PULSE FICTION

by ยชญ์ บรรพพงศ์

ครีเอทีฟที่ต้องคิดแผนการขายโซฟาหนังมนุษย์ คนที่วัดสายตาแล้วต้องเจอภาพติดตาตลอดไป ผู้ป่วยที่เมื่อฟื้นจากการผ่าตัดประสาทสัมผัสก็เชื่อมต่อกับสิ่งรอบตัวได้

3 เรื่องสั้นชวนใจสั่น ผลงานเขย่าขวัญแนวทดลอง (เขียน) จากยชญ์ บรรพพงศ์ โฮสต์รายการพอดแคสต์ Untitled Case กับเรื่องราวที่จะสั่นสะเทือนหัวใจคุณให้เต้นไม่เป็นจังหวะ

Genres: Short Stories, Fiction

64 pages, Paperback

First published March 1, 2023

Reviews

[Mori · Rating 3 out of 5]

เรื่องสั้น 3 เรื่องโดย ยชญ์ บรรพพงศ์
ถ้านับว่าเป็นเรื่องสั้นของมือใหม่ที่เพิ่งเริ่มเขียนรือน่าสนใจดีเดียวนะ ตัวเรื่อง ตัวไอเดีย คอนเซป และตอนจบ มีความน่าสนใจ และยชญ์สามารถจับจุดเด่นการเล่าเรื่องแบบเรื่องสั้นได้ ติดตามเล่มต่อๆไปเลย เชื่อว่าพีคขึ้นแน่ๆ

[Le Gongdong Blur · Rating 3 out of 5]

ให้ 3.5 คะแนน กับ
3 เรื่องสั้น แนวทดลองเขียน ของ ยชญ์ บรรพพงศ์
หนึ่งในโฮสต์รายการ Untitled Case
(ที่ชั้นชอบฟังตอนนั่งปั่นงานนั่นเอง 5555) ได้แก่

- ครีเอทีฟฟรีแลนซ์ ที่ไปรับบรีฟลูกค้า
แต่สิ่งที่ต้องขายดันเป็น โซฟาที่ทำจากหนังมนุษย์
- เด็กสาวที่ไปตัดแว่น แล้วฝันเห็นภาพติดตาทุกคืน
(เรื่องนี้ ภาพในหัวแอบนึกถึง อ.จุนจิ แฮะ)
- ผู้ป่วยที่หลังจากผ่าตัด ประสาทสัมผัส
ดันเชื่อมต่อกับสิ่งต่างๆ รอบตัวได้

ส่วนตัวแอบนึกถึง เรื่องสั้นสยองขวัญฝั่งญี่ปุ่นนิดๆ
กับมีความเป็น what if
ที่ใส่ความแซลมอนลงไปอยู่นะ
ถึงจะไม่ได้ไปสุดแบบ อื้อหือออ จิกตีนนน!!
เพราะข้อจำกัดของจำนวนหน้าด้วยแหละ
แต่เล่มแรกเขียนได้ขนาดนี้ ถือว่าโอเคเลย
รอติดตามอ่านผลงานเล่มต่อๆ ไปจ้า

ป.ล. หนังสือ Untitled Case ยังมีอีก 2 เล่มนะ
ไปอ่านกันได้ สนุกเหมือนพอดแคสเลย
(ขายสุดๆ แต่ได้ข่าวนี่ยังดองเล่มใหม่ไว้อยู่เลย 55)

[MT · Rating 4 out of 5]

• โซฟาหนังมนุษย์ ⭐️⭐️⭐️⭐️1/2
• วัดสายตาประกอบแว่น ⭐️⭐️⭐️1/2
• ผ่าตัดใหญ่ ⭐️⭐️⭐️⭐️1/2

- ชอบสุดขีด เราว่าเราจูนโลกแดนสนธยาของยญช์มากๆ ถ้ามึเรื่องสั้นมากกว่านี้เราอาจจะให้ห้าดาวเลยก็ได้(มั้งนะ)

- เราว่าเขาดูเขียนแต่ละเรื่องได้ออกมาพอดีมากๆเลยระหว่างstyleกับsubstance แม้พล็อตแต่ละเรื่องมันจะดูเหนือจริงและเหวอๆ แต่เขาเลือกไม่เล่าให้มันหวือหวาไปตามพล็อตแบบนั้น ตลค บรรยายกาศ และการเล่าเรื่องมันดูไม่ปล่อยตัวเองไหลตามพล็อตขนาดนั้น ซึ่งเราว่ามันยากเหมือนกันยิ่งจำนวนแต่ละเรื่องมันน้อยมาก ไม่ถึง20หน้าก็ต้องจบแล้ว แต่ทุกเรื่องยังรักษาwavelenghtและความเป็นตัวเองได้แข็งแรงอยู่ น่าประทับใจมากๆเลย

- จริงๆตอนอ่านแอบนึกถึงรวมเรื่องสั้นญี่ปุ่นแบบrevenge กับ life ceremonyเหมือนกัน แต่เราว่ายชญ์ดูไม่ได้เขียนแบบเร้ารือ ชวนขนหัวลุกหรืออิหยังวะเบอร์เดียวกับโอกาวะหรือมูราตะหรอก เหมือนเขายืนอยู่กลางๆมากกว่า ซึ่งก็ดีนะ ไม่ค่อยเจอ

- ชอบยชญ์โหมดนี้กว่าต้องเล่าtrue crimeมากๆ 5555

[Chontiwat Udomsiripat · Rating 3 out of 5]

PULSE FICTION - เรื่องสั้นทดลองเขียน 3 เรื่องโดย ยชญ์ บรรพพงศ์ จากซีรีส์หนังสือ untitled case ชื่อดัง ที่อยากจะทดลองเขียนเรื่องสั้นอะไรบางอย่างที่ให้อารมณ์สยองขวัญหวาดหวั่นหัวใจ ซึ่งทั้ง 3 เรื่องนั้นได้แก่

1. โซฟาหนังมนุษย์
2. วัดสายตาประกอบแว่น
3. ผ่าตัดใหญ่

จาก 3 เรื่องที่ว่ามานี้ มีวัตถุดิบที่ดีหมด เพียงแต่ผู้เขียนยังไม่กล้าหาทางลงที่เหมาะสม มีเพียงเรื่องโซฟาหนังมนุษย์ที่ผมคิดว่ามันไปสุดเลย ส่วนอีก 2 เรื่องนั้น ถ้ามันไปสุดมันจะสนุกกว่านี้มาก แต่เอาเข้าจริง 3 เรื่องสั้นนี้คือออกมาดีแล้วครับ แค่ทำให้ผมอ่านได้เรื่อย ๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นนี้ก็สนุกมากแล้ว - รออ่านงานต่อไปของพี่ยชญ์ครับ

[Pawarut Jongsirirag · Rating 3 out of 5]

ใครที่ติดตาม Podcast Untitled Case คงไม่มีใครไม่รู้จัก 1 ใน Host ของรายการอย่าง ยชญ์ บรรพงศ์

คราวนี้คุณยชญ์พับไมค์ เเล้วหันมาจับปากกา (จริงๆคือคอมนั่นเเหละ) เขียนเรื่องสั้นเเนวสยองขวัญเล่มเล็กมาให้ได้อ่านกันเเทนบ้าง

เรื่องสั้นทั้งสามเรื่องเกริ่นมาเป็นเเนวสยองขวัญ ผสม Thriller นิดๆตามสไตล์ของ Untitled Case อยู่นะครับ ซึ่งเป็นเรื่องสั้นสไตล์ที่ขับเคลื่อนด้วยพล็อต เหมือนกำลังอ่านเรื่องสั้นของป๋าคิงยังไงอย่างงั้น

ครีเอทีฟที่กำลังจนตรอก เเต่งานที่จะมาพลิกฟื้นชีวิตกลับกลายเป็นงานขาย โซฟาที่ทำจากหนังมนุษย์
สาวที่ตัดเเว่นครั้งเเรก เเต่กลับพบว่าสิ่งที่ได้กลับมาจากร้านเเว่นในครั้งนั้นไม่ได้มีเพียงเเค่เเว่นอันใหม่เท่านั้น
ผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัด กลับพบว่าได้รับสัมผัสพิเศษบางอย่างเเถมมากับการผ่าตัดด้วย

จากเรื่องย่อทั้งสามเรื่อง เห็นได้ชัดเลยว่านี่คือเรื่องสั้นที่พล็อตคือหัวใจสำคัญทั้งหมดของเรื่องราว ซึ่งเรื่องสั้นทำนองนี้จะดีหรือไม่ดี จะไปตัดสินกันว่าตอนจบผู้เขียนจะหาทางลงอย่างไรให้ถึงใจคนอ่าน สาสมกับการกระตุ้นความตื่นเต้นที่มอบให้มาตั้งเเต่เเรก ซึ่งคุณยชญ์ทำได้ถึงจุดที่คนอ่านกำมือร้องเนสว่าเอ้อออ ต้องจบเเบบนี้ดิวะ อย่างงั้นหรือไม่ ผมว่าเรื่องสั้นทั้งสามเรื่องยังไปไม่ถึงจุดนั้นเท่าไหร่ครับ

ตอนจบของทั้งสามเรื่อง ผมรู้สึกว่ามีความยั้งอกยั้งใจอยู่พอสมควรว่ายังต้องเป็นตอนจบที่ไม่เกินความคาดหมายของคนอ่านมากนัก หรือพูดได้ว่า หากลองเดากันซักนิดก็พอจะเดาตอนจบได้ ทั้งๆที่เนื้อเรื่องที่ปูมานั้นสามารถสร้างตอนจบที่เเปลกประหลาดหรือสยองขวัญจัดๆไปเลย เเบบงานของปู่คิง อ.จุนจิอิโต้ หรือ ของ อ.รัมโป ได้เลยด้วยซ้ำ เเต่งานทั้งสามก็ยังไปไม่ถึงจุดนั้น ซึ่งผมเเอบเสียดายเหมือนกัน เพราะในบ้านเราไม่ค่อยได้เห็นงานทำนองนี้มากนัก ส่วนมากเเล้วจะไปเป็นเเนวผีสางมากกว่าจะเล่นกับความสยองขวัญเเบบลึกลับ พอมีงานทำนองนี้ออกมาเลยน่าสนใจเเละคาดหวังอยู่พอสมควร เเม้จะเข้าใจได้ว่านี่ยังเป็นงานเเนวทดลอง เป็นเรื่องสั้นเเบบสั้นๆๆๆๆเพื่อชิมตลาด เเต่สำรหับคนที่ชอบเเนวนี้ก็เเอบตื่นเต้นนะครับ ว่าเอ้ยยย มีงานเเบบนี้ไนไทยบ้างเเล้วนะ ขอลองหน่อยละกันน

เเม้เล่มเเรกจะยังไม่ถึงพริกถึงขิงเท่าที่ควร เเต่ก็เห็นได้ว่ามันมีศักภาพพอที่จะพัฒนาไปเป็นงานเรื่องยาวหรือเรื่องสั้นที่เข้มข้นได้อีกในอนาคต เพราะคุณยชญ์มีวัตถุดิบเหลือเฟือเเน่นอนจาก Untitled Case ฉะนั้นในภายภาคหน้าคงจะได้เห็นงานเขียนในเเนวนี้ของคุณยชญ์ออกมาอีกเเน่นอน

เมื่อถึงเวลานั้น ขอพล็อตเเบบจี๊ดๆ พิลึกพิลั่น กับตอนจบเเบบไม่ต้องยั้งมือยั้งใจอะไรอีกเเล้ว ไปให้สุดลิ่มความพิสดารกันไปเลย

[Kitti · Rating 3 out of 5]

เรื่องแนวนี้ ถ้าจะให้ดีต้องมี plot twist เจ๋ง ๆ

[Niti Pandum · Rating 4 out of 5]

ชอบที่สุดคือเรื่องผ่าตัดใหญ่ อ่านแล้วรู้สึกสั่นสะเทือน เสียวไส้ไปตามที่พี่ยชญ์เขียนบรรยายเอาไว้ โดยรวมแล้วโอเคทุกเรื่อง รอติดตามเรื่องสั้นเล่มถัดๆไปของพี่ยชญ์ครับ

[nich · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้นแนวทดลองเขียนเล่มแรกของยชญ์ เนื้อเรื่องตื่นเต้น pulse fiction ตามชื่อเรื่อง รอติดตามเล่มต่อไป😼🫶🏻

[Yoong · Rating 3 out of 5]

เป็นสามเรื่องเรื่องสั้นที่อ่านได้รวดเดียวจบ ชวนติดตาม หยิบมาอ่านได้ทั้งวันสบายๆ และวันหนักๆ

[Jane · Rating 4 out of 5]

อ่านแค่คำนำของ Pulse Fiction ของน้องยชญ์ Untitled Case ที่ถูกเขียนโดยฮีคุณธัญญ์ก็หลุดหัวเราะก๊ากออกมาเลย ไหล่งี้สั่น หัวเราะแรงจนแมวที่บนนอนตักอยู่ตกใจตื่น คือคิดเสียง สีหน้า ท่าทางออกเลยว่าจะทำยังไง เนี่ยเป็นคนตลกหน้าตาย ชอบแกล้งน้องอะ 555

เล่มนี้มี 3เรื่องสั้น ๆ

เรื่องแรก โซฟาหนังมนุษย์
เรื่องดูมีความเป็นยชญ์อยู่ในนั้นมากอยู่ ที่เขาบอกว่า คนเขียนจะใส่ความเป็นตัวเองลงในงานไปแบบไม่รู้ตัว อันนี้คือใช่ มีจริง ๆ เรื่องสั้นแหละ พอเดาได้ คิดว่าตอนจบยังไปได้ไกลให้ขนลุกกว่านี้อีกหน่อย แต่โดยรวมคือดีนะ ไวบ์ได้งานอ.รัมโป+เรื่องสั้นสมัยใหม่

เรื่องที่สอง วัดสายตาประกอบแว่น
เรื่องนี้มีความยชญ์อีกเช่นกัน 5555555 แต่กลิ่นอายของงานเป็นแบบงานอ.อิโต้ จุนจิ มีความสยองขวัญ ไม่มีที่มาที่ไปของความแปลกแปร่งในเรื่อง เหมือนอยู่ ๆ ก็มีอะไรสักอย่างมาทำให้เรื่องปกติในชีวิตประจำวันแปลกและผิดเพี้ยนไป เรื่องนี้สนุกดีนะ โดยรวมคือโอเคเลย

เรื่องสุดท้าย ผ่าตัดใหญ่
เรื่องนี้แปลกใหม่ดี สนุกนะ ถือว่าเป็นเรื่องที่เราชอบที่สุดในสามเรื่องจากเล่มนี้เลย เดาไม่ค่อยออก แต่จบแล้วย้อนอ่านอีกที ถึงจะเก็ท โอเคมาก ให้ความรู้สึกเหมือนอ่านมมังงะเรื่องชั่วโมงเรียนพิศวงนิดนึง สนุกดีนะ!

ถ้าน้องยชญ์จะออกงานใหม่ ก็พร้อมสนับสนุนผลงานนะ
ทำดีเลย

[Jeneva Izorion · Rating 4 out of 5]

ไม่น่าเชื่อว่าแค่เล่มเล็ก ๆ แต่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ [ในทางที่ดี] ได้

ถ้าติดตาม Untitled Case ก็น่าจะรู้จักคนเขียนและสไตล์เป็นอย่างดี เรื่องสั้นสามเรื่องนี้ก็โชว์ความเป็น "ยชญ์" ได้จริง ๆ

จะให้คำจำกัดความว่าไงดีอะ คือเป็นการเล่าเรื่องที่กวน ๆ แซะ ๆ นิดหน่อย แต่เรื่องที่เล่าก็มีความน่ากลัวผสมอยู่ เทียบในรายการน่าจะซัก 2 กะโหลก

ส่วนตัวชอบไอเดียเรื่องสุดท้าย [คนที่ "รู้สึก" ได้ถึงความรู้สึกของคนรอบตัว] ชอบความประหลาดของเรื่องสอง [แว่นหลอน] และชอบการลงดีเทลเรื่องแรก [เซลล์ขายโซฟาหนังคน]

ใจจริงอยากให้เรื่องสุดท้ายยาวกว่านี้ แต่สั้นแบบนี้ก็ดี เผื่อคนอ่านไปคิดต่อได้

ก็อยากเห็นแนว ๆ นี้มาจากคุณยชญ์เรื่อย ๆ นะครับ เอาใจช่วย

[Doublej · Rating 4 out of 5]

I hardly read Thai books because m, for me, most of them have problems to articulate their content in a simple way. But with “Pulse Fiction”, I was hooked from the concept, the cover art, and the honesty.

The 3 short stories (or “pulse” stories if that’s intentional) have their own characters but they have the ability to drown you into the situation in common. You will instantly fall into the scene of each stories from its simplest starter: comfy sofa, optical store, and post-operation period. They’re all very effective in telling stories and creating doubt and shiver down your spine.

I love it! I further wish that there will be another full length book following this pocket-sized. I wanna read not 3 but 5, 10 or even 20 of the stories.

[Stamp.Phongpisit_Read · Rating 4 out of 5]

Pulse Fiction เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นทดลองเขียนของ คุณยชญ์ Hostประจำรายการ #untitledcase ที่เนื้อหาในเล่มสั้นแบบสั้นมากจริงๆ แค่ 80 กว่าหน้า โดยมีเรื่องสั้นอยู่ทั้งหมด 3 เรื่อง แล้วมันแปลกทุกเรื่อง แต่ถามว่าสารที่ส่งออกมามันครบถ้วนไหม ก็บอกได้เลยว่า ครบ และสามารถจบในไม่กี่หน้าได้ดีซะด้วย

โซฟาหนังมนุษย์

วัดสายตาประกอบแว่น (ส่วนตัวชอบเรื่องนี้สุด)

ผ่าตัดใหญ่

แน่นอนว่าเรื่องราวทั้งหลายนั้นมีกลิ่นอายความเป็นแซลมอนอยู่ด้วย ถึงจะจิกไม่เยอะเท่าพี่เบนต์ก็ตาม

นับว่างานทดลองเล่มนี้ทำได้ดีสำหรับงานเขียนเล่มแรกๆ
และในฐานะแฟนรายการ อนาคตก็หวังว่าจะได้อ่านอะไรที่ยาวและมันส์กว่านี้จาก คุณยชญ์เพิ่มอีกเยอะๆ

[tata · Rating 5 out of 5]

แนะนำสำหรับคนหาหนังสืออ่านตอนเดินทาง เราซื้ออ่านข้ามเวลารอขึ้นเครื่องเพราะเล่มบางๆ อ่านต่อบนเครื่องจบพอดี

ส่วนตัวชอบนะคะ อ่านง่าย ปกติอ่านเรื่องสั้นไม่ค่อยเข้าใจหรือ get message ที่คนเขียนซ่อนไว้เท่าไหร่ แต่เรื่องนี้เราเอ็นจอยมากๆ ชอบพล็อตทั้ง 3 ตอนแต่ชอบตอนโซฟาที่สุด แต่ไม่แน่ใจว่าคนที่ไม่ใช่ Gen Z หรือ Gen Y ที่ตามเทรนด์หน่อยจะชอบไหม ตอนอ่านรู้สึกถึงฟิลหนัง fast and feel love ของพี่เต๋อ คือมันมีความเล่นปัจจุบันแบบอธิบายไม่ถูก (อาจจะคิดไปเอง555)

เราไม่ใช่แฟนรายการ แต่ชอบงานเขียนนี้นะคะ อยากเห็นงานเขียนอื่นๆในอนาคตต่อเลย

[Phakawan Thinsoongnoen · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้มีช่วงที่เปิดให้สั่งออนไลน์ โดยที่ 99 เล่มแรกจะได้ลายเซ็นจากนักเขียนด้วย แต่ว่าเราไม่ทัน😂 ซึ่งก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยเราก็ยังได้ส่วนลดจากการซื้อปกติ Pulse fiction เป็น 3 เรื่องสั้นแนวทดลอง (เขียน) ขนาดกระทัดรัด อ่านง่าย อ่านไว โดยส่วนตัวแอบชอบทั้งสามเรื่องแต่ก็ไม่ชอบไปด้วยในตัว (งงล่ะสิ) เพราะทุกเรืองอาฟเตอร์เทสของการจบมันแอบทิ้งความขนลุกนิดหน่อยเอาไว้ ซึ่งถือว่านักเขียนได้ประสบความสำเร็จแล้ว ส่วนเราผู้อ่านระหว่างอ่านรู้ว่าตัวเองกลัวแต่ก็ยังจะอยากอ่าน ความรู้สึกประมาณนั้น ไอเดียตั้งต้นของแต่ละเรื่องก็มาจากเรื่องใกล้ตัวจัดๆ จนเริ่มแบบจินตนาการไปด้วยและก็ขนลุกเลยครับ แต่ถือว่าเป็นอีกแนวใหม่ของตัวเองที่เริ่มอ่าน ตื่นเต้นดี สั้นกระชับและมีประเด็นซัมติงทิ้งไว้ให้คิดต่อ ขอแปะแต่ละหัวเรื่องเอาไว้สักหน่อย โซฟาหนังมนุษย์ / ไปตัดแว่นสายตาแต่ดันได้ภาพติดตามาแทน (เรื่องนี้เราแอบกลัวนิดหน่อยตอนช่วงดำเนินเรื่อง) / เด็กผู้หญิงกับชีวิตหลังผ่าตัดที่ประสาทสัมผัสsensitiveและไวต่อสิ่งแวดล้อมเกินปกติ

[0206 · Rating 2 out of 5]

เรื่องมันเหมือนจะหลอน เเต่ก็ไปไม่สุด จริงๆคือเขียนดีเเหละ เเต่อาจจะไม่ใช่เเนวเรา เราว่ามันไม่ค่อยเมคเซ้นส์เท่าไหร่นัก โดยเฉพาะเรื่องที่2อะ คือถ้าตามจริงเเค่ฝันมันคงจะไม่เวอร์ขนาดไม่หลับไม่นอน คือควรเป็นกังวลที่ตัวเองไม่ได้นอนมากกว่าความฝันมั้ย สองวันเลยนะ เรื่องสามก็คือใครจะทำอะไร หรือของต่างๆใดใด คือรู้สึกด้วยไปหมด คือเเอบตลกนิดนึง มันไม่ได้เฉลยปมด้วยซ้ำว่าผ่าตัดเเล้วทำไมถึงกลายเป็นงี้ เเต่ก็อ่านได้เพลินๆถ้าไม่ได้คิดอะไรมากอะนะ

[Jasper · Rating 4 out of 5]

เป็น 3 เรื่องสั้นๆที่อ่านแปปเดียวก็จบ ก่อนอ่านคาดหวังความ weird ไว้อย่างเดียว พอได้อ่านก็ เออ weird สัส และรีเลทกว่าที่คิด lol เป็นการทำให้ความนึกคิดจินตนาการ what if ในเวย์พิลึกๆที่เกิดขึ้นกับสิ่งธรรมดาๆในชีวิตประจำวันของเรากลายเป็นเรื่องจริง(ในเรื่องแต่ง)ได้แบบเกินคาด ชอบมากๆๆๆ คนปกติที่ไหนมันจะไปคิดว่าการนั่งโซฟา การตัดแว่น หรือการผ่าตัดมันจะนำไปสู่เรื่อง wtf แบบนี้ได้วะ โคตรเจ๋ง

[amya · Rating 3 out of 5]

ซื้อเล่มนี้เพราะเป็นแฟนรายการ untitled case ล้วนๆ ชอบที่ทุกเรื่องจบแบบปลายเปิดให้คนอ่านไปคิดตามกับความ weird ที่พี่ยชญ์ทิ้งไว้ ทุกเรื่องมีความเป็นตัวเองหมดโดยเฉพาะเรื่องแรก เหมือนมีเสียงพี่ยชญ์อ่านให้ฟัง5555555 ส่วนตัวประทับใจ เพราะมันลึกลับตามคำโปรยจริงๆ แล้วก็ด้วยความที่เป็นการเอาสิ่งของในชีวิตประจำวันมาทำให้มันลึกลับ เลยทำให้เรารู้สึกรีเลทและขนลุกได้ง่าย โดยรวมอ่านได้เพลินๆ รออ่านเล่มต่อไปป

[J · Rating 3 out of 5]

เป็นหนังสือที่อ่านแล้วนึกถึงหนังสือทำมือมาก
และดีมากที่เขียนมาแต่ละตอนไม่ยาวเกินไป
อ่านแล้วไม่อึดอัด ไม่ถอนหายใจ
ชอบเรื่องแรกสุด พล็อตดี
ราคาไม่แรงมาก ขนาดเล่มกะทัดรัด
(ซึ่งคาดหวังให้หนังสือส่วนใหญ่ในไทยทำไซซ์นี้
อารมณ์หนังสือของญี่ปุ่น พกไปอ่านที่ไหนก็สะดวก
แต่เหมือนความเป็นจริงสวนทางกับสิ่งที่หวังมาก...)

[mayvira · Rating 3 out of 5]

เป็นการอ่านงานคุณยชญ์ครั้งแรกของเราเลย ไม่เคยฟัง untitled case แต่เล่มนี้เขียนเรื่องได้น่าสนใจดี ติดที่ว่าสั้นไปหน่อย อยากอ่านต่อ55555

ทั้ง 3 เรื่องมีความเป็น psych thriller แบบญปที่ผสมความเป็นแซลมอนไปด้วย ส่วนตัวเราไม่ค่อยอ่านแนวนี้เท่าไหร่แต่ชอบเล่มนี้นะ เล่าได้น่าติดตาม อ่านเพลินแบบไม่ติดขัด เรื่องที่ชอบที่สุดน่าจะเป็นเรื่องแรก ทำให้นึกถึงเรื่อง a first rate material ใน life ceremony ของ sakaya murata ที่เราก็ชอบเหมือนกัน

เป็นเล่มเล็กๆที่อ่านง่าย เหมาะสำหรับการอ่านเวลาติด slump เพิ่มไฟให้ตัวเองดี ถ้าคุณยชญ์เขียนงานออกมาอีกอาจจะทำให้เราสนใจอ่านแนวนี้มากขึ้นก็ได้ รอติดตามค่า

⭐️ 3.5

[Patzh Eaimtrakul · Rating 3 out of 5]

ภาพรวมของทั้ง 3 เรื่องมันก็เป็นเรื่องสั้นที่มี concept ชัดเจนและใช้ concept นั้นในการเล่าเรื่องออกมาโดยที่ทั้ง 3 เรื่องมันก็ยังคุมโทนอยู่ใกล้ๆ กันในแง่ของโลกประหลาด แล้วความเชื่อประหลาด ที่ผสมผสานอยู่ในเรื่องเล่าของคุณยชญ์ บางทีเราก็อยากเห็นงานเหล่านี้เป็นภาพเคลื่อนไหว หรือในบางครั้งเราก็อยากเห็นมันเป็นเรื่องขนาดยาวที่มีรายละเอียดมากขึ้นอยู่เหมือนกัน

[Rima]

Pulse Fiction 3 เรื่องนี้ทำให้เรารู้สึกมวนท้องได้ดีเลยทีเดียว ใช้คำว่าเขย่าขวัญนั้นไม่เกินจริง แต่ด้วยความที่มันเป็นเรื่องสั้นแนวทดลองเขียน เพราะงั้นมันค่อนข้างจบเร็วเลยค่ะ (ถ้าเป็นเรื่องยาวน่าจะสนุกมากเลยทีเดียวค่ะเอาใจช่วยคุณยชญ์นะคะ) ส่วนตัวชอบเรื่องที่สามเป็นพิเศษ

[Bighead_Monster · Rating 3 out of 5]

#PULSEFICTION เรื่องสั้นแนวทดลองเขียน โทนเขย่าขวัญ ฟีลดาร์ก+ตลกร้าย ในเล่มเล็กน่ารักไซซ์กะทัดรัด /ครีเอทีฟขายโซฟาหนังมนุษย์ /วัดสายตาแล้วเจอภาพติดตา /ผ่าตัดแล้วประสาทสัมผัสเชื่อมกับสิ่งรอบตัว ให้ความรู้สึกหยึมหยึย ประหลาด หฤหรรษ์บนความธรรมดาในชีวิตประจำวันของผู้คน

[jayyaj__ · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นแบบจิบกาแฟหนึ่งแก้วก็อ่านจบได้เพลินๆ
ค่อนข้างแปลกใหม่สำหรับเรา ชอบเลยนะ
โดยเฉพาะเรื่องสุดท้ายรู้สึกว้าวมาก

อยากอ่านงานแบบนี้อีก
ขอบคุณน้องยชญ์มากที่ได้ทดลองแต่งเรื่องสั้นให้เราได้อ่าน
แต่ที่ชอบที่สุดคือคำนิยมของคุณธัญวัฒน์555555

[N · Rating 3 out of 5]

เรื่องแรกสนุกที่สุด แต่ละเรื่องรวมทั้ง 3 เรื่องจบไม่เคลียร์เท่าไหร่ โดยเฉพาะเรื่องที่สองที่จบแล้วแบบ ห๊ะ คืออะไรร ทั้งๆที่แต่ละเรื่องมีพล็อตที่น่าสนใจมาก สนุกไปกับการลุ้นว่ามันจะจบยังไงกันนะ พอเจอตอนจบไปละก็แบบ อะไรเนี่ยยย
แต่ก็อ่านได้ เล่มบางๆ อ่านได้เรื่อยๆ

[Chatarin Inmuang · Rating 4 out of 5]

โดนเส้น และคิดว่าอยากให้พี่ยชญ์ได้มีโอกาสเขียนเรื่องสั้นในปริมาณนี้หลายเรื่อง และมากขึ้น เพราะส่วนตัวรู้สึกว่าไอเดียน่าสนใจมาก แม้จะไม่ได้มีบทสรุปหรือมวลรวมที่ดุเดือด แต่ก็ให้ความรู้สึกใหม่ ด้วยรสชาติที่ไม่คุ้นเคยอยู่เหมือนกัน

เป็นความรู้สึกประทับใจ แต่ยังไม่อิ่มเสียทีเดียว

[banana_vikings · Rating 5 out of 5]

ติดตามผู้เขียนจาก part ของนักพอตแคช เห็นอยู่บ้างว่าเขี��นหนังสือ แต่ก็ไม่ได้มีเวลาอ่าน
พอได้ลองอ่านจนจบก็เออ ก็เขียนได้ดีเลยนี่หว่า ใช้ภาษาไม่หวือหวา แต่เขียนออกมาได้ชัดเหมือนฝตัวหนังสือกำลังเล่นอยู่ในหัว กลัวจริง ส่วนพล็อตเจ๋ง แต่บางเรื่องเช่นเรื่องแรกตอนจบเดาง่สยไปหน่อยเลยไม่ค่อยว้าว

[Tha Nawatchan · Rating 4 out of 5]

เล่มเล็กอ่านง่าย ใครที่ชอบอะไรลึกลับน่าจะโดนนะ (เป็นงานทดลองเขียน)

[Tao Anantachai · Rating 2 out of 5]

2.5

[Yumeno · Rating 5 out of 5]

ชอบมาก ไม่อยากให้จบเลย หลอนประสาทดี