Μιχαήλ Θεοδωρόπουλος. Πρωτότοκος γιος του Αλέξανδρου Θεοδωρόπουλου, ετών τριάντα. Κατέχει μια θέση στη ναυτιλιακή εταιρία του πατέρα του αλλά παραμένει το μαύρο πρόβατο της οικογένειας. Η ζωή του χτισμένη στα πλούτη και την πολυτέλεια. Ό,τι λάμπει όμως… είναι χρυσός;
Αλίκη Δημοπούλου. Μοναχοκόρη και μοναχοπαίδι ετών είκοσι οχτώ. Απόφοιτη σχολής εμποροπλοιάρχων με ειδικότητα μηχανολόγος μηχανικός. Τα μονοπάτια της δικής της ζωής δύσβατα. Οι δυσκολίες όμως… είναι καθοριστικές για το μέλλον;
Ένα βράδυ ήταν αρκετό για να συγκρουστούν οι κόσμοι τους. Σε μια κοινωνία που επιβραβεύει τον πλούτο αδιαφορώντας για όσα αξίζουν. Σε μια κοινωνία που έχει δύο όψεις. Θα μπορέσει η αγάπη να χωρέσει; Θα μπορέσουν οι δύο πλευρές να γίνουν μία; Θα μπορέσουν μαζί να φτιάξουν τον κόσμο με τα θαύματα;
Γεννημένη 13 Ιανουαρίου και κάτοικος Αθηνών. Έχει σπουδάσει Υπεύθυνος Εμπορίας Διαφήμισης και Προώθησης προϊόντων ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα τη δημιουργική γραφή και την ολοκλήρωση δημιουργικού έργου. Εκτός από το αντικείμενο της ειδικότητάς της έχει ασχοληθεί με το εμπόριο, τις γραφικές τέχνες, την επεξεργασία εικόνας, τη ζωγραφική αλλά και την κατασκευή κοσμημάτων. Η συγγραφή ήρθε στη ζωή της εντελώς ξαφνικά κλέβοντας την καρδιά της αλλά και μια μόνιμη θέση στην καθημερινότητά της πλέον. Κάποιες από τις ιστορίες της μπορεί κανείς να τις διαβάσει στο προσωπικό της blog. Το έργο της -ΚΙ ΟΜΩΣ- είναι η πρώτη δουλειά σε έντυπη μορφή. Μια ιστορία αγάπης που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 2015 στο διαδίκτυο κερδίζοντας σε διαγωνισμό στην κατηγορία --'ρομαντικό μυθιστόρημα'. Η σχέση της με την ανάγνωση είναι μια πράξη ερμηνείας που οφείλει να παίρνει στα σοβαρά. Ένα βιβλίο έχει εποχή, κατάλληλη στιγμή και ανάλογη ψυχική διάθεση γι’ αυτό θεωρεί πως η βιβλιοφαγία πολλές φορές αποδεικνύεται άδικη για κάποια έργα. Σε μεγάλη ηλικία ξεκίνησε να διαβάζει βιβλία ψυχολογίας σε μια προσπάθεια να γνωρίσει τον εαυτό της αλλά και να κατανοήσει τους ανθρώπους. Αγαπά τη δημιουργία που ζωντανεύει μέσα από στάχτες και στα κοσμήματα που φτιάχνει χρησιμοποιεί υλικά που οι περισσότεροι θεωρούν ασήμαντα. Δεν αγαπά τα φαινόμενα τυφλότητος τής εποχής και την αγένεια. Ο κινηματογράφος, το θέατρο και τα ταξίδια είναι η μεγάλη της αδυναμία. Τα έργα της ΑΤΙΘΑΣΗ (02/21) και ΔΑΙΜΟΝΑΣ (02/22) κυκλοφόρησαν πρώτη φορά από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο ενώ την αυλαία των εκδόσεων Αυγέρη άνοιξε το έργο της ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ (03/2023)
Σπάνια θα γράψω αρνητική κριτική. Σπάνια θα θυμωσω έτσι με ένα βιβλίο και τους ήρωες του. Το βιβλίο αυτο δεν μου άρεσε. Καθολου! Πως έχει καλές κριτικές δεν το καταλαβαίνω. Μάλλον άλλο βιβλίο διάβασα εγώ άλλο οι υπόλοιποι αναγνώστες! Περα απο λαθακια που εντοπισα στην επιμελεια (μεγαλυτερα κενα αναμεσα στις λεξεις, τελεια αναμεσα σε λεξεις, δεν θα σταθω σε αυτο), το πρώτο μισό βιβλίο περιγράφει αρκετές φορές με λυρικό τρόπο (δοκίμιο διάβαζα με τόσες άγνωστες λεξεις??? ) ένα κοινό love story με μια κοπέλα που στα μάτια μου είναι ανωριμη και κακομαθημενη και ούτε τα 18χρονα τέτοια συμπεριφορά!!! Ο ετερος του story μόνο ιδανικός άντρας δεν μπορεί να θεωρηθεί που σκίζει με ψαλίδια τα φορέματα, που απαιτεί και διατάζει και απλα οι γύρω του θα πρέπει να συμμορφωθουν σε αυτο που εκεινος θελει κ λεει!!! Εάν είχε part two το story θα είχαμε κ περιγραφή ενδοοικογενειακης βίας, η οποία βέβαια υπήρξε από άλλο ζευγάρι και στο τέλος αντί να παραδειγματισει με την απομάκρυνση τέτοιων ανθρώπων συγχωρουνται κιολας (;;;;) Όχι όχι όχι. Δεν ταυτίστηκα με την ηρωιδα δεν ένοιωσα ωραία, δεν συγκινηθηκα ούτε καν πέρασε από το μυαλό μου τι ωραίος τύπος ήταν αυτός σε σημείο να τον "ερωτευθω" όπως συμβαίνει με άλλα βιβλία που σκέφτεσαι τον πρωταγωνιστή ακόμη κ μετά τον καιρό! Τα 2 αστεράκια ήταν υπεραρκετά. 1,5/5 από μένα. Έφυγε από την βιβλιοθήκη μου!
Πρώτη μου ''συστήθηκε'' η Ατίθαση καί μία λογοτεχνική φιλία γεννήθηκε. Μετά ήρθε ο Δαίμονας κι ένας έρωτας με συνεπήρε... Καί τώρα οι ''Δύο κόσμοι'' έφτασαν για να μου επιβεβαιώσουν την σκέψη καί τους λόγους που η συγγραφέας Ηώ Αυγέρη έχει ένα μεγάλο αναγνωστικό κοινό, που την ακολουθεί πιστά βιβλίο με το βιβλίο, δίνοντας στα αισθηματικά μυθιστορήματα μία πιο γήινη καί ρεαλιστική -από τα πιο θετικά στοιχεία των βιβλίων της για μένα ως αναγνώστρια- οπτική, δίχως να μειώνονται καθόλου σε αξία τα όποια μηνύματα προκύπτουν μέσα απ'τις ιστορίες τους.
''Μιχαήλ Θεοδωρόπουλος. Πρωτότοκος γιος του Αλέξανδρου Θεοδωρόπουλου, ετών τριάντα. Κατέχει μια θέση στη ναυτιλιακή εταιρία του πατέρα του αλλά παραμένει το μαύρο πρόβατο της οικογένειας. Η ζωή του χτισμένη στα πλούτη και την πολυτέλεια. Ό,τι λάμπει όμως… είναι χρυσός; Αλίκη Δημοπούλου. Μοναχοκόρη και μοναχοπαίδι ετών είκοσι οχτώ. Απόφοιτη σχολής εμποροπλοιάρχων με ειδικότητα μηχανολόγος μηχανικός. Τα μονοπάτια της δικής της ζωής δύσβατα. Οι δυσκολίες όμως… είναι καθοριστικές για το μέλλον; Ένα βράδυ ήταν αρκετό για να συγκρουστούν οι κόσμοι τους. Σε μια κοινωνία που επιβραβεύει τον πλούτο αδιαφορώντας για όσα αξίζουν. Σε μια κοινωνία που έχει δύο όψεις. Θα μπορέσει η αγάπη να χωρέσει; Θα μπορέσουν οι δύο πλευρές να γίνουν μία; Θα μπορέσουν μαζί να φτιάξουν τον κόσμο με τα θαύματα;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Είναι γεγονός πως από μικρά κοριτσάκια τα παραμύθια μας μιλούν για μεγάλους έρωτες, σχεδόν ονειρικούς, με ευτυχισμένο τέλος. Πόσες καί πόσες -ούσες μικρά παιδιά- δεν έχουν ονειρευτεί, ή, εκφράσει την επιθυμία τους να ζήσουν το δικό τους παραμύθι σαν άλλες πριγκίπισσες; Πόσες δεν φαντασιώνονται τον άνδρα των ονείρων τους σαν τον γενναίο, πανέμορφο καί ατρόμητο πρίγκηπα που θα έρθει καβάλα πάνω στο λευκό του άλογο για να τις σώσει από τον εκαστότε κακό ''δράκο'', ή, την κακιά μητριά; Συγγνώμη γι'αυτό που θα πω, αλλά εμένα ποτέ δεν με έπεισαν τα παραμύθια. Μεγαλώνοντας η ίδια η ζωή μου απέδειξε πως οι πριγκίπισσες δεν είναι πάντα αθώες, άβουλες καί ανυπεράσπιστες, μα γυναίκες δυναμικές που ξέρουν τι θέλουν καί το διεκδικούν... ΄Οσο για τους πρίγκηπες; Δεν διαθέτουν λευκά άλογα! Ποτέ δεν κατάλαβα την εμμονή με το συγκεκριμένο χρώμα. Γιατί να μην έχουν μαύρα; Μα ανεξάρτητα απ'αυτό, οι αληθινοί πρίγκηπες -εντός κι εκτός εισαγωγικών- παλεύουν καθημερινά με τους δικούς κι όχι μόνο δαίμονες. Διεκδικούν με πάθος καί δεν αφήνονται έρμαια στα τερτίπια της ζωής...
Η συγγραφέας Ηώ Αυγέρη περιγράφει όλα τα παραπάνω μέσα από την ιστορία του βιβλίου της. Ο λόγος της είναι ευθύς καί καθαρός. Μεγάλο της πλεονέκτημα η αληθοφάνεια που χαρακτηρίζει τόσο τα πρόσωπα του κειμένου, όσο καί τα όσα διαδραματίζονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου. Όχι, δεν υπάρχουν κλισέ, ή, λοιπά μελοδραματικά στοιχεία. Αλλά πρόκειται για ένα βιβλίο που διαβάζεται άκοπα, ευχάριστα, μιλώντας απευθείας στην ψυχή καί στο μυαλό του αναγνωστικού κοινού. Ναι, υπήρξαν φορές που διαφώνησα, ή, επικρότησα την συμπεριφορά των προσώπων, μα στο τέλος δεν ξέρω αν θα άλλαζα κάτι. Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.
Η αλήθεια είναι πως ελάχιστα βιβλία με κάνουν να θέλω να καταθέσω τη μακροσκελή άποψή μου. Το Δύο Κόσμοι σίγουρα είναι ένα από αυτά. Το θεωρώ για λίγους... πολύ λίγους και από μια γρήγορη ματιά που έριξα κατανοώ την αδυναμία κάποιων να το αγαπήσουν. Όλα λέγονται πίσω από μια ιστορία δύο ανθρώπων από διαφορετικούς κόσμους. Οι προσωπικότητές τους είναι ισχυρά δομημένες. Τα γεγονότα τους καθορίζουν και οι εξελίξεις απαιτούν αποφάσεις. Αν θες να χαλαρώσεις με ένα βιβλίο, αυτό δεν είναι για σένα. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ίσως αναγνωρίσεις πολλά κομμάτια που σε αφορούν, σε πληγώνουν ή σε θυμώνουν και σίγουρα θα μπεις στη διαδικασία να αναρωτηθείς -τι θα έκανα στη θέση τους;-... Όσο για τις απαντήσεις σε ερωτήσεις όπως αυτή, είναι θέμα χαρακτήρα και ωριμότητας. Εξαιρετικό!
❣️Ο Μιχαήλ Θεοδωρόπουλος εργάζεται στη ναυτιλιακή του πάμπλουτου πατέρα του Αλέξανδρου Θεοδωρόπουλου και έχει ό, τι υλικό αγαθό επιθυμεί. Παρόλα αυτά η ζωή του ήταν δύσκολη καθώς μεγάλωσε χωρίς τρυφερότητα από τον πατέρα του.
❣️Η Αλίκη είναι μια νεαρή που από μικρή χρειάστηκε να παλέψει για να καταφέρει να βοηθήσει την άρρωστη μητέρα της και να σταθεί στα πόδια της. Τίποτα δεν της χαρίστηκε κι έχει μάθει να βασίζεται στις δικές της δυνάμεις για να προχωρήσει με αξιοπρέπεια στη ζωή της.
❣️Όταν η μοίρα τους φέρνει κοντά η φλόγα που αναπτύσσεται ανάμεσα τους μια τους φωτίζει και μια απειλεί να τους κάψει. Δύο κόσμοι διαφορετικοί που προσπαθούν να ξεπεράσουν τα εμπόδια και τις προκλήσεις και να γίνουν ένα.
❣️ Από τις πρώτες σελίδες αυτό το βιβλίο με καθήλωσε, με συγκλόνισε και με έκανε να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου...
❣️Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου έχουν μια εκρηκτική χημεία μεταξύ τους. Όχι μόνο η Αλίκη με τον Μιχαήλ αλλά και ο Άγγελος με την Τζούλια, οι φίλοι του ζευγαριού.
❣️Οι ήρωες του βιβλίου είναι αντιφατικοί αλλά αυθεντικοί, γεγονός που επιτρέπει στον αναγνώστη να ταυτιστεί μαζί τους αλλά ταυτόχρονα να προβληματιστεί με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους. Οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη και η πλοκή δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντασης, γεμάτη συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές που θα σας κρατήσουν σε εγρήγορση.Προσωπικά, ειδικά στα τελευταία κεφάλαια, διάβαζα με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις.
❣️Η συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης και τα διλήμματα που προκύπτουν όταν δύο κόσμοι πρέπει να συναντηθούν ενώ ταυτόχρονα μας προβληματίζει γύρω από τα μεγάλα θέματα της ζωής: την αγάπη, τη φιλία, τη θυσία, τις δεύτερες ευκαιρίες στις σχέσεις και τη συγχώρεση.
❣️Είναι ένα βιβλίο που θα θυμάμαι για καιρό λόγω των έντονων συναισθημάτων που μου προκάλεσε...
Το διάβασα στις διακοπές μέσα σε δύο μέρες. Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις και τα αφήνεις στο ράφι και υπάρχουν κι εκείνα που σε στοιχειώνουν. Το Δύο Κόσμοι ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Η Ηώ Αυγέρη δεν γράφει απλώς μια ιστορία έρωτα αλλά φτιάχνει ένα τοπίο αντιθέσεων, όπου η δύναμη της κοινωνικής θέσης συγκρούεται με την αλήθεια της καρδιάς. Οι χαρακτήρες της δεν είναι «χαρτονένιοι» ή προβλέψιμοι. Είναι άνθρωποι με λάθη, πάθη, φόβους και εκρήξεις που σε κάνουν να τους αγαπάς και να σε θυμώνουν ταυτόχρονα.
Η πλοκή κυλάει σαν ποτά��ι που άλλοτε ηρεμεί και άλλοτε φουσκώνει, σε αναγκάζει να ακολουθήσεις τη ροή χωρίς ανάσα. Κάθε σελίδα είναι και μια υπενθύμιση ότι η αγάπη δεν είναι ποτέ απλή, ούτε εύκολη, αλλά πάντα αξίζει να τη διεκδικείς.
Η μεγαλύτερη δύναμη του βιβλίου δεν είναι μόνο το τι λέει, αλλά το πώς το λέει. Με γλώσσα ζεστή, αληθινή, που σε βάζει κατευθείαν στην καρδιά των γεγονότων. Στο τέλος δεν κρατάς απλώς μια ιστορία αλλά κρατάς μια εμπειρία.
Το Δύο Κόσμοι είναι τολμηρό, συναισθηματικά πυκνό και βαθιά ανθρώπινο. Ένα μυθιστόρημα που δεν το ολοκληρώνεις απλώς. Το κουβαλάς μέσα σου. Τα ψυχογραφήματα με ξεπέρασαν. Αγαπημένος ήρωας... ποιος άλλος; Ο Μιχαήλ και ο Άγγελος. Δύο άντρες που δεν βρίσκεις εύκολα σήμερα.
Σας έχει τύχει να σας άρεσε μια ιστορία σ ένα βιβλίο, να είπατε ναι ήταν καλό αλλά... να μην συμπαθήσατε τους ήρωες; Ναι ναι αυτό έπαθα ! Ο Μιχαήλ θα έρθει κατευθείαν από τον κόσμο που χτίστηκε με πλούτη και πολυτέλεια κι από την άλλη... Η Αλίκη. Η Αλίκη που εννοείται θα είναι από την άλλη πλευρά. Την πλευρά εκείνη που από μικρή θα χωθεί βαθιά στα βάσανα αλλά θα τα καταφέρει. Μέσα σ ένα βράδυ οι κόσμοι τους θα συγκρουστούν; Θα ενωθούν; Θα γίνουν πολλά... Έχοντας διάβασα άλλο ένα βιβλίο της συγγραφέως ήξερα ότι από θέμα γραφής θα τα πάμε καλά. Ήρθε και η ιστορία και πήγε καλύτερα . Εντάξει, νευρίασα με τους χαρακτήρες και τις πράξεις τους. Βέβαια αυτό δεν με επηρέασε στο να μη το απολαύσω. Απλά στη ζωή εγώ θα αντιδρούσα διαφορετικά. Στο βιβλίο τίθεται το θέμα της δεύτερης ευκαιρίας σε όσα ζευγάρια διαβάσεις... Από το πιο μεγάλο μέχρι το νεότερο. Εγώ δεν τα πάω και τόσο καλά με τις ευκαιρίες, όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Οπότε γλυκιά μου Αλίκη (η πρωταγωνίστρια ντε) δεν συμφώνησα μα καθόλου μαζί σου σε πολλά. Αλλά ποια είμαι εγώ να αλλάξω το στορι. Ανατροπές, αλλαγές και καταστάσεις που λες αποκλείεται, εδώνα θα τα διαβάσεις.
Από που να ξεκινήσω και τι να πω γι’αυτό το βιβλίο. Αρχικά να πω ότι το πρωτόδιάβασα πριν 8-9 χρόνια στην εφαρμογή όπου το είχε ανεβάσει η συγγραφέας και το λάτρεψα. Το είχα διαβάσει περίπου 15-20 φορές και κάθε φορά με την ίδια αγωνία σε κάθε διάλογο και κάθε σκηνή που υπήρχε. Αυτή τη φορά μετά από 3 χρόνια και κάτι(αν θυμάμαι καλά) που είχα να το διαβάσω, το κράτησα επιτέλους έντυπο στα χέρια μου, με μια χαρά που πραγματικά δεν μπορώ να εξηγήσω. Αν και αρκετά αλλαγμένο με πρόσθετες σκηνές και καινούργιους χαρακτήρες αλλά και κάποιες σκηνές που δεν υπάρχουν πια, το οποίο δεν μπορώ να πω ψέματα με στεναχώρησε, το αγάπησα από την αρχή σαν να το διαβάζω πρώτη φορά. Πάντα το πρώτο που είχα διαβάσει, θα έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου αλλά αγάπησα τους πρωταγωνιστές από την αρχή και αυτό ήταν μεγάλο δώρο για μένα. Υπέροχη Ηώ Αυγέρη, σε ευχαριστώ τόσο πολύ γι’αυτό το βιβλίο και εύχομαι ολόψυχα να έχουμε όλες τις ιστορίες σου στην βιβλιοθήκη μας.
2η επαφή με την συγγραφέα το ίδιο συναίσθημα καθηλωτικο όπως και το βιβλίο 《δαίμονας 》 το οποίο διάβασα παλαιότερα.
Δεν μπορώ να βρω λόγια κατάλληλα που μπορούν να περιγράψουν το μεγαλείο αυτής της γυναίκας και δεν μπορώ ακόμη να συλλάβω με το νου μου τον κόσμο που έπλασε και αυτά που προσφέρε μέσα από λέξεις απλόχερα σε εμάς.
Πολλά τα συναισθήματα και πρωταγωνιστικο ρόλο έχει η αγαπη και η συγχώρεση στο συγκεκριμένο βιβλίο. 《Άνθρωπο που μετανιώνει πρέπει να τον σεβόμαστε. Εκείνον που επιθυμεί να συγχωρεθεί και να επανορθώσει. Γιατί είναι δυνατός 》
Το κάθε βιβλίο κάτι προσφέρει στον κάθε ένα και διαφορετικό. Το συγκεκριμένο μου πρόσφερε πολλά πράγματα τα οποία αξίζουν να χαραχτουν σαν τα τατουάζ στους τοίχους της καρδιάς και του μυαλού.
Για να είναι ένα βιβλίο καλό-αρκετά καλό χρειάζεται να αγγίξει την ψυχή και την καρδιά του αναγνώστη. Αυτό το βιβλίο έκανε και τα δυο !
" Όσο βαθιά και να θάψεις στο χώμα μια αλήθεια, η βροχή με τον καιρό θα κάνει τη γη να την ξεράσει και συνήθως στον λάκκο που μένει καταλήγουμε οι ίδιοι."
Ένα αισθηματικό μυθιστόρημα με κοινωνικά στοιχεία. Μια διαφορετική ιστορία αγάπης με πολλές ανατροπές που θα την θυμάσαι για καιρό.
Ρεαλιστικοί χαρακτήρες, δυνατή πλοκή, λυρική γραφή και δύο πλευρές που προσπαθούν να γίνουν μία, είναι μερικά από τα πολλά που καθιστούν το βιβλίο ένα μικρό διαμάντι.
Είναι το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω και σίγουρα θα αναζητήσω και τα επόμενα!