Een nogal geconstrueerde roman. In bepaald opzicht is elke roman geconstrueerd, natuurlijk, maar als dat geraffineerd genoeg gedaan is valt het niet op. Die geraffineerdheid ontbreekt hier. Jammer.
Wel geraffineerd is de wijze waarop Vestdijk Jamaica beschrijft. De verschillende landschappen met elk hun eigen natuur, de verschillende plantage's met de plantershuizen, de verschillende bevolkingsgroepen en hun onderlinge verhoudingen. Zeker als je je realiseert dat hij er nooit geweest is.
Opvallend was de alomtegenwoordige discriminatie die door de romanfiguren op een heel vanzelfsprekende manier beleefd en uitgedragen wordt. Woorden als negers en nikkers zijn door de schrijver met zo'n hoge frequentie en op zo'n natuurlijke wijze in het dagelijks taalgebruik van de romanfiguren opgenomen dat je je afvraagt of het een bewuste keus is van Vestdijk, of dat het 80 jaar geleden (het boek is van 1940) normaal was om zo over deze bevolkingsgroepen te spreken.
Een van de verhaallijnen is de speurtocht naar de vrouwelijke piraat Anne Bonney. Een in potentie spannend en romantisch gegeven, maar verder in de roman nogal dun uitgewerkt.
Het laatste hoofdstuk is vooral een aangebreide tekst om aan het nogal zwak geconstrueerde plot nog wat realiteit toe te voegen, alsof de schrijver er zelf ook niet zo tevreden over was, maar dat werkte voor mij averechts.
Al met al heb ik het uitgelezen 'op karakter', en dat viel niet echt mee.