El móvil

by Javier Cercas

Publicada por primera vez hace treinta años, El móvil , primera novela de Javier Cercas, es un absorbente thriller metaliterario que parece contener como en germen la obra entera de este novelista, hoy consagrado como uno de los grandes escritores europeos contemporáneos. Los temas centrales de El móvil -la vocación literaria, la responsabilidad del escritor y los límites de su ética, las relaciones sutiles e inextricables entre lo real y lo inventado- son temas a los que Cercas ha vuelto una y otra vez, de formas más o menosintensas o reconocibles, en sus novelas siguientes, algunas de las cuales se hallan prefiguradas en este libro, como si fueran desarrollos de semillas enterradas en él. No estamos, sin embargo, ante una obra inmadura o tentativa; todo lo contrario: como afirma Francisco Rico en su epílogo, se trata de «una obra de una perfección pasmosa no solo para un mozo de veintipoquísimos años, sino para el escritor más hecho y derecho». Los lectores tienen ahora la feliz ocasión de comprobar la exactitud de este juicio.

Genres: Fiction, Spanish Literature, Roman, Spain, Novella

112 pages, Paperback

First published January 1, 1987

About the author

Javier Cercas Mena (Ibahernando, provincia de Caceres, 1962) es un escritor y traductor español.

Hijo de un veterinario rural, cuando contaba cuatro años, en 1966 su familia se trasladó a Tarragona, y allí estudió con los jesuitas. Es primo carnal del político Alejandro Cercas. A los quince años la lectura de Jorge Luis Borges le inclinó para siempre a la escritura. En 1985 se licenció en Filología Hispánica en la Universidad Autónoma de Barcelona y más tarde se doctoró. Trabajó durante dos años en la Universidad de Illinois en Urbana; mientras estaba allí se publicó su primera novela, El móvil, y compuso su segunda novela; desde 1989 es profesor de literatura española en la Universidad de Girona. Está casado y tiene un hijo. Se transformó en un autor de masas con su tercera novela, Soldados de Salamina (2001), que fue descubierta por Mario Vargas Llosa en un famoso artículo y mereció los elogios de John Maxwell Coetzee y Susan Sontag. Es colaborador habitual de la edición catalana y del suplemento dominical del diario El País.

Su obra ha sido traducida a más de veinte lenguas. Por su parte él mismo ha traducido a autores catalanes contemporáneos y a H. G. Wells.

Reviews

[Argos · Rating 4 out of 5]

Edebiyatın yazmak yönüyle ilgilenenlere önereceğim bir kitap. Çünkü öykü ve roman yazmanın ipuçlarını cömertçe sergiliyor Cercas. Edebiyat tutkusu olan hukukçu Alvaro (Cercas?) bir roman yazmayı planlar, polisiye olacak bu roman için kurguladığı kişileri üst kurmacada “gerçek modeller” olarak belirler ve komşularını bu rollere uygun görür. Sonra kurgusunu cinayete kadar götürür.

Burada ilginç olan ve okuyucuyu sarmalayan konu anlatı mı gerçekliğe uyuyor yoksa gerçeklik mi anlatıya aktarılıyor ? Her okuyucuda farklı olabilir bu değerlendirme. Ben ilk değerlendirme tarafındayım. J. Cercas’ın “Saplantı”sındaki başarısı da burada bence. “Salamina Askerleri”nden tanıdığımız yazarın uslubu çok basit ve doğal, kurgu ise çok düzgün işleyen bir düzenek gibi. Kısa olması da avantaj, sürükleyiciliği devamlı kılmak için ideal uzunlukta.

Bu ironik novellanın konusundan çok yazarlık için kaynak kitap arayanlara kaynak bir kitap olabileceği beni daha çok ilgilendirdi. Öneririm.

[Mevsim Yenice · Rating 3 out of 5]

Sanırım Cercas da anlatılan anlatının yazımını konu alan "saplantılı" yazarlardan. Bu yönden okununca kitap güzel aslında. Eğlenceli, ironik. Kısa ve öz olması da avantaj. Gel gelelim bir bütün olarak baktığımda benim için çok müthiş de bir okuma serüveni değildi. "Kiracı" roman atmosferinin sağlamlığı bakımından daha başarılı gelmişti bana. Gerilim sona kadar hiç bitmiyordu.

Bazı yazarların tarzına, atmosferine, anlatmak istediklerine zamanla yaklaşırsınız. Adım adım. Cercas bende öyle bir izlenim yarattı. Birbirimizi zamanla anlayacağız gibi hissediyorum. Okuduğum ikinci kitabı bu. Salamina Askerleri için bir hazırlık evresi diye düşünüyorum bu iki kitabı kendi adıma. Nedense içimde bir ses sürekli bunu söylüyor : Salamina Askerleri'ni çok seveceğim.

[Özgür Balmumcu · Rating 4 out of 5]

Galiba goodreads istatistiklerine bakarak okuma listesi şekillendirmek ya da sıraya koymak her zaman tercih edilecek bir yöntem değil. Çünkü buraya kalsaydı bu kitabın sırası bende çok sonraları gelecekti. Bir sosyal medya platformunda okur arkadaşın yorumlarını okumasaydım kitabı elime almama daha çok vardı. Bu ilginç kısa romanı çok beğendiğimi de ifade etmeliyim. Metnin zenginliği herhangi bir gerilim yaratmasını beklemeksizin kendisini soluksuz okutturacak kadar güçlü. O apartmanın içinde neredeyse yaşadım sanki. Bir yandan da edebiyata ve yazmaya dair enteresan bir yolculuk oldu. Keşkelerim var. Kitap bitmesin istedim örneğin. Biraz daha uzasaydı ne olurdu kitap, merak ediyorum doğrusu. Yine de kelimelerin bir araya getirilişinden doğan güce inanan okurlardan biri olarak Cercas'da o etkiyi görmek beni mutlu etti.

[merixien · Rating 3 out of 5]

Sanırım Cercas’un doğru kitabını henüz bulamadım.
Bu arada kitap kötü değil, edebiyat ve takıntı fikrini iç içe işlemesi hoşuma gitti ama henüz gerçek anlamda “aa Cercas bu demek ki” diyebileceğim kitabına denk gelemedim.

[Hatice Çakır · Rating 4 out of 5]

Daha ilk kitabında kayıtsız kalınamayacak kurgusuyla edebiyata ilişkin klişelerle ince ince dalgasını geçerken, dozunda gerilimi harmanlaması, Cercas'daki cevheri hissettiriyor. Salamina Askerleri ile tanıştığım yazarın diğer eserlerini sırasıyla okuma hevesiyle başladım ekim ayına, sırada ikinci kitap Kiracı ile devam...

[Deniz Balcı · Rating 4 out of 5]

Yazarın Türkçede yayımlanan dördüncü kitabı olan 'Saplantı'yı çok hızlı ve ilgiyle okudum. Yazar bir sadeleşme peşinde koşarak, eserini budamış ve çok kısa olan özü keşfetmiş. (En azından o öyle olduğunu düşünüyor.) Bu tarz kısa anlatı romanlarını hep ilgi çekici bulmuşumdur. Bunun gibi eserleri okurken gövdeyi oluşturan olaylar bütününün, herhangi bir hikaye kitabında yer alan bir örnekten ne kadar farklı olduğuna bakarım. Zira ikisinin havuzları bence birbirinden fark edilir bir şekilde ayrılıyor. Cercas bu anlamda başarılı bir kitap kotarmış. İnsanı saplantıları ve sonuçları üzerinde düşünmeye iten, güzel bir duraktı.

7/10

[Irmak · Rating 4 out of 5]

Bir günde hatta bir iki saat içerisinde çok rahat bitirilebilecek bir kitapken ben bir haftada okudum Saplantı'yı. Çünkü başlarında gerçekten sıkıldım yer yer. Ve üç sayfa okuyup kenarı koydum. Öyle olunca da gıdım gıdım gitti. Ama bugün elime aldım sevmesem bile bitireceğim dedim fakat o son beni fazlasıyla şoka soktu. Böylesine sıradan başlayan beni sıkan bir kitabın böylesine vurucu bir son yapması şahaneydi.
Hukuk bürosunda çalışan Alvaro işi dışında edebiyata sevdalıdır. Hatta sevdalı demek az gelir adeta saplantılıdır. Her türden yazın denemiş ama en sonunda roman yazmaya karar vermiştir. Romanının karakterlerini de oturduğu apartmandaki insanlardan seçmiştir. Ve o insanların hayatları ile romanı için kukla gibi oynamıştır. Hayatlarına onlara fark ettirmeden kendi elleri ile yön vermiş, kitabının gidişatına göre hepsinin hayatlarını kullanmıştır. Ama bu saplantı, acımasızca insanların hayatlarını yönlendirmesi onu öyle bir sona sürükledi ki şahaneydi.
Belki araya bu kadar zaman sokmadan gıdım gıdım okumadan bitirseydim beş bile verirdim. Kitap incecik bir kitap zaten araya zaman sokmadan bir çırpıda okunmalı.

[Neli Krasimirova · Rating 4 out of 5]

Kilitli kasada para saklayan bir ihtiyar; baltayla öldürülmesini tahayyül eden ve bunu saplantı haline getiren bir yazar... Her ne kadar Suç ve Ceza gibi tınlıyor olsa da Cercas burada başka bir oyun oynuyor; kitap içindeki kitabın içindeki kitap. Dili çok yalın, okuması çok serseniz bile ancak iki saat; nitelikli geçirilmiş zaman olarak hatıranızda yer ediyor.

[Giuseppe Sirugo · Rating 5 out of 5]

En este cuento el escritor español Javier Cercas utilizó un personaje ficticio que en un futuro nunca habría sido su seudónimo de trabajo: lo irónico es que tanto Álvaro, el personaje principal de la historia, como el mismo autor español en sus actividad laboral son escritores.

En estas cientos páginas la historia del libro es también banal: en este sentido, Álvaro, para completar el libro que quiere escribir busca nociones que no provienen desde el dentro de él. Algo de su imaginación. Álvaro trata de encontrar algo externamente.
El personaje atrae el conserje del edificio donde vive, se obliga a escuchar y grabar las discusiones de un par de vecinos, por ejemplo, etc.
Entre una cosa y otra, hay cuatro personas que forman parte de la historia. Pero el número de personas presentes en la narración ni siquiera no son esencial. Probablemente, lo que luego sorprende es que, desde un enfoque cómico del texto, la conclusión de la misma ficción dibuja un hombre muerto: entonces el cuento dibujando un hombre muerto se convierte en thriller. Y es una convención que seguramente fue deseada por parte del escritor español. La cosa controvertida es que la historia se pone frente al personaje Álvaro, por que fue él que quiso hacer un asesinato para interpretar y dar un motivo justo al libro.

Es una historia que empieza a ser interesante y acaba dal personaje muerto. Precisamente cuando termina el texto del libro. Es una historia que permanece sin seguimiento, sin arresto del asesinato. Sin un juicio.

En su simplicidad el título "El Móvil" podría ocultar una ambigüedad intelectual: un malentendido es debido por cómo comienza la historia así como el final del cuento. Puede ser que según el intelecto del escritor Alvaro la historia de la muerte de una persona fue la razón justa para escribir este libro. Siguiendo pistas banales en un largo período la culpa pudo haber caído sobre el escritor Álvaro: eso por que fue Álvaro que prestó un destornillador a un vecino.
La ambigüedad, o más bien la astucia del escritor español, tiene lugar al final de la historia que terminó con un flashback: todas las secuencias visuales que Álvaro preparaba para la escritura quedaron en suspenso.

Está claro que el título del libro también hace referencia a cómo quería empezar la historia, El escritor español ha trabajado una retrospectiva que no se basa en la notoriedad del artista Álvaro, bien sì en el texto que iba a escribir.
Una vez que el lector entiende cual es la historia del libro (refiriéndose al muerto), con un flashback literal pasa a comprender que la historia del libro fue un pensamiento. La historia comenzará con la última página y no desde el principio: esde esta perspectiva, para los lectores la narración suele ser como la visión de un sueño que se vive una vez. Todo lo que que se lee hasta la última página será el pensamiento de lo que Álvaro esta organizando para escribir.

[Hakan · Rating 3 out of 5]

1987 yılında yayımlanmış bir novella (ya da öykü), türkçede yeni. çokça örnekleri olan "roman içinde roman" kurgusuna sahip. olumlu tarafı, bu kurgunun sadece kafa karıştırıcı bir oyun olarak kullanılmayıp edebiyatın anlamına, edebiyat-gerçeklik ilişkisine dair bir sorgulama için araç işlevi görmesi. bununla birlikte derli toplu anlatımı ve temposuyla bu öykü (yayınevi roman demiş, kitaptaki değerlendirme yazısında novella olarak geçiyor ama doğrusu öykü olsa gerek) okuru yazarın diğer eserlerine yöneltebilir. zira bu öykü yazarın gençlik döneminde yazdığı, ilk kitabında başka öykülerle birlikte yer verdiği bir öykü.

[Cemre · Rating 3 out of 5]

Javier Cercas'ın bundan önce Kiracı isimli kısa romanını (ya da uzun öyküsünü mü demeliydim?) okumuştum ve Cercas'ın yarattığı o tekinsiz atmosferi, gerçeklikle kurmacayı karıştırdığı anlatımını çok sevmiştim. Saplantı da başta bana Kiracı'yı anımsatsa da yarıdan sonra temponun düştüğünü hissettim ve ne yazık ki çok keyif almadım.

[Kurtlu · Rating 3 out of 5]

çok güzel bir şey okuduğunuzu düşünüyorsunuz kitabın başından ortasına doğru. kurgusu zekice, konusu ilgi çekici, dili akıcı ve anlaşılır. her şey yolunda gidiyor derken kitap bir anda düşüşe geçiyor. gerilim tırmanıyor, zirveye geliyor ve bir anda zayıf bir sonla baş başa kalınıyor. hem saplantı'yı hem de kiracı'yı hızla ve merakla okumama rağmen son bölümlerde hayal kırıklığı yaşadım. sanki serim ve düğüm bölümleri ince ayrıntılarla işlenmiş de çözüm bölümleri hep aceleye getirilmiş gibi.
bunun yanında kitabın tasvirle ilgili bir sorunu var (ya da yazarın). karakterlerinize zihninizde bir yüz çizemiyorsunuz.
yine de zaman kaybı olarak değerlendiremeyeceğim. başarılı bir kurgusu ve üslubu var, kötü bir kitap/ yazar demek haksızlık olur.

[Claire Admiral · Rating 3 out of 5]

★★★☆☆ 3 stars

[Ludmilla · Rating 3 out of 5]

“Güdü” adıyla yapılan sinema uyarlamasını izlemiştim birkaç ay önce. Kitaba yakışır bir uyarlamaymış. 3.5/5

[Hakan · Rating 3 out of 5]

Cercas’ın bu ilk dönem kısa romanı veya uzun hikayesi, Cercas’ın dert ettiği temalardan yazma fiili üzerine ilgi çekici ve de oyunbaz bir metin. Bir oturuşta keyifle okuyabilirsiniz.

[İlke · Rating 3 out of 5]

"Yüzyılın tüm hırgürüne rağmen hiç kuşkusuz romana inanmaya devam etmek gerekiyordu. Hiçbir enstrüman gerçekliğin sonsuz karmaşıklığını ondan daha üstün bir kesinlik ve ayrıntı zenginliğiyle yakalayamazdı."

[Gilda Bonelli · Rating 5 out of 5]

In questa novella lo scrittore spagnolo Javier Cercas si servì di un personaggio fittizio, che in un tempo futuro non sarebbe stato mai il proprio pseudonimo di lavoro. La cosa ironica però è che entrambi, sia Álvaro, il personaggio principale del racconto come anche l’autore spagnolo che se l’è immaginato e pensato da interpretare nel libro, come attività lavorativa sono entrambi scrittori.
Nel centinaio scarso di pagine la storiella volendo è anche banale. Divertente se si dovrebbe pensare che Álvaro pur di completare il libro che vuole scrivere cerca nozioni che non vengono dal suo interiore, ma le trova esteriormente. Mette il ballo la portinaia del palazzo dove vive, si s’impone di ascoltare e registrare le discussioni di una coppia di vicini, per esempio, etc. […] Fra una cosa e l’altra diventano quattro le persone che fanno parte del racconto, ma il numero delle persone presenti all’interno della narrazione non è l’essenziale. Probabilmente, quello che va’ poi a sorprendere, è che da un approccio comico quel è la stesura scritta la conclusione della medesima fiction traendo un morto muta per diventare un thriller: una convenzione versa a thriller che certamente fu voluta acquisire dallo scrittore spagnolo. Anche perché, benché la storiella a partire dal morto rimane senza seguito, l’eventuale suo arresto per omicidio sarebbe potuto permanere senza soluzione di giudizio. Quindi diventa un racconto che si ritorce nei confronti del personaggio Álvaro che frattanto con questo assassinio pensò a un giusto movente e un bel finale per scrivere il libro; sarà una morte sciocca, senza una chiara cagione e tale a quella che potrebbe essere la sintesi del racconto. Per modo di dire superflua.

Sovente si dice che molti scrittori hanno la mente contorta, ed è vero. Nella semplicità di questo racconto il titolo "Il movente" potrebbe celare un’ambiguità intellettuale, equivoco relativo che è reso possibile da come inizia la storia come pure il finale della stessa. Quanto menzionato già precedentemente all’interno del racconto la morte di una persona sarebbe stato il motivo per scrivere il libro: nella superficialità di Álvaro, nonostante la colpa in un lungo periodo sarebbe potuta ricadere a sé perché prestò l’arma del delitto (un cacciavite) a un vicino di casa, è un omicidio negligente atto alla conclusione del racconto.
L’ambiguità, o volendo l’astuzia dello scrittore spagnolo, trova rilievo nel finale del racconto che ha voluto concludere con un flashback: tutte le sequenze visive che frattanto Álvaro s’impostò per la stesura rimangono in suspense. Si capisce chiaramente che Il movente è riferibile anche a come avrebbe voluto iniziare, trovando rilievo nel lavorare da una retrospettiva che non attinge all'artista ma bensì alla stesura scritta: con altre parole, una volta compresa quale sarebbe stata la storia del racconto (riferibile al morto), con un flashback letterale si intuisce che la storia del libro inizierà da l’ultima pagina e non dal principio. La narrazione mentalmente frutta essere come la visione di un sogno vissuto già una prima volta. E tutto quello che si è letto sino all'ultima pagina è sol pensiero di ciò che Álvaro ha intenzione di scrivere.

[Eylül Görmüş · Rating 3 out of 5]

Katalan yazar Javier Cercas'ın 1986'da yayımlanan ilk romanı "Saplantı". 60 sayfalık bir novella bu ve açıkçası bir ilk roman olarak bence çok başarılı. Hayatını edebiyata adamış bir adamın bir roman yazmaya (ve ölmekte olan romanı savunmaya) soyunması, romandaki karakterleri için model alabileceği kişiler bulmak amacıyla komşularına yakınlaşmasıyla başlıyor öykü. Kahramanımız Alvaro komşularının hayatına girdikçe, tepkilerini gözleyebilmek için onları romanında davranmalarını istediği biçimde davranmaları için yönlendirmeye ve manipüle etmeye başlıyor, olaylar gelişiyor.

Yani aslında edebiyatın o büyük sorusuyla uğraşıyor yazar: kurmaca gerçeklikten ne kadar uzaktır, oradaki ilişki hakikaten tek yönlü müdür? Sadece gerçek mi kurmacayı şekillendirir, kurmaca da gerçeği şekillendirmez mi? Bunlar üzerine düşünmeye bayıldığım sorular olduğu için ben çok zevk alarak okudum bu kitabı.

İlk kitap olmasının getirdiği belli zayıflıklar yok değil, mesela bence çok daha uzun olabilirmiş bu metin, o malzemeye sahip çünkü, uzun ve daha detaylı olsa çok daha ikna edici de olurmuş ama yazdıklarına çok da güvenmediği için çok uzatmamaya çalışan bir genç yazarın ürkekliği var satırlarda, bunu da çok anlaşılır buluyorum - daha ilk kitabından kendi kelimelerine aşık olup metni süsledikçe süsleyen yazarların tavrına bin kere tercih ederim.

Cercas külliyatının en iyilerinden biri değil şüphesiz ama benim gibi bir oyunbaz metin sevdalısını tavlamayı başardı diyebilirim.

[Hulyacln · Rating 4 out of 5]

Javier Cercas karakterlerini seviyorum.Salamina Askerleri ve Kiracı gibi Saplantı da bir o kadar sürükleyici ve gerçekliğin parıltısını taşıyor.

Alvaro belki de bir kısmımızın içinde yatan karakterin dışa yansıması olarak görülebilir:
“Edebiyatın çok özel bir sevgili olduğuna hükmediyordu.Ya bütün varlığıyla emrine amade olacaktı ya da onun tarafından kaderine terk edilecekti.”

*Kitap sonunda Francisco Rico’dan okur notu ve yazarın kendi notunun verilmesi de ayrı bir güzellik olmuş.

[Metin Yılmaz · Rating 3 out of 5]

Sanıyorum yazarla tanışmak için doğru bir kitap değil. Kısa bir kitapla yazarları değerlendirmek doğru olmaz diye düşünüyorum. O yüzden Salamina Askerleri ile devam etmeyi planlıyorum.

[Fulya · Rating 4 out of 5]

Tek günlük bir okuma oldu Saplantı. Zaten kısacık bir metin. Eğer ilk birkaç sayfanın ağırlığını üstünüzden atabilirseniz akıp gidiyor. Açıkçası kitabın fantastik bir sonla biteceğini düşünmüştüm ama beni daha da şaşırtan daha gerçekçi bir sonla bitiverdi. Gerilim tonu iyi ayarlanmış bir kitap var elinizde. Contratiempo diye bir film vardı, ona çok benzettim, filmi izleyenler kitabı okurlarsa ne demek istediğimi anlayacaklardır. Onun gibi ters köşesi var bu kitabın da. Tek eksiği sonunun fazla hızlıca yazılmış olması olabilir, biraz daha ayrıntılı bir son yazılsaydı tadından yenmeyecekti. En son beni Unamono'dan Sis bu kadar şaşırtmıştı, İspanyolca'dan çevrilmiş kitaplar arasında. Bu da 15 sene önceye tekabül eder.

[Burak Kuscu · Rating 4 out of 5]

Son derece başarılı bir ilk kitap.

Üst kurmaca içinde kurmaca gibi matruşka benzeri iç içe bir yapının bulunduğu, gerçekten incelikle yazılmış bir novella. Bu tarz suç(thriller) türü kitaplara bayılıyorum. Hem inanılmaz sürükleyici oluyor hem de bence lezzetli bir edebi yönü oluyor.

Kitapta Alvaro isimli yalnız yaşayan ve yalnızlıkla-delilik arasında kısa bir mesafe olduğunu birebir tecrûbe eden bir baş karakterimiz var. Bu yazar kişisi genel hatlarıyla bir roman yazıyor. Tesadüf bu ya, romanımızdaki yazarın romanında da baş karakter bir yazar. Matruşka üst kurmaca burada geçerli işte zaten.

Her neyse. Alvaro, Alvaro'nun hikâyesini yazıyor ama karakterleri ve olayları sadece genel olarak oluşturuyor. Sonra bu karakterlerin özelliklerini daha gerçekçi yazabilmek bahanesiyle, kendi yakın çevresinde(apartmanında) karakterlerine benzer insanlar aramaya başlıyor. İşte kurgumuz burada özelliklerini gösteriyor ve acaba Alvaro romanına uygun bir gerçeklik mi arıyor yoksa gerçek yaşamı romanına mı uyarlıyor, bunu okuyoruz. Alvaro bir saplantı halinde, yazdığı romana uygun davranması için insanları manipüle etmeye başlıyor.

Tavsiye edilesi, bir solukta okunası, başarılı bir ilk eser.

[Yaprak · Rating 3 out of 5]

Cercas'ın ilk eseri olan Saplantı, yazardan okuduğum üçüncü eser oldu. Sürprizleriyle Işığın Hızı'na, komşuluk takıntılarıyla Kiracı romanına benzettim. Novella değil de uzun bir roman olsaydı eminim okurda bıraktığı etkisi çok daha fazla olurdu. Sanki harika bir senaryo kısa filmle harcanmış gibi hissettim bittiğinde. Cercas'ı ve kendine özgü çalışan aklını çok seviyorum.

[Yaren Kayan · Rating 5 out of 5]

Öykü içinde öykü 😊
İronik, kısa ve öz. Severek bir çırpıda okudum.
Kapakta yazılı olan, "Yalnızlık delilikle kapı komşusudur", kitap okudukça anlam kazanacak. Kitapta birkaç kez yer alan "on veut bien etre mechant, mais on ne veut pas etre ridicule" ise size farklı kapılar açacak.

[Gülay Akbal · Rating 5 out of 5]

İlginç bir biçimde hoşuma gitti ki normalde bu tarz kıtaplar sıkar beni 😬

[Perihan · Rating 4 out of 5]

“Yalnızlık, delilikle kapı komşusudur.”

(sayfa 59)


Yazar yirmili yaşlarda yazdığı bu kitabı için; "Bu benim en iyi kitabım olarak kalacaktır. Ayrıca şunu da eklemeliyim ki, kimi biçem ve noktalama ayrıntılarını düzeltmiş olsam da, bu metin özünde orijinalinin birebir aynısı.”

demiş:)

Ben bu kitabı çok beğendim. Anlatım dili akıcı ve oldukça dikkat çekici. Konusu ise değişik ve biraz ürpertici.

Bir apartmanda yaşayan gerçek insanların bir gerilim romanına konu edilişi düşünüldüğünde gerçekten tüyleri diken diken eden bir öyküyü gözlerinizde canlandırabilirsiniz sanırım...

Alıntlar;

"Hayatın tamamı bir alıntı derlemesidir, diye düşünüyordu.
Ve hemen peşinden de aklına şöyle bir soru takılıyordu: Peki ama onun editörlüğünü, eleştirisini kim üstlenecek?"

"Edebiyatın amatörlerin eline terk edilmiş olduğuna inanıyordu."

"Gerçekte edebiyat, beyhudelikten cesaret alan bir unutuştu."

[SergioEavesDropping · Rating 4 out of 5]

Redonda

[Hedoga · Rating 2 out of 5]

Demasiado "forzado"

Al protagonista "le sale todo", todo le cuadra y todo lo puede ...

No es creíble.

[Sirin Mitrani · Rating 4 out of 5]

Yazarın bu ilk kitabı benim de kendisiyle tanışma kitabım oldu. Anlatım tarzını ve esprili dilini çok sevdim. Keşke biraz daha uzun yazsaymış ama 24 yaşında yazmış olduğu düşünülürse gayet başarılı. Bir astrolog olarak haritasına bakınca neden bu konuyu bir ilk roman olarak seçip kısa bıraktığının nedenini anladım. Diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.

[Johan Ruiz · Rating 5 out of 5]

“Hay una frase latina que significa aproximadamente: «Coger con los dientes un denario de entre la mierda». Era una figura retórica que aplicaban a los avaros.
Yo soy como ellos: para encontrar oro no me detengo ante nada.”

Este epígrafe es la base fundamental sobre la que Javier Cercas construye esta novela, una obra meta-literaria en la que Cercas cuenta la historia de Alvaro, un escritor que escribe una novela sobre un escritor que escribe una novela…

Todo lo que ocurre después de eso es simplemente magistral, la construcción de los personajes, la trama, el final. La lucha constante y la determinación constante de Alvaro por terminar su novela a costa de lo que sea, la lucha moral… todo es espectacular en este libro.