What do you think?
Rate this book
Piękna córka kata. Opowiadania wybrane
Proza Angeli Carter jest zmysłowa, fantastyczna, erotyczna, a przy tym polityczna i uczona. Wciąga jak wir. [...] Niezwykła wyobraźnia, gęsta materia literacka, labirynt świata, ostre bodźce dla wszystkich zmysłów na raz i szalony, niepowstrzymany rozpęd języka – wszystko razem jest jak lot na rozhuśtanym trapezie, maskarada i przebieranka, wędrówka przez ciemny las i wejście do klatki tygrysa. Dzikość, nieopanowanie, pieniący się, roztęczowany wodospad świata. [...]
Pisarstwo Carter, które było niesłychaną eksplozją kreatywnej i intelektualnej energii, to bezkompromisowa próba przemyślenia i przedefiniowania zasad, według których żyjemy, dokonywana z bezlitosnej i radykalnie prawdomównej perspektywy kobiety, ateistki, materialistki i socjalistki. Fakt, że po trzydziestu latach jej dzieło nadal ma taką moc i nadal budzi skrajne reakcje, łącznie z oskarżeniami o "nieprzyzwoitość" czy szkodliwą wywrotowość, jest najlepszym dowodem na to, że niezmiennie rządzą nami ograniczające wolność systemy ideologiczne.
Ze wstępu Magdy Heydel
Pisarstwo Carter, które było niesłychaną eksplozją kreatywnej i intelektualnej energii, to bezkompromisowa próba przemyślenia i przedefiniowania zasad, według których żyjemy, dokonywana z bezlitosnej i radykalnie prawdomównej perspektywy kobiety, ateistki, materialistki i socjalistki. Fakt, że po trzydziestu latach jej dzieło nadal ma taką moc i nadal budzi skrajne reakcje, łącznie z oskarżeniami o "nieprzyzwoitość" czy szkodliwą wywrotowość, jest najlepszym dowodem na to, że niezmiennie rządzą nami ograniczające wolność systemy ideologiczne.
Ze wstępu Magdy Heydel
448 pages, Hardcover
First published May 17, 2023
10 people are currently reading
218 people want to read
About the author
Angela Carter
213 books3,742 followersBorn Angela Olive Stalker in Eastbourne, in 1940, Carter was evacuated as a child to live in Yorkshire with her maternal grandmother. As a teenager she battled anorexia. She began work as a journalist on the Croydon Advertiser, following in the footsteps of her father. Carter attended the University of Bristol where she studied English literature.
She married twice, first in 1960 to Paul Carter. They divorced after twelve years. In 1969 Angela Carter used the proceeds of her Somerset Maugham Award to leave her husband and relocate for two years to Tokyo, Japan, where she claims in Nothing Sacred (1982) that she "learnt what it is to be a woman and became radicalised." She wrote about her experiences there in articles for New Society and a collection of short stories, Fireworks: Nine Profane Pieces (1974), and evidence of her experiences in Japan can also be seen in The Infernal Desire Machines of Doctor Hoffman (1972). She was there at the same time as Roland Barthes, who published his experiences in Empire of Signs (1970).
She then explored the United States, Asia, and Europe, helped by her fluency in French and German. She spent much of the late 1970s and 1980s as a writer in residence at universities, including the University of Sheffield, Brown University, the University of Adelaide, and the University of East Anglia. In 1977 Carter married Mark Pearce, with whom she had one son.
As well as being a prolific writer of fiction, Carter contributed many articles to The Guardian, The Independent and New Statesman, collected in Shaking a Leg. She adapted a number of her short stories for radio and wrote two original radio dramas on Richard Dadd and Ronald Firbank. Two of her fictions have been adapted for the silver screen: The Company of Wolves (1984) and The Magic Toyshop (1987). She was actively involved in both film adaptations, her screenplays are published in the collected dramatic writings, The Curious Room, together with her radio scripts, a libretto for an opera of Virginia Wolf's Orlando, an unproduced screenplay entitled The Christchurch Murders (based on the same true story as Peter Jackson's Heavenly Creatures) and other works. These neglected works, as well as her controversial television documentary, The Holy Family Album, are discussed in Charlotte Crofts' book, Anagrams of Desire (2003).
At the time of her death, Carter was embarking on a sequel to Charlotte Brontë's Jane Eyre based on the later life of Jane's stepdaughter, Adèle Varens. However, only a synopsis survives.
Her novel Nights at the Circus won the 1984 James Tait Black Memorial Prize for literature.
Angela Carter died aged 51 in 1992 at her home in London after developing lung cancer. Her obituary published in The Observer said, "She was the opposite of parochial. Nothing, for her, was outside the pale: she wanted to know about everything and everyone, and every place and every word. She relished life and language hugely, and reveled in the diverse."
She married twice, first in 1960 to Paul Carter. They divorced after twelve years. In 1969 Angela Carter used the proceeds of her Somerset Maugham Award to leave her husband and relocate for two years to Tokyo, Japan, where she claims in Nothing Sacred (1982) that she "learnt what it is to be a woman and became radicalised." She wrote about her experiences there in articles for New Society and a collection of short stories, Fireworks: Nine Profane Pieces (1974), and evidence of her experiences in Japan can also be seen in The Infernal Desire Machines of Doctor Hoffman (1972). She was there at the same time as Roland Barthes, who published his experiences in Empire of Signs (1970).
She then explored the United States, Asia, and Europe, helped by her fluency in French and German. She spent much of the late 1970s and 1980s as a writer in residence at universities, including the University of Sheffield, Brown University, the University of Adelaide, and the University of East Anglia. In 1977 Carter married Mark Pearce, with whom she had one son.
As well as being a prolific writer of fiction, Carter contributed many articles to The Guardian, The Independent and New Statesman, collected in Shaking a Leg. She adapted a number of her short stories for radio and wrote two original radio dramas on Richard Dadd and Ronald Firbank. Two of her fictions have been adapted for the silver screen: The Company of Wolves (1984) and The Magic Toyshop (1987). She was actively involved in both film adaptations, her screenplays are published in the collected dramatic writings, The Curious Room, together with her radio scripts, a libretto for an opera of Virginia Wolf's Orlando, an unproduced screenplay entitled The Christchurch Murders (based on the same true story as Peter Jackson's Heavenly Creatures) and other works. These neglected works, as well as her controversial television documentary, The Holy Family Album, are discussed in Charlotte Crofts' book, Anagrams of Desire (2003).
At the time of her death, Carter was embarking on a sequel to Charlotte Brontë's Jane Eyre based on the later life of Jane's stepdaughter, Adèle Varens. However, only a synopsis survives.
Her novel Nights at the Circus won the 1984 James Tait Black Memorial Prize for literature.
Angela Carter died aged 51 in 1992 at her home in London after developing lung cancer. Her obituary published in The Observer said, "She was the opposite of parochial. Nothing, for her, was outside the pale: she wanted to know about everything and everyone, and every place and every word. She relished life and language hugely, and reveled in the diverse."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
September 24, 2024
wspaniałe opowiadania/interpretacje baśni na nowo. mroczne i wciągające. rewelacyjny zbór, do którego na pewno kiedyś wrócę
August 21, 2023
Dosłownie magiczna lektura.
Italo Calvino w "Wykładach amerykańskich", próbował zdefiniować jedną z cnót literatury, jaką jest lekkość, pisząc: Możemy uznać, że od stuleci o literaturę rywalizują dwie przeciwstawne tendencje: pierwsza stara się pozbawić język ciężaru, sprawić, by unosił się nad rzeczami niczym obłok, czy raczej drobny pyłek, albo jeszcze lepiej – jako pole magnetycznych impulsów; druga tendencja usiłuje nadać językowi ciężar, objętość, konkretność rzeczy, ciał i doznań.
Takie jest właśnie pisarstwo Carter: zwiewne, powabne, pełne swady. I to jest również pokaz siły literatury, ale nie tej brutalnej, napastliwej i rozbuchanej, ale subtelnej, opartej na grze słów, redefiniowaniu symboli i ciągłej pracy na metaforach i kulturowych tropach. Z każdym kolejnym tekstem zabawa tylko nabiera tempa i trwa w najlepsze, mimo zmian estetyki czy nastroju. Elementem wspólnym, który spaja wszystkie koncepty jest język. Żywy, ostry i bezkompromisowy, czego chyba najlepszym przykładem jest “Kot w Butach” (moje ulubione opowiadanie z tego zbioru!). Szeroki jest to wybór i każdy, kto ma odrobinę wrażliwości na słowo powinien znaleźć tu coś dla siebie. Ja życzliwym okiem patrzę chociażby na tekst tytułowy, który równie dobrze mogłaby napisać Le Guin. Ale z pamięci nie mogę wyrzucić również “Krwawej komnaty”, historii ślubu i nocy poślubnej, która wprost kwestionuje wszelkie nasze intuicje i kulturowe przyzwyczajenia, żeby z jednego z najwspanialszych dni w życiu (przynajmniej w założeniu) zrobić gotycki horror o zabarwieniu feministycznym.
Zbiór place lizać!
Italo Calvino w "Wykładach amerykańskich", próbował zdefiniować jedną z cnót literatury, jaką jest lekkość, pisząc: Możemy uznać, że od stuleci o literaturę rywalizują dwie przeciwstawne tendencje: pierwsza stara się pozbawić język ciężaru, sprawić, by unosił się nad rzeczami niczym obłok, czy raczej drobny pyłek, albo jeszcze lepiej – jako pole magnetycznych impulsów; druga tendencja usiłuje nadać językowi ciężar, objętość, konkretność rzeczy, ciał i doznań.
Takie jest właśnie pisarstwo Carter: zwiewne, powabne, pełne swady. I to jest również pokaz siły literatury, ale nie tej brutalnej, napastliwej i rozbuchanej, ale subtelnej, opartej na grze słów, redefiniowaniu symboli i ciągłej pracy na metaforach i kulturowych tropach. Z każdym kolejnym tekstem zabawa tylko nabiera tempa i trwa w najlepsze, mimo zmian estetyki czy nastroju. Elementem wspólnym, który spaja wszystkie koncepty jest język. Żywy, ostry i bezkompromisowy, czego chyba najlepszym przykładem jest “Kot w Butach” (moje ulubione opowiadanie z tego zbioru!). Szeroki jest to wybór i każdy, kto ma odrobinę wrażliwości na słowo powinien znaleźć tu coś dla siebie. Ja życzliwym okiem patrzę chociażby na tekst tytułowy, który równie dobrze mogłaby napisać Le Guin. Ale z pamięci nie mogę wyrzucić również “Krwawej komnaty”, historii ślubu i nocy poślubnej, która wprost kwestionuje wszelkie nasze intuicje i kulturowe przyzwyczajenia, żeby z jednego z najwspanialszych dni w życiu (przynajmniej w założeniu) zrobić gotycki horror o zabarwieniu feministycznym.
Zbiór place lizać!
April 14, 2025
Ta książka mnie zmieniła
November 10, 2024
Cudowne.
Mam nadzieję, że ten zbiór wzbudzi zainteresowanie Angelą Carter wśród polskich czytelników i wydawców, bo trochę smutno, że jedna z najbardziej wpływowych i barwnych brytyjskich pisarek jest u nas tak mało znana.
Mam nadzieję, że ten zbiór wzbudzi zainteresowanie Angelą Carter wśród polskich czytelników i wydawców, bo trochę smutno, że jedna z najbardziej wpływowych i barwnych brytyjskich pisarek jest u nas tak mało znana.
January 29, 2025
Coś tu do mnie nie przemawia. Uwielbiam umiłowanie Angeli Carter do makabry, czarów, retellingow znanych baśni i eksplorowania kobiecości i seksualności, ale trudno się było wgryźć w te historie ze względu na język. Nie wiem czy to kwestia stylu autorki czy tłumaczenia, czy znak mijającego czasu. Odpuściłam czytanie po połowie zbioru.
April 5, 2024
Tak jak nie przepadam za opowiadaniami, to te były genialne (zwłaszcza te dłuższe). Chcę więcej Carter!
Displaying 1 - 7 of 7 reviews