DIVINE BEING ไม่ใช่มนุษย์ และตัวตนอื่นๆ

by จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท

8 เรื่องสั้นหลากรสชาติที่ยืนอยู่บนเส้นเรื่องของการเปลี่ยนแปลงทางเวลาและกายภาพ สิ่งที่เคยคุ้นชินกลับไม่เหมือนเดิม เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเริ่มพิลึกพิกล และรายล้อมไปด้วยตัวตนอื่นๆ ตั้งแต่เรื่องราวของผู้คนในเมืองที่แรกเกิดออกมาเป็นเพศหญิง แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่งจะกลายเป็นชาย เรื่องราวหลังความตายของเด็กชายที่ยังไม่ไปสู่สุคติ เรื่องเล่าของกลุ่มคนที่ย้อนเวลาไปเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครอง เรื่องลับในบันทึกของจิดานันท์กับการเข้าไปในคาเฟ่ของนักย้อนเวลา เรื่องของผู้เฝ้ากาลเวลาที่อยากข้ามเวลาไปต่อเพราะใครบางคน และอีกหลายเรื่องในวันที่กาลเวลาผิดเพี้ยน ผลงานไซไฟ-แฟนตาซีโดย จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท

Genres: Fiction, Short Stories

296 pages, Paperback

Published March 1, 2023

About the author

Associated Names:
* จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
* ร เรือในมหาสมุท

จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ชื่อเล่น ลี้ ใช้ชีวิตวัยเด็กที่ ต.ปากน้ำ จ.สมุทรปราการ เริ่มต้นเขียนหนังสือในขณะที่มีอายุได้ 12 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในภาควิชาภาษารัสเซีย มีผลงานทั้งในด้านวรรณกรรมสร้างสรรค์ และนิยายชายรักชาย ที่ได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านวัยรุ่น ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (S.E.A. Write) ประจำปี 2560 จากรวมเรื่องสั้น “สิงโตนอกคอก” ตีพิมพ์โดย “แพรวสำนักพิมพ์” โดยเป็นนักเขียนอายุน้อยที่สุดในบรรดานักเขียนไทยที่เคยได้รับรางวัลนี้ (ข้อมูลเดือนมีนาคม ปี 2561)

รางวัลที่ได้รับ :

ประเภทงานเขียน เรื่องสั้น, นวนิยาย

ผลงานเด่น รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์ (รางวัลซีไรต์)

ผลงานรวมเล่ม นิยาย : ตีแผ่ชีวิตสายซึน สำนักพิมพ์ EverY, Good Morning Mr. Bad Love อรุณสวัสดิ์รักร้าย สำนักพิมพ์ EverY, ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ สำนักพิมพ์ EverY, รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์

Reviews

[Makmild · Rating 4 out of 5]

Over all 4.5

ออกตัวแรงว่าไม่เคยอ่านงานของคุณจิดานันท์มาก่อนเลย ตอนแซลม่อนออกเล่มนี้ใหม่ๆ ก็ไม่ได้คิดจะอยากอ่านอะไรแต่อย่างใด พอทางสำนักพิมพ์ส่งมาให้ลองอ่าน ตอนแรกเห็นแล้วก็บ่นๆ ว่าทำไมให้เล่มนี้มาอ่านนะ (เขาให้ก็ยังบ่นหรอ ถามจริ้ง) แต่ก็เปิดอ่านก่อนโอเชี่ยน วอง เพราะดูน่าจะอ่านง่ายกว่า และสรุปว่า แงงงงงงงงงงง มันดีมากกกกกกกกกกกก ขอบคุณแซลม่อนที่ส่งมาให้ไม่งั้นคงพลาดเล่มนี้ไปแล้ว มันดีมากๆๆๆๆๆๆ มากๆๆๆๆๆ จนแบบ ไม่สามารถหยุดสแปมเพื่อนได้ จนต้องรีวิวทุกเรื่องหลังอ่านจบ เพราะชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

คือจะบอกว่าเป็นเคนหลิวเมืองไทยไม่รู้ว่าจะเรียกคำชมมั้ย คือสำหรับเราเราชมนะ 5555 (disclaimer: อ่านเคนหลิวไปเล่มเดียวคือ hidden girl) บับว่าแก มันเป็นเรื่องสั้นที่มีไซไฟเป็นฉากหลัง แต่เรื่องหลักคือความสัมพันธ์ของ (อ) มนุษย์ที่มีให้แก่กันในช่วงทุกกาลเวลา ไม่ว่าวันนั้นจะเป็นวันที่โลกแตกดับกลายเป็นโลกใบใหม่ หรือกรุงเทพฯ ปี 2020 แต่มี node ของกาลเวลาให้เป็นจุดพัก

ไอเดียของไซไฟไม่ได้เทคจ๋าจนอ่านยาก มันเป็นสิ่งที่เมื่อเราอ่านเราจะทำความเข้าใจกับ setting โลกได้แบบง่ายดาย มันกลมกลืนไปกับเนื้อเรื่องที่หยิบยกความสัมพันธ์ ความรัก คนรัก ครอบครัว มิตรภาพ การเมือง และโลกใบนี้ได้อย่างกลมกล่อมเหมือนกินซูชิปลาน้ำลึกที่เราไม่เคยกิน ตอนแรกกลัวว่ามันจะกินยากไม่อร่อย แต่ปรากกฎว่ามันอร่อยมากจนหยุดกินไม่ได้

เราชอบสี่เรื่องแรกมากๆๆๆๆๆๆ มากแบบ เรื่องที่สองคือน้ำตาคลอ และเรื่องที่สี่น้ำตาแตก มันแบบ ฮือๆ แล้วก็ยิ้มๆ มุมปากแล้วก็ฮือๆๆ แต่ส่วนสี่เรื่องหลังนั้นก็ทำได้ดี แค่ชอบสี่เรื่องมากกว่า มิตรสหายถามว่า ถ้าเรียงเรื่องแบบใหม่จะให้ห้าดาวมั้ย เอ้อ ก็เป็นไปได้นะ ถ้าเรียงสลับเรื่องไซไฟ แฟนตาซีอาจจะออกมาอีกรูปแบบ แต่อย่างไรก็ตามหนังสือเล่มนี้เป็นอีกเล่มที่ทำให้เรามีความสุขมากๆ


(13/04/2023)
เรื่องแปด : คุณภพ : เศร้าและดีมาก

เรื่อง 7 : คุณเวตาล : น่าจะเป็นเรื่องที่แฟนซีสุดในเล่มละ ตัวละครเท่มากๆ

(12/04/2023)
เรื่องหก : ประเภทของนักเดินทางเวลาฯ : ดีไซน์ตัวละครได้ค่ดเท่

เรื่องห้า : คนตัวโตฯ : อ่านละแบบ เออ เก่งๆ ใช้ส่วนสูงของตัวคนเล่นกับอำนาจ เป็นงานการเมืองที่เปรียบเปรยชัดและเศร้าใจมาก

(11/04/2023)

พอมาเรื่องสี่เท่านั้นแหละ (my 140 characters farewell) ผมร้องไห้ฮือๆ ออกมาเลย ไม่ซึม ไม่อะไร น้ำตาไหลเป็นท่อปริ ฮือ เรื่องครอบครัวความสัมพันธ์มันทำงานกับผมเสมอออออออ

(10/04/2023)

อ่านจบเรื่องสาม : ความตั้งใจว่าจะอ่านวันละเรื่องสั้นได้หายไปละ แม่ง โคตรสนุก เรื่องสามก็โคตรดี ประทับใจ ถึงจะไม่เท่าเรื่องสองแต่จังหวะการเล่า ความคมคายในการ narrative แบบรายการทีวี/วิทยุ แบบไม่ต้องมีภาพมีแค่เสียงก็คือถูกต้อง ดีๆๆๆ


เพิ่งอ่านเรื่องสองจบ : น้ำตาซึมเลยจ้า ดีมากกกกกก ชอบกว่าเรื่องแรกอีก โรแมนติก หวานอมขมกลืน ซึ้ง สวยงาม ตกตะลึง และฉากหลังไซไฟโคตรดี ประทับใจมากๆๆ


เพิ่งอ่านเรื่องสั้นเรื่องแรกจบ ชอบมากๆ

ตอนแรกคาดหวังเอาเองว่ามันคงจะอ่านยาก แต่ไม่เลย อ่านง่ายและสนุกและดี เป็นไซไฟที่งดงามเหมือนเรื่อง after yang ของ A24 ดีมาก

[gam s (Haveyouread.bkk) · Rating 5 out of 5]

★★★★★ ให้ห้าดาวไปเลยแล้วกัน ประทับใจมากเลย บางเรื่องเราอ่านซ้ำถึงสองรอบ

อ่านเพราะเห็นมีคนชื่นชมเยอะ ซึ่งก็รู้สึกชอบด้วยจริงๆ เป็นเรื่องราวไซไฟ-ขนาดสั้น-ภาษาไทย คอมโบสามชั้นของประเภทหนังสือที่ปกติเราไม่ค่อยได้อ่านสักเท่าไหร่ ถ้าจะให้นิยามก็คงเป็น The Twilight Zone ผสม Black Mirror แบบไทยๆอีกแล้ว 5555 เราชอบที่แต่ละเรื่องมีจักรวาลเป็นของตัวเอง ตัวละครโอบรับความหลากหลาย การเล่าที่ทำให้รู้สึกรสชาติไม่ซ้ำเดิมเรียงร้อยออกมาให้ทั้งเล่มมีรสชาติที่กลมกล่อม และหลายๆเรื่องในนี้อ่านแล้วทำให้เรารู้สึกเสียดายที่ทำไมมันสั้นจัง (เอ๊า ก็มันเป็นเรื่องสั้น!) แต่ถ้าต่อไปคุณนักเขียนเลือกจะใช้เป็นสารตั้งต้นของนิยายขนาดยาว เราก็จะอ่านแน่นอน

ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะวนเวียนอยู่กับกาลเวลา มีรสชาติของความร่วมสมัยและกลิ่นอายการเมืองปะปนอยู่ในทุกบททุกตอน ในบางช่วงอ่านแล้วทำให้รู้สึกเศร้ามาก เช่นเรื่องชีวิตอันเปลี่ยวดาย (แต่สไตลิสต์) ของเวตาล หรือชะตากรรมชาวบ้านตัวเล็กที่หวาดกลัวอำนาจของคนตัวโตที่กดเอาไว้จนโงหัวไม่ขึ้น ไปจนถึงชีวิตของภพ ดาวรุ่งแห่งพระนคร ผู้ถูกนักเดินทางข้ามเวลาขีดเขียนความทรงจำใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า--

มีทั้งหมดแปดเรื่อง ระหว่างอ่านก็มีบันทึกความรู้สึกไว้สั้นๆว่าเป็นยังไง เรื่องที่ชอบ (ไม่เรียงลำดับ) คือ Time Traveler Break Point at 2020, มองเธอมาแสนนาน, ประเภทของนักเดินทางทางเวลาและดีไวน์อื่นๆ, และ Rewrite: [ภพ] จริงๆเรื่องราวของคุณเวตาลก็ชอบ เพราะเป็นส่วนผสมของความลึกลับ สอดแทรกด้วยกลิ่นอายของศิลปะ

สรุปคือ อ่านเถอะ สนุกมาก อยากขอบคุณ สนพ.แซลมอนด้วยค่ะ ที่ส่งมาให้อ่าน (เพื่อแลกกับรีวิวที่ตรงไปตรงมาล่ะมั้ง คิดเอง) ไม่งั้นอาจจะพลาดเล่มนี้ไปอย่างน่าเสียดาย

--
--
--

30/4/2023 Update: มีมาให้อ่านอีกร้อยเรื่อง ก็จะอ่าน 5555555 ไม่อยากให้จบเร็วเลยทำลืมๆไปบ้าง ทิ้งไว้สักพัก วันนี้ก็อ่านจบไปอีกเรื่องนึง

6. ประเภทของนักเดินทางทางเวลาและดีไวน์อื่นๆ : ว่าด้วยบทสัมภาษณ์ของผู้เขียนที่ได้มีโอกาสพบเจอกับนักเดินทางข้ามเวลาประเภทต่างๆที่บาร์ลับแห่งหนึ่ง อ่านจบแล้วอยากให้เป็นเรื่องยาวมากกว่าเรื่องสั้น แต่เราชอบฟอร์แมทเรื่องราวประมาณนี้มาก คิดว่าถ้าต่อไปใช้เป็นสารตั้งต้นของนิยายไซไฟข้ามเวลา ก็จะอ่านแบบ ล้าน%


23/4/2023 Update: สรุปคือก็อ่านวันละสองตอนสามตอน แต่การค่อยๆอ่านก็ดีในแง่ที่มีเวลามานั่งตกผลึกกับแต่ละเรื่องอย่างจริงจัง ซึ่งเล่มนี้มันเปิดโอกาสให้เราได้ทำแบบนั้นจริงๆเพราะแต่ละเรื่องมันคนละรสชาติปะปนกันไปแบบไม่ค่อยซ้ำเดิมเท่าไหร่ โดยภาพรวมคือเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นที่เราอ่านและประทับใจมาก

3. มองเธอมาแสนนาน* : มีความ Black Mirror แบบไทยๆอีกแล้ว อ่านแล้วขำทุกตรงโดยเฉพาะตรงช่วงสุดท้าย เพราะเจี๊ยบนิสัยคล้ายเพื่อนสนิทเราในกลุ่มมาก (แต่จริงๆในกลุ่มก็นิสัยคล้ายๆกัน) นึกภาพออกเลยว่าถ้าอีตา "อ้าย" อะไรนี่มาทำแบบนี้ มันก็คงปรี๊ดแตกกลางรายการเหมือนกัน (แต่ใดๆคือก็หลอนเรื่องการสอดแนมโดยร้าบานด้วย)

4. My 140 Characters Farewell : ว่าด้วยเรื่องความตายของคนที่ไม่สำคัญแต่จริงๆแล้วไม่มีใครที่ไม่สำคัญแค่จะรู้หรือไม่รู้ตัวรึเปล่า ไม่นึกว่าเรื่องจะกินใจขนาดนี้ อ่านๆไปปรากฏว่าน้ำตาซึมแอบตกใจตัวเองเหมือนกัน ขอบคุณคุณลี้ (ผู้เขียน) ที่ทำให้เรารู้สึกว่า อ๋อ เราก็ยังมีหัวใจนี่หน่า

5. คนตัวโตผู้ถูกขังไว้ : จะว่าดาร์คก็ดาร์คนะ เพราะสะท้อนสังคมการเมืองโดยเฉพาะในแถบต่างจังหวั��ได้ดี ประเทศเรามันแอบพัฒนายากเพราะคนมีอำนาจอยากกดคนตัวเล็กในจมดิน มันจะได้ควบคุมง่ายน่ะ ปฏิรูปการศึกษาก็เรื่องนึง แต่ค่านิยมต่างๆที่เป็นขอบสืบทอดกันมาเนี่ย ต้องใช้เวลาหลาย generations เลยกว่าจะรีเซ็ตกันใหม่ได้


22/4/2023 Update: ไม่ถนัดอ่านเรื่องสั้นอย่างแรง (เลยสลับระหว่างเล่มนี้กับ FAMILY COMES FIRST ด้วยรักและผุพัง ซึ่งเป็นคนละอารมณ์อย่างสิ้นเชิง) อ่านเล่มนี้แล้วนึกถึง Black Mirror + Welcome to Night Vale + The Twilight Zone บรรดาซีรีส์ขนาดสั้นในเซตติ้งแปร่งเพี้ยน

สำหรับหนังสือเล่มนี้ สองเรื่องแรกดูจะเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างคนในโลกที่แตกต่างจากเราอยู่สักหน่อย แต่ส่วนตัวอ่านๆไปก็มีความคับคล้ายคับคลาว่าผ่านหูผ่านตาเรื่องราวที่มี vibe ประมาณเดียวกันมาก่อน--

1. The Ordinary World Quasar: พอใช้คำว่า quasar ก็พาลนึกถึงเรื่อง Ghostwritten แต่จริงๆแล้วบรรยากาศคล้าย ep. San Junipero ใน Black Mirror มากกกกกกกกกก (=ดี) ชอบความลื่นไหลทางเพศของผู้คนในจักรวาลนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเพศสภาพ-อัตลักษณ์ยังคงเป็นเรื่องใหญ่มากในสังคม แม้ในสังคมที่ไม่ยืดถือเรื่องเพศสภาพว่าเป็นเรื่องใหญ่

2. Time Traveler Break Point at 2020*: ประทับใจกับเรื่องราวความรัก แถมมีความจิกกัดบ้านเมืองอยู่พอประมาณ แต่ตอนจบก็ให้ความรู้สึกแหม่ง ๆ ว่าพอขึ้นปีถัดไป โรเชน ทิ้งฉานวัย 80 ไว้แบบนั้นโดยไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเธอหลงเหลืออยู่เลย...แล้วตัวเองไปรีสตาร์ทใหม่ที่ 2020 เนี่ยนะ 🌝🌚 ...

[Ariya · Rating 4 out of 5]

โดนเพื่อนป้ายยามานาน ในที่สุดก็ได้อ่านซักที สนุกสมคำอวย เป็นเล่มที่ผ่านการคิดและใส่ไอเดียที่สร้างสรรค์บวกกับอ่านแล้วรู้สึกว่าผู้เขียนเป็นตัวเองในการเล่าเรื่อง เหมือนช่วงเวลาตอนเขียนเรื่องสั้นพวกนี้ จิดานันท์ขัดเกลาภาษาและใส่ประสบการณ์ชีวิตของตัวเองได้แยบคายกว่าตอนเขียนสิงโตนอกคอกมากๆ แต่ที่สนใจนอกจากเรื่องความมีชั้นเชิงกับความคิดสร้างสรรค์แล้ว เราว่าเรื่องสั้นพวกนี้สะท้อนแนวคิดของคนรุ่นราวคราวเดียวกับคนเขียนพอสมควร ทั้งการใคร่ครวญเรื่องคุณค่าของชีวิต ความพอใจของการมีชีวิตอยู่และโอกาสที่จะตายในช่วงวัยที่กำลังรุ่งโรจน์ น้ำหนักของชีวิตตนเองและประโยชน์ต่อคนรอบข้าง เรื่องบทบาททางเพศ เพศสภาพ โดยที่ยังไม่ได้เป็นมุมมองของคนที่คร่ำหวอดต่อการใช้ชีวิตถึงขั้นเจนโลก แต่กำลังเรียนรู้และพยายามเข้าใจสังคม ทั้งยังไม่ทิ้งความโรแมนติกที่เห็นได้จากการเขียนเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครในหลายๆ เรื่อง ซึ่งถ้าเป็นจิดานันท์อีกสิบปีหลังจากนี้คงจะเขียนเรื่องสั้นที่แตกต่างจากนี้ออกมาแน่นอน

เรื่องสั้นที่ชอบที่สุดในเล่มคือ "ประเภทของนักเดินทางทางเวลา" การใส่กฎเกณฑ์ของการเดินทาง การสนทนาในร้านที่ปราศจากกาลเวลา เป็นเหมือนเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่าที่อ่านสนุกมากทั้งไอเดียและวิธีการเขียน "มองเธอมานานแสนนาน" เรื่องนี้ตลกมาก ชอบอารมณ์ขันของคนเขียน กับการเล่าแบบคลับฟรายเดย์ที่เอาผสมกับความกังวลต่อ Big Brother "Time Traveler Breakpoint at 2020" เล่าแบบ slice-of-life ดี หลายๆ ฉากเช่นการผูกปมตอนใกล้จับและวิธีแก้ปัญหาทำให้นึกถึงงานของโอตสึอิจิที่มักจะพูดถึงความใจดีต่อเพื่อนมนุษย์เอาไว้ ตรงนี้ประทับใจมาก "คนตัวโตผู้ถูกขังไว้" setting ของเรื่องน่าสนใจดี การใช้อุปลักษณ์ความเหลื่อมล้ำกับขนาดความสูงก็น่าสนใจ แต่มุมมองของเรื่องดูยังมีมิติเดียวอยู่ มีขาวดำ ดี-ชั่วแบบชัดเจน เช่น รัฐบาลเหี้ย (เป็นตีมของเรื่องสั้นชุดนี้ก็ว่าได้) กดขี่คนตัวเล็ก ที่แน่นอนว่าก็สะท้อนความจริง แต่น่าจะขยายให้ซับซ้อนและทำให้ตัวละครมีมิติได้มากกว่านี้ "My 140 characters farewell" ชอบ setting อีกแล้ว ทั้งการให้ศาลพระภูมิพูดได้ การเข้าฝันครอบครัวก่อนงานศพ การที่วิญญาณเดินไปคุยกับหมาแมว ประเด็นเรื่องความตายของตอนนี้น่าจะเป็นความคิดที่วนเวียนอยู่ในหัวของใครหลายๆ คนในวัยใกล้กันกับคนเขียน แต่น้ำเสียงของตัวละครดูละเอียดอ่อน ไตร่ตรอง และครุ่นคิดต่อชีวิตเหมือนเป็นน้ำเสียงของคนเขียนมากกว่า จนยากจะเชื่อว่าเป็นมุมมองของเด็กมัธยมปลาย "rewrite ภพ" อยากให้เป็นตอนนี้ทำเป็นซีรีย์เพราะอยากรู้ว่าการย้อนเวลาของเรื่องนี้ทำยังไง เพราะรู้สึกว่าเรื่องสั้นทำรายละเอียดหลายอย่างรวดรัดเกินไป แต่ใจนึงก็ไม่อยากเพราะเนื้อเรื่องก็จะออกมาบล็อกซีรีย์วาย "เมื่อปีศาจยุติการเดินทาง" ชอบที่มีบรรยากาศของงานกอธิคอยู่ด้วย! แต่ตัวละครเวตาลมาเร็วตายเร็ว ยังรู้สึกว่าตัวละครไม่ได้มีเสน่ห์เท่าที่ตัวบทพยายามบิ้วท์ให้เป็นเท่าไหร่ "The ordinary world of Quasar" เรื่องนี้ชอบน้อยที่สุดด้วยสองเหตุผลใหญ่ๆ คือบทพูดตัวละครมันแปลก ก็เข้าใจว่าเป็นโลกที่สร้างขึ้นมา แต่ในเรื่องก็ไม่ได้บอกด้วยว่าโลกควาซาร์มีเงื่อนไขทางภาษาอะไร ทำไมพูดจากันไม่เป็นธรรมชาติขนาดนี้หว่า แล้วเหตุผลที่สองอาจเป็นรสนิยมส่วนตัว แต่ในเมื่อพยายามใส่ประเด็นเรื่องเพศสภาพขนาดนี้แล้ว เงื่อนไขกับการขมวดเรื่องกลับยังติดอยู่ในกรอบ heteronormative บทบาทชายหญิงก็ยังชัดเจน ความเป็นเกย์-ไม่เกย์ แม้แต่ sexual preference ก็ยังตายตัวอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งที่ทัศนคติตัวละครน่าจะอยู่ในกรอบเหตุผลที่ต่างไปจากโลกของเรา

[Pawarut Jongsirirag · Rating 4 out of 5]

สนุกครับ จริงๆคือสนุกมากเลยเเหละ

ในที่สุดก็ได้เห็นเรื่องไซไฟที่ไม่ใช่เเค่หยิบหุ่นยนต์มาใส่เเล้วบอกว่านี่ไง งานไซไฟ (ใส่ซาวด์พูดเเบบเเอนดรอยด์ไป) ซึ่งเจอบ่อยมากจนเเบบบบ เเล้วเเต่พี่เลยละกันครับ (ไหว้ย่อ) พอมาเจองานที่มันเซทติ้งฉาก มีเหตุและผลของเรื่องที่เป็นไซไฟจริงๆ หลังจากที่ไม่ได้เจอมานานนนนนนนน ก็รู้สึกเหมือนได้เติมพลังหลอดนิยายไซไฟที่ดูจะหมดไปนานเเล้วได้ซักที

เรื่องสั้นทั้ง 8 เรื่องของคุณจิดานันนท์ ทำให้ผมนึกถึงงานเเนว Light Novel ทุกตอนเลย น้ำหนักมือของการเขียน การบรรยาย อยู่ในระดับที่อ่านง่ายมากๆ จนคิดว่ามันเอาไปวาดเป็นมังงะได้หมดทุกตอนเลยนะ เพราะเนื้อเรื่องเเข็งเเรงชัดเจนพอเเล้ว

ข้อดีที่สุดหลังจากที่อ่านงานเล่มนี้และงานชิ้นอื่นๆของคุณจิดานันท์ผ่านตามาบ้าง คือ วิธีการเขียนงาน เป็นงานเขียนที่ผมรู้สึกว่าผ่านการคิดเค้าโครงมาก่อน เเละ เขียนไปโดยไม่เคยหลุดออกจากเส้นทางที่ร่างไว้ในหัว ทั้งบทสนทนา การต่อบทหรือเชื่อมโยงแต่ละเหตุการณ์ มันอยู่ในเค้าโครงที่ตั้งเอาไว้แล้ว (จริงๆอาจจะไม่ได้ตั้งโครงไว้ก่อนค่อยเขียนก็ได้นะครับ เเต่อ่านเเล้วรู้สึกแบบนั้นจริงๆ) ทำให้งานที่ออกมามันชัดเจนนนนนมากว่ากำลังพูดถึงเรื่องอะไร กำลังพาคนอ่านไปในทิศทางไหน มีการใส่สัญลักษณ์ในเเง่มุมที่ไม่ได้ให้คนอ่านตีความ เเต่เป็นการใส่ลงไปเป็นองคืป���ะกอบของเรื่อง และเฉลยให้คนอ่านเห็นเองเลยว่ามันหมายถึงอะไร ทำให้งานเเทบทุกชิ้นคนอ่านจะไม่เหนื่อย เเม้คนอ่านจะสัมผัสได้ว่างานยังอยู่ในขอบเขตของสายรางวัลไม่ใช่งานเเนวเเมสเพียวๆ เเต่การอ่านก็ทำให้เกิดเเต่ความเพลิดเพลิน สนุกและได้ประเด็นที่ต้องการจะสื่ออย่างไม่ผิดเพี้ยน

ในภาพรวมของทั้ง 8 เรื่อง ความเป็นไซไฟจะไม่ได้เเปลกใหม่เท่าไหร่นะครับ เช่น การย้อนเวลา การไปอนาคต เอไอ โลกดิสโทเปีย ยูโทเปีย เเต่มันถูกเเพคเกจใหม่ด้วยความเป็นมังงะ ความร่วมสมัยที่เข้าถึงได้ง่าย ทำให้งานค่อนข้างส��ใหม่มากเลยทีเดียว โดยเฉพาะเรื่องเเรกอย่าง The Ordinary World Quasar (ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมคิดว่าเขียนดีที่สุดจากทั้ง 8 เรื่องครับ) เล่าถึงโลกที่ทุกคนเกิดมาเป็น ญ หมด เเต่เมื่ออายุถึงประมาณ 25 จะเปลี่ยนเป็น ช เหมือนกันทุกคน ซึ่งอ่านมาถึงตรงนี้ก็ไม่ยากเเล้วใช่มั้ยครับว่ามันกำลังพูดถึงเรื่องเพศ ซึ่งประเด็นที่ถูกเล่าผ่านเซทติ้งโลกที่ประหลาดเเบบนี้ทำให้หยิบยกเรื่องหน้าที่ของเพศ ครอบครัว ความเป็น ช ญ มาถกเถียงหรือเเสดงให้เห็นถึงสารัตถะที่เราคิดว่ามันมี มาจำลองเหตุการณ์เเบบ What if ว่าจะเป็นอย่างไร หากเป็นเเบบนี้ เรายังคิดเเละเข้าใจสิ่งที่เราเข้าใจมาตลอดเหมือนเดิมมั้ย ซึ่งการเขียนงานเเบบนี้ผมว่ามันสนุกดี

เเต่ทั้ง 8 เรื่องก็ไม่ใช่ว่าเล่นกับประเด็นทางสังคมในเเบบ what if ไปทั้งหมด ยังมีการเล่าเเบบตลกร้าย เล่าเเบบนิยายรัก หรือเล่าในโทนของลึกลับมิสเซอรี่ ทำให้คนอ่านได้สัมผัสงานหลากรสไม่ซ้ำกันเลยซักเรื่อง ซึ่งสำหรับผมเเล้วงานรวมเรื่องสั้นที่ให้
อารมณ์เเบบรถไฟเหาะตีลังกาที่คนอ่านจะได้รับรสงานหลากอารมณ์เเบบนี้ จะถูกจริตผมเป็นพิเศษ

ในส่วนสุดท้ายที่เล่ากันเล่นๆ คือ ผมคิดว่างานทั้ง 8 เรื่อง มีเงาจางๆของ หนัง ของ มังงะ หรือนิยายเรื่องอื่นๆเเฝงไว้อยู่มากพอสมควร เป็นงานที่หยิบเอาวัตถุดิบหลากหลายมาผสมเเละสร้างเรื่องราวอันใหม่ขึ้นตามแบบฉบับของคุณจิดานันท์ ก็เป็นกิมมิกเล็กๆให้คนอ่านลองเล่นลองคิดดูว่ามันมาจากเรื่องไหนกันเเน่นะ

[Anness · Rating 3 out of 5]

เคยอ่านงานจิดานันท์มาบ้าง และยอมรับว่าเขาเป็นนักเขียนที่เก่งคนหนึ่ง ล่าสุดอ่าน ‘ไม่ใช่มนุษย์และตัวตนอื่นๆ’ ก็รู้สึกแบบนั้น เหมือนเขาเป็นคนที่เซตโครงเรื่องการเล่าชัดมากในหัว พอถ่ายทอดออกมามันเลยแข็งแรง แต่ขณะเดียวกันก็ทำให้เราแอบเดาหรือจับได้เลยว่าเขาจะสื่อสาร/เปรียบเทียบถึงอะไร

แต่ออกตัวก่อนว่าเราไม่ได้นิยมชมชอบงานเขียนแนวไซไฟ/แฟนตาซีเท่าไหร่อยู่แล้วเป็นทุนเดิม เลยอาจกระทบต่อความรู้สึกหลังอ่านจบ ถึงอย่างไรก็ตามในบรรดา 8 เรื่องสั้นก็มีเรื่องที่เราชอบมากๆ อยู่ 2-3 เรื่อง รู้สึกว่าเขาเก่งมากที่หยิบเอาเทคโนโลยีความล้ำมาผสมผสานกับจิตวิญญาณความรู้สึกได้ดี

แนวมันน่าจะคล้ายๆ งานของเคน หลิว ที่หยิบเอาความเป็นมนุษย์ศาสตร์ศิลป์มาหลอมรวมเข้ากับเทคโนโลยีความล้ำสมัย อย่างเล่มนี้แก่นคือเรื่องเวลาที่ค่อนข้างคลิเช่ แต่นักเขียนก็เล่าออกมาได้แปลกใหม่ และสะท้อนถึงบริบทบ้านเราอย่างตรงไปตรงมา

อย่างเรื่องคุณเวตาลก็ดีไซน์ตลค.ได้ดีสุดๆ และอีกจุดที่อยากชมคือ เขาดีไซน์กลไก/เงื่อนไขที่ใช้การดำเนินเรื่องได้เก๊งเก่ง ไม่ค่อยได้เห็นงานเขียนแนวนี้จากนักเขียนไทยเท่าไหร่ แอบอยากอ่านงานเขียนนิยายยาวของเขาที่เป็นแนวนี้ไปเลย อาจจะอินๆ ชอบๆ กว่านี้ อย่างเรื่องสุดท้ายก็น่าต่อยอดมาก

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นของนักเขียนไทยที่น่าสนใจ

แฟนตาซี-ไซไฟไม่หลุดโลก อยู่ในขอบเขตที่เข้าใจได้
สอดแทรกด้วยเรื่องราวของความรัก ความสัมพันธ์ ไม่ว่าอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ความรักของมนุษย์ก็เหมือนเดิม งมงายและโง่เขลาเสมอมา แต่ก็ไม่เคยเข็ดหลาบเช่นกัน 😂😂
และไม่พลาดที่จะมีประเด็นการเมือง ด่ารัฐบาล อย่างที่มีในทุก ๆ เล่มของนักเขียน

ชอบสี่เรื่องแรก วางลำดับได้ดี ค่อย ๆ พีคไปเรื่อย ๆ ทำให้อ่านแล้วกลมกล่อม แล้วพาเราตกเหวไปในเรื่องที่ห้า ไม่ใช่ไม่ดีแต่อยู่ผิดที่ผิดเวลา
ดีที่เรื่องสุดท้ายพลิกกลับมาประทับใจได้

ชอบเรื่อง ‘มองเธอมาแสนนาน’ ที่สุด เริ่มต้นด้วยความโรแมนติก หักมุม ลงเอยด้วยการด่ารัฐบาลย่อยยับ กวนตีนดี

ป.ล. ปกไม่โดนเลย เห็นปกแว่บแรกไม่คิดจะซื้อ ลายตา!!

[lostlessboy* · Rating 4 out of 5]

ไม่ได้อ่านงานรวมเรื่องสั้นที่ยึดตัวเองให้อ่านตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้ายให้จบภายในวันเดียวมาเป็นปีแล้ว แต่เล่มนี้พาผมดำดิ่งลึกเข้าไปในโลกไซไฟ แฟนตาซี อันเต็มไปด้วยจินตนาการ แต่ก็เต็มเปี่ยมได้ไปด้วยความรู้สึก ความทรงจำ ความรัก พอคิดก็เออ (นี่คือคุณสมบัติของความเป็นมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?) แม้ชื่อหนังสือบอกว่านี่คือเรื่องราวของพวกไม่ใช่มนุษย์ แต่ทั้งแปดเรื่องสั้นกลับสัมผัสและสะท้อนความเป็นมนุษย์ได้เต็มเปี่ยมในหลากมิติที่ไม่ซ้ำกันเสียด้วย

ส่วนตัวชอบสี่เรื่องแรกมาก รู้สึกว่าอ่านสนุกแต่ก็มีชั้นเชิง มีเมสเซจที่จะสื่อแข็งแรงทุกเรื่อง ด้วยกลวิธีเขียน ด้วยคาแรกเตอร์ ด้วยเรื่องราว ทั้งสี่เรื่องมีความเป็นไซไฟล้ำจินตนาการแบบไทยๆ แต่ก็เล่าโดยโฟกัสอยู่ที่ความสัมพันธ์ทั้งแบบคู่รัก เพศวิถี ครอบครัว ไปจนถึงมนุษย์กับอมนุษย์ ทั้งสี่เรื่องนั้นพอมานั่งไล่ดูความรู้สึกของแต่ละเรื่องที่ได้รับนั้นแตกต่างกันไปหมด แต่ด้วยความที่ผมบังเอิญอ่านไปรวดเดียว ความรู้สึกต่างๆ ทั้งรัก โกรธ เศร้า ทุกข์ สุข เหล่านั้นถูกรับรู้เข้าสู่ตัวตนอันเป็นมนุษย์ของผมอย่างต่อเนื่อง กลายเป็นรสชาติเบลนๆ ที่เออ...อธิบายไม่ถูก แต่ชอบจัง คุณจิดานันท์เขียนดีจริงๆ

ส่วนสี่เรื่องหลังรู้สึกถึงความนุ่มลึกสุขุม โดยเฉพาะเรื่อง 'เมื่อปีศาจยุติการเดินทาง' ถ้าให้เลือกว่าชอบเรื่องไหนที่สุดในเล่มก็คือเรื่องนี้ ทั้งในแง่เนื้อหาที่เอาตำนานเวตาลมาผสมโรงข้ามทวีปกับเทพีมิวส์ การเล่นประเด็นของคนกับไม่ใช่คน ความลึกลับของตัวละครเอก (คุณเวตาล) ชอบภาษาและวิธีในการบรรยายเรื่องนี้เป็นพิเศษ มันดูเห็นภาพชัดเจน (ผู้เขียนอธิบายละเอียดมากๆ กับสิ่งของและบรรยากาศ แต่เลือกจะปิดๆ เปิดๆ เรื่องคุณเวตาล)แต่ก็เลือนราง อ่านแล้วเหมือนจะเข้าใจทั้งหมดตามประสาผู้อ่านที่เห็นเรื่องราวบนหน้ากระดาษ แต่ทำไมไม่รู้กลับรู้สึกว่าตัวคุณเวตาลในเรื่องคือผู้ถือไพ่เหนือกว่า (แบบคุณไม่มีทางรู้เรื่องจริงของผมหรอก) แต่ที่เหนือสุดก็คงเป็นผู้เขียนที่นำพาผมไปสู่ความลึกลับ ที่เผยเรื่องราวให้เห็นบ้างวับๆ แวมๆ เลี้ยงจนไปจนจบเรื่องก็ไม่อาจยอมรับว่ารับรู้ได้ทั้งหมด

ชอบเป็นพิเศษที่เรื่องมักจะเซตติ้งอยู่ในอนาคตบ้าง อดีตบ้าง แต่กลับสะท้อนภาพการเมือง สังคมไทยในปัจจุบันได้ ประหนึ่งว่าประเทศไทยนี้ติดอยู่ในลูปของเวลา ที่ไม่ว่าตัวละครจากหลายเรื่องสั้นในเล่มนี้จะวนลูป พยายามแก้ไข ทำให้ดีขึ้นยังไง ประเทศนี้ก็ประหนึ่งถูกสาปให้เป็นหินหยุดนิ่ง แม้กาลเวลาจะผันแปรเป็นพายุรุนแรงแค่ไหน หินประเทศนี้ก็ไม่สั่นคลอน ช่างน่าเศร้าจริงๆ

[สฤณี อาชวานันทกุล · Rating 5 out of 5]

Divine Being ไม่ใช่มนุษย์ และตัวตนอื่นๆ รวมเรื่องสั้นของนักเขียนเรื่องสั้นคนโปรดในดวงใจ ก่อนหน้านี้ยังไม่มั่นใจว่าจะเรียกเธอว่า “นักเขียนไซไฟ” ได้อย่างเต็มปากดีหรือเปล่า แต่เล่มนี้ความสนใจและลายเซ็นของนักเขียนชัดเจนจนน่ายินดีว่า ในที่สุดเราก็มี “นักเขียนไซไฟ” สมัยใหม่ที่ไม่เพียงแต่��ขียนเก่งมากและจินตนาการล้ำลึก แต่ยังเป็นตัวของตัวเองอย่างมั่นใจ ไม่เดินตามขนบการเขียนไซไฟเก่า ๆ (แนว หุ่นยนต์ครองโลก, สงครามอวกาศ, วิทยาศาสตร์ฮาร์ดคอร์เน้นเน้นเทคนิคกลไกทั้งหลาย ซึ่งก็สนุกแหละ เพียงแต่ขนบมัน “เก่า”) ที่ครอบงำวงการไซไฟไทยมาเนิ่นนาน

ในเล่มรวมเรื่องสั้นร่วมสมัย 8 เรื่อง ซึ่งถ้าจะสรุปแนวหนังสืออย่างสั้นที่สุดคงเรียกว่า “Black Mirror แบบไทย ๆ ในยุคเผด็จการจำแลง” มีครบรสทั้งขันขื่น สุข เศร้า เหงา ตื่นเต้น จิกกัด เสียดสี ฯลฯ สี่เรื่องที่ชอบที่สุดในเล่มคือ Time Traveler Break Point at 2020 และ ประเภทของนักเดินทางทางเวลาและดีไวน์อื่นๆ ซึ่งเอา trope จำเจของไซไฟ “เดินทางข้ามเวลา” มาผูกเรื่องใหม่ได้อย่างเป็นเอกลักษณ์น่าติดตาม (เรื่องหลังนี้อยากให้ผู้เขียนขยายเป็นนิยาย), The Ordinary World Quasar และ มองเธอมาแสนนาน แต่เรื่องอื่นก็สนุกมากไม่แพ้กัน บางเรื่องอ่านแล้วแอบน้ำตาซึมด้วย

ดีงาม สมควรป้ายยาให้คนอ่านกันเยอะ ๆ และคิดว่าผู้เขียนคู่ควรกับสมญา นักเขียนผู้นำวงการไซไฟไทยเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 (เสียที) 😊

[เมื่อฉันรีวิวหนังสือ · Rating 4 out of 5]

รีวิว: Divine being ไม่ใช่มนุษย์ตัวตนอื่นๆ

‘เธอไม่ได้ทำอะไรพังสักหน่อย มันก็แค่เป็นแบบนั้น มันก็แค่เป็นในแบบที่มันเป็น’

หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้น 8 เรื่อง แนว sci-fi โดยจะมีตั้งแต่
- เรื่องของประเทศที่ตอนเกิดทุกคนจะเป็นเพศหญิง และเมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนเป็นเพศชาย
- เมืองที่ประชากรส่วนมากมีส่วนสูงเพียง 20-30 ซม.
- เรื่องราวของผู้เฝ้าลูปในยุคโควิด
- เรื่องของชาย(?)ปรึกษาที่ตามหารักแรกพบที่เจอบนรถไฟ BTS
- บันทึกการจากคุยกับนักย้อนเวลา และต่างๆ อีกมากมาย

ส่วนตัวเล่มนี้เป็นเล่มที่อ่านเพลินๆ ดี มีความแฟนตาซี เรื่องอวกาศ และการเดินทางข้ามเวลามาให้อ่านแปลกๆ ส่วนตัวมีอยู่ 2 เรื่องที่เราชอบที่สุดคือเรื่องของหญิงสาวที่ทำหน้าที่เฝ้าลูปปี 2020 อธิบายง่ายๆ คือคนที่ต้องติดอยู่ในปี 2020 ยุคโควิดไปตลอดนั้นแหละ ซึ่งชีวิตของตัวเอกก็จะวนลูปไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ใช่ว่านางเอกเราดันไปตกหลุมรักผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเรื่องนี้เอาจริงคืออ่านจบแล้วแอบน้ำตาคลอเลยแบบ 🥹 (คือจบดีนะคะ แต่มันซึ้ง 555) ส่วนอีกเรื่องที่ชอบเหมือนกันคือเรื่องของผู้ชายคนหนึ่งที่โทรเข้ามาในรายการวิทยุปรึกษาความรักว่าตนแอบชอบผู้หญิงที่เจอบน BTS ซึ่งแรกๆ ก็ดูปกติ แต่ยิ่งอ่านไปก็คือยิ่งแบบ เอ๊ะๆๆๆๆ อะไรนะเะะ แบบเรื่องมันค่อยๆ พีคขึ้นเรื่อยๆ เอาเป็นว่าใครอยากรู้ว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไงก็ลองไปอ่านได้นะคะ

#รีวิวหนังสือ #แนะนำหนังสือ #เมื่อฉันรีวิวหนังสือ #หนังสือ #หนังสือน่าอ่าน #salmonbooks #divinebeing #ไม่ใช่มนุษย์ตัวตนอื่นๆ

[mayvira · Rating 5 out of 5]

“อยากให้ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษจัง”

เป็นความคิดแรกๆที่มีในหัวหลังจากเริ่มอ่านเล่มนี้ แล้วยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกชัดเจนไปอีก ว่าอยากให้คนได้อ่านหนังสือเล่มนี้เยอะๆ

8 เรื่องสั้นไซไฟ แฟนตาซี เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของมนุษย์และอมนุษย์ที่มีคอนเซ็ปท์ของ “เวลา” เป็นจุดกลาง ความเป็น magical realism/soft fantasy ทำให้ทุกเรื่องมีความอ่านง่ายแล้วก็นึกภาพตามไม่ยาก เรารู้สึกว่าเห็นภาพตามได้ในทุกๆเรื่องเลย เป็นการอ่านงานคุณลี้ครั้งแรกที่ประทับใจมากๆ ทั้ง 8 เรื่องมีเอกลักษณ์แล้วก็มีจุดเด่นเป็นของตัวเอง อ่านเรื่องไหนอยู่ก็รู้สึกว่าชอบเรื่องนั้นสุดเกือบจะหมด555555

The ordinary world quasar - ชอบที่ตีความ premise ออกมาในแง่คสพเควียร์ / trans แล้วก็ยังพูดถึง gender role / power dynamic ในคสพด้วย

⭐️ Time traveler breakpoint at 2020 - โรแมนติกกก เล่าเรื่องเห็นภาพเหมือนเป็นหนังเลย

มองเธอมาแสนนาน - เปิดมากลิ่นแซลมอนชัดมาก พอเฉลยชื่อคุณอ้ายละขำพรืด ยิ่งอ่านเรื่องนี้จบยิ่งรู้สึกไม่อยากถอดแมสในรฟฟ🙃

My 140 characters farewell - นึกว่าจะพลิกตลกแบบแซลมอน แต่เศร้าเฉย ㅠㅡㅠ

คนตัวโตผู้ถูกขังไว้ - หดหู่จัง ยิ่งอ่านช่วงนี้ยิ่งยิ้มแห้ง🥲 แต่ตีความเรื่อง awareness ทางการเมืองและขั้วความคิดของคนต่างจังหวัดได้ดีมาก

ประเภทของนักเดินทางทางเวลาและดีไวน์อื่นๆ - ชอบ format การเล่าเรื่องแบบนี้นะ คุณกาลกับอกาลเท่มาก(x100)

⭐️ เมื่อปีศาจยุติการเดินทาง - มีความ artistic สุดๆ ทั้งในตัวคุณเวตาล, backstory ไปจนถึงการเล่าเรื่อง เท่อีกแล้ว ㅜㅜ

⭐️ Rewrite : [ภพ] - เศร้า ซึม ฮือ สำหรับเราให้ความรู้สึกเหมือนอ่านฟิคพีเรียดในเด็กดีสมัยก่อน (=ดีมาก)

[Chanamon Wangthip · Rating 4 out of 5]

จำได้แม่นว่าได้ทำความรู้จักกับงานเขียนของผู้เขียนครั้งแรกในรวมเรื่องสั้นรางวัลนายอินทร์อวอร์ดปีนึง ชื่อเล่มคือชื่อเรื่องสั้นของผู้เขียนซึ่งชนะเลิศในปีนั้น (จะขอรับผิดทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว) แล้วก็ตั้งตารอผลงานถัดๆ ไปของผู้เขียนมาตั้งแต่นั้น

ปกติเวลาอ่านหนังสือจะมีอยู่สามโซนในใจ คือโซนที่ชอบมากอยากอ่านผลงานอื่นๆ อีก โซนกลางๆ อ่านได้เรื่อยๆ แต่อาจไม่ตามหาผลงานเรื่องอื่นๆ มาอ่าน แล้วก็โซนที่รู้สึกว่าไม่แมตช์กับตัวเองในฐานะนักอ่านเล่นบ้างจริงบ้าง อาจหยุดอ่านหรืออ่านจบแล้วไม่หางานอื่นๆ มาอ่านต่อ แต่กับผู้เขียนคนนี้เราจัดอยู่ในโซนพิเศษ คือมีบางอย่างที่รู้สึกว่ายังไม่สามารถสัมผัสเข้าไปในใจกันและกันได้ เพราะไอเดียบางอย่างในใจที่ไม่เหมือนกันนักหรือไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม ทำให้ยังไม่สามารถรู้สึกแนบสนิทไปกับเรื่องราวและตัวละครได้ แต่ก็ประทับใจจนอยากรออ่านเล่มต่อๆ ไป อ่านไปจนกว่าจะเจอเล่มที่แมตช์กับตัวเองหรือจูนเคมีเข้าหากันได้ 100% ส่วนนึงเพราะผู้เขียนใช้ภาษาได้ดีเยี่ยมจริงๆ ส่วนนึงเพราะยังคงทึ่งในความเป็นไปได้ใหม่ๆ ของจักรวาลที่ผู้เขียนสร้างขึ้นได้เสมอ

เรื่องสั้นไซไฟ-แฟนตาซีทั้ง 8 เรื่องใน "Devine Being ไม่ใช่มนุษย์และตัวตนอื่นๆ" ภาษาของผู้เขียนเรียบง่ายแต่เฉียบคมอย่างที่หลายคนรู้กันดี แต่สิ่งที่ทำให้ประทับใจมากๆ ในเล่มนี้และรู้สึกว่าสัมผัสใจกันได้เสียที คือจักรวาลความเป็นไปได้ของผู้เขียนที่ผลักให้โลกไซไฟ (กึ่ง) แฟนตาซีและโลกทั้งใบที่เค้าสร้างขึ้นมันมีขอบเขตกว้างขวางออกไป ชวนตั้งคำถามที่หลากหลายขึ้นเรื่อยๆ ละเอียดอ่อนมากขึ้นเรื่อยๆ เพศ ตัวตน เจตจำนง ความรัก ความศรัทธา ความสงสัยใคร่รู้ ความสิ้นหวัง ความหวัง ทั้งหมดนี้ผลุบโผล่ขึ้นมาระหว่างเรื่องอย่างแสนจะมีชีวิตชีวาและเริ่มต้นด้วย what if ที่เรียบง่ายแต่น่าทึ่งของผู้เขียน ไม่รวมถึงเทคนิคการเล่าเรื่องและภาษาของแต่ละเรื่องที่พาเราผจญภัยอย่างสนุกสนานตื่นตาตื่นใจคาดเดาไม่ได้แต่เข้ากันได้ดีแบบไม่อยากหยิบแยกเรื่องไหนไปจากเรื่องที่เหลือเลย (ดังนั้นสำหรับคนที่กำลังจะอ่าน แนะนำอย่างยิ่งให้อ่านทีละเรื่องต่อ��ันไปจนจบทีเดียว) ด้วยความอ่อนด้อยของตัวเองในฐานะนักอ่าน อาจยังตอบไม่ได้ว่าคืออะไร แต่รู้สึกว่าถ้าจะมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไปจากเล่มที่ผ่านๆ มา อะไรบางที่ว่าในเล่มนี้ทำให้เราสามารถสัมผัสถึงชีวิตชีวาของเรื่องราวได้แจ่มชัดมากขึ้นมากๆ แม้ในเรื่องที่เหมือนไม่ใช่เรื่องของมนุษย์ หรือแม้ในเรื่องที่รู้สึกว่าเรามีปลายทางในใจต่างกัน ในที่สุดเค้าก็ทำให้สัมผัสกันจนได้, เรากับโลกที่เค้าสร้างขึ้น

ที่แน่ใจตลอดมาคือผู้เขียนเปี่ยมไปด้วยความสามารถและพลังที่จะทำให้สิ่งที่เขียนและจักรวาลของตัวเองแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ พร้อมๆ กับการเปิดจักรวาลความเป็นไปได้ใหม่ๆ ให้ทึ่งได้อีกในงานถัดๆ ไป ดังนั้นตอบได้โดยไม่ลังเลเลยว่าจะรอติดตามผลงานต่อไปเหมือนเคย และแนะนำให้ทุกคนไม่พลาดที่จะอ่านเล่มนี้กัน คุณจะต้องทึ่งเหมือนกันแน่ๆ

[eve · Rating 3 out of 5]

เราย้ำมาเสมอว่าไม่ชอบเรื่องสั้น มันไม่อิ่ม แต่ก็มีเหตุผลที่ทำให้หยิบเล่มนี้ขึ้นมา หนึ่งคือยืมพี่ตุลมานานมากแล้ว สองคือหลายเสียงบอกว่าดีมากกกกกกก (ไม่เข็ดอีกละ) สามคือช่วงนี้ยม เปื่อย หมดแรงทำสิ่งสร้างสรรค์ แต่ก็อยากอ่านหนังสือ ก็เลยได้ฤกษ์หยิบมันขึ้นมา เป็นภาษาไทยและเรื่องสั้น น่าจะช่วยให้หลุดจาก slump ได้บ้าง

ผลคือก็โอเค เราอ่านจบภายในเวลาไม่กี่วัน มีทั้งโมเม้นจอยและไม่จอย พอมันเป็นเรื่องสั้น มันก็จะมีทั้งเรื่องที่สนุกและไม่สนุก เรื่องที่อยากอ่านให้จบ และเรื่องที่อยากให้มันจบ ๆ สักที (ต่างกันนะ 55555) แต่รวม ๆ เรารู้สึกว่านักเขียนเขียนเก่งมาก เล่าเรื่องเก่ง ใช้ภาษาเก่ง มีจังหวะจะโคนดีมาก มันอาจจะไม่ได้โดนเส้นทุกเรื่อง แต่ภาพรวมคือดี ใครอยากหาเรื่องสั้นสนุก ๆ อ่านเบา ๆ จบเร็ว ๆ เราว่าเล่มนี้ทำได้

Divine Being ไม่ใช่มนุษย์และตัวตนอื่น ๆ — ชื่อเรื่องเปิดมาอย่างนี้ แน่นอนอยู่แล้วว่าตัวละครไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาสักเรื่องเลย ตัวละครหลักในแต่ละเรื่องนั้นล้วนแล้วแต่เป็นมนุษย์ที่ไม่ใช่มนุษย์ มีการแฝงตัว หรือมีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งความจริง ปะปนรวมกับมนุษย์อย่างเรา ๆ ในสังคมที่เน่าเปื่อย ใช่แล้ว ในเรื่องแฝงไปด้วยการเสียดสีเย้ยหยันสังคมไทยและการเมืองที่ไม่ก้าวหน้า มีการกล่าวถึงโรคระบาด Covid-19 ที่ ณ ตอนนั้นไม่ใช่เรื่องตลกเลย แต่พอมองย้อนกลับ เราผ่านจุดนั้นมาได้แล้ว และก็ผ่านมันมานานแล้วด้วย เก่งมากเลยทุกคน

ที่เราบอกว่าคุณจิดานันท์เขียนเก่งนั้น เราหมายถึงเก่งจริง ๆ คุณจิดานันท์เล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างโมโนโทนในความคิดเรา แต่จังหวะที่ใช้ ภาษา พล็อตเรื่อง ความสร้างสรรค์และแฟนตาซีที่ใส่เข้ามานั้น เราเชื่อว่าเราไม่เคยอ่านจากที่ไหนมากก่อนเลย แล้วด้วยความเป็นเรื่องสั้น มันประกอบไปด้วยหลาย ๆ เรื่องราว มีทั้งที่ชอบและไม่ชอบ เราเลยไม่อยากตัดสินหนังสือทั้งเล่มด้วยความรู้สึกจากหลาย ๆ เรื่องมารวมกัน แต่ว่าทุกเรื่องก็มีน้ำเสียงและเส้นเรื่องที่แตกต่างกันไป เราว่าต้องแล้วแต่คนชอบเลยว่าจะชอบเรื่องราวแบบไหนมากกว่า

พล็อตเรื่องแต่ละเรื่องก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนเขียนโคตรเก่ง (ชมอีกละ) มีทั้งเรื่องความรัก เพศสภาพ ครอบครัว การเมือง ความตาย ความสัมพันธ์ มากไปกว่านั้น นอกจากตัวละครจะไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา ในหลาย ๆ เรื่องก็ยังจะมี main point ที่เหมือนกันอีก นั่นก็คือ “เวลา” ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางไปในอดีตหรืออนาคต การท่องไปในห้วงเวลาที่แตกต่างกัน ความเป็นอมตะ การวนลูปอยู่กับที่ หลาย ๆ เรื่องล้วนเล่นกับกาลเวลาทั้งสิ้น หรือบางทีมันอาจจะเป็นเพราะว่าในโลกแห่งความจริงนั้น เวลาไม่สามารถย้อนกลับไปได้ ในเรื่องแต่งเลยหยิบเอาเรื่องเวลาและเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อื่น ๆ มาผสมรวมทำให้เกิดเรื่องราวที่เราอาจจะคิดว่าวันหนึ่ง ถ้ามันเป็นแบบนี้ได้ก็ดีน่ะสิ

โดยรวมแล้วเราว่าก็สนุกดี เป็นรสชาติที่ไม่เคยสัมผัสที่ไหนมาก่อน ภาษาดี เล่าเรื่องสนุก มีลายเซ็นในการเล่าเรื่องมาก ๆ และมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้ชอบมากขนาดนั้นแต่เห็นหลาย ๆ คนชอบมาก ยกให้เป็นหนังสือแห่งปีก็มี เราก็คิดว่าถ้าจะให้คะแนน คงอยู่ใน range ที่อ่านได้สนุกดี ไม่ต้องคิดเยอะ แปปเดียวจบเรื่อง enjoy the moment ในตอนนั้น ๆ ไป

[Jeneva Izorion · Rating 5 out of 5]

ไซไฟ setting ไทย ๆ แบบดีมาก ดีจริง ๆ มันครบฟีลสุด ส่วนตัวชอบเรื่อง 2 3 6 โดยเฉพาะเรื่อง 3 ตอนอ่านนี่เสียงพี่เผือกลอยมาในหัวเลย 5555

[Alyssa · Rating 5 out of 5]

I like the pace of each story along with the settings and characters, so very well-done.

[_katchata · Rating 4 out of 5]

Divine Being ไม่ใช่มนุษย์ และตัวตนอื่นๆ (จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท)

8 เรื่องสั้นในรสชาติที่แสนหลากหลายแต่คุ้นเคย หากเป็นอาหารก็คงเป็นอาหารที่เราไม่คุ้นชินกับหน้าตาแต่รสชาติรับรองว่าต้องถูกปากอย่างแน่นอน

Divine Being ไม่ใช่มนุษย์ และตัวตนอื่นๆ เป็นร่วมเรื่องสั้นที่เล่าถึงและมีประเด็นถึง ‘สิ่งหนึ่ง’ ที่ไม่ใช่มนุษย์เสียทีเดียว พวกเขาพวกเธอแต่เป็นตัวตนอื่นๆ ไม่ได้อยู่ในโลกปกติทั่วไป พวกเขาอยู่ในโลกพิเศษ โลกแห่งการเวลา โลกอนาคต โลกเสมือนไปจนถึงภพภูมิอื่นๆ ประเด็นของเรื่องสั้นทั้ง 8 มีความหลากหลายในตัว บางตอนนำเสนอประเด็นใหญ่ระดับโลก บางตอนถอยมาอยู่ที่จุดเล็กๆ ในตรอกซอกซอยซอกซอยหนึ่งของย่านชุมชน
.
ขอยกตัวอย่างเรื่องสั้นที่เราชอบสักสามเรื่องแล้วกัน(แบบสั้นๆ)
.
The Ordinary World Quasar
เรื่องสั้นว่าด้วยโลกที่ทุกคนจะเกิดมาเป็นผู้หญิง แต่ช่วงวัยหนึ่งจะเปลี่ยนเป็นผู้ชาย // เราชอบเรื่องนี้มาก ไม่น่าเชื่อว่าพล็อตเรื่องที่ดูคับแคบเมื่อได้ยินว่าทุกคนเกิดเป็นหญิงและจะกลายเป็นผู้ชายในภายหลังจะทำให้เรารู้สึกอบอุ่นและสัมผัสได้ถึงความหลากหลายมากมายขนาดนี้ รู้สึกดีที่มันเป็นเรื่องเปิด เราชอบในความลื่นไหลทางเพศ ความเป็นเควียร์ ความเป็นทรานส์ เรารู้สึกว่าเซ็ตติ้งมันเป็นโลกที่เท่าเทียมดี มีแค่ธรรมชาติ(เช่น เมนส์มาช้าหรือมาเร็วก็ส่งผลต่อการเปลี่ยนสภาวะร่างกาย)
.
Time Traveler Breakpoint at 2020
เรื่องสั้นว่าด้วยหญิงสาวคนหนึ่งที่เป็นพนักงานองค์กรเวลาองค์กรหนึ่ง รับหน้าที่ดูแลประเทศไทยในปี 2020 ความเป็นอยู่ของเธอคือเริ่มต้นวันที่หนึ่งมกรา 2020 ถึง 31 ธันวา 2020 เมื่อเข้าวันที่หนึ่งมกรา 2021 แต่ละวันของเธอจะกลับไปเริ่มต้นใหม่ในปี 2020 เป็นลูป 1 ปีที่แสนยาวนาน // เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่ตอนแรกไม่คิดว่าจะชอบ��พราะม��นดูเป็นเรื่องรักธรรมดา แต่มันก็ไม่ธรรมดาเพราะว่าจังหวะในการเล่าหรือจังหวะในการใส่ซีนซาบซึ้งมันคมจริง
.
เมื่อปีศาจยุตติการเดินทาง
เรื่องสั้นว่าด้วยการเสียชีวิตของบุรุษนามเวตาล ก่อนถูกพูดถึงโดยชายหนุ่มอีกคนที่ตามสืบเรื่องราวความเป็นอยู่ของคุณเวตาล // เรื่องนี้ภาพในหัวตอนนั้นสวยมากเพราะเป็นแนวที่เรานิยามว่าเป็น Thai Gothic Style มันมีความงดงามของฉาก การบรรยายบ้าน เฟอร์นิเจอร์ ความลึกลับของคุณเวตาลวิธีการดำเนินเรื่องช้าคล้ายวรรณกรรมแนวใกล้เคียงกันแต่มีความใหม่ในรสชาติมากกว่า ชอบบบ
.
แถมอีกเรื่องคือ มองเธอมาแสนนาน
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่มาในจังหวะที่ถูกต้องมากเพราะเบรคความฮือๆ เอาไว้เปลี่ยนมูดมาเป็นเรื่องฮาๆ มองเธอมาแสนนาน เป็นเรื่องสั้นว่าด้วยรายการวิทยุรายการหนึ่งที่เปิดรับสายจากทางบ้านให้มาพูดคุยและปรึกษาเรื่องกลุ้มใจ(ใครนึกภาพไม่ออกให้นึกถึงรายการพุทธทอล์คพุธโทร) // ความขบขันของเรื่องนี้น่าเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง เพราะตัวละครเจ้าของเรื่องเป็นโปรแกรมที่รัฐบาลเอาไว้ใช้สอดส่องประชาชน มันเลยมีความครีปปี้ในระดับหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่ามันน่าหดหู่ใจมากๆคือการใช้กล้องเป็นสัญลักษณ์ เราไม่แน่ใจว่ากล้องวงจรปิดที่อยู่บนหน้าปกหนังสือสื่อถึงตัวละครที่เป็นโปรแกรมในเรื่องสั้นเรื่องนี้หรือเปล่า แต่วินาทีแรกที่เราเห็นกล้องและอ่านเรื่องนี้จบเรารู้สึกเศร้ามาก
.
ประการแรกคือกล้องวงจรปิดเป็นสิ่งที่สำคัญมากแต่ในทุกเหตุการณ์ทางการเมืองของประเทศไทยกล้องวงจรปิดไม่เคยใช้ได้เลย ไม่เคยมีครั้งไหนที่จำเลยมีโจทย์เป็นรัฐแล้วกล้องวงจรปิดจะใช้ได้ ประการที่สองมันทำให้เราสะท้อนและนึกถึงเรื่องราวของชัยภูมิ ป่าแส(2543-2560) นักกิจกรรมชาวลาหู่ผู้ถูกสังหารที่ด่านตรวจบ้านรินหลวงในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยเจ้าหน้าที่ทหารของกองทัพบกในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 นั่นก็เป็นเหตุการณ์ที่กล้องวงจรปิดนะที่เกิดเหตุใช้การไม่ได้ เป็นเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดมาก การอ่านเรื่องสั้นเรื่องมองเธอมาแสนนานแล้วได้ เลยส่งผลกระทบอย่างประหลาดกับเราในทางหนึ่งเรื่องสั้นมันก็ตลกมากแต่ในอีกทางสัญลักษณ์ที่ผู้เขียนเลือกใช้ มันก็ทำให้เราเศร้ามากเช่นเดียวกัน
.
อ่านงานคุณลี้ครั้งแรกก็คือสิงโตนอกคอกนั่นแหละ และก็ชื่นชอบงานเรื่องสั้นไซไฟมานับแต่นั้น เราว่าเรื่องไซไฟไทยมันมีเสน่ห์ เสน่ห์ของมันอยู่ตรงที่เรื่องเล่าในบริบทแบบไทยมันไม่ห่างไม่ไกลจากขนบธรรมเนียมของนวนิยายแนวดิสโทเปียเลยและอะไรที่ทำให้งานของคุณลี้มันมีลำดับความหลากหลายกว่าปกติท่ามกลางความวกวนของนิยายโลกอนาคต?
.
ในมุมมองของเรางานคุณลี้เป็นงานที่แตะประเด็นที่ใหญ่มากๆ เป็นการมองภาพกว้างที่กว้างที่สุด เราจะเห็นทิวทัศน์ของปัญหาที่หมักหมมซ่อนเร้นจากยอดเขาที่เรายืนอยู่ แต่เนื้อหาที่คุณลี้หยิบมาแตะมาแตกประเด็นเป็นเนื้อเรื่องมันเป็นส่วนเล็กส่วนย่อยในชีวิตประจำวัน เป็นเรื่องของคนตัวเล็กตัวน้อยที่ต้องเผชิญต่อมวลรวมของปัญหาใหญ่ ตัวละครของคุณลี้เบยเป็นตัวแทนของคนรุ่นใหม่ๆ ที่เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งในภาพกว้าง และเราชอบมันมากๆ

[百牡丹 · Rating 5 out of 5]

“ขอบคุณโชคชะตาหรืออะไรก็ตามทีดลใจให้เราหยิบหนังสือเล่มนี้มาจากกองหนังสืออีกหลายร้อยเล่มในกอง”

ตอนแรกเราหยิบมาอ่านเพราะคิดว่าจะต้องเป็นแฟนตาซี-ไซไฟ แต่พอมาอ่านคำนำก็เริ่มเอะใจนิดหน่อยว่าไม่ใช่สิ่งที่เราตามหาแน่เลย แต่เราก็ยังให้โอกาสกับหนังสือเล่มนี้

ต้องเกริ่นก่อนว่าเราไม่ชอบเรื่องสั้น เพราะเราเคยอ่านเรื่องสั้นมาหลายๆ เล่มแล้วรู้สึกไม่ชอบตรงที่มันไม่ค่อยมีความต่อเนื่องของเรื่องราว แต่เรื่องสั้นของคุณจิดานันท์ทำให้เราลดความอคตินั้นลงได้นิดหน่อย คงเป็นเพราะฝีมือและจังหวะการเขียนเรื่องราวด้วย ที่ทำให้เราชอบเรื่องสั้นเหล่านี้

1. the ordinary world quasar
- ต้องขอสารภาพเลยว่าเป็นตอนที่เราชอบน้อยที่สุด แม้ว่ามันจะมีเซ็ตติ้งที่น่าสนใจ แต่เนื่องจากมันพูดถึงความสัมพันธ์รักเป็นส่วนมาก เราจึงไม่ได้สนใจมากสักเท่าไหร่

2. time traveler breakpoint at 2020
- เป็นตอนที่เราอ่านอย่างเพลินๆ เราชอบในความท่องกาลเวลา มีองค์กรเกี่ยวกับการเวลา มันทำให้ทุกอย่างดูน่าสนใจ และยังมีความจิกกัดประเทศไทยอยู่ด้วย การที่ได้อ่านแฟนตาซี-ไซไฟที่มีเซ็ตติ้งที่ไทย ทำให้เราสามารถเข้าใจกับมันได้ไม่ยาก และทำให้เราซาบซึ้งไปกับประสบการณ์และเหตุการณ์ในเรื่องด้วย อีกอย่างที่ชอบคือการที่ผู้เฝ้าหลายๆ คนคอยช่วยให้โรเฌนได้ไปใช้ชีวิตกับคนที่รัก มันเป็นสิ่งที่น่ารักมากๆ

3. มองเธอมาแสนนาน
- จริงๆ แล้วเราไม่ชอบอ่านบทสนทนาสักเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ก็ได้เอาความแปลกใหม่ และสิ่งที่ทำให้เราสงสัยมาทำให้เราตั้งใจอ่านจนหาคำตอบจนจบได้

4. my 140 characters farewell
- เป็นตอนที่เราอ่านตอนแรกก็รู้สึกว่ามันดูเรียบๆ ไม่มีอะไร แต่เมื่อได้อ่านไปเรื่อยๆ เราก็แอบน้ำตาไหล เมื่อต้องจินตนาการถึงตอนที่ตัวเองตายไป และเห็นครอบครัวร้องไห้ มันก็ดูช่างเจ็บปวดเหลือเกิน

5. คนตัวโตผู้ถูกขังไว้
- ตอนแรกที่เราอ่านเราไม่ได้คาดหวังอะไรจากตอนนี้เลย เพราะเรายังมึนๆ จากตอนที่ผ่านมาอยู่ แต่พอเราอ่านจนเกือบถึงตอนจบเราก็อุทานดังมาก มันเข้ากับบริบทสังคมไทยมากๆ แม้ว่าหนังสือจะไม่ได้แต่งในตอนนี้ปัจจุบันที่เรากำลังอ่านอยู่ แต่มันก็ไม่เคยพัฒนาไปไหนเลย อำนาจอธิปไตยของประชาชนยังคงถูกกักขังต่อไป

6. ประเภทของนักเดินทาง ทางเวลาและดีไวน์อื่นๆ
- เราชอบที่เล่าเรื่องผ่านการบรรยายถึงประเภทต่างๆ ของคล็อกเกอร์ อกาลและกาล จนเราอยากเห็นเซ็ตติ้งนี้ในนิยายเต็มเรื่องสักเรื่องหนึ่ง เราชอบที่มันแอบแทรกข้อคิดชีวิตเกี่ยวกับเวลาที่มันจะกัดกินทุกอย่างลง

7. เมื่อปีศาจยุติการเดินทาง
- เป็นตอนที่เราคิดว่าจะไม่มีอะไร แล้วพออ่านจบไปเราก็รู้สึกว่ามันไม่ได้มีอะไรหนักๆ จริงๆ แต่มันมีอารมณ์บางอย่าง ตะกอนบางอย่างที่ตกค้างไว้ในใจของเราตอนที่อ่านจบ ตอนแรกที่เราเห็นชื่อคุณเวตาลเราก็คิดว่าต้องเป็นปีศาจเวตาลแน่ และเมื่อตอนเฉลยก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ แต่เราก็ยังตกใจไม่ได้ เหมือนกับตัวละครที่รู้อยู่แล้วว่าคุณเวตาลไม่ใช่มนุษย์แต่ก็ยังคงประหลาดใจอยู่ดี

8. rewrite : [ภพ]
- เป็นอีกตอนหนึ่งที่ทำเราเสียน้ำตาได้ เราไม่ชอบการจากลาทุกรูปแบบ และการจากลาของทั้งสองคนนี้ก็น่าเศร้าพอๆ กับอนาคตของประเทศชาติ ที่เราร้องไห้อาจไม่ใช่เพราะเราเศร้าแค่กับสองคนนี้ แต่เราเศร้ากับการที่ประเทศชาติยังมาได้แค่นี้ ประชาธิปไตยที่ไม่เต็มใบตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันและอาจจะยาวต่อไปอีกในอนาคต

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้นสุดล้ำพล็อตสุดแหวกในธีมไซไฟ ชูโรงความสัมพันธ์ของทั้งมนุษย์กับทั้งที่ #ไม่ใช่มนุษย์และตัวตนอื่นๆ จากหลายช่วงเวลาหลากมัลติเวิร์ส พล็อตโลกใบใหม่-โลกดิสโทเปีย การย้อนไปมาในเส้นเวลา ไปจนถึงการติดอยู่ในลูปของปีปีเดียว แปลกใหม่ไอเดียดีเข้าถึงได้ไม่ยากเย็น บนความโรแมนติก บ้างซึ้ง บ้างจึ้งจิต
.
รวมเรื่องสั้น 8 เรื่องในธีมไซไฟ บนความแปลกของเหตุการณ์และตัวละคร เซตติ้งเรื่องคือเล่นเกี่ยวกับเรื่องเวลา+กายภาพที่ไม่เป็นไปตามครรลองปกติ นำเอาเรื่องราวความสัมพันธ์+ความรู้สึกของผู้คนมาเล่าผ่านเทคโนโลยีล้ำ ๆ เต็มไปด้วยการวางดีเทลอย่างเหนือชั้น ทั้งนี้ทั้งนั้นยังอยู่ในขอบเขตผู้อ่านสามารถเข้าใจได้


เรื่องส่วนใหญ่ส่วนใหญ่เกี่ยวกับเส้นเวลา วนเวียนไปอดีต วนลูปในปัจจุบันหรือวาร์ปไปอนาคต บางเรื่องจึงต้องอ่านละเอียด เพื่อค่อย ๆ ทำความเข้าใจกับเซตติ้งโลก แต่ก็ไม่ยากเย็นนักเพราะเป็นบริบทไทยเสียส่วนใหญ่ เรามองว่าตอนช่วงครึ่งแรกจะอ่านง่ายกว่าครึ่งหลัง เพราะจะเพิ่มลำดับความไซไฟมากขึ้นเรื่อย ๆ

ตอน The ordinary world quasar : เรื่องราวของโลกที่แรกเกิดทุกคนเป็นเพศหญิง แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่งจะกลายเป็นชาย เรื่องบทบาทอำนาจทางเพศเล่าเร้าไปความไซไฟ-โลกดิสโทเปีย องค์รวมงดงาม ล้ำลึก ถ่ายทอดความสัมพันธ์Queerได้หมดจดดี ชอบจังหวะการดำเนินเรื่องตอนนี้

ตอน Time traveler breakpoint at 2020 : นักข้ามเวลาผู้วนลูปในปีสุดห่วย แต่เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ตกหลุมรักใครในปีนั้นเข้า ฉายภาพเหมือนดูหนังโรแมนติก เราชอบเพราะให้โทนอารมณ์ร่วมลุ้นสุด (เพราะโทนเรื่องมาแบบนี้ด้วย) เล่าเรื่องเห็นภาพเหมือนเป็นหนังที่ดี

ตอน มองเธอมาตั้งนาน : จังหวะเล่าคมคายในรายการวิทยุ จบกวน ตลกร้ายสุด55 /ตอน คนตัวโตผู้ถูกขังไว้ : ส่วนสูงของตัวคนเล่นกับประเด็นอำนาจ เป็นงานเปรียบเปรยทางการเมืองที่เศร้ามาก /ตอน my 140 characters farewell : เด็กชายที่จากโลกนี้ไปกะทันหัน เล่าเรียบง่ายแต่ลึกสุดใจ

ตอน ประเภทของนักเดินทางทางเวลาและดีไวน์อื่นๆ : เรื่องสั้นตอนนี้จะเป็นตอนที่ประจักษ์ว่านักเขียนท่านนี้ดีไซน์ตัวละครได้เท่มากจริง555 / เมื่อปีศาจยุติการเดินทาง : คุณเวตาลและเรื่องราวภูมิหลังของเขา อ่านเพลินตัวละครแสนจะเท่เลย / Rewrite (ภพ) : ธีมพีเรียด-ไซไฟที่ผูกเรื่องได้ดีมาก ต้องลองอ่านดูสักครั้ง

ภาพรวมคือ การนำเอาความเป็นมนุษย์และเทคโนโลยีมาผสมผสานกลายเป็นความแฟนตาซี-ไซไฟ ที่ทั้งล้ำและร่วมสมัย ซึ่งมีความกลมกลืนกับเนื้อเรื่องที่มักหยิบยกความสัมพันธ์ทั้งในแบบความรัก เพื่อนและครอบครัว สะท้อนบริบทสังคมไทย เสียดสีสังคม รวมไปถึงประเด็นการเมือง อีกทั้งยังภาษาดี อ่านเคลียร์เห็นภาพ


วรรคที่ชอบ

- ถึงผมจะตายจากไปชายคนนั้นยังคงต่อสู้เพื่ออะไรบางอย่างที่เขาเชื่อ เขายังคงต่อสู้ได้เพราะเขายังมีชีวิต

- บางทีความรักก็ไม่ใช่เรื่องที่ว่าเราชอบอะไรในตัวคนคนนั้นที่สุดหรอกนะ ความรักน่ะคือเวลาที่คนคนนั้นน่าเกลียดถึงที่สุดแล้ว แต่เธอก็ยังอยากมีเขาไว้ นั่นแหละความรัก

[MT · Rating 4 out of 5]

- สนุกดี หลายๆตอนนิสามารถส่งเข้าประกวดพวกเวทีHugoไม่ก็Nebulaได้เลย ดูqualityดี

- คิดว่าชอบเรื่องสั้นตอนที่ที่ไม่เล่นเรื่องการเมืองมากกว่าเรื่องที่เล่นการเมืองนะ คิดว่าคุณลี้เล่นกับtropeความเป็นไซไฟ แฟนตาซีผ่านการสร้างพล็อตและการเล่นกับฟอร์มการเขียนได้เข้าทางเรามากกว่าจะเป็นเรื่องการสะท้อนสังคม ก็เลยอาจจะชอบสองเรื่องแรกกับเรื่องประเภทนักเดินทางมากกว่าเรื่องที่เหลือที่เราไม่อินเท่าไร อ่านเป็นจดหมายเหตุยุคสมัยไป

- คิดว่าชอบเรื่องแรกที่สุด เหมือนเอาOrlandoของแม่วูล์ฟมาตีความใหม่ ในขนบงานแฟนตาซีโลกสมมติ เราชอบที่ถึงพล็อตจะฟังดูหวือหวา(ผญเปลื่ยนเพศเป็นผชเมื่อถึงวัยสามสิบ) แต่คุณลี้กลับหาจุดบาลานซ์ความหวือหวากับเรื่องราวของตลคสองคู่รักในเรื่องได้ดีมากๆ อ่านแล้วสัมผัสถึงไดนามิกของคู่รักที่อยู่ทางแพร่งของความสัมพันธ์และอัตลักษณ์ เรียกได้ว่าอาจเป็นงานที่ชอบที่สุดของเธอคนนี้ก็เป็นได้ ส่วนตัวดีใจที่คุณลี้ไม่่เลือกเล่นหรือขยี้เรื่องsexual orientationของตลคขนาดนั้น คือถ้าเสี่ยงเล่นแล้วดันไม่เวิร์คมันไม่คุ้มนะ ฉะนั้นเลือกไม่เล่นเลยอาจดีที่สุด บวกกับโลกในเรื่องก็สร้างมารัดกุดอยู่แล้วด้วย

- เรื่องที่สองนิอาจจะดีที่สุดในเล่มก็เป็นได้ ตอนอ่านให้อารมณ์เหมือนThis is How You Lose The Time Warมากๆ ที่ว่าด้วยเรื่องความรัก(ขมๆ)ของนักท่องเวลา ส่วนตัวคิดว่าชอบงานคุณลี้มากกว่างานชิ้นนั้นมากๆ เราว่ามันดูเป็นงานที่พยายามไปหมดเลยทั้งการเขียนให้มันภาษาสวยราวกวี การเล่นpov รวมถึงพล็อตที่มันอีปิกสุดๆ แต่สิ่งที่ได้คือไม่เวิร์คอะ (แต่คนชอบเยอะมากนะ ฉันสวนกระแสสุด) พอมาอ่านเจองานชิ้นนี้ที่มันเขียนน้อยแต่มากในเชิงการเล่าเรื่องและความสัมพันธ์ตลค คือมันพอดีมากแถมซึ้งดี ไม่แปลกถ้าคนจะชอบนะ

- ตอนประเภทของนักเดินทางก็น่าชื่นชมมากๆ สนุกดี ชอบความmetafictionที่ปนๆกับกลิ่นอายบาร์ๆและความพึงปรารถณาที่ล่องลอยตลอดเวลาอยู่ในเรื่องนี้ ระหว่างที่จิดานันท์กำลังหาข้อมูลของคล็อกเกอร์แต่ละประเภท

- ตอนแรกคิดว่างานจะมาแบบblack mirrorหรืออะไรแบบปราบดา หยุ่น สรุปคือไม่ใช่เลย ไม่เหมือนหรือให้กลิ่นอะไรเลย ซึ่งดีแล้วละสำหรับนักเขียนไทยที่งานไซไฟจะไปไกลกว่าเรื่องdark futuristicหรืองานpolitical satire (แต่ถ้าให้อารมเหมือนblack mirrorเราว่ารวมเรื่องสั้นไทยอย่าง #หลงยุคผิดสมัย กับเงาแปลกหน้าจะตอบโจทย์กว่า)

[paengreads · Rating 4 out of 5]

4.5⭐️ โอ้ยสนุกม๊ากกกกกกกกกก เป็นรวมเรื่องสั้นไซไฟแฟนตาซีทั้งหมด 8 เรื่อง เนื้อเรื่องจะมีหลายตีม อย่างเช่น ความรัก การเมือง โลกอนาคต ปีศาจ แล้วก็อีกเยอะแยะเลย ทุกเรื่องจะทำให้เราหลุดไปในอีกโลกนึงได้เลย อ่านละอะดรีนาลีนหลั่งสุดๆ 55555555555555555 มีหลายมู้ด บางเรื่องฟีลกู้ด บางเรื่องขนลุก บางเรื่องซึ้ง คุณจิดานันท์คือเขียนเก่งสุดๆ ภาษาสวยมาก อ่านเพลิน เรื่องที่เราชอบแบบเรียงลำดับคือ (1.) คนตัวโตผู้ถูกขังไว้ (2.) Rewrite: [ภพ] (3.) time traveler breakpoint at 2020 แต่เรื่องอื่นๆก็สนุกเหมือนกัน ที่ชอบคือโลเคชั่นอยู่ในไทยหรือมีกลิ่นอายความไทยที่ไม่เคยอ่านในหนังสือไซไฟ-แฟนตาซี แล้วก็ยังมี format การเขียนหลายแบบ มีเสน่ห์ดีอ่า ที่หัก 0.5 ก็แค่ว่ามีสองเรื่องมั้งที่เราไม่ค่อยอิน แค่นั้นเลยละมันก็ยากมากๆที่จะชอบทุกเรื่องในหนังสือรวมเรื่องสั้นซึ่งอันนี้ถือว่าคะแนนสูงสุดๆ

[On holiday · Rating 4 out of 5]

ดีงามสมคำร่ำลือ ชอบคอนเซ็���ต์ การเอาสิ่ง -ไม่ใช่มนุษย์ - มาสำรวจ - ความเป็นมนุษย์ -ได้คมคาย หลายแง่มุม ทั้งเพศ ความรัก ครอบครัว ตัวตน การเมือง

สองเรื่องที่เราชอบที่สุด ชอบทั้งอารมณ์และวิธีการเขียน เพราะคิดว่าถ้าเล่าตามไทม์ไลน์ตรงๆ อาจดูธรรมดา แต่การตัดต่อวางจังหวะก่อนหลัง ทำให้เรื่องอิมแพคขึ้นมาก

>> Time traveller breakpoint at 2020
ผู้เฝ้าลูปเวลา ชีวิตวนเวียนเริ่มใหม่ในปีนั้นตลอดกาล โรแมนติกแบบหนังยุค 90 พวก serendipity ครึ่งแรกเราลุ้นตามมาก เพราะเดาไม่ออกว่าจะไปทางไหน ชอบการเปรียบเทียบด้วยฉากนกที่หลุดจากกรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เราเหมือนวนเวียนมาแสนนานพร้อมกับตัวเอก

>> My 140 characters fairwell
ดชธรรมดา ชีวิตธรรมดา ครอบครัวธรรมดา แต่นักเขียนไม่ธรรมดา ช่วงใกล้จบถึงกับต้องเงยหน้า กลัวน้ำตาร่วงเยอะ 😭

[kaylie · Rating 5 out of 5]

Super duper enjoyable read!
My favorite stories would be:

1.Time Traveler Breakpoint at 2020
- This epic love story moved me to tears.

2.คนตัวโต ผู้ถูกขังไว้
- I was initially confused, but the writer gradually unveils and provides hints, all without directly mentioning what she is talking about. That's quite impressive.
- The reveal at the end hooked me.

3.My 140 Characters Farewell
- I’m always sensitive to family-related stories. That’s why.

[Mamaew Ueakarn · Rating 5 out of 5]

อ่านจบภายในสองวัน เราเสียน้ำตาให้น้องไก่โต้ง สะเทือนใจกับเรื่องคุณภพและคุณฉาย ให้เป๋นสองเรื่อวที่ชอบที่สุดในเล่มเลย
ตอนแรกคิดว่าพล็อตการย้อนเวลา การเปรียบเทียบตรง ๆ ด้วยขนาดตัว หรือ AI กับความรัก คงเป็นเรื่องธรรมดา แต่อ่านเอาสนุกละกัน เห็นคนเขาว่าพี่ลี้เขียนดี
แต่อ่านจบแล้วต้องมาเขียนชมเลยอะ รสชาติในเล่มคือพอดีมาก มีทั้งเรื่องให้ยิ้ม ให้ขำ และเสียน้ำตา ทึ่งในไอเดียที่มากมายเหลือเกินของพี่ลี้ อ่านเถอะ ไม่ผิดหวัง

[Tanan · Rating 4 out of 5]

พล็อตดี ไซไฟที่ไม่ได้หลุดโลกจนจินตนาการตามไม่ถึง
บวกกับฝีมือการเล่าเรื่องอันเอกอุของผู้เขียน ทำให้รู้สึกว่าเล่มนี้ดีจัง ชอบจัง
ไม่หนักเกินไป ไม่เบาเกินไป เรื่องสั้นแต่ละเรื่องมีความเฉพาะตัวอยู่
มีเสียดสีการเมืองเป็นระยะ
.
เสียดายก็แค่ปก ปกไม่ใช่แค่ไม่น่าอ่าน แต่คืออ่านชื่อเรื่องไม่ออกด้วยซ้ำ
ไม่มีจุดโฟกัสสายตา ต้องตั้งใจมองถึงได้เห็นว่าหนังสือชื่อว่าอะไร

[achnn · Rating 5 out of 5]

เขียนดีมากก ชอบมากๆโดยเฉพาะตอน 3/4

[Yoong · Rating 5 out of 5]

ชอบทุกตอนในเล่มนี้ ให้ห้าดาวได้เลยแบบไม่ลังเล
แต่ละเรื่องไม่ได้มีเรื่องราวเชื่อมต่อกัน แต่เมื่ออ่านไป คุณจะพบจุดที่คล้ายกันในแต่ละบท

[Wirun · Rating 5 out of 5]

ชอบทุกเรื่องเลยอะ มีมุมที่ทัชทุกเรื่องเลย ประทับใจ

[ปลาเน่า]

ชอบมาก

[ueiiyui · Rating 5 out of 5]

ชอบหลายเรื่องมากเลย
แต่ที่ชอบมากจะเป็นหญิงสาวที่ต้องเฝ้าปี2020 / ทุกคนเกิดมาเป็นเพศหญิงพอโตขึ้นกลายเป็นเพศชาย
เพิ่งเคยอ่านงานของนักเขียนครั้งแรกด้วย เป็นไซไฟที่ดีเลยล่ะ

[Aommy · Rating 4 out of 5]

สนุกมากๆ เรื่องสุดท้ายเเอบไม่ค่อยอินนิดนึง อารมณ์ตอนอ่านจบเลยไม่ว้าวเท่าไหร่ เเต่เรื่องอื่นๆสนุกมากๆ

[Hoshisama · Rating 3 out of 5]

https://www.ดวงใจวิจารณ์.com/17445285... อ่านได้ที่