What do you think?
Rate this book
Barbara van Eck #1
Nieuw bloed
De gescheiden Barbara van Eck is oneervol ontslagen als rechercheur en woont tijdelijk in het tiny house van een vriendin. Als Timmetje, haar teckel, plotseling overlijdt besluit ze dan maar kattenoppas te worden. Om te beginnen mag ze
uitkijken naar drie weken oppassen in een seniorencomplex. Aanvankelijk lijken het een paar saaie weken te worden, maar dat verandert als de ene na de andere bewoner overlijdt. De politie gaat in alle gevallen uit van een natuurlijke dood.
Intussen slinkt de wachtlijst voor een appartement in het complex en komt er nieuw bloed binnen: jonger, energieker en vermogender. Barbara’s rechercheursbloed kruipt waar het niet gaan kan, ze vertrouwt het niet en gaat
op onderzoek uit.
In Nieuw bloed combineert Jet van Vuuren haar onvervalste stijl met elementen van de klassieke whodunit en dat levert een heerlijk spannende thriller op voor een groot lezerspubliek.
uitkijken naar drie weken oppassen in een seniorencomplex. Aanvankelijk lijken het een paar saaie weken te worden, maar dat verandert als de ene na de andere bewoner overlijdt. De politie gaat in alle gevallen uit van een natuurlijke dood.
Intussen slinkt de wachtlijst voor een appartement in het complex en komt er nieuw bloed binnen: jonger, energieker en vermogender. Barbara’s rechercheursbloed kruipt waar het niet gaan kan, ze vertrouwt het niet en gaat
op onderzoek uit.
In Nieuw bloed combineert Jet van Vuuren haar onvervalste stijl met elementen van de klassieke whodunit en dat levert een heerlijk spannende thriller op voor een groot lezerspubliek.
- GenresThriller
320 pages, Paperback
Published July 1, 2023
7 people are currently reading
80 people want to read
About the author
Jet van Vuuren
29 books37 followersJet van Vuuren is het pseudoniem van de Nederlandse thrillerschrijfster Hennie de Groot (Amsterdam, 28 december 1956).
De Groot, die werkzaam was als beeldend kunstenaar en boekhandelaar, debuteerde in 2011 als Jet van Vuuren met de thriller ‘Zomerdruk’. Daarvoor had ze tweemaal de verhalenwedstrijden van dagblad Trouw gewonnen, waarmee ze een masterclass van Kristien Hemmerechts kreeg.
Van Vuuren gaf creatieve workshops en cursussen waarvan het boek ‘Nazomeren, waarom het leven leuker is als je geen twintig meer bent' een direct resultaat was en de aanleiding vormde tot haar verdere schrijverschap. Sindsdien richt ze zich nog uitsluitend op schrijven en is gestopt met haar beeldende werk. Ook is ze parttime werkzaam als bibliothecaris bij De nieuwe bibliotheek in Almere.
De Groot, die werkzaam was als beeldend kunstenaar en boekhandelaar, debuteerde in 2011 als Jet van Vuuren met de thriller ‘Zomerdruk’. Daarvoor had ze tweemaal de verhalenwedstrijden van dagblad Trouw gewonnen, waarmee ze een masterclass van Kristien Hemmerechts kreeg.
Van Vuuren gaf creatieve workshops en cursussen waarvan het boek ‘Nazomeren, waarom het leven leuker is als je geen twintig meer bent' een direct resultaat was en de aanleiding vormde tot haar verdere schrijverschap. Sindsdien richt ze zich nog uitsluitend op schrijven en is gestopt met haar beeldende werk. Ook is ze parttime werkzaam als bibliothecaris bij De nieuwe bibliotheek in Almere.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
July 31, 2023
De gescheiden Barbara van Eck is oneervol ontslagen als rechercheur en woont tijdelijk in het tiny house van een vriendin. Als Timmetje, haar teckel, plotseling overlijdt besluit ze dan maar kattenoppas te worden. Om te beginnen mag ze uitkijken naar drie weken oppassen in een seniorencomplex.
Aanvankelijk lijken het een paar saaie weken te worden, maar dat verandert als de ene na de andere bewoner overlijdt. De politie gaat in alle gevallen uit van een natuurlijke dood. Intussen slinkt de wachtlijst voor een appartement in het complex en komt er nieuw bloed binnen: jonger, energieker en vermogender. Barbara’s rechercheursbloed kruipt waar het niet gaan kan, ze vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit.
'Nieuw bloed' begint meteen met een spannende proloog die vragen oproept en ik wilde dan ook meteen verder lezen.
Je maakt kennis met Barbara. Ze is een vrijgezelle vrouw en heeft als rechercheur gewerkt, maar nu gaat ze op twee katten passen in een seniorencomplex. Vrijwel meteen voelt ze een rare sfeer hangen in de woning waar ze een tijdje zal verblijven. De bewoonster, Jenny, vertrekt naar haar vakantiebestemming en Barbara probeert er maar het beste van te maken.
In het begin lijkt alles koek en ei. Er zijn wel een aantal bewoners die Barbara vreemd vindt, maar er is verder niets aan de hand. Totdat de eerste dode valt. Men zegt dat het om een ongeluk gaat, maar is dat wel echt zo?
Tijdens het lezen voel je al meteen dat er bepaalde dingen niet kloppen. De mensen zijn vreemd en er hangt een bepaalde grimmige sfeer. Het mooie aan dit verhaal is dat iedereen verdacht lijkt. Elk personage heeft zijn of haar vreemde eigenschappen. En als er dan een tweede dode valt weet je zeker dat er iets gruwelijk mis is in dit seniorencomplex.
Barbara gaat op onderzoek uit en als lezer word je telkens op het verkeerde been gezet. Tot het einde blijft het dan ook mysterieus.
Ik moet zeggen dat ik dit een van de betere boeken van Jet vind en ik heb dan ook genoten van 'Nieuw Bloed'.
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Aanvankelijk lijken het een paar saaie weken te worden, maar dat verandert als de ene na de andere bewoner overlijdt. De politie gaat in alle gevallen uit van een natuurlijke dood. Intussen slinkt de wachtlijst voor een appartement in het complex en komt er nieuw bloed binnen: jonger, energieker en vermogender. Barbara’s rechercheursbloed kruipt waar het niet gaan kan, ze vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit.
'Nieuw bloed' begint meteen met een spannende proloog die vragen oproept en ik wilde dan ook meteen verder lezen.
Je maakt kennis met Barbara. Ze is een vrijgezelle vrouw en heeft als rechercheur gewerkt, maar nu gaat ze op twee katten passen in een seniorencomplex. Vrijwel meteen voelt ze een rare sfeer hangen in de woning waar ze een tijdje zal verblijven. De bewoonster, Jenny, vertrekt naar haar vakantiebestemming en Barbara probeert er maar het beste van te maken.
In het begin lijkt alles koek en ei. Er zijn wel een aantal bewoners die Barbara vreemd vindt, maar er is verder niets aan de hand. Totdat de eerste dode valt. Men zegt dat het om een ongeluk gaat, maar is dat wel echt zo?
Tijdens het lezen voel je al meteen dat er bepaalde dingen niet kloppen. De mensen zijn vreemd en er hangt een bepaalde grimmige sfeer. Het mooie aan dit verhaal is dat iedereen verdacht lijkt. Elk personage heeft zijn of haar vreemde eigenschappen. En als er dan een tweede dode valt weet je zeker dat er iets gruwelijk mis is in dit seniorencomplex.
Barbara gaat op onderzoek uit en als lezer word je telkens op het verkeerde been gezet. Tot het einde blijft het dan ook mysterieus.
Ik moet zeggen dat ik dit een van de betere boeken van Jet vind en ik heb dan ook genoten van 'Nieuw Bloed'.
Beoordeling: 3,5 ⭐️
October 4, 2023
Aardig boek, leest lekker weg
November 1, 2023
Het idee van de plot klinkt veelbelovend, op deze basis kan de schrijfster alle kanten uit.
Een ex-rechercheur (vakkennis/stoer) als kattenoppas (humor) in een seniorencomplex met té veel verdachte overlijdens (thriller). Een tweede verhaallijn vanuit de jeugd van Barbara om haar gedrag te verklaren. En een derde lijn, de "romantische" link met haar ex-en.
De rode draad loopt chronologisch van het moment dat Barbara een job als kattenoppas in een seniorencomplex aangeboden krijgt tot drie weken na de ontknoping in het seniorencomplex.
Tussendoor krijgen we twee soorten intermezzo's. Het duurt even voor je als lezer de focus kan plaatsen maar dan wordt duidelijk dat intermezzo type 1 over de jeugd van Barbara gaat. Dat om haar huidige houding en psychologie te verklaren. Type 2 is telkens veel korter, en nogal psychotisch. Ook dat heeft met het verleden te maken en legt de band met het heden. De identiteit van de figuur in wiens gedachten we meekijken blijft lang verborgen.
In de eigenlijke verhaallijn zit nog heel wat variatie. De omgang van Barbara met de katten (dat is haar job), de kennismaking en omgang van de medebewoners van het complex, haar kennismaking met de buurt buiten het complex en haar interactie met de politie en dan vooral haar ex die misschien niet zo ex zal blijven. Om de haverklap is er tussen de oudjes een overlijden en dat vindt Barbara meer en meer verdacht. Ze begint dan ook een speurtocht en daarbij stuit ze al direct op moeilijkheden en directe tegenwerking.
Volgens de achterflap is dit verhaal geïnspireerd op gebeurtenissen uit het leven van de schrijfster zelf. Dat maakt het geloofwaardig, al mogen we aannemen dat er daarbij minder doden vielen. De mix van elementen maakt het boek uniek. Zaken uit het verleden die een grote invloed hebben in het heden, drugs, afpersing, moord... en katten.
Er zijn heel wat plotwendingen en elke keer krijgt de lezer (en Barbara) meer inzicht en het verhaal minstens gedeeltelijk een andere wending. Een aantal feiten uit het verleden die verspreid in het boek verteld worden, maar vooral telkens er een dode ontdekt wordt. En dat is niet noodzakelijk chronologisch. Ook na de ogenschijnlijke ontknoping zijn er nog twee plotwendingen die voor een verrassing zorgen. De brief van Gerda en de onverwachte bezoekster.
Barbara draagt een zware rugzak met zich mee. De flashbacks verklaren dat, buiten haar eigen karakter natuurlijk. Psychologisch goed uitgewerkt, of je dat als lezer nu geloofwaardig vindt of niet. De anderen (bewoners, politie) zijn absoluut geloofwaardig maar tegelijk een beetje stereotiep getekend om in hun rol te passen.
De reacties en commentaren van de bewoners kunnen zo in elk bejaardencentrum gehoord worden. De arrogantie en houding van "kost wat kost procedure volgen zodat ik niet verantwoordelijk kan gehouden worden" is typerend voor de politie.
Toch komt het niet helemaal echt over, het lijkt soms of de karakters een rol spelen om toch maar met hun sterotype overeen te komen. Daar mist de schrijfster kansen en geloofwaardigheid.
Barbara wordt erg diep uitgewerkt, ze is dan ook een heel complex karakter. Bij haar gaan we ook terug naar haar vroegste jeugd tot het heden. Bij de geheimzinnige psychopaat krijgen we enkel dat verknipte stuk te zien. Het duurt wel even voor de rest van de persoon ingepast raakt.
De andere karakters worden met meer of minder details neergezet, die evolueren niet verder. Enkel de bewoners (en Ben) kennen door hun interactie met Barbara zelf ook nog een kleine evolutie, maar die zal enkel de eerste indruk versterken.
De sfeer van het seniorencomplex (en het naakte feit dat er een seniorencomplex bestaat) is heel erg goed getroffen en volledig van deze tijd. De beperkingen die de politie ondervindt, de steun aan criminelen, het wantrouwen tegen al wat onbekend of nieuw is... kan zo van de straat geplukt zijn.
Drugs, alternatieve geneeskunde/therapie, veganisme, afpersing, eenzame oudjes... allemaal een teken van deze tijd.
Het constante gebruik, de totale afhankelijkheid zelfs, van mobiele telefoons en sociale media past bij het verhaal en dateert het geheel ook in het heden.
Er loopt een constante spanningslijn doorheen het verhaal. Vanaf dat Barbara bij het seniorencomplex aankomt wordt de spanning geleidelijk opgebouwd en dat gaat crescendo tot de grote confrontatie bijna op het einde van het boek. Daarna komen er toch nog twee onverwachte plotwendingen, die ook een antwoord bieden op onbeantwoorde vragen. Dan is de spanning wel bijna weg, eerder vervangen door grote interessen.
Ook de onderbrekingen met de flashbacks hebben hun eigen spanning, van de verboden liefde tot de zwangerschap, gedwongen adoptie en het doordraaien als rechercheur.
En het derde spanningelement, de korte stukjes van de psychopaat, draagt tot de algemen achtergrondspanning (zeg maar gevoel van ongemakkelijheid) bij en levert ook een stukje geheimzinnigheid/mysterie.
Hier en daar zie je als geroutineerd thrillerlezer bepaalde ontwikkelingen aankomen. Maar vaak, meestal zelfs, voegt Jet van Vuuren een element toe dat toch een onverwachte plotwending veroorzaakt en het op zich dan weer uniek maakt.
Heel modern, accuraat taalgebruik. Niet altijd even hoogstaand en verfijnd, maar dat zijn de personages ook niet. Volkse mensen, oudjes ook, uit de (lagere) middenklasse. De afwisseling tussen spreken en denken met veel aktie houdt de aandacht vast en levert de spanning. De afwisseling van de chronologische hoofdlijn met de flashback onderbrekingen zorgen enerzijds dat het karakter van Barbare geleidelijk verder wordt ingevuld en anderzijds dat er een psychopatisch element wordt toegevoegd waarvan de juiste plaats lang onduidelijk blijft. Korte hoofdstukken verhogen de snelheid van het verloop van het verhaal.
De 10 geboden die boven de flashbacks vermeld staan geven een indruk van de onbuigzame dominee die hel en verdoemenis predikt en geen medelijden kent.
Erg beeldend geschreven, kan zo verfilmd worden.
Ik heb dit boek met plezier gelezen, maar... Voor mij kwamen de hoge verwachtingen er niet volledig uit. Heel wat details blijven uiteindelijk onopgehelderd. De reden van de dood van Ben ontsnapt me maar haalt wel de romantiek en het happy end weg. De tegenstelling stoere ex-rechercheur en kneusje dat zich laat intimideren en enkel denkt over wat ze zou kunnen zeggen of doen kwam vaak onnatuurlijk over.
Het lijkt mij duidelijk dat Jet van Vuuren dit boek schreef met in het achterhoofd dat er een vervolg moet komen. De uitgangspositie voor Barbara van Eck is bijna hetzelfde, haar link met de huidige recherche is haar neef en zijn nieuwe vriendin, haar pas teruggevonden dochter is een extra zwakke plek in haar verdediging tegen Teun, de psychopaat. Alleen staat het nergens vermeld...
Een ex-rechercheur (vakkennis/stoer) als kattenoppas (humor) in een seniorencomplex met té veel verdachte overlijdens (thriller). Een tweede verhaallijn vanuit de jeugd van Barbara om haar gedrag te verklaren. En een derde lijn, de "romantische" link met haar ex-en.
De rode draad loopt chronologisch van het moment dat Barbara een job als kattenoppas in een seniorencomplex aangeboden krijgt tot drie weken na de ontknoping in het seniorencomplex.
Tussendoor krijgen we twee soorten intermezzo's. Het duurt even voor je als lezer de focus kan plaatsen maar dan wordt duidelijk dat intermezzo type 1 over de jeugd van Barbara gaat. Dat om haar huidige houding en psychologie te verklaren. Type 2 is telkens veel korter, en nogal psychotisch. Ook dat heeft met het verleden te maken en legt de band met het heden. De identiteit van de figuur in wiens gedachten we meekijken blijft lang verborgen.
In de eigenlijke verhaallijn zit nog heel wat variatie. De omgang van Barbara met de katten (dat is haar job), de kennismaking en omgang van de medebewoners van het complex, haar kennismaking met de buurt buiten het complex en haar interactie met de politie en dan vooral haar ex die misschien niet zo ex zal blijven. Om de haverklap is er tussen de oudjes een overlijden en dat vindt Barbara meer en meer verdacht. Ze begint dan ook een speurtocht en daarbij stuit ze al direct op moeilijkheden en directe tegenwerking.
Volgens de achterflap is dit verhaal geïnspireerd op gebeurtenissen uit het leven van de schrijfster zelf. Dat maakt het geloofwaardig, al mogen we aannemen dat er daarbij minder doden vielen. De mix van elementen maakt het boek uniek. Zaken uit het verleden die een grote invloed hebben in het heden, drugs, afpersing, moord... en katten.
Er zijn heel wat plotwendingen en elke keer krijgt de lezer (en Barbara) meer inzicht en het verhaal minstens gedeeltelijk een andere wending. Een aantal feiten uit het verleden die verspreid in het boek verteld worden, maar vooral telkens er een dode ontdekt wordt. En dat is niet noodzakelijk chronologisch. Ook na de ogenschijnlijke ontknoping zijn er nog twee plotwendingen die voor een verrassing zorgen. De brief van Gerda en de onverwachte bezoekster.
Barbara draagt een zware rugzak met zich mee. De flashbacks verklaren dat, buiten haar eigen karakter natuurlijk. Psychologisch goed uitgewerkt, of je dat als lezer nu geloofwaardig vindt of niet. De anderen (bewoners, politie) zijn absoluut geloofwaardig maar tegelijk een beetje stereotiep getekend om in hun rol te passen.
De reacties en commentaren van de bewoners kunnen zo in elk bejaardencentrum gehoord worden. De arrogantie en houding van "kost wat kost procedure volgen zodat ik niet verantwoordelijk kan gehouden worden" is typerend voor de politie.
Toch komt het niet helemaal echt over, het lijkt soms of de karakters een rol spelen om toch maar met hun sterotype overeen te komen. Daar mist de schrijfster kansen en geloofwaardigheid.
Barbara wordt erg diep uitgewerkt, ze is dan ook een heel complex karakter. Bij haar gaan we ook terug naar haar vroegste jeugd tot het heden. Bij de geheimzinnige psychopaat krijgen we enkel dat verknipte stuk te zien. Het duurt wel even voor de rest van de persoon ingepast raakt.
De andere karakters worden met meer of minder details neergezet, die evolueren niet verder. Enkel de bewoners (en Ben) kennen door hun interactie met Barbara zelf ook nog een kleine evolutie, maar die zal enkel de eerste indruk versterken.
De sfeer van het seniorencomplex (en het naakte feit dat er een seniorencomplex bestaat) is heel erg goed getroffen en volledig van deze tijd. De beperkingen die de politie ondervindt, de steun aan criminelen, het wantrouwen tegen al wat onbekend of nieuw is... kan zo van de straat geplukt zijn.
Drugs, alternatieve geneeskunde/therapie, veganisme, afpersing, eenzame oudjes... allemaal een teken van deze tijd.
Het constante gebruik, de totale afhankelijkheid zelfs, van mobiele telefoons en sociale media past bij het verhaal en dateert het geheel ook in het heden.
Er loopt een constante spanningslijn doorheen het verhaal. Vanaf dat Barbara bij het seniorencomplex aankomt wordt de spanning geleidelijk opgebouwd en dat gaat crescendo tot de grote confrontatie bijna op het einde van het boek. Daarna komen er toch nog twee onverwachte plotwendingen, die ook een antwoord bieden op onbeantwoorde vragen. Dan is de spanning wel bijna weg, eerder vervangen door grote interessen.
Ook de onderbrekingen met de flashbacks hebben hun eigen spanning, van de verboden liefde tot de zwangerschap, gedwongen adoptie en het doordraaien als rechercheur.
En het derde spanningelement, de korte stukjes van de psychopaat, draagt tot de algemen achtergrondspanning (zeg maar gevoel van ongemakkelijheid) bij en levert ook een stukje geheimzinnigheid/mysterie.
Hier en daar zie je als geroutineerd thrillerlezer bepaalde ontwikkelingen aankomen. Maar vaak, meestal zelfs, voegt Jet van Vuuren een element toe dat toch een onverwachte plotwending veroorzaakt en het op zich dan weer uniek maakt.
Heel modern, accuraat taalgebruik. Niet altijd even hoogstaand en verfijnd, maar dat zijn de personages ook niet. Volkse mensen, oudjes ook, uit de (lagere) middenklasse. De afwisseling tussen spreken en denken met veel aktie houdt de aandacht vast en levert de spanning. De afwisseling van de chronologische hoofdlijn met de flashback onderbrekingen zorgen enerzijds dat het karakter van Barbare geleidelijk verder wordt ingevuld en anderzijds dat er een psychopatisch element wordt toegevoegd waarvan de juiste plaats lang onduidelijk blijft. Korte hoofdstukken verhogen de snelheid van het verloop van het verhaal.
De 10 geboden die boven de flashbacks vermeld staan geven een indruk van de onbuigzame dominee die hel en verdoemenis predikt en geen medelijden kent.
Erg beeldend geschreven, kan zo verfilmd worden.
Ik heb dit boek met plezier gelezen, maar... Voor mij kwamen de hoge verwachtingen er niet volledig uit. Heel wat details blijven uiteindelijk onopgehelderd. De reden van de dood van Ben ontsnapt me maar haalt wel de romantiek en het happy end weg. De tegenstelling stoere ex-rechercheur en kneusje dat zich laat intimideren en enkel denkt over wat ze zou kunnen zeggen of doen kwam vaak onnatuurlijk over.
Het lijkt mij duidelijk dat Jet van Vuuren dit boek schreef met in het achterhoofd dat er een vervolg moet komen. De uitgangspositie voor Barbara van Eck is bijna hetzelfde, haar link met de huidige recherche is haar neef en zijn nieuwe vriendin, haar pas teruggevonden dochter is een extra zwakke plek in haar verdediging tegen Teun, de psychopaat. Alleen staat het nergens vermeld...
September 2, 2023
Het is mijn eerste kennismaking met de schrijfster Jet van Vuuren, maar ik heb enorm hoge en goede verwachtingen. Zeker na het lezen van recensies van haar eerder geschreven boeken. Ik vond het dan ook een mega eer dat ik van haar de kans kreeg om haar nieuwe boek te lezen en te recenseren. De cover is intrigerend en uitnodigend. De vrouw in een (regenjas) die met haar rug naar je toe staat en uitkijkt over een heide met op de achtergrond bos in met een onheilspellende lucht roept een unheimisch gevoel op.
Barbara van Eck is gescheiden en oneervol ontslagen als rechercheur. Ze woont tijdelijk in een tiny house van een vriendin. Wanneer haar metgezel en teckeltje Timmetje overlijdt, besluit ze kattenoppas te worden. Ze heeft als kattenoppas goede recensies op haar naam staan als ze onverwachts wordt gevraagd om drie weken op twee katten te passen in een seniorencomplex. Omdat het op het laatste moment komt, krijgt Barbara er een flink bedrag voor. Het lijken drie saaie weken te gaan worden, wanneer er ineens de ene naar de andere bewoner overlijdt. De politie gaat, in alle gevallen, uit van een natuurlijke dood. Hierdoor slinkt de wachtlijst voor het complex, want zo kan er nieuw bloed komen wonen: jonger en energieker. De rechercheur in Barbara komt naar boven en ze kan het niet laten om op onderzoek uit te gaan...
Met een spannend, prikkelend en goed proloog van Jan en Wilma, weet Jet van Vuuren je direct nieuwsgierig te maken naar het verhaal. Vervolgens switcht het verhaal terug naar een paar dagen daarvoor en start de verhaallijn, waarbij Barbara arriveert bij het appartementencomplex om op twee katten te gaan passen. Tussen de verhaallijn die zich op chronologische wijze vervolgt zitten hoofdstukken die teruggrijpen naar de jeugd en kindertijd van Barbara en korte hoofdstukken van een onbekende die op wraak is. Deze zorgen samen met de spannende, sterke en goede verhaallijn voor veel vragen die je als lezer geboeid en tot het einde nieuwsgierig houden.
Het personage Barbara heeft Jet van Vuuren op fantastische wijze goed neergezet en uitgediept. Ik vind het erg goed dat ze niet gekozen heeft voor een doorsnee personage, maar juist voor een wat ouder personage dat uniek en realistisch is neergezet. Ze weet Barbara zo neer te zetten dat je helemaal met haar in de spannende en goede verhaallijn mee kan gaan.
Jet van Vuuren heeft een enorm vlotte, krachtige en levendige schrijfstijl en weet een realistisch en mega spannend verhaal neer te zetten. Ze weet precies op de juiste momenten het tempo in de verhaallijn te verhogen of juist te vertragen en in detail te treden, waardoor het verhaal je echt grijpt. Dit verhaal is absoluut een pageturner. De puzzelstukjes over het heftige verleden van Barbara, de doden die vallen in het heden, waar meer achter schuil gaat en de stukken tekst van iemand die op wraak uit is, zorgen ervoor dat Jet van Vuuren je in haar greep weet te houden. Het verhaal zit enorm goed in elkaar en tegen het einde weet Jet van Vuuren op fantastische wijze bij het plot de puzzelstukjes op zijn plek te laten vallen. Met twee knetterende en razend goede laatste hoofdstukken weet ze er nog even een puntje aan te zuigen. Wauw!
Nieuw bloed is een knetter goede en sterke pageturner die je van begin tot einde in zijn greep houdt. Het unieke en verrassende hoofdpersonage Barbara is enorm goed neergezet en uitgediept. Daarbij weet de spannende, originele en verrassende verhaallijn je vanaf het begin te pakken, zeker door de aanvulling met de verhaallijn over de jeugd van Barbara en van iemand die op wraak uit is, weet Jet van Vuuren de spanning tot razende hoogte op te bouwen. Ze heeft met dit boek mijn verwachtingen overtroffen, het is een mega dikke aanrader. En ik kijk nu al uit naar het volgende deel van deze serie.
Barbara van Eck is gescheiden en oneervol ontslagen als rechercheur. Ze woont tijdelijk in een tiny house van een vriendin. Wanneer haar metgezel en teckeltje Timmetje overlijdt, besluit ze kattenoppas te worden. Ze heeft als kattenoppas goede recensies op haar naam staan als ze onverwachts wordt gevraagd om drie weken op twee katten te passen in een seniorencomplex. Omdat het op het laatste moment komt, krijgt Barbara er een flink bedrag voor. Het lijken drie saaie weken te gaan worden, wanneer er ineens de ene naar de andere bewoner overlijdt. De politie gaat, in alle gevallen, uit van een natuurlijke dood. Hierdoor slinkt de wachtlijst voor het complex, want zo kan er nieuw bloed komen wonen: jonger en energieker. De rechercheur in Barbara komt naar boven en ze kan het niet laten om op onderzoek uit te gaan...
Met een spannend, prikkelend en goed proloog van Jan en Wilma, weet Jet van Vuuren je direct nieuwsgierig te maken naar het verhaal. Vervolgens switcht het verhaal terug naar een paar dagen daarvoor en start de verhaallijn, waarbij Barbara arriveert bij het appartementencomplex om op twee katten te gaan passen. Tussen de verhaallijn die zich op chronologische wijze vervolgt zitten hoofdstukken die teruggrijpen naar de jeugd en kindertijd van Barbara en korte hoofdstukken van een onbekende die op wraak is. Deze zorgen samen met de spannende, sterke en goede verhaallijn voor veel vragen die je als lezer geboeid en tot het einde nieuwsgierig houden.
Het personage Barbara heeft Jet van Vuuren op fantastische wijze goed neergezet en uitgediept. Ik vind het erg goed dat ze niet gekozen heeft voor een doorsnee personage, maar juist voor een wat ouder personage dat uniek en realistisch is neergezet. Ze weet Barbara zo neer te zetten dat je helemaal met haar in de spannende en goede verhaallijn mee kan gaan.
Jet van Vuuren heeft een enorm vlotte, krachtige en levendige schrijfstijl en weet een realistisch en mega spannend verhaal neer te zetten. Ze weet precies op de juiste momenten het tempo in de verhaallijn te verhogen of juist te vertragen en in detail te treden, waardoor het verhaal je echt grijpt. Dit verhaal is absoluut een pageturner. De puzzelstukjes over het heftige verleden van Barbara, de doden die vallen in het heden, waar meer achter schuil gaat en de stukken tekst van iemand die op wraak uit is, zorgen ervoor dat Jet van Vuuren je in haar greep weet te houden. Het verhaal zit enorm goed in elkaar en tegen het einde weet Jet van Vuuren op fantastische wijze bij het plot de puzzelstukjes op zijn plek te laten vallen. Met twee knetterende en razend goede laatste hoofdstukken weet ze er nog even een puntje aan te zuigen. Wauw!
Nieuw bloed is een knetter goede en sterke pageturner die je van begin tot einde in zijn greep houdt. Het unieke en verrassende hoofdpersonage Barbara is enorm goed neergezet en uitgediept. Daarbij weet de spannende, originele en verrassende verhaallijn je vanaf het begin te pakken, zeker door de aanvulling met de verhaallijn over de jeugd van Barbara en van iemand die op wraak uit is, weet Jet van Vuuren de spanning tot razende hoogte op te bouwen. Ze heeft met dit boek mijn verwachtingen overtroffen, het is een mega dikke aanrader. En ik kijk nu al uit naar het volgende deel van deze serie.
December 28, 2024
Met hoge verwachtingen begon ik aan deze serie van Jet van Vuuren. Het concept van de ontslagen detective Barbara als hoofdpersonage sprak mij wel aan. Want daar komt hoe dan ook gedoe van. Eens een cop, altijd een cop.
Helaas had ik erg veel moeite met de verhaalopbouw in dit eerste deel. Er zijn twee verhaallijnen, waarvan de één Barbara in haar tienerjaren volgt en één verhaallijn in het heden waarin Barbara als katten oppas voor drie weken haar intrek neemt in een seniorenflat om op de twee Corrie’s van Jenny te passen. Jenny gaat namelijk op vakantie naar Marokko met haar veel jongere vriend Osama. Een stigma van hier tot Marrakesh en jawel; ook hier was het geen zuivere koffie. Vanaf dat punt komen er in rap tempo een groot aantal personages bij in het verhaal en volgen een aantal bizarre gebeurtenissen elkaar in een even snel tempo op. Daar raakte ik mijn aandacht bij het verhaal een beetje kwijt. Niet alleen waren al die personages verwarrend maar de gebeurtenissen waren in mijn optiek ook niet realistisch. Er sneuvelen namelijk wel heel veel personages in een erg korte tijd. Alsof er ineens haast gemaakt moest worden met het verhaal. Dat vond ik erg jammer.
De ontwikkeling die het verleden en heden samenvoegt had wat mij betreft nog helemaal zo ver niet hoeven komen in dit eerste deel van de serie en had best over de delen uitgesmeerd mogen worden. Nu ben ik natuurlijk wel razend benieuwd wat de serie nog meer in petto heeft, dus doorlezen doe ik zeker!
Helaas had ik erg veel moeite met de verhaalopbouw in dit eerste deel. Er zijn twee verhaallijnen, waarvan de één Barbara in haar tienerjaren volgt en één verhaallijn in het heden waarin Barbara als katten oppas voor drie weken haar intrek neemt in een seniorenflat om op de twee Corrie’s van Jenny te passen. Jenny gaat namelijk op vakantie naar Marokko met haar veel jongere vriend Osama. Een stigma van hier tot Marrakesh en jawel; ook hier was het geen zuivere koffie. Vanaf dat punt komen er in rap tempo een groot aantal personages bij in het verhaal en volgen een aantal bizarre gebeurtenissen elkaar in een even snel tempo op. Daar raakte ik mijn aandacht bij het verhaal een beetje kwijt. Niet alleen waren al die personages verwarrend maar de gebeurtenissen waren in mijn optiek ook niet realistisch. Er sneuvelen namelijk wel heel veel personages in een erg korte tijd. Alsof er ineens haast gemaakt moest worden met het verhaal. Dat vond ik erg jammer.
De ontwikkeling die het verleden en heden samenvoegt had wat mij betreft nog helemaal zo ver niet hoeven komen in dit eerste deel van de serie en had best over de delen uitgesmeerd mogen worden. Nu ben ik natuurlijk wel razend benieuwd wat de serie nog meer in petto heeft, dus doorlezen doe ik zeker!
July 21, 2024
Thriller van Nederlandse bodem. Het eerste deel van een nieuwe serie over oud rechercheur Barbara van Eck.
Barbara is ontslagen als rechercheur na een heftige confrontatie met een verdachte. Ze is gescheiden van Frederik. Als tijdverdrijf en om geld te verdienen werkt ze als katten- en huisoppas. Ze gaat naar een oppasadres in een seniorenflat. Maar eenmaal daar ontdekt ze dat enkele bewoners een dubbele agenda hebben en er steeds meer bewoners onder verdachte omstandigheden sterven. Wil men jongere mensen in het complex laten wonen, zogenaamd nieuw bloed?
Barbara kan haar rechercheurstalent niet bedwingen en werkt zichzelf steeds verder in de nesten.
Een vlot verhaal, maar wel beetje bij de les blijven, want er gebeurt veel met veel personages.
Ook zijn er passages waarin we lezen over het streng gelovige leven van de jonge Barbara in de Bible Belt. Iets wat nog steeds gevolgen heeft voor haar huidige leven.
Ik vond het erg leuk om te lezen en ben benieuwd naar een volgend deel.
Ik kende de auteur nog niet, dit was een aangename kennismaking. Ik had het plan meer van Nederlandse bodem te lezen en dat lukt aardig.
Barbara is ontslagen als rechercheur na een heftige confrontatie met een verdachte. Ze is gescheiden van Frederik. Als tijdverdrijf en om geld te verdienen werkt ze als katten- en huisoppas. Ze gaat naar een oppasadres in een seniorenflat. Maar eenmaal daar ontdekt ze dat enkele bewoners een dubbele agenda hebben en er steeds meer bewoners onder verdachte omstandigheden sterven. Wil men jongere mensen in het complex laten wonen, zogenaamd nieuw bloed?
Barbara kan haar rechercheurstalent niet bedwingen en werkt zichzelf steeds verder in de nesten.
Een vlot verhaal, maar wel beetje bij de les blijven, want er gebeurt veel met veel personages.
Ook zijn er passages waarin we lezen over het streng gelovige leven van de jonge Barbara in de Bible Belt. Iets wat nog steeds gevolgen heeft voor haar huidige leven.
Ik vond het erg leuk om te lezen en ben benieuwd naar een volgend deel.
Ik kende de auteur nog niet, dit was een aangename kennismaking. Ik had het plan meer van Nederlandse bodem te lezen en dat lukt aardig.
March 22, 2024
Opzich prima, leest lekker weg. Ik vond het soms wel wat onrealistisch weergegeven, zoveel doden in korte tijd? De personages, zoveel bijzondere mensen in 1 flat? Barbara die ergens heel krachtig wordt neergezet, maar wel uit een lang slecht huwelijk komt; hoe logisch is dat? Ook ouderen worden wat negatief neergezet, toch jammer. Ik heb het wel met gemak uitgelezen en voelde op het laatst ook wel spanning. Boek met plussen en minnen dus!
October 1, 2023
spannende ‚who done it‘. goede, vlotte schrijfstijl, goed uitgewerkte personages.
February 24, 2024
Spannende triller, alleen had op een ander einde gehoopt
September 19, 2025
Had een tijdje geen thriller gelezen en ik vloog er doorheen, gelijk door naar deel 2: Bloedband.
October 25, 2025
Aardig voor tussendoor maar niet heel geloofwaardig.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews