Het gaat, denk ik, over

by Evangeline Agape

Op een dag was je weg.
Niet verloren, niet kwijt. Weg.
Ik weet niet goed hoe dat kan.
Wat ik nu dan moet.

Vroeg of laat dringt verlies in elk leven binnen. Verlies verlamt, het raast en verstilt, het kan voelen als een eenzaam en eindeloos vallen. En woorden schieten vaak tekort.

In Het gaat, denk ik, over maakt Evangeline Agape plaats voor verdriet, het hare en het jouwe. Ze verbeeldt de fasen van de rouw als een lange, moeilijke tocht. Met poëtische precisie biedt ze troost, houvast en het vertrouwen dat ook dit gevoel zal overgaan, zolang je de ene voet voor de andere blijft zetten.

Genres: Poetry

96 pages, Unknown Binding

Published April 18, 2023

Reviews

[Chantal · Rating 4 out of 5]

"Dat het waar is wat Wind vertelde: Als het weg is, denk je dat het niet terugkomt. Maar het komt altijd terug, gewoon een beetje anders.
‘Jij ook.’ Dat zegt Wind. ‘En dan kun je je haast niet inbeelden dat je ooit weg was.’"

hard gehuild om dit boek 👍🏼

[Susan Wijbrandts-Pelk · Rating 3 out of 5]

"Vaak denk ik: nog één keertje.
Een enkele dag.
Een uur. Een halve minuut met jou terug.
Zo werkt het niet."


'Het gaat, denk ik, over' is een gevoelige gedichtenbundel van Evangeline Agape. De bundel gaat over liefde, verlies en het langzaam leren loslaten.

De korte gedichten worden afgewisseld met zachte schetsen van Pam Steenwijk. Deze tekeningen geven ruimte om zelf na te denken.

De bundel is opgebouwd rond de vijf fases van rouw: ontkenning, woede, onderhandelen, depressie en aanvaarding. Door deze indeling voelt het alsof je stap voor stap met de dichter meeloopt in haar proces.

Sommige gedichten zijn klein en eenvoudig, andere raken juist omdat ze zo herkenbaar zijn. Af en toe gebruikt Agape beelden uit de natuur, wat de gedichten een rustige en troostende sfeer geeft.

Wat deze bundel bijzonder maakt, is dat iedereen die ooit iemand heeft moeten loslaten zich erin zal herkennen.

Je leest de bundel snel uit, ook als je rustig leest, maar de woorden blijven nog even bij je nadat je het boek hebt dichtgeslagen.


Leesniveau: ** / ***

Steekwoorden: rouw - verlies - liefde - ontkenning - woede - onderhandelen - depressie - aanvaarding - loslaten

[Margo Roosen · Rating 5 out of 5]

“Ik mis je. Weet je dat? Voel je dat? Missen de bomen hun bladeren elke herfst? Als ik het ze vraag, zeggen ze van wel: ‘maar je leert loslaten, beetje bij beetje.’ Groeien, bloeien met alles wat je in je hebt, uiteengehaald worden, loslaten. En dat elk seizoen weer. Dat dat niet ophoudt, maakt het misschien alleen maar mooier.”

—

Evangeline maakt in dit boek plaats voor haar verdriet, maar ook het mijne. 7 jaar na het verliezen van mijn tweede oma heb ik eindelijk eens stilgezeten en eens goed gehuild. Nagedacht over ons verhaal, over wat ik hen allebei nog allemaal had willen vertellen en wat we verloren hebben door hun plotse afscheid. Ik dacht na over hoe trots ze zouden zijn op mij en mijn prestaties. We zouden nog op vakantie gaan samen, nog mooie dingen beleven. Blije, verdrietige en boze tranen kleven nu voor eeuwig aan de bladzijden van dit boek: blije tranen omdat ik terug dacht aan al onze mooie momenten, verdrietige tranen omdat ik jullie zo hard mis, en boze tranen, want het is verdomme toch niet eerlijk dat jullie moesten gaan. Tranen en fases die Evangeline allemaal beschrijft en die het boek ongelooflijk herkenbaar maken. 5 sterren voor dit prachtige avontuur, ik had het zelfs meer willen geven. Dit is een absolute aanrader voor iedereen die iemand heeft verloren en die zich ergens in de vele fases van rouw bevindt.

[naina · Rating 4 out of 5]

Ondanks dat dit boek relatief dun was, voelde het voor mij als een diepe ervaring. In het begin was ik een beetje verward over waar het verhaal precies heen ging, maar naarmate ik verder las, werden de fasen van rouw steeds duidelijker. Evangeline Agape weet de complexiteit van rouw op een bijzonder krachtige manier te verbeelden, als een lange en moeilijke tocht die je stap voor stap doorgaat. Terwijl ik het boek las, herkende ik veel van mijn eigen ervaringen in de verschillende fases van rouw die beschreven worden. Wat het boek voor mij zo bijzonder maakte, was dat het duidelijk maakte dat rouw voor iedereen anders is. Dit verhaal gaf me ruimte om mijn eigen emoties en beleving te verwerken, wat het lezen van dit boek niet alleen waardevol, maar ook heel persoonlijk maakte.

[Freija · Rating 4 out of 5]

De trap af, de deur uit, de wereld in
in plaats van dat denken
denken
denkend hoofd
zwaarder dan de steen, dat hoofd.
Kneden, wegen, hier en daar wat weghalen.
Soms is het dagen bewolkt in mijn hoofd, dikke mist.
Je kunt er amper doorheen kijken.
Het is wachten tot het overgaat.
⛅️🌤️🌩️

[Andrea Van Acker · Rating 5 out of 5]

Zo mooi en troostend.

[Almina Sarim · Rating 5 out of 5]

‘Dat het boek mag verzachten’ is wat ze erin schreef voor me :). Heel mooi en gevoelig geïllustreerd.

[Jente Verbesselt · Rating 4 out of 5]

*3,5

[Hannah]

Voelt als een knuffel van een vreemde bekende die je tegenkomt ergens op hetzelfde eindeloze pad. Rouw is scherp en pijnlijk, maar ergens ook mooi. De prijs van liefde is liefde. Hoe ze dat verwoordt ♥️

[Freya Cloostermans · Rating 5 out of 5]

Pijnlijk mooi…

[Dave · Rating 4 out of 5]

Ik denk dat het nooit echt overgaat.