Segretario

by Maciej Hen

Awanturnicze losy dwojga cudzoziemców w fascynującym, wielokulturowym Krakowie końca XV wieku.

Gredechin Specht z Heidelbergu, by spełnić ambitne marzenia i móc zdobywać wiedzę, decyduje się na ryzykowny krok. Mając 14 lat, wyrusza na podbój świata w chłopięcym przebraniu, jako Georg Starkfaust. Po dwóch latach wędrówek po Europie, swoje miejsce odnajduje w Krakowie, na stancji u Filipa Kallimacha, włoskiego poety i polityka, zasłużonego doradcy Kazimierza Jagiellończyka, a po jego śmierci – Jana Olbrachta.

Już jako student(ka) medycyny na Akademii Krakowskiej, Gredechin regularnie pisuje do swojej przyjaciółki z dzieciństwa, Enneleyn. Zawierza jej swoje największe tajemnice, opowiada o problemach codzienności w męskich szatach i o dramatycznych wydarzeniach, których jest świadkiem, a nierzadko i uczestniczką. Opisuje życie studentów Akademii oraz społeczności żydowskiej. W swoich listach nie przemilcza również kontrowersyjnych i intrygujących faktów z życia swojego mistrza Kallimacha – począwszy od jego szalonej młodości w Rzymie, zakończonej udziałem w spisku na życie papieża Pawła II, i ucieczki przed pościgiem przez pół Europy, aż po bezpieczną przystań w Krakowie i perypetie miłosne w Toruniu.

Segretario to porywająca, pełna współczesnych odniesień historia o przekraczaniu granic i binarnych podziałów.

Genres: Fiction

464 pages, Paperback

First published February 8, 2023

About the author

Maciej Hen was born on June 13, 1955 in Warsaw, Mazowieckie, Poland. He is known for his work on Vabank (1981) and Jada goscie jada... (1962).

Reviews

[Paweł · Rating 4 out of 5]

Bardzo udana powieść, zgrabnie wplatająca fikcyjny wątek głównej bohaterki/bohatera w realne tło historyczne.
I chociaż pierwszoplanowe (a i niekiedy drugo-) postacie są nieco zbyt oświecone jak na XV wiek, a problemy równouprawnienia chyba niewielu podówczas zaprzątały głowę, to czytało mi się tę książkę świetnie. Stylizacja językowa, wtręty łacińskie czy włoskie, zgrabne wrzucenie w treść kilku smaczków czy nazwisk z epoki, wreszcie nakreślona styuacja geopolityczna, wszystko to sprawiło, że miałem poczucie podróży w czasie, więc były to udane zabiegi autora.
Jeśli ktoś lubi przygodowe powieści z mocnym akcentem historycznym, to polecam bez zawahania.
Cztery i pół *

[Kasia M · Rating 2 out of 5]

Umęczył mnie pensjonarski ton narracji i chaos w strukturze.

[Bartek Maciej · Rating 4 out of 5]

Świetna książka, bardzo ciekawy obraz Krakowa, Rzeczpospolitej i Europy u schyłku XIV.

[Agnieszka · Rating 5 out of 5]

Wartka opowieść, a tło historyczne tak ciekawie opisane, że wielokrotnie sprawdzałam, co zdarzyło się rzeczywiście, a co zostało wykorzystane do fikcji.
Opowieść jest snuta dwutorowa, ale przejrzyście. Książkę polecam, a sama wybieram się do Krakowa, obejrzeć nagrobek Kallimacha.

[Jackspear217 · Rating 4 out of 5]

Segretario ma trzech bohaterów. Pierwszym/pierwszą z nich jest Gredechin, pochodząca z Niemiec studentka medycyny, która by urzeczywistnić sen o zostaniu lekarką przebiera się/funkcjonuje jako mężczyzna-Georg Starkfaust. Drugą postacią jest Filip Kallimach, włoch i humanista, doradzający królom z dynastii Jagiellonów, dziś już trochę odsunięty od dworu, którego to właśnie sekretarzem jest Georg. Trzecim bohaterem jest XVwieczny Kraków, kipiący życiem i różnorodnością, jeszcze trochę tkwiący w Średniowieczu, ale korzystający też z wczesnych zdobyczy Renesansu.To tych trzech bohaterów i ich życie i interakcje sprawiają, że Segretario, napisana w postaci powieści epistolarnej(XII listów)jest też pierwszorzędną powieścią historyczno-awanturniczą. Ale kostium historyczny jest tu moim zdaniem tylko narzędziem użytym przez autora, by opowiedzieć o tematach całkiem współczesnych, by nie powiedzieć uniwersalnych. To książka o emancypacji kobiet, trudnej sytuacji mniejszości, wielkiej polityce i miłości. Całość(pięknie wydanie)czyta się lekko i z przyjemnością, nawet kiedy losy postaci stają się coraz bardziej dramatyczne i z początkowej entuzjastycznej relacji z życia bohaterów zostaje tylko rozpacz. Warto sięgnąć po Segretario. Jej wielowątkowość, fabuła i sposób poprowadzenia narracji zadowolą dużą część czytelników. Bo to jest rewelacyjnie napisana rzecz. Do tego mądra i poruszająca. Czego chcieć więcej? Serdecznie polecam!!!

[Piotr · Rating 4 out of 5]

(Żesz nie można dodać pół-gwiazdki!)
To jest bardzo dobra książka, kapitalna, wciągająca lektura. Niezwykle przy tym współczesna - nie dajcie się zwieść temu wczesno-renesansowemu kostiumowi. To książka jak najbardziej i o naszych potyczkach z religijnością, tożsamością - dwójka głównych, jakże arcy-polskich, bohaterów ... wcale Polakami nie jest. O naszych postawach wobec obcych, wobec klęsk, jakie na nas spadają, wobec - po prostu: innego i innych. Ileż tu postaci, ileż miejsc i wydarzeń. I jeszcze sułtan Dżem, San Giminiano z cudną Toskanią, bogomiłowie ... (masa wspomnień książkowych i wakacyjnych).
I zakończenie ... czapka z głowy, Panie Macieju!
A jak kolejny raz będę w Krakowie - może na wiosnę - to już wiem z kim za przewodnika!

[Aleksandra · Rating 3 out of 5]

To, co stanowi największą wartość tej książki to rzetelny research, dzięki któremu świat przedstawiony jest żywy i barwny. Tylko że... tu nie ma fabuły. To znaczy - jest, ale naprawdę trudno mi było wczuć się w perypetie głównej bohaterki, bo co chwilę wjeżdżała jakaś dygresja, a opowieści o młodości jej pracodawcy były dla mnie zwyczajnie nieciekawym fangirlingiem, który działa tylko gdy się podziela fascynację.

[Agnieszka · Rating 4 out of 5]

Bardzo zajmująca powieść epistolarna, której akcja rozgrywa się głównie w Krakowie pod koniec XV wieku. Świetna lektura, polecam.

[Karolina Wójcik · Rating 4 out of 5]

3.75

[Monika · Rating 2 out of 5]

Dopełzłam do ok. 30% i odpuściłam.

[Michał Kłaczyński · Rating 3 out of 5]

Można przeczytać.

[Laura ☆ · Rating 4 out of 5]

Wspaniałe tło historyczne, research robi robotę. Momentami akcja za bardzo stoi w miejscu. Ujawniająca się pod koniec lektury relacja romantyczna jest trochę zbyt naciągana.

[Małgorzata Żary · Rating 3 out of 5]

Rozczarowało mnie zakończenie. Spodziewałam się też jeszcze więcej o działalności Kallimacha w Polsce. Pod koniec powieść zaczęła mi się dłużyć.