What do you think?
Rate this book
Citroeninkt
Zie de wereld door de ogen van Talar. Na een zinderende vlucht door Europa strijkt ze met haar ouders en broertje neer in het gereformeerde Moerkapelle. In het dorp is het stil, maar thuis klinken de herinneringen aan de Iraanse revolutie nog na in de slaande deuren.
In Moerkapelle wil Talar de wereld opnieuw ontdekken. Er gebeuren vreemde dingen. Haar moeder verstopt haar hoofd in de koelkast. Haar barbiepop mag niet worden uitgepakt. En waarom duwt die jongen in het zwembad alleen haar onder water?
Het autobiografische Citroeninkt is een verhaal zoals je dat zelden leest: verteld door de ogen van een meisje dat nergens thuishoort en daarom overal. Een boek over opgroeien tussen de uitersten van Nederland, over je weg vinden in een wereld die voor anderen lijkt gebouwd. En over moeders die het beter willen doen voor hun dochters maar niet kunnen ontsnappen aan hun verleden.
In Moerkapelle wil Talar de wereld opnieuw ontdekken. Er gebeuren vreemde dingen. Haar moeder verstopt haar hoofd in de koelkast. Haar barbiepop mag niet worden uitgepakt. En waarom duwt die jongen in het zwembad alleen haar onder water?
Het autobiografische Citroeninkt is een verhaal zoals je dat zelden leest: verteld door de ogen van een meisje dat nergens thuishoort en daarom overal. Een boek over opgroeien tussen de uitersten van Nederland, over je weg vinden in een wereld die voor anderen lijkt gebouwd. En over moeders die het beter willen doen voor hun dochters maar niet kunnen ontsnappen aan hun verleden.
254 pages, Hardcover
First published March 3, 2023
12 people are currently reading
1033 people want to read
About the author
Maral Noshad Sharifi
2 books14 followersMaral Noshad Sharifi (Teheran, 1989) is journalist, schrijver en documentairemaker. Ze studeerde politicologie in Leiden en journalistiek aan Columbia University in New York. Citroeninkt is haar autobiografische debuutroman.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 126 reviews
May 3, 2023
Als ik zelfs het dankwoord wil lezen dan weet ik dat het beter dan goed is
July 21, 2023
Zeer goed geconstrueerd voor een debuutroman, met mooie verspringingen in de tijd, waardoor je zowel het leven van de hoofdpersoon vorm ziet krijgen, als dat van haar ouders in Iran en Nederland. Het boek krijgt een diepere laag door de reflectie van de oudere ik op de jongere ik en op haar ouders en hoe die achteraf gezien niet veel anders konden doen en reageren dan hoe ze hadden gedaan, ook al was dat niet altijd makkelijk. Toevallig verscheen er onlangs een boeiende documentaire over dezelfde problematiek, 'Mijn vader, Nour en ik' (Wiam Al-Zabari, 2023), hoewel dit ging om een familie uit Irak en niet Iran.
May 8, 2023
ik kon niet stoppen met lezen, wat ontzettend mooi. het kwam ergens wel veel te dichtbij en daarom kwamen alle klappen wel 10x zo hard aan, maar ik ben zo blij dat ik dit gelezen heb
December 27, 2024
heel mooi boek met ook hele herkenbare passages over hoe het is om als 2e generatie migrant tussen 2 culturen te zwerven. gelukkig in mijn geval onder betere omstandigheden, maar de frustratie tegenover je nog-niet-meegaande ouders (die ook zelf nog steeds hun plekje in de maatschappij zoeken), de ongenuanceerde invasieve nieuwsgierigheid van nederlanders over ‘waar je vandaan komt’ en de naïviteit waarmee Talar de vragen beantwoord, daar ben ik zelf ook mee opgegroeid
April 1, 2023
Mega mooi, bijna huilend tegen het einde aan
March 30, 2023
‘Citroeninkt’ – Maral Noshad Sharifi
Maral Noshad Sharifi werd in 1989 in Teheran geboren. Op haar vierde kwam ze in Nederland terecht. Ze groeide op in Moerkapelle. Ze heeft politicologie gestudeerd in Leiden en daarna journalistiek aan Colombia University in New York. Ze is documentairemaker, journalist – momenteel is ze in de Verenigde Staten correspondent voor de Volkskrant – en auteur. Onlangs is haar debuutroman Citroeninkt verschenen. Citroeninkt is een autobiografische roman en vertelt het verhaal van haar vlucht uit Iran als vierjarige en het opgroeien in een onbekend land gezien door de ogen van het kind.
In Citroeninkt heet de hoofdpersoon Talar, maar de gebeurtenissen in het boek zijn gebaseerd op het leven van Maral Noshad Sharifi. Als het leven in Teheran voor haar in verwachting zijnde moeder onhoudbaar wordt, besluit haar moeder om samen met Talar te vluchten naar Europa. Vanuit het oogpunt van de vierjarige Talar wordt de lezer meegenomen in een aangrijpend verhaal. De vlucht, de gevaren, het aankomen in een onbekend land, intense heimwee van haar moeder, het verlangen om “normaal” te zijn, de kloof in beleving van de moeder en haarzelf. Een totaal nieuw leven opbouwen; het is allemaal ongelooflijk intens.
Maral Noshad Sharifi weet je al vanaf het voorwoord te pakken. ‘Wie zijn land noodgedwongen verlaat, verliest een deel van zichzelf. Diegene gaat een beetje dood, er sterft een stuk af – noem het zoals je wil. Dertig jaar had ik nodig om dit echt te begrijpen. Nu klinkt het misschien alsof ik over mijzelf praat, maar dat is niet zo. Toen ik mijn land verliet was ik pas vier jaar oud. Op die leeftijd kan je nog geen stukjes van jezelf verliezen. Daarvoor ben je te springerig, vol vragen waarop de antwoorden steeds veranderen. Je bent nog niet al die stukjes. Je bouwt op, niet af.’ Zelden een woord vooraf gelezen dat mij zo fascineerde. Het is de opmaat voor een boek dat je steeds meer bij de strot grijpt.
De keuze om het verhaal vanuit het kindperspectief te vertellen is verrassend en wat mij betreft geslaagd. In een aflevering van het VPRO-programma Nooit meer slapen zegt ze hierover dat ze bewust voor het kind als verteller heeft gekozen, omdat het perspectief van het kind belangrijk is. Het is interessant. Kinderen kunnen vaak eerlijker zijn en hebben een rijk vermogen om iets tastbaar te maken. Dit lees je niet vaak terug in andere boeken.
Dit perspectief geeft zo een beeld van hoe Talar de vlucht beleeft en het opnieuw beginnen in een ander land. Talar denkt dat vluchten normaal is. Bij het leven hoort. Het begrip land zegt haar niets. Als op de basisschool haar juf het begrip uitlegt, snapt ze er niets van. ‘Komt niet iedereen uit Iran?’ Thuis vertelt haar moeder dat haar juf gelijk heeft. Dit is voor Talar echt wereldschokkend dat niet iedereen hetzelfde leven doormaakt.
Maral Noshad Sharifi heeft ervoor gekozen om het verhaal in twee delen te vertellen. Een proloog, intermezzo en epiloog die in het heden plaatsvinden maken het verhaal compleet.
Het eerste deel beschrijft het leven van Talar en haar moeder als ze net in Nederland zijn komen wonen. Ze hebben een huis in het gereformeerde Moerkappele toegewezen gekregen. Het beschrijft de periode van 1995 tot en met 1998. De start van hun nieuwe leven.
Het tweede deel betreft de jaren 2003 tot en met 2005. Talar is een tiener, haar ouders zijn inmiddels gescheiden en Talar woont met haar moeder en broertje Cesar in Scheveningen. Het beschrijft hoe het voor Talar is om op een compleet witte school te zitten, de verstoorde band tussen haar en haar moeder, de typische tienerperikelen, het verkering hebben met een witte jongen en de bijbehorende problemen. Zoals een goedbedoelende moeder van Tony, haar vriendje ‘Skatje, ik heb shoarma voor je gemaakt, zegt ze tegen mij, dat eten jullie toch? Wat aardig, dank u wel!, zeg ik. Vandaag eet ik voor het eerst bij Tony – en voor het eerst shoarma.’ geeft de onwetendheid weer en legt ook het onderliggende probleem bloot van vooroordelen.
Maral Noshad Sharifi is in staat om vloeiende overgangen te creëren tussen heden en verleden. Situaties in het heden triggeren situaties in het verleden waardoor ze in staat is om het leven van haar ouders voor haar geboorte onderdeel te maken van het verhaal zonder dat het onnatuurlijk aanvoelt. In beide delen maakt ze hier regelmatig gebruik van, zodat er een familiegeschiedenis ontstaat die de lezer meeneemt naar het Iran van voor de Iraanse revolutie in 1979 tot en met nu.
Citroeninkt is een boek dat een inkijk geeft in het leven van een vluchtelingengezin. Het is blikverruimend. Begrip kwekend. Maral Noshad Sharifi heeft een pakkende schrijfstijl. Heel beeldend. Een goed tempo, verveelt niet, goed beschreven personages, makkelijk leesbaar en ze geeft een fascinerende inkijk in het bestaan van een gezin dat noodgedwongen op de vlucht gaat en hoe het is om een nieuw bestaan op te bouwen in een compleet onbekend land. Wat dit doet met de ontheemde en de verschillende manieren van ervaren bij kinderen en volwassenen. Een inkijk in de huidige samenleving. Het racisme, de discriminatie, de veelal onbewuste vooroordelen, het verlangen naar vroeger, spijt, het eeuwige gemis dat ontstaat als je gedwongen huis en haard achterlaat, maar ook de lichtpunten, de medemenselijkheid, de herkenning en erkenning van het bestaan.
Wat mij betreft is Citroeninkt een aanrader. Ik ben vrijwilliger bij de Voorleesexpress van de bibliotheek in Ter Apel en dit boek heeft mij voor reflectiemomenten, herkenning en interessante gesprekstof opgeleverd m.b.t. het vluchtelingengezin waar ik voorlees. Ander land, herkenbare situatie. Zoals de auteur in haar woord van dank schrijft ‘Dit boek is gebaseerd op mijn verhaal en dat van vele andere kinderen die ooit, net als ik aan de buitengrenzen van Europa stonden. Dit boek is voor ons – om te hebben, maar niet per se om te lezen, want dat moet de rest vooral doen.’
Citroeninkt krijgt van mij 4,5*
Genre: autobiografische roman
Uitgever: Prometheus
ISBN: 9789044644661
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 256
Publicatiedatum: maart 2023
Dit recensie-exemplaar hebben wij ontvangen van uitgeverij Prometheus in ruil voor deze eerlijke recensie.
Maral Noshad Sharifi weet je al vanaf het voorwoord bij te pakken. “Wie zijn land noodgedwongen verlaat, verliest een deel van zichzelf. Diegene gaat een beetje dood, er sterft een stuk af – noem het zoals je wil. Dertig jaar had ik nodig om dit echt te begrijpen. Nu klinkt het misschien alsof ik over mijzelf praat, maar dat is niet zo. Toen ik mijn land verliet was ik pas vier jaar oud. Op die leeftijd kan je nog geen stukjes van jezelf verliezen. Daarvoor ben je te springerig, vol vragen waarop de antwoorden steeds veranderen. Je bent nog niet al die stukjes. Je bouwt op, niet af”. Zelden een woord vooraf gelezen dat mij zo fascineerde. Het is de opmaat voor een boek dat je steeds meer bij de strot grijpt.
#mustread #autobiografischeroman #roman #novel #tweewerelden #twoworlds #discrimination #antidiscrimination #racism #antiracism #booksofinstagram #booknerd #read #literature #iran #thenetherlands #humanity #comingofage #boekencast #book #books #humanity #femaleauthor #impressive #debut #family #empathy #compassion
@boekencast_boekliefhebbers @uitgeverijprometheus @maralns
Maral Noshad Sharifi werd in 1989 in Teheran geboren. Op haar vierde kwam ze in Nederland terecht. Ze groeide op in Moerkapelle. Ze heeft politicologie gestudeerd in Leiden en daarna journalistiek aan Colombia University in New York. Ze is documentairemaker, journalist – momenteel is ze in de Verenigde Staten correspondent voor de Volkskrant – en auteur. Onlangs is haar debuutroman Citroeninkt verschenen. Citroeninkt is een autobiografische roman en vertelt het verhaal van haar vlucht uit Iran als vierjarige en het opgroeien in een onbekend land gezien door de ogen van het kind.
In Citroeninkt heet de hoofdpersoon Talar, maar de gebeurtenissen in het boek zijn gebaseerd op het leven van Maral Noshad Sharifi. Als het leven in Teheran voor haar in verwachting zijnde moeder onhoudbaar wordt, besluit haar moeder om samen met Talar te vluchten naar Europa. Vanuit het oogpunt van de vierjarige Talar wordt de lezer meegenomen in een aangrijpend verhaal. De vlucht, de gevaren, het aankomen in een onbekend land, intense heimwee van haar moeder, het verlangen om “normaal” te zijn, de kloof in beleving van de moeder en haarzelf. Een totaal nieuw leven opbouwen; het is allemaal ongelooflijk intens.
Maral Noshad Sharifi weet je al vanaf het voorwoord te pakken. ‘Wie zijn land noodgedwongen verlaat, verliest een deel van zichzelf. Diegene gaat een beetje dood, er sterft een stuk af – noem het zoals je wil. Dertig jaar had ik nodig om dit echt te begrijpen. Nu klinkt het misschien alsof ik over mijzelf praat, maar dat is niet zo. Toen ik mijn land verliet was ik pas vier jaar oud. Op die leeftijd kan je nog geen stukjes van jezelf verliezen. Daarvoor ben je te springerig, vol vragen waarop de antwoorden steeds veranderen. Je bent nog niet al die stukjes. Je bouwt op, niet af.’ Zelden een woord vooraf gelezen dat mij zo fascineerde. Het is de opmaat voor een boek dat je steeds meer bij de strot grijpt.
De keuze om het verhaal vanuit het kindperspectief te vertellen is verrassend en wat mij betreft geslaagd. In een aflevering van het VPRO-programma Nooit meer slapen zegt ze hierover dat ze bewust voor het kind als verteller heeft gekozen, omdat het perspectief van het kind belangrijk is. Het is interessant. Kinderen kunnen vaak eerlijker zijn en hebben een rijk vermogen om iets tastbaar te maken. Dit lees je niet vaak terug in andere boeken.
Dit perspectief geeft zo een beeld van hoe Talar de vlucht beleeft en het opnieuw beginnen in een ander land. Talar denkt dat vluchten normaal is. Bij het leven hoort. Het begrip land zegt haar niets. Als op de basisschool haar juf het begrip uitlegt, snapt ze er niets van. ‘Komt niet iedereen uit Iran?’ Thuis vertelt haar moeder dat haar juf gelijk heeft. Dit is voor Talar echt wereldschokkend dat niet iedereen hetzelfde leven doormaakt.
Maral Noshad Sharifi heeft ervoor gekozen om het verhaal in twee delen te vertellen. Een proloog, intermezzo en epiloog die in het heden plaatsvinden maken het verhaal compleet.
Het eerste deel beschrijft het leven van Talar en haar moeder als ze net in Nederland zijn komen wonen. Ze hebben een huis in het gereformeerde Moerkappele toegewezen gekregen. Het beschrijft de periode van 1995 tot en met 1998. De start van hun nieuwe leven.
Het tweede deel betreft de jaren 2003 tot en met 2005. Talar is een tiener, haar ouders zijn inmiddels gescheiden en Talar woont met haar moeder en broertje Cesar in Scheveningen. Het beschrijft hoe het voor Talar is om op een compleet witte school te zitten, de verstoorde band tussen haar en haar moeder, de typische tienerperikelen, het verkering hebben met een witte jongen en de bijbehorende problemen. Zoals een goedbedoelende moeder van Tony, haar vriendje ‘Skatje, ik heb shoarma voor je gemaakt, zegt ze tegen mij, dat eten jullie toch? Wat aardig, dank u wel!, zeg ik. Vandaag eet ik voor het eerst bij Tony – en voor het eerst shoarma.’ geeft de onwetendheid weer en legt ook het onderliggende probleem bloot van vooroordelen.
Maral Noshad Sharifi is in staat om vloeiende overgangen te creëren tussen heden en verleden. Situaties in het heden triggeren situaties in het verleden waardoor ze in staat is om het leven van haar ouders voor haar geboorte onderdeel te maken van het verhaal zonder dat het onnatuurlijk aanvoelt. In beide delen maakt ze hier regelmatig gebruik van, zodat er een familiegeschiedenis ontstaat die de lezer meeneemt naar het Iran van voor de Iraanse revolutie in 1979 tot en met nu.
Citroeninkt is een boek dat een inkijk geeft in het leven van een vluchtelingengezin. Het is blikverruimend. Begrip kwekend. Maral Noshad Sharifi heeft een pakkende schrijfstijl. Heel beeldend. Een goed tempo, verveelt niet, goed beschreven personages, makkelijk leesbaar en ze geeft een fascinerende inkijk in het bestaan van een gezin dat noodgedwongen op de vlucht gaat en hoe het is om een nieuw bestaan op te bouwen in een compleet onbekend land. Wat dit doet met de ontheemde en de verschillende manieren van ervaren bij kinderen en volwassenen. Een inkijk in de huidige samenleving. Het racisme, de discriminatie, de veelal onbewuste vooroordelen, het verlangen naar vroeger, spijt, het eeuwige gemis dat ontstaat als je gedwongen huis en haard achterlaat, maar ook de lichtpunten, de medemenselijkheid, de herkenning en erkenning van het bestaan.
Wat mij betreft is Citroeninkt een aanrader. Ik ben vrijwilliger bij de Voorleesexpress van de bibliotheek in Ter Apel en dit boek heeft mij voor reflectiemomenten, herkenning en interessante gesprekstof opgeleverd m.b.t. het vluchtelingengezin waar ik voorlees. Ander land, herkenbare situatie. Zoals de auteur in haar woord van dank schrijft ‘Dit boek is gebaseerd op mijn verhaal en dat van vele andere kinderen die ooit, net als ik aan de buitengrenzen van Europa stonden. Dit boek is voor ons – om te hebben, maar niet per se om te lezen, want dat moet de rest vooral doen.’
Citroeninkt krijgt van mij 4,5*
Genre: autobiografische roman
Uitgever: Prometheus
ISBN: 9789044644661
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 256
Publicatiedatum: maart 2023
Dit recensie-exemplaar hebben wij ontvangen van uitgeverij Prometheus in ruil voor deze eerlijke recensie.
Maral Noshad Sharifi weet je al vanaf het voorwoord bij te pakken. “Wie zijn land noodgedwongen verlaat, verliest een deel van zichzelf. Diegene gaat een beetje dood, er sterft een stuk af – noem het zoals je wil. Dertig jaar had ik nodig om dit echt te begrijpen. Nu klinkt het misschien alsof ik over mijzelf praat, maar dat is niet zo. Toen ik mijn land verliet was ik pas vier jaar oud. Op die leeftijd kan je nog geen stukjes van jezelf verliezen. Daarvoor ben je te springerig, vol vragen waarop de antwoorden steeds veranderen. Je bent nog niet al die stukjes. Je bouwt op, niet af”. Zelden een woord vooraf gelezen dat mij zo fascineerde. Het is de opmaat voor een boek dat je steeds meer bij de strot grijpt.
#mustread #autobiografischeroman #roman #novel #tweewerelden #twoworlds #discrimination #antidiscrimination #racism #antiracism #booksofinstagram #booknerd #read #literature #iran #thenetherlands #humanity #comingofage #boekencast #book #books #humanity #femaleauthor #impressive #debut #family #empathy #compassion
@boekencast_boekliefhebbers @uitgeverijprometheus @maralns
October 25, 2024
Een prachtig verhaal over een meisje dat met haar hoogzwangere moeder het Iraanse regime ontvlucht en in Nederland terechtkomt. Eenmaal in Nederland blijven meerdere trauma’s hen achtervolgen en worden ze geconfronteerd met racisme, discriminatie en xenofobie. Toch worden er ook vriendschappen gesloten, harten gestolen en positieve, nieuwe avonturen beleefd. Hoewel er niet wordt weggekeken van de realiteit, is het verhaal overwegend luchtig en vlot geschreven.
“Tot vandaag dacht ik dat alle mensen die ik tegenkwam hun leven ooit zo waren begonnen: eerst Iran, dan de smokkelaar, de agent die ons zijn auto in duwde, het azc. Maar de kinderen in mijn klas hebben nooit door de bossen hoeven rennen. Ze weten niet hoe het is om dagenlang geen eten te hebben of om hun moeder met een grote buik van de grond te trekken. Misschien weten ze niet hoe het is om te huilen zonder geluid en zijn ze daarom zo vrolijk.”
“Tot vandaag dacht ik dat alle mensen die ik tegenkwam hun leven ooit zo waren begonnen: eerst Iran, dan de smokkelaar, de agent die ons zijn auto in duwde, het azc. Maar de kinderen in mijn klas hebben nooit door de bossen hoeven rennen. Ze weten niet hoe het is om dagenlang geen eten te hebben of om hun moeder met een grote buik van de grond te trekken. Misschien weten ze niet hoe het is om te huilen zonder geluid en zijn ze daarom zo vrolijk.”
November 20, 2023
Uit mijn leesverslag voor De Bronzen Uil:
‘Citroeninkt’ legt het trauma bloot dat vluchtelingen delen en dat generaties lang wordt doorgegeven. Wanneer Talar vertelt over het rouwproces van haar ouders, zegt ze: ‘Wij proberen steeds hun leegte te vullen, door geen fouten te maken, door al hun zorgen weg te nemen, door hún ouder te zijn. Maar hoe erg we het ook proberen, het lukt niet.’
Wat door boeken als ‘Citroeninkt’ wél lukt, is een ander leven invoelbaar maken. Dit is een noodzakelijke roman.
‘Citroeninkt’ legt het trauma bloot dat vluchtelingen delen en dat generaties lang wordt doorgegeven. Wanneer Talar vertelt over het rouwproces van haar ouders, zegt ze: ‘Wij proberen steeds hun leegte te vullen, door geen fouten te maken, door al hun zorgen weg te nemen, door hún ouder te zijn. Maar hoe erg we het ook proberen, het lukt niet.’
Wat door boeken als ‘Citroeninkt’ wél lukt, is een ander leven invoelbaar maken. Dit is een noodzakelijke roman.
January 18, 2024
Eerste boekenclub-boek uit!! Daarom laat ik een rating nog even achterwege. Wel 1 ding: op het einde snap je pas hoe goed dit boek is
March 16, 2024
Na lange tijd lees ik een Nederlands boek. Het boek heeft twee tijdlijnen; eentje die zich afspeelt wanneer dit gezin vlucht uit Teheran en eentje van Talar die een weg probeert te vinden in Nederland. Het boek laat heel mooi zien hoeveel vluchtelingen opofferen voor hun veiligheid.
April 7, 2024
Via Talar, een meisje dat geboren is in Iran, lezen we hoe het is om als 'vreemdeling' in Moerkapelle neer te strijken en om er als dochter van getraumatiseerde ouders te leven.
Geen schuldvragen maar observaties maken het boek sterk.
Geen schuldvragen maar observaties maken het boek sterk.
August 3, 2024
Boodschap achterin Citroeninkt: 'Dit boek is gebaseerd op mijn verhaal en dat van vele andere kinderen die ooit, net als ik, aan de buitengrenzen van Europa stonden. Dit boek is voor ons - om te hebben, maar niet per se om te lezen, want dat moet vooral de rest doen. Hopelijk wordt het ze dan iets duidelijker waarom wij zo vaak vragen of het wat vriendelijker en meevoelender mag.'
Kan niet anders dan dat deze missie slaagt als je dit boek leest.
Kan niet anders dan dat deze missie slaagt als je dit boek leest.
October 22, 2024
Vijf sterren en tranen
November 9, 2024
Een heel mooi boek over vluchten uit Iran door de ogen van een jong meisje, Talar. Je groeit en leeft met haar mee
November 21, 2024
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
January 7, 2026
Ontroerend om te lezen hoe een jong kind denkt dat ze het verdriet van haar ouders beter kan maken.
May 16, 2023
Prachtig boek vanuit het perspectief van een kind met ouders die getraumatiseerd vertrokken zijn uit Iran. Schrijnend ook het vijandige gedrag van Nederlanders dat door Talar terecht ook helemaal niet begrepen wordt. Helaas weten we uit het nieuws dat het welkom in Nederland vaak verre van warm is. Pijnlijk om te lezen wat dat met mensen doet.. en dat maakt dit boek extra urgent.
November 10, 2024
“Misschien is vrijheid hebben één ding en het doorhebben iets anders en je ernaar gedragen weer iets anders.”
January 22, 2024
Ik denk dat ik nooit eerder een boek las dat zoveel indruk op me maakte als dit. Het is heel vlot geschreven, met mooie bewoordingen en slimme beeldspraak. Een coming of age verhaal van een meisje dat op haar vierde met haar moeder uit Iran vlucht na de Iraanse revolutie en opgroeit in Nederland. Afgewisseld met het verhaal van haar ouders, waarbij je steeds meer puzzelstukjes krijgt voor de waarom van hun vlucht. Ik zoog het op als een spons, inclusief alle emoties. Het verhaal beleef je maar door de ogen van één gezin, maar het gaat dieper en rijkt verder dan je verwacht. Het maakt begrip voor de ander. In mijn ogen is dit verhaal waar boeken voor zijn bedoeld.
June 19, 2023
De auteur vertelt vanuit het perspectief van een kind in simpele bewoordingen een groot verhaal. Aan het einde tot tranen geroerd.
March 25, 2023
Prachtig. Aanrader.
April 21, 2023
In een woord: prachtig.
June 29, 2024
beloof aan dit boek te denken elke keer als ik citroen eet
December 26, 2024
2024 mogen eindigen met het mooiste boek van dit jaar (van voorbije jaren misschien wel)!!!
ik ga Talar haar verhalen missen ! ❣️
ik ga Talar haar verhalen missen ! ❣️
June 27, 2023
Kort maar krachtig verhaal over Iraanse vluchtelingen in Nederland.
Talar en haar zwangere moeder vluchten in het holst van de nacht voor het Iraanse regime.
Onder erbarmelijke omstandigheden lukt het ze uiteindelijk veilig in Nederland te arriveren waar ze asiel aanvragen en uiteindelijk belanden in een Hollands dorp.
Het verhaal neemt ons mee met Talar en haar strubbelingen om in Nederland als kind een leven op te bouwen in een helaas nog bekrompen omgeving.
Gelukkig zijn er ook lieve mensen die haar gezin wel helpen.
Helaas zijn de trauma's die ze allemaal meedragen door het tirannieke regime in Iran altijd aanwezig en beïnvloeden nog altijd hun dagelijks leven.
Ik denk heel accuraat omschreven en we hebben nog een lange weg te gaan met elkaar om het asielbeleid en acceptie te verbeteren in ons land.
Ook zowel interessant als belangrijk en hartverscheurend om te lezen hoe de realiteit eruit ziet in een land als Iran, gebukt onder extremisme.
Mooi element vind ik dat haar moeder er uiteindelijk in slaagt een succesvol bedrijf op te richten en te zorgen dat haar kinderen alle kansen krijgen.
Talar en haar zwangere moeder vluchten in het holst van de nacht voor het Iraanse regime.
Onder erbarmelijke omstandigheden lukt het ze uiteindelijk veilig in Nederland te arriveren waar ze asiel aanvragen en uiteindelijk belanden in een Hollands dorp.
Het verhaal neemt ons mee met Talar en haar strubbelingen om in Nederland als kind een leven op te bouwen in een helaas nog bekrompen omgeving.
Gelukkig zijn er ook lieve mensen die haar gezin wel helpen.
Helaas zijn de trauma's die ze allemaal meedragen door het tirannieke regime in Iran altijd aanwezig en beïnvloeden nog altijd hun dagelijks leven.
Ik denk heel accuraat omschreven en we hebben nog een lange weg te gaan met elkaar om het asielbeleid en acceptie te verbeteren in ons land.
Ook zowel interessant als belangrijk en hartverscheurend om te lezen hoe de realiteit eruit ziet in een land als Iran, gebukt onder extremisme.
Mooi element vind ik dat haar moeder er uiteindelijk in slaagt een succesvol bedrijf op te richten en te zorgen dat haar kinderen alle kansen krijgen.
February 7, 2025
We volgen Talar. Zij vertelt ons over haar leven als vluchteling in Nederland. Talar is met haar zwangere moeder uit Iran gekomen uit angst voor vervolging. Op dat moment is zij ongeveer 5 jaar. In Nederland gaat zij naar de basisschool en leert ze Nederland en de cultuur kennen.
Tegelijkertijd volgen we de moeder van Talar, Sepideh. Zij vertelt ons de reden van vluchten en hoe het regime haar angst inboezemde. Moeder is vrij pittig en niet altijd snap je haar als lezer. Waarom de woede, waarom luistert ze niet? Is dat de angst die haar nog steeds achtervolgt? Het verhaal van Sepideh is intens en je voelt echt met haar mee.
Ik vond dit verhaal mooi. Het gevoel dat de schrijfster in het boek legt om het verhaal te vertellen weet de lezer te bereiken. Uiteindelijk snap je ook waarom de moeder is zoals ze is en waarom ze soms in de clinch ligt met Talar. Boeiend verhaal.
Tegelijkertijd volgen we de moeder van Talar, Sepideh. Zij vertelt ons de reden van vluchten en hoe het regime haar angst inboezemde. Moeder is vrij pittig en niet altijd snap je haar als lezer. Waarom de woede, waarom luistert ze niet? Is dat de angst die haar nog steeds achtervolgt? Het verhaal van Sepideh is intens en je voelt echt met haar mee.
Ik vond dit verhaal mooi. Het gevoel dat de schrijfster in het boek legt om het verhaal te vertellen weet de lezer te bereiken. Uiteindelijk snap je ook waarom de moeder is zoals ze is en waarom ze soms in de clinch ligt met Talar. Boeiend verhaal.
October 22, 2023
Wat is het lastig om sterren te geven voor dit boek. Ik vond het een mooi, persoonlijk debuut dat goed laat zien hoe lastig het is om te aarden in een nieuw land en toch ook te verlangen naar een land waar je uit moest vluchten. Het gaat ook over hoe je als kind leed en trauma's van ouders probeert te compenseren en hoe onmogelijk dit is.
De gekozen structuur in het boek is interessant. Ieder hoofdstuk is geschreven vanuit een andere setting. Op die manier krijg je meer begrip voor alle hoofdpersonen.
Toch geef ik het werk geen vier sterren. Af en toe ergerde ik me wat aan de schrijfstijl. 'Een warme gloed trekt door mijn lijf. Alsof ik alle vluchtelingen op aarde tegelijk omhels.' Misschien ben ik te oud geworden voor dit soort cliches.
De gekozen structuur in het boek is interessant. Ieder hoofdstuk is geschreven vanuit een andere setting. Op die manier krijg je meer begrip voor alle hoofdpersonen.
Toch geef ik het werk geen vier sterren. Af en toe ergerde ik me wat aan de schrijfstijl. 'Een warme gloed trekt door mijn lijf. Alsof ik alle vluchtelingen op aarde tegelijk omhels.' Misschien ben ik te oud geworden voor dit soort cliches.
March 7, 2025
In dit boek volg je Talar, die met haar destijds zwangere moeder is gevlucht van Irak naar Nederland.
Ik vond het best jammer dat dit boek zo kort was (165 blz ebook), want er is volgens mij zoveel te schrijven/lezen over dit onderwerp. Bij mij heeft dit boek wel echt een vorm van begrip opgeroepen. Ik vond het verhaal knap in beeld gebracht maar ben er alsnog niet helemaal in gezogen op een of andere manier, dus geef het een goede 4 sterren :)
Ik vond het best jammer dat dit boek zo kort was (165 blz ebook), want er is volgens mij zoveel te schrijven/lezen over dit onderwerp. Bij mij heeft dit boek wel echt een vorm van begrip opgeroepen. Ik vond het verhaal knap in beeld gebracht maar ben er alsnog niet helemaal in gezogen op een of andere manier, dus geef het een goede 4 sterren :)
May 19, 2024
Boekje dat je zo uit hebt, heel mooi en pakkend geschreven. Mooi en ook schrijnend verhaal, verteld vanuit de 8jarige Iraanse Talar, die met haar moeder op de vlucht slaat naar Nederland waar ze terechtkomt in een christelijk dorp. Een mooi en ontroerend boekje, Echt een aanrader!
Displaying 1 - 30 of 126 reviews