"What Is Critique?" and "The Culture of the Self"

by Michel Foucault, Clare O'Farrell (Translator), Henri-Paul Fruchaud (Editor)

Newly published lectures by Foucault on critique, Enlightenment, and the care of the self.
 
On May 27, 1978, Michel Foucault gave a lecture to the French Society of Philosophy where he redefines his entire philosophical project in light of Immanuel Kant’s 1784 text, “What Is Enlightenment?” Foucault strikingly characterizes critique as the political and moral attitude consisting in the “art of not being governed in this particular way,” one that performs the function of destabilizing power relations and creating the space for a new formation of the self within the “politics of truth.”
 
This volume presents the first critical edition of this crucial lecture alongside a previously unpublished lecture about the culture of the self and three public debates with Foucault at the University of California, Berkeley in April 1983. There, for the first time, Foucault establishes a direct connection between his reflections on Enlightenment and his analyses of Greco-Roman antiquity. However, far from suggesting a return to the ancient culture of the self, Foucault invites his audience to build a “new ethics” that bypasses the traditional references to religion, law, and science.

Genres: Philosophy, Nonfiction, History

208 pages, Hardcover

First published March 26, 2015

About the author

Paul-Michel Foucault was a French philosopher, historian of ideas, writer, political activist, and literary critic. Foucault's theories primarily address the relationships between power and knowledge, and how they are used as a form of social control through societal institutions. Though often cited as a structuralist and postmodernist, Foucault rejected these labels. His thought has influenced academics, especially those working in communication studies, anthropology, psychology, sociology, criminology, cultural studies, literary theory, feminism, Marxism and critical theory.
Born in Poitiers, France, into an upper-middle-class family, Foucault was educated at the Lycée Henri-IV, at the École Normale Supérieure, where he developed an interest in philosophy and came under the influence of his tutors Jean Hyppolite and Louis Althusser, and at the University of Paris (Sorbonne), where he earned degrees in philosophy and psychology. After several years as a cultural diplomat abroad, he returned to France and published his first major book, The History of Madness (1961). After obtaining work between 1960 and 1966 at the University of Clermont-Ferrand, he produced The Birth of the Clinic (1963) and The Order of Things (1966), publications that displayed his increasing involvement with structuralism, from which he later distanced himself. These first three histories exemplified a historiographical technique Foucault was developing called "archaeology".
From 1966 to 1968, Foucault lectured at the University of Tunis before returning to France, where he became head of the philosophy department at the new experimental university of Paris VIII. Foucault subsequently published The Archaeology of Knowledge (1969). In 1970, Foucault was admitted to the Collège de France, a membership he retained until his death. He also became active in several left-wing groups involved in campaigns against racism and human rights abuses and for penal reform. Foucault later published Discipline and Punish (1975) and The History of Sexuality (1976), in which he developed archaeological and genealogical methods that emphasized the role that power plays in society.
Foucault died in Paris from complications of HIV/AIDS; he became the first public figure in France to die from complications of the disease. His partner Daniel Defert founded the AIDES charity in his memory.

Reviews

[Federico · Rating 5 out of 5]

Serving Kant

[ire · Rating 4 out of 5]

Qué bueno este tipo en lo suyo

[Attasit Sittidumrong · Rating 5 out of 5]

ความน่าสนใจของเล่มนี้คือการเลือกคำบรรยายสองชิ้นต่างกรรมต่างวาระ--ชิ้นหนึ่งเป็นคำบรรยายที่ฝรั่งเศสปี 1978 ส่วนอีกชิ้นเป็นคำบรรยายที่อเมริกาปี1983-- แต่ทำให้เห็นถึงความสำคัญของการที่ฟูโกต์กลับไปหาความพยายามของค้านท์ในการตอบคำถามว่าอะไรคือสภาวะรู้แจ้ง หรือ what is Enlightenment ซึ่งสำหรับฟูโกต์แล้ว ประเด็นของการกลับไปหาคำถามเรื่องสภาวะรู้แจ้วตรงนี้ไม่ใช่เรื่องของการกลับไปทำความเข้าใจคำตอบของค้านท์ (เพราะเป็นสิ่งที่ฟูโกต์ปฏิเสธตั้งแต่งานยุคต้นของเขา) แต่คือการไป reactivate เส้นขอบฟ้าของคำถามที่ค้านท์พยายามตอบ นั่นคือการตอบว่าอะไรคือสิ่งที่เป็น present reality ในการดำรงอยูู่ของเรา หรือสิ่งที่ฟูโกต์เรียกว่า historical ontology of the self ความน่าสนใจก็คือการไต่สวน present reality ดังกล่าวถือเป็น feature สำคัญที่ทำให้มิติของการเป็นปรัชญาที่มุ่งต่อต้านอำนาจของฟูโกต์ชัดขึ้น และเป็นสิ่งที่ rescue ฟูโกต์จากกับดักแบบนิตเชี่ยนซึ่งเป็นเวอร์ชั่นของการท้าทายอำนาจที่ย้อนกลับมาทำลายตนเอง ที่สำคัญการไต่สวน present reality ดังกล่าวคือสะพานที่ทำให้ฟูโกต์หันมาสนใจประเด็นเรื่อง care of the self (หรือถ้าจะแปลให้ตรงจริงๆคือ concern of the self) ในฐานะฐานของการปะทะกับอำนาจ ในแง่นี้การกลับไปอ่านปรัชญาโบราณทั้งกรีก โรมัน ตลอดจน คริสเตียนตอนต้นในงานช่วงหลังของฟูโกต์ซึ่งอยู่ภายใต้กำกับของกรอบเรื่อง care of the self/ concern of the self จึงเป็นการกลับไปภายใต้ทิศทางของการตอบคำถามเรื่อง สภาวะรู้แจ้งในแบบที่ค้านท์เคยตอบ และภายใต้วิธีคิดนี้ ปรัชญากรีก-โรมันโบราณตลอดจนปรัชญาคริสต์ยุคต้นจึงเป็นปรัชญารู้แจ้งในแง่ของการตอบคำถามเรื่อง present reality ซึ่งสัมพันธุ์ กับ ontology of the self เหมือนที่ปรัชญาของค้านท์เคยทำ

โดยรวม สำหรับคนที่ศึกษาฟูโกต์อยู่แล้ว บทความทั้งสองชิ้นที่แปลมา ไม่ได้ให้ข้อมูลอะไรใหม่นัก แต่การเลือกบทความทั้งสองชิ้นมาอ่านต่อกัน ก็สะท้อนการตีความของบรรณาธิการ ซึ่งให้ insight ที่น่าสนใจมาก

[Molsa Roja(s) · Rating 5 out of 5]

Una obra preciosa, la de Foucault. S'ha de llegir a poc a poc, ara un llibre ara un altre, per a no marejar-se... si és possible. ¿Qué es la crítica? és la conferència de Foucault sobre l'origen del que coneixem com a crítica -i paral·lelament de la Il·lustració- en resposta a la multiplicació de mecanismes de control i subjecció, del pas del pastoralisme cristià a una nova manera de racionalitat biopolítica; la crítica no tant com a negació directa, sinó qüestionament de la imposició de certes maneres de veure, certes maneres de fer. I la crítica kantiana com a pregunta de què podem saber, què podem conèixer, per tal de saber en quin punt hem de començar a obeir, per a no obeir a cegues. Molt i molt bo.

D'altra banda, "La cultura de sí" és més curt però de totes maneres espectacular; és llegir una història mai explicada, profundament excitant, la de la constitució occidental de la subjectivitat dels grecs al cristianisme, passant pels romans. Molt, molt curiós, i incita a seguir sent investigat, precisament en la lectura d'un dels seus cursos (L'hermenèutica de si mismo, em sembla?). Bé, en qualsevol cas una lectura gairebé obligada, meravellosa, que fa volar i conèixer la realitat d'una manera més ampla.

[Achilleas · Rating 3 out of 5]

Στη συγκεκριμένη διάλεξη ο Foucault αναλύει τη σημασία της κριτικής, δηλαδή "της τέχνης να μην κυβερνάται κάποιος τόσο" όπως αυτός την ορίζει. Το βιβλίο αν και μικρό, είναι εξαιρετικά "πυκνό" σε νοήματα και αναφορές, με αποτέλεσμα μη εξοικειωμένοι αναγνώστες φιλοσοφίας (όπως κι εγώ άλλωστε) ανά διαστήματα να νιώθουν πως χάνονται μέσα στο λαβύρινθο των μακροσκελέστατων προτάσεων του Foucault. Το τμήμα των ερωταπαντήσεων στο τέλος είναι αρκετά διαφωτιστικό, ωστόσο αδυνατεί από μόνο του να κάνει σαφή τη θέση του Foucault όσο ίσως χρειαζόταν.

Η αξιολόγηση μου αφορά στη γενική αίσθηση που αποκόμισα από την απομαγνητοφωνημένη αυτή διάλεξη. Ίσως - ως μη εξοικειωμένος - θα έπρεπε να επαναλάβω την ανάγνωση στο μέλλον και να αναθεωρήσω.

[Ant · Rating 4 out of 5]

Ένα ενδιαφέρον μικρό δοκίμιο/ομιλία της Μπάτλερ για την προσέγγιση του Φουκω στην κριτικη σε σχεση με την διαμορφωση του εαυτου. Κατά την αντιθετική θέση του Φουκω στην καντιανη εξωιστορικη θεώρηση, κριτικη είναι πρώτα από όλα μια πράξη αντίστασης στην κάθε μορφή εξουσίας που όμως δεν καταφέρνει να συστήσει μια διαδικασία αποθεμελίωσης της εξουσίας. Η Μπάτλερ προσεγγίζει την σύντομη διάλεξη του Φουκω πάνω στην κριτική (που εντάσσεται νοηματικά στο δοκίμιο του για τον Διαφωτισμο), ως μια υποκειμενοποίηση και στη συνέχεια μια απο-υποκειμενοποίηση, ως, δηλαδη, μια αέναη οντολογικη προσπάθεια δόμησης και αποδομησης ενός εαυτού εντός του ιστορικού γίγνεσθαι. Θα ήταν ωραίο αν η έκδοση συνοδευόταν από την ομιλία του Φουκω (κυκλοφορεί επίσης από τις εκδόσεις ΠΛΕΘΡΟΝ) με κάποια μικρή εισαγωγή.

[RustyShack · Rating 4 out of 5]

2nd part only + extremely useful faculty Q&As, all thought-provoking as always. 4 due to (necessarily) choppy format.

[Joan Berthiaume]

Pensée intéressant sur la critique perçue comme une attitude d'insoumission, d'indocilité par rapport à l'autorité.

[Roma Itaf · Rating 4 out of 5]

Se Turbulsen: https://turbulens.net/modgiften-er-kr...