Εγκλήματα στην πανσιόν "Απόλλων"

Βήμα Νουάρ· Ελληνικές Αστυνομικές Ιστορίες #6

by Ανδρέας Αποστολίδης

Εκείνη την τελευταία μέρα του στην Πανσιόν "Απόλλων" παρέλασαν από το μυαλό του δικηγόρου Ανδρέα Οικονόμου οι εικόνες της ανακάλυψης των πτωμάτων του Χωριανού και κυρίως της Φωτεινής με τα χυμένα σπλάχνα της και τον ίδιο να παρατηρεί το μακάβριο σκηνικό στο δωμάτιό της φορώντας το σορτσάκι και τις λευκές σαγιονάρες του.

Είμαστε στον Σεπτέμβριο του 1974, λίγο μετά την πτώση της δικτατορίας. Ο δικηγόρος Ανδρέας Οικονόμου (πρωταγωνιστής και στο "Χαμένο Παιχνίδι" -που διαδραματίζεται λίγες μέρες μετά την επιβολή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου) βρίσκεται για σύντομες φθινοπωρινές διακοπές σε μια λουτρόπολη και στην πανσιόν πολυτελείας "Απόλλων". Στην Αθήνα ετοιμάζονται τα νέα πολιτικά κόμματα για τις πρώτες ελεύθερες εκλογές, ενώ οι λογαριασμοί με το παλιό καθεστώς παραμένουν ανοιχτοί.

Την ησυχία της πανσιόν θα τη διαταράξουν δύο φόνοι, εμπλέκοντας τον Οικονόμου με την υπόγεια πολιτική δράση της δικτατορικής περιόδου.

Καλείται ο υπομοίραρχος Σκιαδαρέσης, ο οποίος αμέσως απευθύνεται στην ΚΥΠ: "Υπόνοιες για ανάμειξη ανθρώπων του προσφάτου καθεστώτος. Πρώην αξιωματούχος νεκρός. Δεύτερο θύμα γυναίκα και πολλοί μάρτυρες της καλής κοινωνίας σε μια Πανσιόν, όπου κυκλοφορούνε πούστηδες κι ένας αλλοδαπός, Εγγλέζος, πιθανόν πρεζάκιας. Α, κι ένας λεγόμενος αντιστασιακός που με απειλεί υποστηρίζοντας ότι επί Επαναστάσεως του αφαίρεσαν το διαβατήριο, αλλά οι καιροί άλλαξαν και να στρέψω την έρευνά μου στα πρωτοπαλίκαρα των υπόδικων χουντικών λουμπιναδόρων. Τι να κάνω;"

Genres: Crime, Mystery, Noir

248 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Ο Ανδρέας Αποστολίδης είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης και μεταφραστής. Έχει γράψει αστυνομικά μυθιστορήματα, όπως το "Χαμένο παιχνίδι", τις "Διαταραχές στα Μετέωρα", το "Φάντασμα του Μετρό", τα "Εγκλήματα στην πανσιόν "Απόλλων ", τη "Λοβοτομή", καθώς και τη συλλογή αστυνομικών διηγημάτων "Αστυνομικές ιστορίες για πέντε δεκαετίες". Το τελευταίο βιβλίο του με αστυνομικές ιστορίες είναι το "Είσαι ο Παπαδόπουλος!"( Άγρα, 2010). Έχει μεταφράσει βιβλία των συγγραφέων: James Ellroy, Chester Himes, P. Highsmith, Jerome Charyn, R. Chandler, D. Hammett, V. Nabokov κ.ά., και έχει συγγράψει εκτενή επίμετρα για τα βιβλία τους. Το 2006 δημοσίευσε τη μελέτη "Άρχαιοκαπηλία και εμπόριο αρχαιοτήτων - Μουσεία, έμποροι τέχνης, οίκοι δημοπρασιών, ιδιωτικές συλλογές". Το 2009 εκδόθηκε ο συγκεντρωτικός τόμος "Τα πολλά πρόσωπα του αστυνομικού μυθιστορήματος: Δοκίμια για την ιστορία και τις σύγχρονες τάσεις του". Έχει σκηνοθετήσει ταινίες μικρού μήκους και πολλά ντοκυμανταίρ και περισσότερα από εκατό επεισόδια της τηλεοπτικής εκπομπής "Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα".Το "Κύκλωμα", ένα ντοκυμανταίρ έρευνας για το παράνομο εμπόριο ελληνικών αρχαιοτήτων, προκάλεσε το διεθνές ενδιαφέρον. Από τις τελευταίες του δουλειές είναι η σειρά "Δύο φορές ξένος" για τις υποχρεωτικές ανταλλαγές πληθυσμών τον 20ό αιώνα. Το ντοκυμανταίρ του "Ένας τόπος χωρίς ανθρώπους" για την εκδίωξη της φυλής των Μασσάι από τα Εθνικά Πάρκα της Τανζανίας απέσπασε έξι διεθνή βραβεία.

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 3 out of 5]

Αρκετά ενδιαφέρον, αν και στο τέλος έχασα την μπάλα. Ξεκινάει θυμίζοντας πολύ το Έγκλημα κάτω από τον ήλιο, όπου μια ηλικιωμένη κυρία "ξεναγεί" τον Πουαρό στις ιστορίες των παραθεριστών του ξενοδοχείου. Καλογραμμένο, με ωραίες εκφράσεις (π. χ. δείτε πώς περιγράφει μια κοπέλα, το πρώτο θύμα: "Η σύνθεση των χαρακτηριστικών της φώλιαζε σε δυο υγρά μπλε μάτια, που έλαμπαν σε ροδοκόκκινο φόντο, όπως είχαν γίνει το πρόσωπο και τα μαλλιά της εκτεθειμένα επί ώρες στον ήλιο και στην αλμύρα της θάλασσας και η ακριβής τους απόχρωση έπαιζε, ανάλογα με το φως, στο μεταίχμιο ενός έντονου μπλε κοβαλτίου κι ενός πιο ανοιχτού, αραιωμένου στο σταχτί του καπνού"). Καλοί διάλογοι, πισωγυρίσματα στην αφήγηση που σε κρατάνε σε αγωνία και αναρωτιέσαι συνέχεια τα πώς και τα γιατί. Πολύ καλά γραμμένη και δοσμένη η αναπαράσταση της εποχής (οι πρώτες μέρες της Μεταπολίτευσης του 1974) και ο τρόπος που ανακατεύονται στην ιστορία το σκάνδαλο των νωπών κρεάτων (υπήρξε άραγε τότε κάτι τέτοιο;) με τους Ρουμάνους κατασκόπους, την ΚΥΠ, το Χίλτον στα σχετικά πρώτα του βήματα, η δίκη των χουντικών κλπ. Πολύ καλή ατμόσφαιρα και περιγραφή των υπόπτων, γενικά όλα καλά. Αλλά....Από ένα σημείο και μετά εμφανίζονται όλα αυτά μαζί και ανακατεύονται σε ένα απίστευτο κουβάρι. Τα πράγματα τα κάνει χειρότερα ένας ΚΥΠικός που έχει σχέση με τα δυο θύματα που δολοφονούνται από το παρελθόν τους κι έτσι φτιάχνεται ένας ωραιότατος και νοστιμότατος αχταρμάς. Στο βιβλίο δεν υπάρχει μονοδιάσταστη και μονόδρομη αφήγηση: πρωταγωνιστές, ο φόνος, ύποπτοι, άλλοθι, ανακρίσεις κ. ο. κ. Αυτό ακριβώς, όπως τουλάχιστον το χειρίζεται εδώ ο συγγραφέας, λειτουργεί αρνητικά και για μένα προσωπικά η αλήθεια με μπέρδεψε και με ξένισε ολότελα. Δεν το προτείνω και πολύ φανατικά αλλά τι στο καλό, καλοκαίρι είναι ακόμη, κάποιους θα τους χαλαρώσει εκεί στην ξαπλώστρα

[Ioannis Savvas · Rating 1 out of 5]

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να σε κρατήσει ξάγρυπνο, αλλά μπορεί και να σε κοιμίσει. Τα Εγκλήματα στην πανσιόν «Απόλλων» είναι ένα μυθιστόρημα με «πολλή» πλοκή, δηλαδή υπερβολική διαπλοκή χαρακτήρων, καταστάσεων και γεγονότων, που σε κουράζει. Και το κυριότερο, δεν δίνει σαφή «λύση» στο τέλος. Το καλό είναι ότι αποτελείται από μικρά κεφαλαιάκια (2-3 σελίδων) και μπορείς να το σταματήσεις όπου θέλεις.

[Lora · Rating 1 out of 5]

Αχταρμάς.

[BookitoCat · Rating 2 out of 5]

Ο Αποστολίδης δημιουργεί μια ιστορία με αφηγητή τον δικηγόρο Οικονόμου, ο οποίος μας διηγείται την ιστορία αφού εκείνη έχει γίνει. Από την αρχή κιόλας πετάει σπόντες και μας τονίζει πράγματα που θα έπρεπε να παρατηρήσουμε για να μπορέσουμε να έχουμε όλα τα κομμάτια του παζλ. Μου θύμιζε περισσότερο ντεντέκτιβ που έχει λύσει ήδη το μυστήριο και το παρουσιάζει στην συντροφιά του.

Τα εγκλήματα είναι δύο τα οποία αναφέρει από την αρχή μέσα στην αφήγηση χωρίς να επικεντρώνεται βασικά σε αυτά. Φαίνεται να κάνει την έρευνα πριν τον θάνατο των δύο θυμάτων και μόλις φτάνουμε στο θάνατο ενώνονται όλα τα κομμάτια και ανακαλύπτεις το ποιος και το γιατί. Πανέξυπνο τρικ που με κράτησε μέχρι το τέλος του βιβλίου σε αγωνία.

Κάποια στιγμή το είχε τραβήξει αρκετά που βαριόσουν να διαβάσεις και ήθελες να προσπεράσεις όλες της σκηνές με τις καθημερινές τους ασχολίες. Ειδικά κάπου στην μέση είχε καταντήσει σαν ένα ημερολόγιο.

Πάντως θα το ξαναδιάβαζα!

[Jimmakos Gavagias · Rating 3 out of 5]

Itan mia kali istoria. Mou aresei i emmoni tou suggrafea me tin 7etia. Se krataei se endiaferon kathws to diavasa se ena vradu nustagmenos. To monadiko meion tou itan i korufwsi tiw plokis pou itan ligo aploiki. De katalava pote ti ta ithele ta 84 kefalaia kathe 2 selides........

[Demetra Stavridou · Rating 2 out of 5]

Ταλαιπωρία η ανάγνωση αυτού του βιβλίου

[Stavroula · Rating 2 out of 5]

πολύ μπερδεμένη υπόθεση.

[Christos Avgerinos · Rating 1 out of 5]

Δεν ξέρω πως αυτό το βιβλίο έπεσε στα χέρια μου αλλά μακάρι να μην το είχα πιάσει.

[Giota · Rating 3 out of 5]

Ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα του Ανδρέα Αποστολίδη

Η πλοκή εκτυλίσσεται σε μία πανσιόν, όπου έχει πάει να παραθερίσει προς το τέλος του καλοκαιριού ο Κολωνακιώτης δικηγόρος πρωταγωνιστής μας. Εκεί οι λιγοστοί ένοικοι, αναπτύσσουν αμέσως σχέσεις μεταξύ τους, παρόλο που πρόκειται για τελείως διαφορετικούς και ασύνδετους μεταξύ τους χαρακτήρες. Η συνέχεια είναι προβλέψιμη. Γίνεται ένα έγκλημα, αναστατώνεται η ήρεμη καθημερινότητά τους και στόχος είναι να βρεθεί ο δολοφόνος. Το ένα έγκλημα φέρνει και ένα δεύτερο και η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο.

Το βιβλίο τοποθετείται χρονικά αμέσως μετά τη Χούντα και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, με επιδερμικές αναφορές σε αυτά. Οι σκηνές περιγράφονται ερκετά ρεαλιστικά και οι ήρωες αποτελούν μία μικρογραφία της κοινωνίας, κυρίως της αστικής τάξης. Οι εικόνες ενίοτε αποδίδονται με έναν ανώριμο λυρισμό.

Η πλοκή σε κάποιο σημείο πλατιάζει χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, χαλαρώνοντας με αυτόν τον τρόπο το αναγνωστικό ενδιαφέρον. Ωστόσο, η έκταση του μυθιστορήματος είναι περιορισμένη, οπότε αποκαθίσταται σχετικά γρήγορα αυτή η δυσαρμονία.

πηγή http://www.clevernews.gr/egklimata-st...

[MariaK · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο είναι πάρα πολύ καλογραμμένο. Μ' αρέσει τόσο πολύ η γραφή του Αποστολίδη που είμαι συνέχεια με το μολύβι στο χέρι και σημειώνω τις ωραίες λέξεις και εκφράσεις που χρησιμοποιεί. Η πλοκή είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα. Μου 'χουν απομείνει καμιά δεκαριά σελίδες και το καθυστερώ επίτηδες γιατί δε θέλω να τελειώσει!

[Malamas · Rating 3 out of 5]

Καλό. Μικρά κεφάλαια, διαβάζετε εύκολα, ωραίο το στόρυ