzeniu mrocznych historii, które nie jednego czytelnika przyprawią o dreszcze, ale także bohaterów o niesamowitych portretach psychologicznych.
„Pomornica” to historia, która wciąga od pierwszych stron i z każdym kolejnym rozdziałem wzbudza w czytelniku niepokój, a zarazem chęć jak najszybszego poznania prawdy. Ewa Przydryga ma wspaniały warsztat pisarki, jej książki nie potrzebują zawrotnego tempa, by czytelnik chłoną powieść niczym gąbka wodę. Wystarczy intrygująca zagadka, tajemnice z przeszłości i dogłębna analiza psychologiczna bohaterów, by na kilka chwil porwać czytelnika i sprawić, że nie oderwie się od lektury, nim nie przeczyta ostatniej strony.
„Pomornica” to genialnie skonstruowany thriller o mrocznym i pełnym tajemnic klimacie. To historia przemyślana i dopracowana w każdym szczególe. I choć w dalszym ciągu numerem jeden pozostaje dla mnie „Miała umrzeć” to „Pomornica” z pewnością znajdzie się tuż za nią. Szczerze polecam fanom thrillerów psychologicznych, jestem przekonana, że będziecie usatysfakcjonowani lekturą!

[śladem słów · Rating 4 out of 5]

Zapraszam na moje SM

https://www.facebook.com/sladem.slow....

https://www.instagram.com/slademslow/

- 𝚁 𝚎 𝚌 𝚎 𝚗 𝚣 𝚓 𝚊 -

„Nie skryjesz się w bunkrze, na drzewie ni w domu”

Pewnego dnia 2022 roku życie Julii wywraca się do góry nogami. Kobieta znajduje przy drzewie w swoim ogrodzie żółty balonik. Okazało się, że zawiera on jakąś wiadomość. Gdy Julia ją odczytuje już wie, że przeszłość właśnie zapukała do jej drzwi…
Od tamtego dnia dziewczyna dostaje jeszcze kilka tajemniczych wiadomości nawiązujących do wydarzeń, które miały miejsce w 2006r. Ktoś zaczyna ją obserwować, kobieta czuje się prześladowana, a stać za tym mogła tylko jedna osoba - jej przyjaciółka z dzieciństwa, chociaż... to niemożliwe! Nastka od lat była w zakładzie zamkniętym. Coraz bardziej przerażona Julia postanawia rozwikłać o co chodzi z wiadomościami i wtedy jej życie się mocno komplikuje.

Gdy Julia była nastolatką przyjaźniła się z Nastką. Nastka nie była zwykłą dziewczynką, było z nią coś nie tak. Wydawało się czasami jakby miała swój świat. Nie była lubiana w szkole, uznawana była za dziwoląga, była prześladowana i dręczona co wywarło duży wpływ na jej psychikę i późniejsze wydarzenia. Pewnego dnia, gdy przyjaciółki wracały ze szkoły, Nastka wpadła na pomysł żeby zagrać w „piekło, niebo”. Niby niewinna zabawa, ale w tej chwili na śmierć został „skazany” jeden z jej prześladowców. Filip Kalinowski. Julia nie wiedziała, że zabawa przeobrazi się w coś tak mrocznego i niebezpiecznego...
Po tamtym wydarzeniu, pewnego ranka pod domkiem na drzewie w ogrodzie Julii zostaje znaleziony martwy Filip.
Co się wydarzyło w 2006 roku? Kto zabił Filipa? Kto prześladuje Julię? Jaki udział w tym wszystkim miała Nastka? Do czego to wszystko doprowadzi?

Ewa jest moją ulubioną polską autorką thrillerów psychologicznych dlatego gdy tylko dowiedziałam się, że zostanie wydana „Pomornica”, byłam bardzo podekscytowana, Nie mogłam się doczekać kiedy wezmę ją w swoje ręce i zacznę chłonąć bo książki Ewy się dosłownie chłonie.

Już od pierwszej strony przenosimy się w mroczny, tajemniczy i dość okrutny świat. Od samego początku byłam w tej historii cała, wczułam się w sytuację bohaterów i przeżywałam to co przeżywali oni. Narracja jest w pierwszej i w trzeciej osobie oraz mamy dwie linie czasowe: 2022 r. i 2006 r., co sprawia, że klimat jest jeszcze lepszy i mroczniejszy. Poznajemy historię kilku bohaterów, ale to właśnie oczami Julii widzimy większość wydarzeń. To ona przeprowadza nas przez większość książki.

Najbardziej zaintrygowała mnie postać Nastki, zdecydowanie to ona pełniła tu rolę najmroczniejszej i najbardziej skrytej. Próbowałam przez cały czas ją zrozumieć, odkryć co w jej głowie się działo - a działo się dużo. Dziewczynkę nawiedzała mara, którą nazwała Pomornica. To ona z czasem popychała małą Nastkę do przerażających działań. Do zemsty. Zapewniam Was, że gdy tylko weźmiecie tę książkę do ręki i zaczniecie czytać przeniesiecie się w tę historię, poczujecie ją i nie będziecie mogli się od niej oderwać. Emocje, jakie mi towarzyszyły podczas czytania były niesamowite, Ewa potrafi wejść w najciaśniejsze zakamarki ludzkiego umysłu, potrafi poruszać ciężkie, ale ważne tematy takie jak np. choroby psychiczne. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, świetna narracja, mroczna i wciągająca historia, która przyprawia o gęsią skórkę. Czego chcieć więcej? Miłośnicy thrillerów psychologicznych na pewno się nie zawiodą! „Pomornicę” polecam Wam z całego serca, według mnie lektura obowiązkowa! 🔥🔥🖤📚

📚(Zapraszam oczywiście do przeczytania również innych książek Ewy)📚

Ewcia gratuluję tak genialnej książki! Życzę Ci Kochana żeby wena nigdy Cię nie opuszczała i żebyś dalej pisała tak świetne książki! Buziaki, love You!

⭐️ 9/10

[Krzysztof Grabowski · Rating 4 out of 5]

Przeszłość ma to do siebie, że lubi wracać w najmniej oczekiwanym momencie. Tu przyjmuje formę małego balonika, który burzy spokój młodego małżeństwa, Julii i Wiktora, jednocześnie wyzwalając ciąg zdarzeń, które doprowadzą do wyjścia na jaw przykrej prawdy, którą kryje w sobie kilka postaci. Jak się okaże od prawdy nie da się uciec...

Lata temu po imprezie w ogrodzie zostało znalezione ciało młodocianego uczestnika party. Wszelkie możliwe ślady zbrodni poprowadziły policję do rówieśniczki, Anastazji, która odgrażała się za doznane krzywdy na pewnym blogu, gdzie zamieszczała nastrojowe wierszyki wskazujące na istnienie pewnej istoty, która motywowała ją do podejmowania na własną rękę zadośćuczynienia z doznane krzywdy...

Jednak podrzucane fanty wskazują, że ktoś nadal coś ma do powiedzenia na temat zbrodni sprzed lat i wikła małżeństwo w niezłą intrygę. Zwłaszcza, że wskazówki kierują Julię do pewnego motelu, gdzie został dokonany brutalny gwałt. Szkopuł w tym, że zaraz potem policja pojawia się na werandzie domu pary i aresztuje Wiktora. Julia poznając coraz to nowe fakty, musi sięgnąć w głąb siebie i spojrzeć inaczej na wydarzenia sprzed lat...

Intryga z czasem się zagęszcza, a bohaterka bawi się w detektywa, co sprowadza na nią różne zagrożenia. Prawda zaś jest tam gdzieś tłamszona, a dojście do niej będzie wymagało pogodzenia się z pewnymi bolesnymi, osobistymi faktami. Ale rozwiązanie jest proste i jak najbardziej przyziemne, co względem rosnącego, świetnego napięcia w trakcie 'dochodzenia' sprawia, że balonik spuszcza nagle powietrze i nie jest to komfortowa sytuacja.

Minusem omawianego tytułu jest schematyczność i przewidywalność, bo autorka w miarę szybko odsłania za dużo choć jest to napisane bardzo dobrze. Flashbacki zabierały nas do młodej dziewczyny z problemami, co też było gdzieś już nie raz widziane. To w Julii drzemie siła tego tytułu, która powoli, acz metodycznie pokazuje nam fragmenty tej układanki, która testuje jej charakter. I kobieta go zdaję.

Porządnie skrojona historia, ale finał trochę rozczarowuje, psując misternie budowany klimat. Niemniej całość jest na tyle interesują, że z pewnością sięgnę po coś innego z portfolio autorki. I w tym konkretnym przypadku tytuł mógłby być odrobinę dłuższy, na potrzeby szerszego podbudowania postaci. Bardziej 3.5, ale jak na pierwszy raz, dam kredyt zaufania.

[Fifthcarrie · Rating 5 out of 5]

Julia wraca po latach do rodzinnego domu, gdzie szesnaście lat temu doszło do brutalnego zabójstwa, dokonanego przez nastoletnią Anastazję. Pełna nadziei kobieta wierzy, że jest w stanie odpędzić demony wspomnień i zbudować lepszą przyszłość u boku Wiktora. Niestety znaleziony w jej ogrodzie balon zapowiada coś zupełnie innego. Zawarta w nim wiadomość prowadzi do motelu, w którym znajduje się dziewczyna zgwałcona właśnie przez jej męża. Julia podskórnie wie, że to tylko preludium do czegoś mrocznego. Czegoś, co z odmętów przeszłości wyciągnie każdą tajemnicę i kłamstwo.

„Pomornica” należy do historii, które już od samego początku wciągają nas do swojego świata i nie wypuszczają nawet, gdy jakimś cudem ją odłożymy. Największą robotę robi tutaj klimatyczne pióro autorki. Sprawia, że z każdej strony wylewa się mrok, niepewność, tajemnice i obłęd. Dodatkowe okraszenie całości dziką, od lat nieokiełznaną przyrodą okazało się być tak genialnym posunięciem, że oprócz elementów charakterystycznych dla thrillera dostajemy także pełną niepokoju otoczkę grozy. Otrzymujemy bowiem niezwykle graficzne opisy, które sprawiają, że czujemy się swego rodzaju kompanami Julii w tej mrocznej podróży po zagadkach.

Nietuzinkowa kreacja Nastki jest mieszanką wielu skrajnych emocji. Z jednej strony dostajemy obraz ofiary mobbingu w szkole, młodej istotki, dla której mogłyby otworzyć się wszystkie drzwi. Druga strona medalu ukazuje sylwetkę dziewczyny, której pragnienie bycia silniejszą i nienawiść do rówieśników doprowadza ją do obłędu, skutkującego stworzeniem wyimaginowanego bytu. Bytu łaknącego krwi, w zamian dając siłę i pewność siebie. Pomimo tych rozbieżności, autorka fenomenalnie udowadnia, że każda z tych stron łączy się w jedną przerażającą całość. Czytelnik z łatwością może zrozumieć, w jaki sposób osoba pokroju Anastazji postrzega rzeczywistość i jakie czynniki mogą realnie zaburzyć równowagę psychiczną.

Dawno nie czytałam książki, w której autor stworzyłby szereg solidnych tajemnic oraz intryg, i nie pogubiłby się w nich przy okazji. „Pomornica” natomiast została stworzona od A do Z. Każda zawiłość ma swój sens, a narrator perfekcyjnie go wyjaśnia, dzięki czemu próżno tu szukać jakichś niedomówień.
Autorka sprawnie manipuluje czytelnikiem, dając mu szereg alternatywnych rozwiązań całej łamigłówki, choć i tak finalnie większość naszych przypuszczeń nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości. Mimo wszystko kilka elementów da się wydedukować, ale do reszty nie sposób dojść.

Książka pełna emocji, realnie wpływająca na samopoczucie czytelnika, z takim trochę obserwatorem w roli narratora. Delikatne elementy oniryzmu i świetnie napisany aspekt psychologiczny balansują na granicy dobra i zła, choć de facto nie ma tutaj żadnej z tych skrajności.

Gorąco polecam!