1997. Ξημερώματα Πάσχα. Μία ομάδα μεταναστών, προσπαθώντας να περάσει στην Ελλάδα μέσω του Έβρου, γίνεται αντιληπτή από μία Ελληνική περίπολο. Ένας 19χρονος από το Μπαγκλαντές συλλαμβάνεται από τους Έλληνες φαντάρους ενώ προσπαθεί να κρυφτεί. Δίπλα του βρίσκονται τα απομεινάρια του φίλου του. Ισχυρίζεται πως κάτι τους επιτέθηκε.
2012. Ένας δημοσιογράφος στην Αλεξανδρούπολη σκοτώνεται σε ύποπτο αυτοκινητικό, ενώ έχει μιλήσει για εξαφανίσεις κυνηγών και αγροτών στον Έβρο. Την ίδια χρονιά, ένας συγγραφέας και δύο φίλοι του, ανακαλύπτουν μία ύποπτη αναφορά των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών με το κωδικό όνομα «Τιαμάτ», που αναφέρεται στα γεγονότα του Πάσχα του ’97.
Οι τρεις ήρωες καλούνται, σαν σύγχρονοι «ιππότες», να ερευνήσουν την υπόθεση και να αντιμετωπίσουν έναν «δράκο» υπό την καθοδήγηση ενός πάμπλουτου ηλικιωμένου.
Τι θα αντιμετωπίσουν στον Έβρο; Υπάρχουν ακόμη τέρατα; Ή μήπως τα αληθινά τέρατα έχουν ανθρώπινο πρόσωπο;
Ο Αντώνης Κρύσιλας υπογραφεί ένα καλοδουλεμένο μυθιστόρημα τρόμου γύρω από τον μύθο της Τιαμάτ σε ένα απομακρυσμένο χωριό του Έβρου, συνδέοντας δύο χρονικές περιόδους (1997-2012). Καταρχάς, ο συγγραφέας ξέρει να δημιουργεί αγωνία και να την τροφοδοτεί ανά τακτά διαστήματα με αποτέλεσμα να δένουν αρμονικά το μυστήριο και η περιπέτεια. Πράγματι ένιωθα πως περιπλανιόμουν στο χωριό Πουρνιά-όπως απεικονίζεται και στο εξώφυλλο-για να ερευνήσω την υπόθεση. Πέρα από την υποβλητική ατμόσφαιρα, έχει δώσει έμφαση και στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων (o ανώνυμος πρωταγωνιστής, ο Γκούντερ, ο Χάγκεν, η Δάφνη) και επιφυλάσσει πολλές καλοστημένες ανατροπές για το αναγνωστικό κοινό (η εξήγηση για την Τιαμάτ με κάλυψε πλήρως). Εκτίμησα δεόντως το αιχμηρό χιούμορ αλλά και τα καυστικά σχόλια για την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα. Μετά το πέρας της ανάγνωσης αναρωτιέσαι εάν το αληθινό τέρας είναι ο ίδιος ο άνθρωπος.
Οταν το βιβλίο έφτασε στα χέρια μου ήμουν σίγουρος ότι θα ήταν κάτι καλό, όπως συμβαίνει πάντα με τα δημιουργήματα του Αντώνη Κρύσιλα. Μετά απο δεκαετίες ανάγνωσης, έχω αναπτύξει την ικανότητα να διαβάζω πολύ γρήγορα, αλλά τώρα νομίζω ότι έσπασα ρεκόρ, αφού το διάβασα μέσα σε συνολικά μία ημέρα (χωρίς να "κλέψω"!). Κι αυτό επειδή το βιβλίο ειναι "σελιδογυρίστρα" (page turner Νεοελληνιστί). Πολύ απλά, άπαξ και το ξεκινήσεις δεν μπορείς να το αφήσεις. Κι αυτό που μου άρεσε ήταν ότι συνδυάζει έντονη δράση, με δεμένη, συνεκτική πλοκή, με οικονομία γραφής (κάτι που σπανίζει). Μου άρεσε επίσης και η "τεκμηρίωση" που κάνει το μυθιστόρημα να δένει καλύτερα με την ελληνική καθημερινή πραγματικότητα. Κι αν κάνει κανείς λίγο αναστολή της δυσπιστίας (suspension of disbelief Νεοελληνιστί), ίσως αρχίσει να αναρωτιέται μπας και υπάρχει κάποια αλήθεια πίσω απ' όλα αυτά (λέμε τώρα...). Παρότι η Tiamat ολοκληρώνεται ως μυθιστόρημα, εγώ αδημονώ για τη συνέχεια!
Τον Αντώνη Κρύσιλα τον γνώρισα μέσα από τα διηγήματα του, στις εκδόσεις ΩΡΟΡΑ. Οι εκδόσεις εκείνες την περίοδο του 1980 ως τα τέλη του 1990 και ως το 2005, μου χάρισαν ώρες ατελείωτου διαβάσματος και ρίγη τρόμου. Εκεί γνώρισα τον Λάβκραφτ , τον Ρόμπερτ Ε. Χάουαρντ, και πολλούς άλλους. Και εκεί γνώρισα μέσα απο τα διηγήματα τους τον Κρύσιλα, τον Μαστακούρη , τον Μπαλάνο, τον Θανάση Βέμπο, ο Τάσος Ρούσσος. Και αρκετοί άλλοι που τώρα δε θυμάμαι. Ο Αντώνης Κρύσιλας πρωτοεμφανίστηκε στις εκδόσεις εκείνες με το πρώτο του διήγημα με τίτλο Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ. Μέχρι και σήμερα είναι ένα από τα πιο τρομακτικά διηγήματα που έχω διαβάσει, και όντος συγγραφέας και εγώ ακόμα τον ζηλεύω για εκείνη του την πρώτη δουλειά. Μετά τα χρόνια πέρασαν εγώ συνέχιζα να διαβάζω οι εκδόσεις έκλεισαν , και μετά ξεκίνησα να σκαλίζω και εγώ τα δικά μου διηγήματα. Και στη συνέχεια ήρθε το ίντερνετ βγήκαν οι βιβλιοομάδες και πετυχαίνω τον Αντώνη Κρύσιλα στο φεις και του κάνω αίτημα φιλίας , που ευτυχώς δέχτηκε και ήταν τιμή μου που είχα καταφέρει να βρω τον αγαπημένο εκείνο συγγραφέα της νιότης μου. Και ξεκίνησα να τον αποκαλώ δάσκαλο , γιατί για μένα αυτό ήταν και είναι. Και ανταλλάσσαμε τις απόψεις μας. Δεν έχω καταφέρει να τον γνωρίσω από κοντά, αλλά όταν εκδόθηκε το νέο του βιβλίο τρελάθηκα. Τα οικονομικά μου δεν ήταν ποτέ στα καλά τους , αλλά κατάφερα πριν λίγες ημέρες να αγοράσω το ΤΙΑΜΑΤ. Αν και εκείνος μου το έστειλε σε ηλεκτρονική μορφή και τον ευχαριστώ για αυτό, εγώ ήθελα να έχω το βιβλίο του δασκάλου στα χέρια μου. Να το μυρίσω να το χαϊδέψω, και να ταξιδέψω στον τρόμο. Και αυτό έκανε.
Το νέο μυθιστόρημα του Αντώνη Κρύσιλα είναι ότι ακριβώς περίμενα. Μια σκοτεινή ιστορία που διαδραματίζεται στον Έβρο (ναι λατρεύω να διαβάζω βιβλία που τοποθετούν τους ήρωες τους στη χώρα μας), με πολύ αγωνία , και τον τρόμο να καραδοκεί που; μα στην ομίχλη, στο βάλτο και στην υγρασία του τοπίου. Η γραφή του Αντώνη Κρύσιλα ρέει χωρίς να κάνει κοιλιά στις 336 σελίδες. Ο τρόμος είναι εκεί, αλλά δεν τον βλέπεις. Είναι τέτοιο το τοπίο που μπορεί να κρύβετε σε κοινή θέα, και εσύ δεν ξέρεις με τι έχεις να κάνεις. Και Ω! θεοί του κάτω κόσμου. Όταν εκείνο θα σε χτυπήσει δεν θα το καταλάβεις από που ήρθε. Ο συγγραφέας γράφει μέσα από την καρδιά και το πηγαίο του χάρισμα να κάνει τον αναγνώστη να αγαπήσει και να καταλάβει τους ήρωες και τις πράξεις τους. Η καυστική του κριτική για τα εκτεινόμενα στην Ελλάδα, τα προβλήματα με την κρίση και τα μνημόνια είναι πινελιές που βρήκα απολαυστικές γιατί λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Και το τοπίο. Αχ ! αυτό το τοπίο που όσοι από εσάς έχετε διαβάσει Σέρλοκ Χόλμς και έχετε με μανία παρακολουθήσει τα X FILES θα το βρείτε εξαιρετικό , και κάνει το ΤΙΑΜΑΤ ένα βιβλίο τρόμου, με όχι ένα τρόμο που είναι από τα άστρα, αλλά με ένα τρόμο που είναι αληθινός και μπορεί να τον συναντήσει ο κάθε ένας από εμάς. Το ΤΙΑΜΑΤ είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε, άσχετα αν σας αρέσει η όχι ο τρόμος. Γιατί η ιστορία του θα σας συναρπάσει, και θα βρεθείτε αγκαλιά με τον ήρωα που προσπαθεί να λύσει έναν γρίφο. Και στο τέλος θα αναφωνήσετε. ΣΤΟΙΧΕΩΔΕΣ ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΓΟΥΑΤΣΟΝ. Πολλά συγχαρητήρια σε έναν αγαπημένο συγγραφέα , που εκτιμώ πολύ.
Προσοχή, ψιλοπεριέχει σποϊλεριά (αν και όχι σπουδαία πράγματα, δεν θα σας χαλάσει την ανάγνωση). Καλογραμμένο, με ύφος της αρεσκείας μου, ούτε επιτηδευμενο, ούτε επιπέδου σειράς στο Mega. Γρήγορο, φεύγει χωρίς να κολλάει. Ενώ έχει έντονα στοιχεία περιπέτειας αλλά και crime, δεν μπορώ να πω ότι είναι έργο που ανήκει στον υπερφυσικό τρόμο. Η πλοκή είναι αρκετά ευρηματική, αξιοποιεί αληθινά περιστατικά και καταστάσεις της εγχώριας πραγματικότητας και η αφήγηση έχει κινηματογραφικό ρυθμό σε αρκετά σημεία (θυμίζει αόριστα το Le pacte des loups του Gans), ενώ έχει έντονη αυτοαναφορικότητα, με πλήρως δικαιολογημένη την πρωτοπρόσωπη γραφή. Οι χαρακτήρες μοιάζουν ενίοτε με ήρωες graphic novel και τολμώ να πω ότι ο αφηγητής είναι ως χαρακτήρας ένα tribute στον R. E. Howard... Γενικά, δεν θα σας απογοητεύσει. ΥΓ: το πλέον φανταστικό στοιχείο της Τιαμάτ αφορά συγγραφείς που ζουν από τα γραπτά τους στην Ελλάδα...
Ένα καθηλωτικο μυθιστορημα τρόμου και φαντασιας που διαδραματιζεται στην σύγχρονη Ελλάδα, και σε κρατάει σε αγωνία μέχρι το τέλος!! Ποιος εφιάλτης κρύβεται στα νερά του Έβρου αλλά και ποιο τελικά είναι το πραγματικό τέρας στην ιστορία μας και ποιοι οι αληθινοι ιππότες;;; Πραγματικά το βιβλίο με κατάπιε μπορώ να πω , 3 μέρες που μου πήρε να το τελειώσω ένιωθα πως ζούσα και εγώ μαζι με τους πρωταγωνιστές, έτρεχα και εγώ μαζί τους να ανακαλύψουμε το μυστήριο, και νομίζω αυτό είναι και η επιτυχία του συγγραφέα. Ευχαριστώ πολύ!!!
Πααρα πολυ καλο το πρωτο μυθιστορημα του Κρυσιλα. Αργησε, αλλα ηρθε 🙂 Να πω την αληθεια, θα προτιμουσα το υπερφυσικο απο το...φυσικο. Αλλα η γραφη ειναι πολυ δυνατη, οπως και η ιστορια. Αναρωτιεμαι αν θα εχουμε και συνεχεια. Μην το προσπερασετε. Εσεις θα χασετε.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Δράση, σασπένς, μυστήριο, πλοκή και πολλές αμφιβολίες ξεχειλίζουν μέσα από τις σελίδες του νέου βιβλίου του Αντώνη Κρυσιλα "Τιαματ".
Ένα συναρπαστικά τρομακτικό ανάγνωσμα που υπόσχεται από την πρώτη του σελίδα την περιπέτεια και τον τρόμο. Άψογα σκηνοθετημένο με καθαρά κινηματογραφική απόδοση και αριστοτεχνικά δοσμένο λόγο, έρχεται να ταράξει τα νερά στα βιβλία του είδους του. Καυτηριάζοντας την κατάσταση και τις δυσκολίες στη περίοδο της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, οι χαρακτήρες ζουν σκηνές έντονες γεμάτες δράση προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μυστήριο που καλύπτει τις εξαφανίσεις στο Δέλτα του Έβρου. Η πένα του συγγραφέα ρέει αβίαστα ακροβατώντας ανάμεσα στην πραγματικότητα και το μυστήριο, μέσα στο οποίο οι χαρακτήρες βιώνουν σαν σε ταινία φιλμ νουάρ, απρόσμενες καταστάσεις. Η ιστορία διαδραματίζεται στον Έβρο την περίοδο του 2012, (έχοντας ξεκινήσει από το 1997) εν μέσω μεταναστευτικού και μνημονίων. Από τη μία οι μυστικές υπηρεσίες, ο υπόκοσμος, το κύμα των λαθρομεταναστών, σε μια Ελλάδα που καταρρέει και από την άλλη ο βάλτος, το ομιχλώδες γεμάτο μυστήριο τοπίο και ένα τέρας, υπαρκτό ή μη. Οι χαρακτήρες άρτια στοιχειοθετημένοι τοποθετούνται μέσα στο άψογο σκηνοθετημένα ομιχλώδες περιβάλλον. Ένας συγγραφέας, με δύο φίλους προσπαθούν να λύσουν το γρίφο του μυστηρίου της λίμνης, ένας έρωτας και ένα τέρας. Χιούμορ και σασπένς δεμένα μεταξύ τους, συνοδεύουν τον αναγνώστη σε μονοπάτια υπέροχης και συνάμα παραστατικής γραφής, με τον τρόμο να παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ένα μυθιστόρημα για γερά νεύρα, γεμάτο με όλα εκείνα τα συστατικά που συνθέτουν ένα καλό ατμοσφαιρικό θρίλερ.
Από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει τελευταία και χαίρομαι ιδιαίτερα που έρχεται από Έλληνα συγγραφέα.
Θρίλερ, από αυτά που δεν σταματάς να ξεφυλλίζεις πάρα μόνο όταν το τελειώσεις. Δράση, ανατροπές, φιλίες δυνατές και έρωτες, στημένα σε ένα κινηματογράφικο σκηνικό που σε ταξιδεύει στην Ελλάδα.
Μια αλληγορία που δεν προσπαθεί να μας τρομάξει για να ταρακουνήσει ,αλλά να θυμίσει ότι οι δράκοι κρύβονται μέσα στην καθημερινότητα μας και οι σύγχρονοι ιππότες θα κάνουν αυτό που όφειλαν πάντα .Να σκοτώσουν το “τέρας ” για να βγάλουν από το βάλτο της ψυχής μας όλα τα αληθινά ,τα ανθρώπινα συναισθήματα και να αναδειχτούν γενναία όλες οι θαμμένες αξίες .Αδελφοσύνη ,ενότητα ,πάθος για την αλήθεια και γνήσια λεβεντιά!Μεγάλος μάστορας ο Κρύσιλας , έτσι όπως μας έχει συνηθίσει ,με υποδειγματική οικονομία λόγου ,πάντα απρόβλεπτος χωρίς να προκαλεί ,κύριος ακόμα κι όταν αστειεύεται ,σέβεται τους ήρωές του αλλά πιο πολύ, τη νοημοσύνη μας .Τα σέβη μας κι εμάς !
Τον Αντώνη Κρυσίλα οι παλιοί τον γνωρίζουν από την εποχή των ανθολογιών των Εκδόσεων Ωρόρα, την δεκαετία του ’90. Εγώ τον πρωτοδιάβασα και τον απήλαυσα στην συλλογή διηγημάτων του «Το Στόμα του Διαβόλου» (Πηγή, 2021, 262 σ.), κι έτσι δεν χρειάστηκε πολλή σκέψη για να διαβάσω το νέο του μυθιστόρημα, «Tiamat» (Πηγή, 2023, 340 σ.).
Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, η ανέχεια, η περιέργεια και οι… συγκυρίες ωθούν έναν φτωχοδιάβολο συγγραφέα του φανταστικού στη διερεύνηση των φημών που θέλουν ένα τέρας υπεύθυνο για εξαφανίσεις τόσο ανθρώπων όσο και ζώων στο Δέλτα του Έβρου. Μυστικές υπηρεσίες, άνθρωποι του υποκόσμου, λαθρομετανάστες και κρατικοδίαιτοι κτηνοτρόφοι εμπλέκονται σε μία καταιγιστική περιπέτεια με συγκολλητική ουσία το τέρας, γνωστό και ως Τιαμάτ (στην μεσοποτάμια μυθολογία, δράκαινα των αρμυρών υδάτων). Υπάρχει όμως τέρας ή μήπως πρόκειται για ευφυή κατασκευάσματα με στόχο την απώθηση των μεταναστευτικών ροών; Κι αν υπάρχει, πώς και γιατί βρέθηκε εκεί; Μήπως τελικά το τέρας δεν είναι αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως;
Ε λοιπόν, αξίζει να διαβάσετε το «Tiamat» για να απαντήσετε μόνοι σας σε αυτές τις ερωτήσεις. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του πρωταγωνιστή δίνει ζωντάνια στο κείμενο, ενώ τα ουκ ολίγα και μάλλον όχι τυχαία κοινά του με τον συγγραφέα προσφέρουν αρκετά μειδιάματα κατά την ανάγνωστη και προκαλούν ερωτήσεις τύπου «βρε λες να» σε ουκ ολίγα σημεία. Ιδιαίτερες πινελιές δίνουν το δέσιμο της πλοκής με στοιχεία της πολιτικοκοινωνικής ζωής της Ελλάδας (Μνημόνια, Σήφης, μεταναστευτικές ροές, φράχτης στον Έβρο, υπηρεσιακή κυβέρνηση του 2012, κρατικές επιδοτήσεις, κλπ), η ύπαρξη ενός από μηχανής… τρελού και η βιβλιογραφική έρευνα του πρωταγωνιστή σε παρόμοιες αναφορές τεράτων στην αρχαιότητα και στον μεσαίωνα. Η ταυτότητα του τέρατος προσδίδει ένα πέπλο μυστηρίου (που θα μπορούσε να είναι πιο εκτενές και πιο δαιδαλώδες) και, ακόμα και όταν αποκαλύπτεται, αυτό γίνεται αριστοτεχνικά: το τέρας προικίζεται με έναν συμβολισμό, δουλεμένο όμως σωστά και χωρίς να ξενίζει. Οι χαρακτήρες, μαζί με τα κίνητρά τους, είναι καλοδουλεμένοι – αν και έχω σοβαρές ενστάσεις αληθοφάνειας σε κανά-δυο κομβικές τους αποφάσεις. Το βιβλίο ξεχειλίζει από ακατέργαστη και χορταστική δράση, από κροσέ και άπερκατ έως πιστολίδια, καθώς και από πηγαίο χιούμορ· με δυο λόγια, ο ορισμός του παλπ και του καλτ. Κάποια λάθη επιμέλειας θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.
Εν κατακλείδι, ελπίζω να απολαύσετε το «Tiamat»! Αξίζει να αναζητήσετε και το Στόμα του Διαβόλου, ενώ τα τεύχη των Εκδόσεων Ωρόρα με τα διηγήματα του Κρυσίλα, τον οποίο τον ευχαριστώ για την κάτωθι λίστα, είναι το #47 («Ιστορίες με φαντάσματα»: «Ο καθρέφτης»), #53 («Ιστορίες μυθολογίας Κθούλου/2»: «Το στόμα του διαβόλου») και #61 («Ιστορίες με στοιχειωμένα αντικείμενα»: «Το τέρας»).
Action! Action! Action! Διαβάζεται απνευστί γιατί οι καταιγιστικοί του ρυθμοί δεν σου επιτρέπουν να το αφήσεις. Στο μυθιστόρημα παρελαύνουν αρκετοί χαρακτήρες με πειστική προσωπικότητα, ενώ δεν λείπει καθόλου το στοιχείο του χιούμορ, με το οποίο έχει επιφορτίσει κάποιους από αυτούς, ώστε να σπάει η σοβαρότητα του θέματος. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι σενάριο για μία ταινία δράσης, καθώς η πλοκή του είναι κινηματογραφική. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους θέλουν να ψυχαγωγηθούν με μπόλικη δράση, σασπένς και μυστήριο. Βέβαια, αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να παρακάμπτει συχνά ο συγγραφέας την ρεαλιστική απεικόνιση των πραγμάτων, σε ότι αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά, τα συναισθήματα, και τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού. Επιπλέον, (προσοχή spoilerάκι...) δεν αποτελεί μία ιστορία που ανήκει στο χώρο του παραφυσικού (αγγίζοντας όμως τα όρια του) αναφερόμενη στην υπερβολική εκδοχή μιας πιθανής φυσικής παραμόρφωσης. Ως συγγραφέας, ταυτίστηκα απόλυτα με τα γραφόμενα του αφηγητή στη σελίδα 230 (περί καλλιτεχνών), ενώ οι απόψεις του περί "δημοκρατίας" στη σελ 307, μοιάζουν λες και τις έγραψα ο ίδιος. Η γραφή του συγγραφέα είναι ξεκάθαρη και ξεκούραστη και έχει εξελιχθεί ολοφάνερα από το προηγούμενο βιβλίο του (Το Στόμα του Διαβόλου). Δοκιμάστε το. Θα περάσετε όμορφα το Σαββατοκύριακο!
Τiamat. Ένα υπέροχο εξώφυλλο που από πίσω του ξετυλίγεται μια εξαιρετική ιστορία τρόμου...στον Έβρο.
Η πρώτη μου επαφή με έργο του Αντώνη Κρύσιλα. Μια περιπετειώδης, κινηματογραφική ιστορία. Έχει ωραία ροή στην γραφή με τις σκηνές να δένονται πολύ καλά μεταξύ τους. Από τις πρώτες σελίδες ξεκινάει η δράση και το σασπένς, φανερώνοντας χαρακτήρες χτισμένους καλά. Εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών, πολιτική διαφθορά και η προσπάθεια ενός δημοσιογράφου να λύσει έναν τρομακτικό γρίφο που κρύβεται μέσα σε μια βαριά φτιαγμένη ατμόσφαιρα στα μέρη του Έβρου, ζώντας παράλληλα και μια ερωτική περιπέτεια με την Δάφνη. Μ' άρεσαν πολύ οι πινελιές κυνικού χιούμορ και φυσικά τα σχόλια-"χτυπήματα" του συγγραφέα στην κοινωνικοπολιτική ελληνική πραγματικότητα την περίοδο της οικονομικής κρίσης, που τα καταλαβαίνεις έντονα. Σίγουρα θα ξαναδιαβάσω έργο του Αντώνη...
Ένα θρίλερ για γερά νεύρα, από τον μάστορα του είδους Αντώνη Κρύσιλα. Συναρπαστική πλοκή, πηγαία ροή του λόγου, χαρακτήρες που σε κάνουν να ταυτιστείς μαζί τους, ένα ανάγνωσμα που δεν με άφησε να το αφήσω, αφού το ολοκλήρωσα σε μόλις τρεις μέρες. Πίσω από το μυστήριο και την αγωνία, ο συγγραφέας δεν παραλείπει να σκιαγραφήσει διάφορες πτυχές της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της προηγούμενης δεκαετίας. Ένα βιβλίο που συνιστώ ανεπιφύλακτα...
Ένα αρκετά ζεστό απόγευμα του Αυγούστου, καθώς έκοβα βόλτες στον Ευριπίδη, έπεσα πάνω στο βιβλίο του Αντώνη στην ελληνική πεζογραφία και χωρίς δεύτερη σκέψη το τσίμπησα. Ήταν ένα βιβλίο που ήθελα πολύ να το πάρω από το καιρό που είχα το γνωστό ζήτημα με τον ''κακό μάγο'' και μετά από κάποιες συνομιλίες με τον Αντώνη από τις οποίες κέρδισε τον θαυμασμό μου αφού γνώρισα και τον τρόπο σκέψης και το λέγειν του. Φυσικά έπαιξε και ρόλο και το αινιγματικό εξώφυλλο το οποίο καταφέρνει να γαργαλήσει τη περιέργειά σου ως προς τη ιστορία που πραγματεύεται και τη πραγματική φύση του πλάσματος που φέρει αυτό το όνομα. Πραγματικά πολύ επιτυχημένο εύρημα.
Όσο για την υπόθεση, αυτή εξελίσσεται σε δύο χρονικές περιόδους. Στην αρχή μεταφερόμαστε τη δεκαετία του 90 και για το υπόλοιπο της ιστορίας, στο οποίο παρακολουθούμε την επίλυση του ζητήματος που προκύπτει, μεταφερόμαστε κατά τη διάρκεια της επέλασης της Οικονομικής Κρίσης, την περίοδο που είχε δείξει για τα καλά τα δόντια της. Εκείνη τη περίοδο λοιπόν γνωριζόμαστε με τον ήρωά μας, του οποίου μάλιστα δε μαθαίνουμε ποτέ το πραγματικό όνομα, όταν αυτός κατάταγεται από έναν ισχυρό και μυστηριώδη παράγοντα σε μια επιχείρηση εξόντωσης ενός σαρκοφάγου πλάσματος που στοιχειώνει τις βαλτώδεις περιοχές του Δέλτα του Έβρου.
Η γραφή του Αντώνη είναι, ας μου επιτραπεί η έκφραση, του λιμανιού και του σαλονιού. Είναι χειμαρρώδης κι ωμή και ενίοτε και πιπεράτη στα σημεία που χρειάζεται κι σε άλλα σημεία είναι εκπληκτικά ευαίσθητη, ότι ακριβώς πρέπει για μια ιστορία τρόμου. Συναντάμε ποικιλία στους χαρακτήρες. Θα βρείτε χαρακτήρες που θα σας αρέσουν, άλλοι που θα σας εκνευρίσουν κι μερικοί που κινούνται στο μεταίχμιο. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι όλοι είναι ενδιαφέροντες.
Επίσης, η γνώση του Αντώνη στην έρευνα γίνεται επίσης αντιληπτή πολύ εύκολα. Θα χαρώ πολύ να διαβάσω πάλι βιβλίο του Αντώνη και εκφράζω και την επιθυμία μου να τον δω και σε κάτι πιο επιστημονικής φαντασίας.