Już w porządku, Mela

by Martyna Pustelnik

Melania Mikołajczyk, architektka wnętrz, miłośniczka baletu i musicali, to chyba najlepiej zorganizowana kobieta w Warszawie. W Warszawie? Na całym Mazowszu! Z prawdziwym zaangażowaniem prowadzi bullet journal, ma listy absolutnie do wszystkiego, a produkty w lodówce układa zgodnie z częstotliwością ich użytkowania.

Wyprowadzka młodszej siostry sprawia, że Mela czuje się bardzo samotna. Dlatego gdy spotyka Dawida, byłego narzeczonego, zgadza się pojechać wraz z nim na zjazd rodzinny (gdzie podziała się lista powodów, by nigdy, przenigdy do niego nie wracać?!).

Spotkanie w luksusowej willi to dla Meli pasmo katastrof. Kiedy więc Marcin, wujek Dawida, a przy tym nieco szalony producent muzyczny, proponuje jej ucieczkę przez okno, by na motocyklu pojechać na koncert feministycznej kapeli punkowej… dziewczyna waha się, ale tylko przez chwilę.

Co się wydarzy, gdy zrobisz coś, czego wcześniej nie umieściłaś na liście? Gdy zamiast wskazać dziesięć powodów, by powiedzieć: NIE, znajdziesz ten jeden, by krzyknąć: TAK!?

Genres: Romance

424 pages, Paperback

First published March 22, 2023

About the author

Urodzona i wychowana na Śląsku, na studia wyjechała do Warszawy, w której się zakochała. Trochę historyczka sztuki, trochę psycholożka, głównie pani z HR-u. Gdy nie pisze książek, obiecuje sobie, że przeczyta W poszukiwaniu straconego czasu, po czym po raz kolejny włącza jedną z bajek Disneya. Chłonie opowieści w każdej formie: od gier komputerowych po rozmowy ze starszymi paniami na przystankach autobusowych. Nie rób scen, Flora to jej debiut literacki.

Reviews

[give me books · Rating 5 out of 5]

To książka zabawna, ciepła, komfortowa, w której każdy odnajdzie cząstkę siebie. Rzadko spotykam historie, podczas których emocje przeżywam wraz z bohaterami.

[vvenika.books · Rating 5 out of 5]

KOCHAM! Mela jest tak ciepłą, otulającą i zabawną historią, że mam ochotę zacząć ją od początku, a dopiero co skończyłam. Chwilami nie mogłam oprzeć się wybuchom śmiechu (nawet w tramwaju), dwa razy się popłakałam i nieustannie kibicowałam Meli! A Leon jest absolutnie cudowny!

[Marta Demianiuk · Rating 3 out of 5]

Chciałam dać tej książce 4⭐️, bo podoba mi się Monica&Richard vibe (moja ulubiona friendsowa para) i nadal uwielbiam to, jak bardzo millenialsowe są książki Pustelnik, ale tutaj było kilka małych fuckupów, które redakcja powinna wyłapać. I wiem, że to drobnostki, ale ja jestem czepliwa i niestety drażniły mnie one podczas lektury. Tak czy siak, po kolejną książkę autorki sięgnę z przyjemnością, bo uwielbiam, kiedy autorzy robią takie „sagi rodzinne” poświęcając konkretne tomy kolejnym członk(ini)om rodziny.

[mara.literacka · Rating 5 out of 5]

Właśnie skończyłam i O MATKO CO TO BYŁ ZA FINAŁ!!!!!!!!!! KOCHAM KOCHAM KOCHAM!!!! Była delikatnie przydługa i główna bohaterka była momentami irytująca, ale wszystko wybaczone. TOTALNIE KOMFORTOWA LEKTURA, brawo Martyna 🤍

[Monia · Rating 3 out of 5]

3,5/5
Jeśli jesteście tu ze mną jakąś dłuższą chwilę, to na pewno pamiętacie, jak zachwycona byłam książką "Nie rób scen, Flora". Ten debiut był tak dobry, że nie mogłam doczekać się kolejnych historii, jakie wyjdą spod pióra Martyny Pustelnik - no i mam!

Słuchajcie, podtrzymuję to, co mówiłam ostatnio, no te książki są sztosowo napisane, co sprawia, że trochę się przez nie płynie. U WIEL BIAM. W przypadku "Już w porządku, Mela" trochę gorzej, jeśli chodzi o fabułę. Nie było to dla mnie takie WOW, jak w przypadku szalonej Florki, ale wciąż - wcale nie znaczy, że było źle. Ja po prostu Melę o wiele mniej polubiłam. No cóż, zdarza się.

W każdym razie.. Martyna, czekam z niecierpliwością na losy kolejnych sióstr, dawaj nam to szybko!

[Mozaika Literacka · Rating 5 out of 5]

Komedia spisana z rozkoszną premedytacją! Błyskotliwa, czarująca i bardzo ekspresyjna – nieoczywista w humorze doznań fabularnych, jednocześnie komfortowa w ofensywie złaknionego serca. Tu śmiech staje się niespodziewanie mocno euforycznym przyjacielem! Dawno nie bawiłam się tak wyśmienicie i tak rozbrajająco! Już w porządku, Mela to historia zanurzona umyślnie w chaosie impulsywnych wyobrażeń, nasączona śmiało pozorami życiowego ładu, a jednak zjawiskowo utrwalająca niekontrolowany charakter ludzkiej codzienności. Powieść Martyny Pustelnik to gwarancja fenomenalnej zabawy!

[Blanka · Rating 5 out of 5]

Bardzo nie chciałam oceniać tej książki i pisać tej opinii, bo to by znaczyło, że skończyłam już książkę, a kończyć jej nie chciałam. Naprawdę żałuję, że nie było więcej, bo te 400 stron przeleciało mi zbyt szybko (przeleciało - bo dosłownie przez nią leciałam). Z Melą mam sporo cech wspólnych, więc jej historia dodatkowo poruszyła we mnie czułą strunę. To było po prostu piękne. Mój nowy comfort read, a nawet comfort thought, bo samo myślenie o tej książce wprawia mnie w lepszy nastrój. Nie wiem, co mam teraz ze sobą zrobić, niech ktoś mi napisze ciąg dalszy, albo jakieś fanfiction o dwójce głównych bohaterów bo ja nie wyczymię

------
21.11.23
Jak dobrze było wrócić do tej historii 🤎

[oliwia · Rating 4 out of 5]

ciepła, przyjemna historia. mogłabym czytać o tej rodzinie do końca życia i jeden dzień dłużej. już tęsknię za bohaterami.

[Gosia | bookietnica · Rating 5 out of 5]

Rzadko czuję od pierwszych stron, że książka stanie się moją ulubioną. Zazwyczaj potrzebuję kilku dni, żeby wgryźć się w historię, poczuć cokolwiek wobec bohaterów, sprawdzić, czy potrafię się z nimi zżyć. Jestem ostrożna i wymagania wobec tych najbardziej wyjątkowych książek w danym gatunku stale rosną.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
I… zupełnie inaczej było z nową książką Martyny Pustelnik „Już w porządku, Mela”. Druga odsłona historii rodziny Mikołajczyków, po „Nie rób scen, Flora”, tym razem skupiająca się na najstarszej z sióstr, kupiła mnie bez reszty od pierwszych stron. Rzadko kiedy czuję tak mocną więź z bohaterami, jaką poczułam w stosunku do Meli - ułożonej, świetnie zorganizowanej architektki, która w wieku 35 lat znalazła się w sytuacji, gdy musi przemodelować swoje dotychczasowe plany i ponownie zdefiniować to, czego naprawdę pragnie.
⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Śmiałam się w głos czytając i miałam ciarki przy ostrzejszych zakrętach tej historii. Nie było w niej przestojów, fabuła cały czas zaskakiwała. Czułam od niej ogromne ciepło, była też dużo dojrzalsza, niż „Flora”. Nie chciałam przestawać czytać, ale jednocześnie nie chciałam jej kończyć. Gdy wreszcie ją skończyłam, czułam satysfakcję z zakończenia, ale też pustkę - znacie na pewno to uczucie, gdy kończycie książkę i boicie się, że długo żadna kolejna was aż tak nie zaintryguje.

[MariON · Rating 5 out of 5]

Reread 2024: równie dobre jak za pierwszym razem
Hm... myślę że wszystkie babeczki, które w 2023 mają 30+ odnajdą się w tej książce. Super się bawiłam!

[natalka · Rating 5 out of 5]

kochamkochamkocham

reread- kocham Leona to dosłownie mój książkowy mąż stop.

skończyłam ją właśnie czytać po raz czwarty i nadal jestem tak samo zakochana

[Daria Bilik · Rating 5 out of 5]

Na ta ksiazke nie ma skali🥹🥹🥹 zazdroszcze tym co jeszcze nie czytali🥹🥹❤️❤️

[ellipsonka · Rating 4 out of 5]

4.25 Przezabawna i urocza - taka powinna być komedia romantyczna. Czasami tutaj wszystko jest zbyt szalone i zbyt absurdalne - takie ostrzeżenie dla osób, które wiedzą, że tego nie lubią. Tak samo jakoś ciągle zapominałam, że bohaterowie mają 35 i 50 lat, bo nie było tego czuć. To teraz - niczym Mela - zrobię listę tego, co mi się podobało.
1. Duża rodzina bohaterki zapewnia nam fajną dynamikę i też taki cudowny przytulny klimat. Jak już wspominałam po poprzedniej powieści trochę jak Jeżycjada, ale o wiele bardziej jak Bridgertonowie 🥰
2. Mela jest bardzo udaną bohaterką, pamiętam, że Flora z poprzedniej powieści mnie trochę denerwowała, a Mela jest super 🧡
3. MUSICALE 🩷🩷🩷, to oczywiście mały dodatek, ale dla mnie jako fanki dodało mnóstwo do książki, bo znałam wszystkie filmy, spektakle czy piosenki wymienione w powieści, ba, nawet imiona aktorów z Waitress 😂
4. Romans między bohaterami w wieku 35 i 50 lat - to jest dosyć ciekawe, pokazuje, że nie trzeba znaleźć miłości przed 30. A różnica 15 lat tutaj nie wydaje mi się zła, podczas gdy w większości romansów byłoby to 20 i 35 lat, a dla mnie to średnio normalne.
5. Wzmianki polityczne też mi się bardzo podobają, tak samo jak różne odniesienia popkulturowe 😁
6. Przeczytałam bardzo szybko, można połknąć na raz.☺️

Noo, to tyle, czekam na nastepne powieści, bo idealnie trafiają w mój gust, a rodzeństwa Meli jeszcze jest dużo 😁

[Barbarzynka · Rating 4 out of 5]

Uwielbiam poczucie humoru autorki i czekam na kolejne książki, i kolejnych Mikołajczyków😊.

[Molly Książkowa · Rating 5 out of 5]

Oh wow!
Ależ to było dobre. Historia mnie urzekła. Fajnie się czytało. Śmiechłam tyle razy, że nie idzie zliczyć. Muszę przyznać, że pani Pustelnik ma niezłe pióro.

[Emilka Ejza · Rating 5 out of 5]

teraz chyba usiądę i będę czekać na mojego Leona

[Julia cinnamon.cabin · Rating 5 out of 5]

to dla mnie definicja komfortowej książki

humor, urok, charyzma, lekki styl, wspaniali bohaterowie - na wzór Meli mogłabym stworzyć całą listę powodów, dla których uwielbiam obie książki Martyny Pustelnik. już nie mogę się doczekać jej kolejnych tytułów

czytając pierwsze strony poczulam, jak bardzo tęskniłam za stylem autorki. Flora była moim zaskoczeniem poprzedniego roku, gdy usłyszałam o wydaniu historii Meli, to następnego dnia po premierze już byłam w empiku. to wiele mówi

uwielbiam tę „polskość” w historii. to takie najlepsze wydanie, nawiązania do polskiej kultury, miejsc, zabawy słowem. generalnie humor jest tutaj wszędzie, ciągle się śmiałam.

wiem, że nie każdemu przypadnie do gustu. wielu pewnie powie, że jest żenująco, że się dłuży, albo jeszcze cos innego. ja nie powiem o tej pozycji ani jednego słowa, co zdarza mi się dość rzadko, bo tak dobrze się bawiłam. do obu książek autorki, które sa tak wypełnione ciepłem rodzinnym, cudownymi relacjami i różnorodnością, czymś, czego szukam w literaturze obyczajowej.

„już w porządku, mela” idealnie poprawi humor i wywoła uśmiech. kocham całym sercem

[julkaoksiazkach · Rating 5 out of 5]

w twórczości Martyny zakochałam się już w październiku zeszłego roku, gdy poznawałam historię innej z sióstr Mikołajczyk- Flory. już wtedy polubiłam się z całą ich rodzinką i wiedziałam, że gdy tylko będą pojawiać się historię reszty rodzeństwa, z miłą chęcią będę po nie sięgać!

mam bardzo obszerny gust książkowy, z jednej strony uwielbiam romanse, które dzieją się poza granicami naszego kraju i nie widać w nich żadnego podobieństwa, do Polski, za to z drugiej strony uwielbiam akcję w Polsce bo ma ona w sobie coś takiego, że wciąga od pierwszych stron. tak też było w przypadku "Już w porządku, Mela" książka wciągneła mnie w swój świat od pierwszych stron i nie mogłam się od niej oderwać. akcja została poprowadzona w świetny sposób i nie było momentu, w którym czytelnik mógł się nudzić. dodatkowo autoka ma prześwietny styl pisania, przez co przez historię dosłownie się płynie. uwielbiam poczucie humoru wszystkich bohaterów i chyba nie jestem wskazać, kto jest moim ulubieńcem.

skupiałam się na rodzinie i całej otoczce książki, ale nie wspomniałam o relacji naszych głównych bohaterów, która pokazana w prześwietny sposób! myślałam, że momentami od napięcia między nimi rozsadzi mi głowę. zdecydowanie tą relacje nazwałabym slow-burn'em i to jednym z lepszych jakie czytałam. dodatkowo między postaciami, jest różnica wieku, co ja osobiście w książkach bardzo lubie i jest dla mnie dodatkowym plusem!

książki Martyny ubóstwiam i będę ubóstwiać jeszcze przez długi czas, rodzina Mikołajczyków została jedną z moich ulubionych i już za nimi tęsknie!

[Martyna · Rating 4 out of 5]

Nie wiedziałam czego się spodziewać po tym tytule. A dostałam ciekawą fabułę choć przewidywalną, garść dobrego humoru i fantastyczne testy bohaterów. No i happy end.
Bardzo dobrze mi się ją czytało chociaż momentami nieco odrzucał mnie fakt jakie "więzi" łączą główną bohaterkę i bohatera (wiem wiem, to nie rodzina ale i tak).

[Aga]

bardzo mi się podobała!
Aby lepiej wczuć się w klimat lektury wymienię to co najbardziej ujmuje mnie w tej serii w postaci listy, a jest to:
1. Przezabawna i wspierająca się rodzinka
2. Interesujący bohaterowie
3. Mnóstwo humoru i niebanalnych nawiązań do popkultury
4. Ciekawe wątki i historie!
Bardzo polubiłam Melę i będę tę książkę miło wspominać ( zwłaszcza ostatnie sceny na koncercie!)

[justi · Rating 5 out of 5]

kocham całym sercem. Ja to Mela, Mela to ja.

[Hania♡ · Rating 5 out of 5]

4.5
Trochę długo zajęło mi skończenie tej książki, ale sama historia jest cudowna!

[nati · Rating 5 out of 5]

boże, kocham tą książkę🥺
tyle ile radości i śmiechu mi dała, tylko ja wiem
kocham rodzinę Mikołajczów całym swoim literackim serduszkiem❤️❤️
potrzebuję kolejnych tomów na już😭😭

[Kiiki.Books · Rating 5 out of 5]

Już w porządku, Mela ludzie Cię kochają!

Co niektórzy mogli Melanie poznać już w poprzedniej książce autorki „Nie rób scen, Flora”, a dlatego, że jest to siostra tytułowej Flory. Czas poznać bliżej kolejną z sióstr Mikołajczyk i gwarantuje, że nie pożałujecie! Ba będziecie chcieć tylko więcej.

Melania to człowiek organizacja. Wszystko musi być dopięte na ostatni guzik, wszystko musi mieć swoją listę i wszystko wszędzie musi być poukładane według melaniowych schematów. To ta najpoważniejsza z sióstr Mikołajczyk, miłośniczka musicali i genialny architekt wnętrz.

Do życia Meli jednak w najbliższym czasie wkradnie się… trochę chaosu. A wszystko swój początek będzie miało w wyprowadzce młodszej siostry i spotkaniu Dawida, jej byłego narzeczonego. Z którym jedzie do jego rodziny na weekendowy, rodzinny zjazd… Oj Mela ależ miałam ochotę cię telepnąć w tym momencie. 🙈

Wypad do rodziny Dawida wraz z Melą kosztował mnie wiele czytelniczych nerwów. Myśle, że Melę jeszcze więcej. A z drugiej strony bawiłam się genialnie. Wiecie w książkach Martyny bardzo podoba mi się to, że pod wieloma aspektami są komediowe, mają miliony zabawnych fragmentów, a między tym wszystkim znajdziecie takie bardziej gorzkie chwile i trudniejsze wątki, które autorka osładza swoim humorem.

Ja osobiście bardzo odnajduje się w powieściach Martyny. Historia Meli jak i Flory to jest 1000% to czego w książkach szukam i co w nich kocham.

Świetna, zabawna, ale i pozwalająca przemyśleć kilka rzeczy.

Kochajcie i czytajcie Melę! 💙

I Florkę też jeżeli jeszcze nie czytaliście!

[Natalia · Rating 5 out of 5]

przeczytałabym ją o wiele wiele szybciej gdybym tylko miała więcej czasu bo była mega wciągająca! cudowny przekaz na sam koniec, leon naprawdę pasuje do meli… btw, fajnie było czytać o miejscach, teatrach i operze w których byłam (np rapsodia z demonem w rampie - KOCHAM TEN MUSICAL)! myślę że jestem trochę bardziej podobna do meli niż flory więc łatwiej mi było właśnie z nią się utożsamić ale obie książki były super, wciąż jest ten sam humor i theatre vibes 🎭🩰

[pati · Rating 5 out of 5]

nawet gdybym chciała się do czegoś przyczepić, to nie mam do czego

[Sylwia Dąbek · Rating 5 out of 5]

Jeśli myślałeś, drogi czytelniku, że Anthony Bridgerton zapisał się na kartach historii jako wzorowy obrońca honoru swojej siostry Daphne, to na scenę wchodzi Tadeusz Mikołajczyk. I całe rodzeństwo Meli przy okazji. Zwariowana zbiorowość, ale dobry humor przy tej książce gwarantowany!

[mary_me · Rating 5 out of 5]

ja chce więcej

[Paulina Powalska · Rating 5 out of 5]

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki. Po genialnym debiucie Martyny - "Nie rób scen, Flora" wiedziałam, że jak tylko pojawi się zapowiedź kolejnej książki autorki z którymś z rodzeństwa Mikołajczyków w roli głównej sięgnę po nią w ciemno! I tak też zrobiłam! Znajdziemy tutaj motyw age gap, który osobiście bardzo lubię w książkach. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze, co przyczyniło się do tego, że historię Meli pochłonęłam w jeden wieczór i nie mogłam się od niej oderwać. Fabuła książki została w interesujący sposób nakreślona, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie jakich wykreowała autorka są niezwykle autentyczni, wyraziści, charyzmatyczni! Myślę, że śmiało moglibyśmy się z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy oraz spotkać takie osoby w rzeczywistości. Historia została przedstawiona z perspektywy Meli, co pozwoliło mi lepiej ją poznać, dowiedzieć się co czuje, myśli, z czym się mierzy, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. Żałuję jedynie, że autorka nie pokusiła się o zaprezentowanie również punktu widzenia Leona, ponieważ byłam szalenie ciekawa co siedzi w głowie tego mężczyzny. Relacja pomiędzy głównymi bohaterami została w genialny sposób poprowadzona, od początku czuć było wyraźne przyciągnie pomiędzy Melą a Leonem, a ich potyczki słowne wielokrotnie sprawiały, że na mojej twarzy gościł uśmiech. Początkowo myślałam, że Mela po tym jak ją poznaliśmy w "Nie rób scen, Flora" będzie totalnie przewidywalną postacią i uda mi się odgadnąć jak potoczą się jej losy, na szczęście okazało się, że Mela z każdą kolejną przeczytaną stroną coraz bardziej mnie zaskakiwała swoim zachowaniem i dostarczała tym samym ogromu emocji i wrażeń! W tej historii znajdziemy ogrom poczucia humoru, ale Martyna przemyciła tutaj również wiele ważnych, życiowych i ponadczasowych tematów: toksyczna relacja, duża różnica wieku między partnerami, które z pewnością skłaniają do refleksji i wywołują wiele mieszanych odczuć. Poraz kolejny śmiało mogę powiedzieć, że rodzina Mikołajczyków stanęła na wysokości zadania i całkowicie skradła moje serce! Każdemu życzę takiego troskliwego i wspierającego rodzeństwa. Świetnie spędziłam czas z tą książką i czekam na kolejną książkę Martyny! Jestem ogromnie ciekawa kogo z tej cudownej rodzinki tym razem weźmie na tapetę! Polecam!

[zosia ʚ♡ɞ · Rating 4 out of 5]

poznałam już Melę i jej rodzinę w pierwszej książce „Nie rób scen, Flora". już od tamtego momentu absolutnie pokochałam ten styl i poczucie humoru, więc gdy tylko zobaczyłam kolejne wydanie, wiedziałam, że mi się spodoba! na początku byłam sceptycznie nastawiona. myślałam, że Dawid to ktoś idealny dla Meli i nie powinna angażować się w relacje z Leonem. nie pasowało mi to do niej. ale gdy zaczęła się zmieniać i poznawać prawdziwą siebie, coraz bardziej się do nich przekonywałam. nie zliczę ile razy zaśmiałam się na głos, ale też poleciała mi łezka. co prawda pod koniec książka trochę mi się dłużyła i szczęśliwe zakończenie było dosyć przewidywalne, ale myślę, że nie taki był cel tej opowieści<3 bardzo polecam i czekam na kolejne części!