What do you think?
Crohnisch optimisme
Op zestienjarige leeftijd kreeg de onbezorgde puber Nina plots te horen dat ze een auto-immuunziekte had. Haar eigen afweersysteem liet haar niet alleen in de steek, maar keerde zich ook tegen haar. Het begon met vage buikklachten en andere gezondheidskwaaltjes, die telkens werden gesust met pijnstillers. De pijn, het ongemak en de ontreddering namen toe naarmate de jaren vorderden. De pijnstillers hielpen haar niet langer en de klachten werden erger. Haar sociale leven werd op de proef gesteld en door haar omgeving werd ze vaak niet ernstig genomen. Na heel wat onderzoeken kreeg ze het bikkelharde de ziekte van Crohn. Ze onderging een operatie, maar de knokpartij tegen de ziekte gaat vandaag nog altijd verder. In Crohnisch optimisme vertelt Nina hoe het is om te leven met de ziekte van Crohn. Ondanks de ongemakken probeert ze positief om te gaan met haar aandoening. Ze leert het hoofd bieden aan de geniepige kwaal en wil met haar relaas steun bieden aan lotgenoten. De Vlaams-Italiaanse Antonia ÔNinaÕ Mezzina (1997) groeide op in Antwerpen. Ze werkt als ledenadviseur bij een ziekenfonds. Als tiener werd ze overvallen door de ziekte van Crohn, wat het begin was van een nog altijd durende strijd. Over dat gevecht legt ze getuigenis af in haar boek Crohnisch optimisme Ð geen schrijffout, maar een knipoog naar de arts die de auto-immuunziekte aan haar naam hielp.
Paperback
Published October 15, 2022
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
Read
May 3, 2023In Crohnisch optimisme vertelt Nina hoe het is om te leven met de ziekte van Crohn. Ondanks de ongemakken probeert ze positief om te gaan met haar aandoening. Ze leert het hoofd bieden aan de geniepige kwaal en wil met haar relaas steun bieden aan lotgenoten.
De ziekte van Crohn, ik persoonlijk wist van het bestaan ervan en dat het te maken had met de darmen maar daar stopte mijn kennis. Met dit boek wil de auteur, die zelf deze chronische ziekte heeft, aandacht en awareness creëren voor deze ziekte. Want dat het alles overheersend is/kan zijn maakt dit boek duidelijk.
Ook het onbegrip ivm deze ziekte is groot en laat ons eerlijk zijn, met elke chronische ziekte waar nog steeds niet alles over geweten is. Al veel te snel worden die mensen en hun symptomen in een vakje gezet van ‘aandacht, aanstellerij, het zit tussen je oren’ en laat dat nu net het tegenovergestelde zijn wat mensen met een chronische ziekte willen. Een boodschap die luid en duidelijk naar voren in dit boek komt.
Een beetje medeleven en respect voor onze medemens zou het voor iedereen zoveel makkelijker maken, ondanks de vele pijnen - fysiek en mentaal - die bij de ziekte van crohn en ander chronische ziekte horen. Heel knap om te zien hoe de auteur haar verhaal neerpent. Ik leerde weer bij en werd empatisch ivm crohn ook weer rijker.
De ziekte van Crohn, ik persoonlijk wist van het bestaan ervan en dat het te maken had met de darmen maar daar stopte mijn kennis. Met dit boek wil de auteur, die zelf deze chronische ziekte heeft, aandacht en awareness creëren voor deze ziekte. Want dat het alles overheersend is/kan zijn maakt dit boek duidelijk.
Ook het onbegrip ivm deze ziekte is groot en laat ons eerlijk zijn, met elke chronische ziekte waar nog steeds niet alles over geweten is. Al veel te snel worden die mensen en hun symptomen in een vakje gezet van ‘aandacht, aanstellerij, het zit tussen je oren’ en laat dat nu net het tegenovergestelde zijn wat mensen met een chronische ziekte willen. Een boodschap die luid en duidelijk naar voren in dit boek komt.
Een beetje medeleven en respect voor onze medemens zou het voor iedereen zoveel makkelijker maken, ondanks de vele pijnen - fysiek en mentaal - die bij de ziekte van crohn en ander chronische ziekte horen. Heel knap om te zien hoe de auteur haar verhaal neerpent. Ik leerde weer bij en werd empatisch ivm crohn ook weer rijker.
June 13, 2023
Toen ik begon aan het boek wist ik niet zo goed wat ik moest verwachten. Want ja ik kende de schrijfster niet.
Volledig met open mind ben ik erin gedoken en het boek heeft niet teleurgesteld. Helaas heb ik door een energiedip er iets langer over heb gedaan dan ik zou hebbe gewild, maar het geduld hebben heeft zeker geloond.
Nina beschrijft op een mooie manier haar leven met crohn. Hoe het begon. Hoe dat haar leven in de weg heeft gestaan, maar ook de steun die ze kreeg en hoe het afliep.
Erg mooi om te lezen met veel herkenbare stukken.
Het enige wat ik gemist heb was wat ee gebeurde in de periodes dat ze een paar maanden overslaat. Vandaar de 4 sterren.
Ik wens Nina, haar familie en andere crohnpatienten een mooi en gelukkig leven toe met veel verlichting en hopelijk uiteindelijk de oplossing tegen deze ziekte.
Ga dit boek vooral lezen als je ook de ziekte van Crohn hebt.
Volledig met open mind ben ik erin gedoken en het boek heeft niet teleurgesteld. Helaas heb ik door een energiedip er iets langer over heb gedaan dan ik zou hebbe gewild, maar het geduld hebben heeft zeker geloond.
Nina beschrijft op een mooie manier haar leven met crohn. Hoe het begon. Hoe dat haar leven in de weg heeft gestaan, maar ook de steun die ze kreeg en hoe het afliep.
Erg mooi om te lezen met veel herkenbare stukken.
Het enige wat ik gemist heb was wat ee gebeurde in de periodes dat ze een paar maanden overslaat. Vandaar de 4 sterren.
Ik wens Nina, haar familie en andere crohnpatienten een mooi en gelukkig leven toe met veel verlichting en hopelijk uiteindelijk de oplossing tegen deze ziekte.
Ga dit boek vooral lezen als je ook de ziekte van Crohn hebt.
Read
June 1, 2023“Ik genoot van het ruisende geluid van de golven die ontstonden in de stevige windvlagen. Dit schouwspel bracht rust in mijn hoofd, dat doorgaans vol zorgen zat.”
Met Chrohnisch optimisme gebruikt de jonge Antonia haar dagboekfragmenten om haar verhaal te schrijven over gediagnosticeerd te zijn met de ziekte van Crohn. Heel eerlijk en met heel veel positiviteit maakt ze dit onderwerp bespreekbaar. De pijn, de ongemakken, de reacties, de zoektocht, de bezoeken aan verschillende dokters, … Dit alles brengt heel veel uitdagingen met zich mee.
In haar eigen voorwoord schrijft Nina dat het boek misschien kinderlijk geschreven is, opgebouwd door dagboekfragmenten. Ik vond het vooral een meerwaarde; het verhaal kreeg een nog persoonlijker toets. Dat deze ziekte een serieuze impact heeft op het dagelijks functioneren is vlug duidelijk. Nina probeert in eerste instantie de symptomen angstvallig weg te stoppen voor de buitenwereld omdat ze beseft dat wat haar overkomt anders is. Niet alleen fysieke ongemakken, maar ook een emotionele impact.
Een bijkomend pluspunt in dit boek is het voor- en nawoord van de behandelende arts waarin onder andere aangegeven wordt dat vooraleer de diagnose gesteld wordt van Crohn er best soms wel heel wat tijd over kan gaan. Er mag bovendien ook wel meer aandacht zijn voor de psychosociale aspecten en dat er daarom tegenwoordig een patiënt kan omringd worden door een heel team van specialisten. Achteraan het boekje zijn nog een aantal korte getuigenissen terug te vinden al dan niet van mensen die ook effectief aan bod komen in het boek.
Van de ziekte van Crohn had ik wel al gehoord, maar de titel van dit boek Crohnisch optimisme had ik nog niet gehoord en vond ik eerst leuk gekozen. Maar het is eigenlijk een term hoe mensen kunnen staan tegenover de ziekte van Crohn; met een positieve houding en mentaliteit. Ze zoeken een manier om ermee om te gaan, zich te focussen op positieve aspecten en dat doet Nina zeker ook. Ik geloof dan ook dat zij een inspiratie kan zijn voor anderen die geconfronteerd worden met de ziekte van Crohn, ook voor mensen rondom hen.
Met Chrohnisch optimisme gebruikt de jonge Antonia haar dagboekfragmenten om haar verhaal te schrijven over gediagnosticeerd te zijn met de ziekte van Crohn. Heel eerlijk en met heel veel positiviteit maakt ze dit onderwerp bespreekbaar. De pijn, de ongemakken, de reacties, de zoektocht, de bezoeken aan verschillende dokters, … Dit alles brengt heel veel uitdagingen met zich mee.
In haar eigen voorwoord schrijft Nina dat het boek misschien kinderlijk geschreven is, opgebouwd door dagboekfragmenten. Ik vond het vooral een meerwaarde; het verhaal kreeg een nog persoonlijker toets. Dat deze ziekte een serieuze impact heeft op het dagelijks functioneren is vlug duidelijk. Nina probeert in eerste instantie de symptomen angstvallig weg te stoppen voor de buitenwereld omdat ze beseft dat wat haar overkomt anders is. Niet alleen fysieke ongemakken, maar ook een emotionele impact.
Een bijkomend pluspunt in dit boek is het voor- en nawoord van de behandelende arts waarin onder andere aangegeven wordt dat vooraleer de diagnose gesteld wordt van Crohn er best soms wel heel wat tijd over kan gaan. Er mag bovendien ook wel meer aandacht zijn voor de psychosociale aspecten en dat er daarom tegenwoordig een patiënt kan omringd worden door een heel team van specialisten. Achteraan het boekje zijn nog een aantal korte getuigenissen terug te vinden al dan niet van mensen die ook effectief aan bod komen in het boek.
Van de ziekte van Crohn had ik wel al gehoord, maar de titel van dit boek Crohnisch optimisme had ik nog niet gehoord en vond ik eerst leuk gekozen. Maar het is eigenlijk een term hoe mensen kunnen staan tegenover de ziekte van Crohn; met een positieve houding en mentaliteit. Ze zoeken een manier om ermee om te gaan, zich te focussen op positieve aspecten en dat doet Nina zeker ook. Ik geloof dan ook dat zij een inspiratie kan zijn voor anderen die geconfronteerd worden met de ziekte van Crohn, ook voor mensen rondom hen.
March 13, 2023
In ‘Crohnisch optimisme’ doet de jonge Nina haar verhaal over het opgroeien en leven met de ziekte van Crohn. Nina kampt op jonge leeftijd met een aantal kwaaltjes. Het begint met het plots hevig schilferen van haar hoofdhuid. Een vreemd kwaaltje dat plots opduikt, een symptoom waarbij je natuurlijk niet direct aan Crohn denkt.
Vervolgens krijgt de lezer een eerlijke inkijk in het leven van een opgroeiende tiener met Crohn. Het verhaal van Nina leest bijzonder vlot en heb je in één ruk uit. Je krijgt een goed beeld over de chronische ziekte en welke impact dit alles heeft op het leven van een jong iemand. En dat is meer dan je in eerste instantie zou denken.
Chronische ziektes die niet zichtbaar zijn kunnen niet altijd op de nodige steun rekenen. Hiermee bedoel ik dat we als maatschappij soms wat te snel (ver)oordelen. Wanneer je plots in het toilet voorbijgestoken wordt door iemand die heel erg nodig moet zal je eerste gedachte niet direct uitgaan naar Crohn of een andere ziekte. Je zal je gewoon achteruitgestoken voelen (letterlijk) omdat iemand je net voorbijstak.
Nina’s verhaal laat je even stilstaan bij dit alles en dat is nuttig. Er mag best wat meer aandacht uitgaan naar sommige ziektebeelden. Het taboe dat op Crohn rust mag zeker verbroken worden.
Vervolgens krijgt de lezer een eerlijke inkijk in het leven van een opgroeiende tiener met Crohn. Het verhaal van Nina leest bijzonder vlot en heb je in één ruk uit. Je krijgt een goed beeld over de chronische ziekte en welke impact dit alles heeft op het leven van een jong iemand. En dat is meer dan je in eerste instantie zou denken.
Chronische ziektes die niet zichtbaar zijn kunnen niet altijd op de nodige steun rekenen. Hiermee bedoel ik dat we als maatschappij soms wat te snel (ver)oordelen. Wanneer je plots in het toilet voorbijgestoken wordt door iemand die heel erg nodig moet zal je eerste gedachte niet direct uitgaan naar Crohn of een andere ziekte. Je zal je gewoon achteruitgestoken voelen (letterlijk) omdat iemand je net voorbijstak.
Nina’s verhaal laat je even stilstaan bij dit alles en dat is nuttig. Er mag best wat meer aandacht uitgaan naar sommige ziektebeelden. Het taboe dat op Crohn rust mag zeker verbroken worden.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews