What do you think?
Rate this book
Landgoed Rosaville #3
De ijskelder
Heerlijk feelgood lezen, met een historisch tintje. De ijskelder van Karin Quint is het derde deel in de feelgoodserie Landgoed Rosaville, een landgoed vol romantiek, geheimen en grandeur.
Het is 1946. Alix Rokebrand is wanhopig op zoek naar een koper voor Rosaville, het landgoed waar ze nooit had willen wonen. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer is vertrokken naar Canada. Alix staat er alleen voor. Totdat op een dag Christiaan, een voormalige jeugdvriend, voor haar neus staat. Hij vertelt dat er geruchten gaan over een oorlogsschat die verborgen zou zijn in de ijskelder op het landgoed.
Wanneer ze de ijskelder openbreken doen ze een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden die volgt werpt hen terug in de oorlogsjaren, die ze allebei anders hebben beleefd, maar waaraan ze beiden littekens hebben overgehouden.
Wat ze onderweg meemaken zal niet alleen bepalend zijn voor hun eigen toekomst, maar ook die van hun vriendschap.
Het is 1946. Alix Rokebrand is wanhopig op zoek naar een koper voor Rosaville, het landgoed waar ze nooit had willen wonen. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer is vertrokken naar Canada. Alix staat er alleen voor. Totdat op een dag Christiaan, een voormalige jeugdvriend, voor haar neus staat. Hij vertelt dat er geruchten gaan over een oorlogsschat die verborgen zou zijn in de ijskelder op het landgoed.
Wanneer ze de ijskelder openbreken doen ze een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden die volgt werpt hen terug in de oorlogsjaren, die ze allebei anders hebben beleefd, maar waaraan ze beiden littekens hebben overgehouden.
Wat ze onderweg meemaken zal niet alleen bepalend zijn voor hun eigen toekomst, maar ook die van hun vriendschap.
395 pages, Kindle Edition
First published September 6, 2023
1 person is currently reading
97 people want to read
About the author
Karin Quint
9 books26 followersKarin Quint is freelance journalist, fotograaf en reisgidsauteur.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 35 reviews
September 24, 2023
Karin Quint is een van mijn favoriete auteurs en niet zonder reden. Ze schrijft feelgoodboeken maar dan met een grote historische strik er om heen. De boeken zorgen ervoor dat je veel leert over de periode waarin het zich afspeelt en wat het meest bijzonder is, is het feit dat het landgoed Rosaville in de serie centraal staat. Ik hoop van harte dat er nog een vierde deel komt!
September 21, 2023
Nou, zal het maar gelijk zeggen: dit deel is mijn favoriete deel uit de Rosaville Serie! De hele sfeer, de geschiedenis op een leuke subtiele manier verwerkt, de personages die écht diepte en lading krijgen.. ik heb ervan genoten en ben blij dat ik door LS Amsterdam weer werd gevraagd voor de blogtour. Dit is dus het derde boek in de serie, maar je kunt de boeken supergoed los van elkaar lezen (alhoewel ik ze allemaal aanraad, sommige personages worden ook weer genoemd in de andere boeken, leuk dus!).
Dit keer speelt het verhaal zich af in 1946, een jaar na de tweede wereldoorlog. Ik heb tijdens mijn studie mijn scriptie geschreven over kinderboeken over WOII - tijdens, vlak na en ruim na de oorlog. Al best wat onderzoek gehad naar die tijd en weet nog goed hoe die boeken voelden qua sfeer. Karin Quint heeft dit gevoel, niet tijdens maar vlak na de oorlog, zo goed overgebracht. Je voelt heel erg hoe diep dat wantrouwen, de trauma, de verdeeldheid nog bij iedereen zit en dat heeft ze zo goed geprojecteerd op alle personages. Echt heel knap gedaan. Je merkt dat er echt goed over is nagedacht.
Alix is een dan de hoofdpersonages en vanuit haar lezen we dit verhaal. Alix heeft overduidelijk een groot trauma overgehouden aan de oorlog en gaandeweg kom je er beetje bij beetje achter wat ze heeft meegemaakt. Daarnaast is ze ontzettend onzeker geworden dankzij de daden van haar vader. Ze voelt zich helemaal alleen, totdat meerdere bekende en onbekende bezoekers haar leven op de kop zetten.
Het verhaal voelde heel origineel. Je leest ten eerste niet vaak over de tijd vlak na de oorlog, hoe snijdend die nog was en hoe al die gevolgen nog zo voelbaar zijn. Alix en haar mede-hoofdpersoon Christiaan zijn zo realistisch neergezet, en af en toe had ik wel een beetje het gevoel van 'kop op Alex, accepteer nou eens hulp en maak er nou eens iets van', maar aan de andere kant wordt je er ook steeds op gewezen hoe diep dit trauma zit en dat haar reactie ook zo realistisch is. Langzaamaan komt haar band met Christiaan weer op gang en dat zorgt voor mooie gesprekken.
De dynamiek tussen de andere personages is ook heel fijn. Ik zal nog niet verklappen wie ze zijn en hoe ze in het leven van Alix komen, maar het was een leuke wisselwerking en laten Alix ook langzaam weer tot leven komen. Al met al heeft Karin gewoon weer een topboek neergezet. Ze schrijft fijn als altijd, weet een super verhaal neer te zetten en het is zo leuk hoe Landgoed Rosaville telkens weer de rode draad is en je weer een nieuw geheimpje van het landgoed weet te ontdekken.
Ga dit boek (en de eerste twee ook als je dat nog niet hebt gedaan) snel lezen! Het klinkt misschien wat zwaarder doordat ik het over trauma en WOII heb gehad, maar er zitten ook echt weer leuke, ontroerende, romantische & humoristische stukjes in om het helemaal af te maken!
Dit keer speelt het verhaal zich af in 1946, een jaar na de tweede wereldoorlog. Ik heb tijdens mijn studie mijn scriptie geschreven over kinderboeken over WOII - tijdens, vlak na en ruim na de oorlog. Al best wat onderzoek gehad naar die tijd en weet nog goed hoe die boeken voelden qua sfeer. Karin Quint heeft dit gevoel, niet tijdens maar vlak na de oorlog, zo goed overgebracht. Je voelt heel erg hoe diep dat wantrouwen, de trauma, de verdeeldheid nog bij iedereen zit en dat heeft ze zo goed geprojecteerd op alle personages. Echt heel knap gedaan. Je merkt dat er echt goed over is nagedacht.
Alix is een dan de hoofdpersonages en vanuit haar lezen we dit verhaal. Alix heeft overduidelijk een groot trauma overgehouden aan de oorlog en gaandeweg kom je er beetje bij beetje achter wat ze heeft meegemaakt. Daarnaast is ze ontzettend onzeker geworden dankzij de daden van haar vader. Ze voelt zich helemaal alleen, totdat meerdere bekende en onbekende bezoekers haar leven op de kop zetten.
Het verhaal voelde heel origineel. Je leest ten eerste niet vaak over de tijd vlak na de oorlog, hoe snijdend die nog was en hoe al die gevolgen nog zo voelbaar zijn. Alix en haar mede-hoofdpersoon Christiaan zijn zo realistisch neergezet, en af en toe had ik wel een beetje het gevoel van 'kop op Alex, accepteer nou eens hulp en maak er nou eens iets van', maar aan de andere kant wordt je er ook steeds op gewezen hoe diep dit trauma zit en dat haar reactie ook zo realistisch is. Langzaamaan komt haar band met Christiaan weer op gang en dat zorgt voor mooie gesprekken.
De dynamiek tussen de andere personages is ook heel fijn. Ik zal nog niet verklappen wie ze zijn en hoe ze in het leven van Alix komen, maar het was een leuke wisselwerking en laten Alix ook langzaam weer tot leven komen. Al met al heeft Karin gewoon weer een topboek neergezet. Ze schrijft fijn als altijd, weet een super verhaal neer te zetten en het is zo leuk hoe Landgoed Rosaville telkens weer de rode draad is en je weer een nieuw geheimpje van het landgoed weet te ontdekken.
Ga dit boek (en de eerste twee ook als je dat nog niet hebt gedaan) snel lezen! Het klinkt misschien wat zwaarder doordat ik het over trauma en WOII heb gehad, maar er zitten ook echt weer leuke, ontroerende, romantische & humoristische stukjes in om het helemaal af te maken!
November 18, 2023
Het beste deel tot nu toe, blijkbaar komt er nog een vierde deel van deze serie. Het leest heel vlot en ook een heel mooi verhaal! Een aanrader!
November 17, 2023
Wat is dit toch een leuke serie! Het derde verhaal rondom een landgoed vermoedelijk ergens aan de Vecht. Telkens in een andere periode en daarmee historische context. Deze keer neemt de auteur de lezer mee naar 1946. De oorlog is net afgelopen en Alix Rokeband woont alleen in Rosaville nadat haar collaborerende NSB-vader gevangen is gezet. Het boek geeft daarmee meteen een inkijkje in de dilemma's en heftigheid van die tijd. En toch is het een feelgood boek!
January 23, 2024
Ik wilde altijd al een boek lezen over de periode na de Tweede Wereldoorlog. Het echte, rauwe verhaal van een land dat weer moest worden opgebouwd. Verhalen van mensen die niets hadden gedaan, de andere kant op hadden gekeken, foute keuzes hadden gemaakt of mensen waren kwijtgeraakt.
Dit boek was dat alles! Ik kon ‘m niet wegleggen.
Zo boeiend, aangrijpend maar ook gewoon heel mooi!
Dit boek was dat alles! Ik kon ‘m niet wegleggen.
Zo boeiend, aangrijpend maar ook gewoon heel mooi!
December 16, 2025
Het is een gevoelig onderwerp en de schrijfster is hier op een respectvolle manier mee omgegaan. Desondanks wist het boek mij niet te raken en had ik moeite om erdoorheen te komen. Ik vond de hoofdpersoon erg zwaarmoedig en had moeite om begrip voor haar op te brengen. Daarnaast had ik het gevoel dat er veel gebeurde, maar dat het erg lang duurde voordat het verhaal echt ergens naartoe ging. Voor een roman miste ik bovendien romantiek.
December 14, 2023
Wederom genoten , was weer heel anders dan de eerste twee delen
Misschien was dit wel het beste deel
Misschien was dit wel het beste deel
February 4, 2024
Mooi boek en fijn karakters uit boek 2 terug te lezen! Mooie serie, al mist boek 1 wat mij betreft de sfeer van de andere delen. Gelukkig heb ik toch verder gelezen.
January 5, 2024
Beste boek over Rosaville uit de serie. Prachtig verhaal over het leven na de 2e wereldoorlog en de littekens die de oorlog achtergelaten heeft.
October 5, 2023
In dit derde deel van de Landgoed Rosaville reeks is Alix Rokebrand wanhopig opzoek naar een koper voor het landgoed. Ze heeft hier nooit willen wonen. Maar na het overlijden van haar moeder en het gevangenschap van haar vader is het haar eigendom geworden. Haar broer Willem verblijft in Canada, dus zij zit met het landgoed en zijn geschiedenis opgescheept.
Op een dag staat Christiaan aan de deur, ze kennen elkaar nog van vroeger. Hij heeft geruchten gehoord over het landgoed en wil er voor Axil zijn. Maar hier zit ze niet echt op te wachten. Axil is blij met haar eenzaamheid.
Maar Christiaan laat het er niet bij zitten en samen met een schoorvoetende Axil opent hij uiteindelijk de ijskelder. Er gaan namelijk geruchten rond dat er iets waardevols in deze kelder verborgen ligt.
Axil is altijd iemand geweest die voor zichzelf wil zorgen en alles zelf wil doen. Onderstaande zin vind ik mooi weergegeven
Hulp vragen is nooit mijn sterkste kant geweest. Moeder zei altijd dat ik was blijven steken in de ‘zelf doen’-fase en het mezelf daardoor soms onnodig moeilijk maakte.
Een roman waarin Quint ons meeneemt naar de tijd net na de Tweede Wereldoorlog. Niets is nog zoals het zou moeten zijn. Er zijn nog veel dingen onopgelost en nog niet alles kan en mag. Maar Christiaan en Axil zijn vindingrijk genoeg om toch op onderzoek uit te gaan. Ze duiken hiermee in het verleden en dat is voor beide gevoelig. Dit weet de schrijfster goed neer te zetten op het papier. Daarbij maakt haar vlotte schrijfstijl het erg prettig om te lezen. Want we weten allemaal dat wat er in die tijd gebeurd is eigenlijk te gruwelijk is.
Axil wordt niet alleen door Christiaan op een bepaald pad gezet. De gemeente vindt dat Rosaville zolang het nog niet verkocht is groot genoeg is om huurders in te stoppen. Axil staat daar niet om te springen, maar de extra centen die ze hiervoor krijgt maken haar leven ook iets draaglijker. Daarbij weten de Van Manens de muren om Axil heen geleidelijk af te breken. En dit proces mee te mogen maken voelt heel liefdevol. Er zijn nog altijd mensen die door een bepaald beeld heen kunnen kijken en ook het goede in de mens zien.
De zoektocht van Christiaan en Axil zorgt ervoor dat ze veel reizen samen. Soms voel je de elektriciteit tussen ze knetteren. Maar het verleden maakt dat ze op hun manier toch afstand houden. Er is nog zoveel dat geheim is gebleven.
De schrijfster heeft ook de nodige dosis humor. Ik ben een beelddenker en onderstaande zin vond ik hilarisch.
‘Die wenkbrauwen! Ik dacht dat die rupsen boven haar ogen zo weg zouden wandelen. Of een duik in haar theekopje zouden nemen.’
Een roman vol met gebeurtenissen die nooit hadden mogen gebeuren. Vol nieuwe vriendschappen, een zoektocht vol met hoogte- en dieptepunten en met zelfontwikkeling. Wat beide hoofdpersonages maken een tocht door in dit boek waardoor ze een groei maken en zichzelf durven te openen.
De schrijfstijl van Quint ervaar ik in dit derde boek ook weer als prettig, ze gaat geen thema uit de weg.
Op een dag staat Christiaan aan de deur, ze kennen elkaar nog van vroeger. Hij heeft geruchten gehoord over het landgoed en wil er voor Axil zijn. Maar hier zit ze niet echt op te wachten. Axil is blij met haar eenzaamheid.
Maar Christiaan laat het er niet bij zitten en samen met een schoorvoetende Axil opent hij uiteindelijk de ijskelder. Er gaan namelijk geruchten rond dat er iets waardevols in deze kelder verborgen ligt.
Axil is altijd iemand geweest die voor zichzelf wil zorgen en alles zelf wil doen. Onderstaande zin vind ik mooi weergegeven
Hulp vragen is nooit mijn sterkste kant geweest. Moeder zei altijd dat ik was blijven steken in de ‘zelf doen’-fase en het mezelf daardoor soms onnodig moeilijk maakte.
Een roman waarin Quint ons meeneemt naar de tijd net na de Tweede Wereldoorlog. Niets is nog zoals het zou moeten zijn. Er zijn nog veel dingen onopgelost en nog niet alles kan en mag. Maar Christiaan en Axil zijn vindingrijk genoeg om toch op onderzoek uit te gaan. Ze duiken hiermee in het verleden en dat is voor beide gevoelig. Dit weet de schrijfster goed neer te zetten op het papier. Daarbij maakt haar vlotte schrijfstijl het erg prettig om te lezen. Want we weten allemaal dat wat er in die tijd gebeurd is eigenlijk te gruwelijk is.
Axil wordt niet alleen door Christiaan op een bepaald pad gezet. De gemeente vindt dat Rosaville zolang het nog niet verkocht is groot genoeg is om huurders in te stoppen. Axil staat daar niet om te springen, maar de extra centen die ze hiervoor krijgt maken haar leven ook iets draaglijker. Daarbij weten de Van Manens de muren om Axil heen geleidelijk af te breken. En dit proces mee te mogen maken voelt heel liefdevol. Er zijn nog altijd mensen die door een bepaald beeld heen kunnen kijken en ook het goede in de mens zien.
De zoektocht van Christiaan en Axil zorgt ervoor dat ze veel reizen samen. Soms voel je de elektriciteit tussen ze knetteren. Maar het verleden maakt dat ze op hun manier toch afstand houden. Er is nog zoveel dat geheim is gebleven.
De schrijfster heeft ook de nodige dosis humor. Ik ben een beelddenker en onderstaande zin vond ik hilarisch.
‘Die wenkbrauwen! Ik dacht dat die rupsen boven haar ogen zo weg zouden wandelen. Of een duik in haar theekopje zouden nemen.’
Een roman vol met gebeurtenissen die nooit hadden mogen gebeuren. Vol nieuwe vriendschappen, een zoektocht vol met hoogte- en dieptepunten en met zelfontwikkeling. Wat beide hoofdpersonages maken een tocht door in dit boek waardoor ze een groei maken en zichzelf durven te openen.
De schrijfstijl van Quint ervaar ik in dit derde boek ook weer als prettig, ze gaat geen thema uit de weg.
September 15, 2023
Ik vond het insteek van dit boek onverwachts, maar ik heb er echt van genoten. De oorlog is niet zo heel lang voorbij. Alix woont in haar eentje (op haar geliefde hond na) op het landgoed Rosaville die haar vader – een overgelopen NSB-burgemeester – kocht om zwier te maken bij zijn Nazi vrienden. Ze zit vol schaamte, schuldgevoelens, en iets dat eigenlijk gewoon een flink PTSD is. Ze snakt om die verdomd villa zo spoedig mogelijk te verkopen en weg te vluchten van nare herinneringen. Maar allebei die dingen zijn veel makkelijker te willen dan te doen.
“Is dit nou een FeelGood”, hoor ik mensen zich afvragen. Ja, uiteindelijk zéker wel. Maar er moet eerst het een en ander (zowel goed als kwaad) geaccepteerd, verwerkt en – in het geval van menselijke relaties – herontdekt worden. In dit wordt Alix geholpen door een aantal onverwachte gebeurtenissen en een oude vriend die geen "nee” accepteert.
Er is woningnood, en Alix wordt gedwongen om mensen op te vangen in Rosaville. De komst van de familie Van Manen speelt een belangrijke rol in het in gang zetten van haar tocht om het leven weer te leren omarmen – en van te houden. Voor mij was het enige minpunt van het boek dat ik graag méér van de Van Manens had willen meemaken in de eerste helft (dat komt later wel goed).
Maar de allerbelangrijkste ondersteuning krijgt Alix van haar jeugdvriend Christiaan. Hij worstelt ook nog met oorlogservaringen, en is vastbesloten om haar niet te laten opgaan in haar zelfopgelegde isolement. Als de twee een ontdekking doen in de ijskelder van Rosaville moet Alix voor het eerst sinds het eind van de oorlog het ‘buitenwereld’ in om het een en ander te proberen recht te zetten – niet het minste haar eigen geweten. In oorlog situaties, mensen kijken bijna altijd terug met vragen zoals “waarom hebben ze dát niet gedaan?” of “hoe kon goede mensen in staat zijn om zoiets uit te voeren?”. Deze vragen komen hier zeker ook aan bod, en er zijn nog steeds geen makkelijke antwoorden.
Het klinkt best heftig, en dat is het bij vlaggen. Karin Quint weet gevoelens, sfeer en gevallen zéér goed te omschrijven. Ik voelde de paniekaanvallen van Alix echt aan mijn eigen lijf! Maar ook het geweldig genot dat de geur van een vers stuk appeltaart kan geven. De vertedering van kinderarmen om jou nek. De smeltende spanning van een geliefd lichaam die eindelijk tegen die jouwe ligt. En er komen langzaam maar zeker steeds meer leuk, ontroerend en luchthartig momenten op het pad van Alix in haar tocht om haarzelf weer ‘terug te vinden’.
Quint heeft duidelijk – net zoals in haar laatste boek – haar huiswerk grondig gedaan. Ze weet de sfeer van pre- en naoorlogse Nederland net zo sterk en scherp in De IJskelder op te roepen als ze dat deed met het Edwardiaans wereld van De Theekoepel. Ik verheug met volle teugen op wat we gaan krijgen in boek #4 – het Victoriaanse sluitstuk van de Landgoed Rosaville serie.
“Is dit nou een FeelGood”, hoor ik mensen zich afvragen. Ja, uiteindelijk zéker wel. Maar er moet eerst het een en ander (zowel goed als kwaad) geaccepteerd, verwerkt en – in het geval van menselijke relaties – herontdekt worden. In dit wordt Alix geholpen door een aantal onverwachte gebeurtenissen en een oude vriend die geen "nee” accepteert.
Er is woningnood, en Alix wordt gedwongen om mensen op te vangen in Rosaville. De komst van de familie Van Manen speelt een belangrijke rol in het in gang zetten van haar tocht om het leven weer te leren omarmen – en van te houden. Voor mij was het enige minpunt van het boek dat ik graag méér van de Van Manens had willen meemaken in de eerste helft (dat komt later wel goed).
Maar de allerbelangrijkste ondersteuning krijgt Alix van haar jeugdvriend Christiaan. Hij worstelt ook nog met oorlogservaringen, en is vastbesloten om haar niet te laten opgaan in haar zelfopgelegde isolement. Als de twee een ontdekking doen in de ijskelder van Rosaville moet Alix voor het eerst sinds het eind van de oorlog het ‘buitenwereld’ in om het een en ander te proberen recht te zetten – niet het minste haar eigen geweten. In oorlog situaties, mensen kijken bijna altijd terug met vragen zoals “waarom hebben ze dát niet gedaan?” of “hoe kon goede mensen in staat zijn om zoiets uit te voeren?”. Deze vragen komen hier zeker ook aan bod, en er zijn nog steeds geen makkelijke antwoorden.
Het klinkt best heftig, en dat is het bij vlaggen. Karin Quint weet gevoelens, sfeer en gevallen zéér goed te omschrijven. Ik voelde de paniekaanvallen van Alix echt aan mijn eigen lijf! Maar ook het geweldig genot dat de geur van een vers stuk appeltaart kan geven. De vertedering van kinderarmen om jou nek. De smeltende spanning van een geliefd lichaam die eindelijk tegen die jouwe ligt. En er komen langzaam maar zeker steeds meer leuk, ontroerend en luchthartig momenten op het pad van Alix in haar tocht om haarzelf weer ‘terug te vinden’.
Quint heeft duidelijk – net zoals in haar laatste boek – haar huiswerk grondig gedaan. Ze weet de sfeer van pre- en naoorlogse Nederland net zo sterk en scherp in De IJskelder op te roepen als ze dat deed met het Edwardiaans wereld van De Theekoepel. Ik verheug met volle teugen op wat we gaan krijgen in boek #4 – het Victoriaanse sluitstuk van de Landgoed Rosaville serie.
September 23, 2023
Het verhaal:
Het is 1946.
Hoofdpersonage Alix Rokebrand is de dochter van de burgemeester. De burgemeester die in de oorlog lid was van de NSB en hiervoor is opgepakt en opgesloten.
Alix heeft, net zoals vele andere, vreselijke herinneringen aan die tijd en hier angst en paniekaanvallen aan overgehouden. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer is vertrokken naar Canada.
Alix woont samen met haar hondje, Winter, op Landgoed Rosaville. Haar vader heeft ervoor gezorgd dat het landgoed op haar naam kwam te staan, waar ze absoluut niet blij mee was. Vanwege de vele nare herinneringen en de schulden wil ze liever vandaag dan morgen van het huis af. Haar besluit staat vast, het moet verkocht worden.
Op een dag staat haar jeugdvriend Christiaan voor de deur, en hij vertelt dat er geruchten de ronde gaan dat er een oorlogsschat verborgen zou zijn in de ijskelder op het landgoed.
Eerst wil Alix hier niets van weten en stuurt Christiaan zelfs weg, maar ze weet ook dat het uitgezocht moet worden en dat gaan ze dan toch samen doen.
Wanneer ze de ijskelder openbreken doen ze een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden die volgt, brengt hen terug in de oorlogsjaren. Jaren waar ze samen nog de nodige pijn van ervaren.
Doordat er woningnood is, en Alix gedwongen wordt door de gemeente om huurders te accepteren in de villa, komt de familie Van Manen bij haar in de villa wonen. In het begin is ze hier helemaal niet blij mee, maar dan toch ervaart ze de voordelen hiervan.
Mijn ervaring:
Het is zo fijn wanneer je weer, net zoals bij de vorige delen, helemaal in het verhaal zit. Samen met Alix zit je in de villa, loop je mee door het huis of over het landgoed. Hoe je het net zo spannend vind zoals Alix het vond of wanneer ze een paniekaanval kreeg en met haar mee leefde. Ik wilde haar vastpakken en een warme omhelzing geven. Ook Christiaan zijn gevoel pakte mij enorm en ik voelde zijn verdriet. Wat een kanjer is dat toch. Ik ben trots op beide personen.
Dit is wat Quint met je doet. Ze heeft ervoor gezorgd dat je op het puntje van de bank het verhaal verder leest en verdwijnt in het verhaal. Zo beeldend, zo echt, zo fijn!
Dit verhaal met veel pijnlijke herinneringen, verdriet, armoede, vreugde, geheimen, ongeloof, nieuwe vriendschappen en proberen het geluk weer te vinden, heeft mij gepakt. Door Karin Quint haar levendige en vlotte schrijfstijl heeft het verhaal mij vastgeklampt en op verschillende gebeurtenissen doen huilen, maar bovenal doen genieten tijdens het lezen van haar verhaal.
De ijskelder is, net als de andere twee delen van de Landgoed Rosaville-serie, los te lezen. Ze zijn wel verbonden met elkaar dus ik zou zeggen, ga ze lezen, hier krijgen jullie geen spijt van.
Ik kijk enorm uit naar het vierde en laatste deel van de Landgoed Rosaville-serie.
Het is 1946.
Hoofdpersonage Alix Rokebrand is de dochter van de burgemeester. De burgemeester die in de oorlog lid was van de NSB en hiervoor is opgepakt en opgesloten.
Alix heeft, net zoals vele andere, vreselijke herinneringen aan die tijd en hier angst en paniekaanvallen aan overgehouden. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer is vertrokken naar Canada.
Alix woont samen met haar hondje, Winter, op Landgoed Rosaville. Haar vader heeft ervoor gezorgd dat het landgoed op haar naam kwam te staan, waar ze absoluut niet blij mee was. Vanwege de vele nare herinneringen en de schulden wil ze liever vandaag dan morgen van het huis af. Haar besluit staat vast, het moet verkocht worden.
Op een dag staat haar jeugdvriend Christiaan voor de deur, en hij vertelt dat er geruchten de ronde gaan dat er een oorlogsschat verborgen zou zijn in de ijskelder op het landgoed.
Eerst wil Alix hier niets van weten en stuurt Christiaan zelfs weg, maar ze weet ook dat het uitgezocht moet worden en dat gaan ze dan toch samen doen.
Wanneer ze de ijskelder openbreken doen ze een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden die volgt, brengt hen terug in de oorlogsjaren. Jaren waar ze samen nog de nodige pijn van ervaren.
Doordat er woningnood is, en Alix gedwongen wordt door de gemeente om huurders te accepteren in de villa, komt de familie Van Manen bij haar in de villa wonen. In het begin is ze hier helemaal niet blij mee, maar dan toch ervaart ze de voordelen hiervan.
Mijn ervaring:
Het is zo fijn wanneer je weer, net zoals bij de vorige delen, helemaal in het verhaal zit. Samen met Alix zit je in de villa, loop je mee door het huis of over het landgoed. Hoe je het net zo spannend vind zoals Alix het vond of wanneer ze een paniekaanval kreeg en met haar mee leefde. Ik wilde haar vastpakken en een warme omhelzing geven. Ook Christiaan zijn gevoel pakte mij enorm en ik voelde zijn verdriet. Wat een kanjer is dat toch. Ik ben trots op beide personen.
Dit is wat Quint met je doet. Ze heeft ervoor gezorgd dat je op het puntje van de bank het verhaal verder leest en verdwijnt in het verhaal. Zo beeldend, zo echt, zo fijn!
Dit verhaal met veel pijnlijke herinneringen, verdriet, armoede, vreugde, geheimen, ongeloof, nieuwe vriendschappen en proberen het geluk weer te vinden, heeft mij gepakt. Door Karin Quint haar levendige en vlotte schrijfstijl heeft het verhaal mij vastgeklampt en op verschillende gebeurtenissen doen huilen, maar bovenal doen genieten tijdens het lezen van haar verhaal.
De ijskelder is, net als de andere twee delen van de Landgoed Rosaville-serie, los te lezen. Ze zijn wel verbonden met elkaar dus ik zou zeggen, ga ze lezen, hier krijgen jullie geen spijt van.
Ik kijk enorm uit naar het vierde en laatste deel van de Landgoed Rosaville-serie.
September 22, 2023
Wat fijn om weer terug te keren naar Landgoed Rosaville, waar ik zo’n mooie herinneringen aan heb. Maar helaas is van dat fijne gevoel niet veel meer over na het lezen van de eerste hoofdstukken waarin we kennismaken met Alix Rokebrand. Alix heeft nare gevoelens en herinneringen aan Rosaville en wil er het liefst zo snel mogelijk vanaf.
Karin Quint neemt ons mee naar net na de oorlog, waar Alix worstelt met de verschrikkelijke oorlogsperiode. Haar vader was lid van de NSB en is daarom opgepakt en opgesloten. Alix wil niet meer denken aan die tijd en zit vol schuldgevoel en schaamte. Ze heeft daardoor geen contact met anderen en wil met rust gelaten worden. Wanneer haar jeugdvriend Christiaan langskomt wil ze dan ook niks van hem weten, maar als hij vertelt over geruchten rondom de ijskelder op het landgoed, kan ze dat niet laten rusten. Samen met Christiaan doet ze een schrikbarende ontdekking die vele gevolgen heeft.
Wauw Karin, wat een prachtig verhaal heb je weer geschreven. Het is je gelukt om me mee te voeren en alle emoties waar Alix mee rondloopt te laten voelen. Wat had ik met haar te doen, soms las ik met een brok in mijn keel, en net als Alix werd me af en toe de adem ontnomen. Wat een verschrikkelijke tijd moet het geweest zijn. De schrijfstijl van Karin zorgt er feilloos voor dat je als lezer dit kunt aanvoelen en beleven.
Landgoed Rosaville moet in deze periode geen fijne plek zijn geweest, en het gehele verhaal vragen we ons af of dat eigenlijk nog kan veranderen.
De ijskelder is het 3e deel in de serie over Landgoed Rosaville en de boeken zijn losstaand te lezen. Toch zou ik je aanraden deel 1 en 2 eerst te lezen zodat je de geschiedenis van de villa kent. Het is bijzonder hoe 3 losstaande verhalen zo met elkaar verbonden kunnen zijn, door een plaats waar het verhaal zich afspeelt. Mooi hoe de schrijfster aan het begin van dit boek de geschiedenis van Rosaville de revue laat passeren waardoor je meteen weer weet waar de andere boeken over gingen.
Karin Quint weet als geen ander wat karakterbeleving is. De wanhoop en angst van Alix, maar ook de vriendschap die Christiaan biedt zijn zo sterk beschreven dat ze realistisch voelen. Ook wat de familie van Manen teweeg brengt voor Alix, of de gebeurtenissen tijdens de oorlog zijn levendig tot uiting gebracht en maken daardoor emoties los bij de lezer.
Karin Quint heeft op mooie en respectvolle wijze de diepgaande emoties van Alix in 'Landgoed Rosaville' tot leven gebracht. Haar schrijfstijl zorgt ervoor dat je je inleeft in het verhaal en de personages. Dit boek raakt je. Ik kan niet wachten op deel 4!
Karin Quint neemt ons mee naar net na de oorlog, waar Alix worstelt met de verschrikkelijke oorlogsperiode. Haar vader was lid van de NSB en is daarom opgepakt en opgesloten. Alix wil niet meer denken aan die tijd en zit vol schuldgevoel en schaamte. Ze heeft daardoor geen contact met anderen en wil met rust gelaten worden. Wanneer haar jeugdvriend Christiaan langskomt wil ze dan ook niks van hem weten, maar als hij vertelt over geruchten rondom de ijskelder op het landgoed, kan ze dat niet laten rusten. Samen met Christiaan doet ze een schrikbarende ontdekking die vele gevolgen heeft.
Wauw Karin, wat een prachtig verhaal heb je weer geschreven. Het is je gelukt om me mee te voeren en alle emoties waar Alix mee rondloopt te laten voelen. Wat had ik met haar te doen, soms las ik met een brok in mijn keel, en net als Alix werd me af en toe de adem ontnomen. Wat een verschrikkelijke tijd moet het geweest zijn. De schrijfstijl van Karin zorgt er feilloos voor dat je als lezer dit kunt aanvoelen en beleven.
Landgoed Rosaville moet in deze periode geen fijne plek zijn geweest, en het gehele verhaal vragen we ons af of dat eigenlijk nog kan veranderen.
De ijskelder is het 3e deel in de serie over Landgoed Rosaville en de boeken zijn losstaand te lezen. Toch zou ik je aanraden deel 1 en 2 eerst te lezen zodat je de geschiedenis van de villa kent. Het is bijzonder hoe 3 losstaande verhalen zo met elkaar verbonden kunnen zijn, door een plaats waar het verhaal zich afspeelt. Mooi hoe de schrijfster aan het begin van dit boek de geschiedenis van Rosaville de revue laat passeren waardoor je meteen weer weet waar de andere boeken over gingen.
Karin Quint weet als geen ander wat karakterbeleving is. De wanhoop en angst van Alix, maar ook de vriendschap die Christiaan biedt zijn zo sterk beschreven dat ze realistisch voelen. Ook wat de familie van Manen teweeg brengt voor Alix, of de gebeurtenissen tijdens de oorlog zijn levendig tot uiting gebracht en maken daardoor emoties los bij de lezer.
Karin Quint heeft op mooie en respectvolle wijze de diepgaande emoties van Alix in 'Landgoed Rosaville' tot leven gebracht. Haar schrijfstijl zorgt ervoor dat je je inleeft in het verhaal en de personages. Dit boek raakt je. Ik kan niet wachten op deel 4!
December 6, 2023
Als dochter van een NSB-burgemeester worstelt Alix Rokebrand vlak na de Tweede Wereldoorlog met de herinneringen aan die oorlog. Ook al was ze fel tegen haar vaders sympathieën voor de Duitse bezetters, ze wordt achtervolgd door de vooroordelen van de mensen in haar omgeving en haar eigen schuldgevoel dat ze te weinig verzet heeft geboden tegen haar vader en de Duitsers.
Door de herinneringen en de belastingschuld hangt het prachtige landgoed Rosaville als een molensteen om haar nek.
Vanaf de eerste bladzij boeide het verhaal van Alix. Een eenzame vrouw met als kostbaarste bezit haar hond en een in verval geraakt landgoed. Karin Quint weet de lezer direct in het hart te raken. Vooral de eerste twee-derde van het boek voelt beklemmend, want het trauma van Alix is bijna tastbaar.
Als haar oude jeugdvriend Christiaan haar opzoekt, stuurt Alix hem in eerste instantie weg. Maar dan komen de geruchten over een geheime schat in de ijskelder op gang en noodgedwongen staat ze hem toe om haar te helpen. Als de gemeente haar dan ook nog dwingt om huurders in huis te nemen, komt haar leven op zijn kop te staan.
Ik had moeite om het boek weg te leggen. De spanning van het verhaal zit hem in meer dan alleen het geheim in Alix’s verleden of zelfs de enge, twijfelachtige figuren die naar de schat komen zoeken. Vooral de zoektocht waartoe de vondst in de ijskelder leidt en de antwoorden die Alix en Christiaan naar aanleiding daarvan vinden, zijn soms hartverscheurend.
De schrijfster brengt de personages tot leven, zodat je meeleeft met de hoofdpersonen en ook de bijpersonen in je hart sluit, niet in het minst de goeiige hond Winter.
Je wilt dat deze getraumatiseerde vrouw die ooit zo liefdevol en vrolijk was, zich weer openstelt voor andere mensen en het geluk vindt, maar niet alleen zijzelf, ook haar omstandigheden vormen grote obstakels, zodat je blijft doorlezen.
Karin Quint zet ook de sfeertekening van bijvoorbeeld de ruïnes van Rotterdam na het bombardement en de andere plaatsen goed neer, zonder dat het een saaie geschiedenisles wordt.
Ik heb de eerste twee boeken van deze vierdelige serie nog niet gelezen en dat is ook niet nodig om dit boek te volgen, maar ik ben nu wel nieuwsgierig geworden naar de andere boeken (deel 4 is nog niet verschenen).
Disclaimer: Ik heb dit boek gekregen van uitgeverij Luitingh Sijthoff in ruil voor een eerlijke recensie.
Door de herinneringen en de belastingschuld hangt het prachtige landgoed Rosaville als een molensteen om haar nek.
Vanaf de eerste bladzij boeide het verhaal van Alix. Een eenzame vrouw met als kostbaarste bezit haar hond en een in verval geraakt landgoed. Karin Quint weet de lezer direct in het hart te raken. Vooral de eerste twee-derde van het boek voelt beklemmend, want het trauma van Alix is bijna tastbaar.
Als haar oude jeugdvriend Christiaan haar opzoekt, stuurt Alix hem in eerste instantie weg. Maar dan komen de geruchten over een geheime schat in de ijskelder op gang en noodgedwongen staat ze hem toe om haar te helpen. Als de gemeente haar dan ook nog dwingt om huurders in huis te nemen, komt haar leven op zijn kop te staan.
Ik had moeite om het boek weg te leggen. De spanning van het verhaal zit hem in meer dan alleen het geheim in Alix’s verleden of zelfs de enge, twijfelachtige figuren die naar de schat komen zoeken. Vooral de zoektocht waartoe de vondst in de ijskelder leidt en de antwoorden die Alix en Christiaan naar aanleiding daarvan vinden, zijn soms hartverscheurend.
De schrijfster brengt de personages tot leven, zodat je meeleeft met de hoofdpersonen en ook de bijpersonen in je hart sluit, niet in het minst de goeiige hond Winter.
Je wilt dat deze getraumatiseerde vrouw die ooit zo liefdevol en vrolijk was, zich weer openstelt voor andere mensen en het geluk vindt, maar niet alleen zijzelf, ook haar omstandigheden vormen grote obstakels, zodat je blijft doorlezen.
Karin Quint zet ook de sfeertekening van bijvoorbeeld de ruïnes van Rotterdam na het bombardement en de andere plaatsen goed neer, zonder dat het een saaie geschiedenisles wordt.
Ik heb de eerste twee boeken van deze vierdelige serie nog niet gelezen en dat is ook niet nodig om dit boek te volgen, maar ik ben nu wel nieuwsgierig geworden naar de andere boeken (deel 4 is nog niet verschenen).
Disclaimer: Ik heb dit boek gekregen van uitgeverij Luitingh Sijthoff in ruil voor een eerlijke recensie.
September 23, 2023
Indrukwekkend, emotioneel en krachtig!
Het is 1946. Alix Rokebrand is wanhopig op zoek naar een koper voor Rosaville. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer is vertrokken naar Canada. Alix staat er alleen voor. Totdat op een dag Christiaan, een voormalige jeugdvriend, voor haar neus staat. Hij vertelt dat er geruchten gaan over een oorlogsschat die verborgen zou zijn in de ijskelder op het landgoed. Wanneer ze de ijskelder openbreken doen ze een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden die volgt werpt hen terug in de oorlogsjaren, die ze allebei anders hebben beleefd, maar waaraan ze beiden littekens hebben overgehouden.
Met veel respect beschrijft Karin Quint de zwarte bladzijde uit de geschiedenis van landgoed Rosaville. Je ziet dat ze veel onderzoek heeft gedaan. Dit maakt het boek meteen heel indrukwekkend. Ze beschrijft, op gedetailleerde wijze, de gevolgen die de tweede wereldoorlog heeft gehad voor de personages. Het blijft een feelgood, maar zoekt zeker een diepere, emotionele, laag op. Het is een krachtig verhaal met een duidelijk boodschap.
Karin Quint heeft een zeer prettige schrijfstijl. Ze schrijft zo vloeiend dat je het boek uit hebt voordat je het weet. Alle hoofdstukken lopen mooi in elkaar over en geven je steeds meer informatie. Samen met Alix en Christiaan ontrafel je steeds meer mysterieus rondom landgoed Rosaville. Ook de sfeer van die tijd weet Karin Quint goed te beschrijven. Je kunt je er helemaal een voorstelling bij maken. Dit maakt het boek ook aangrijpend.
De persoonlijkheden van de personages worden tot in detail beschreven. Ze voelen aan als echte personages en je leeft met ze mee. Het is mooi om te zien dat je de karakterontwikkelingen van Alix van dichtbij mag meemaken. Je leert haar steeds beter kennen en krijgt ook steeds meer begrip voor haar. Ik vind haar een prachtig personage en heb gedurende het verhaal veel bewondering voor haar gekregen.
Ik vond het werkelijk een prachtig verhaal. Het heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Ik ben heel nieuwsgierig naar het volgende deel in de ‘Landgoed Rosaville’ serie. Absoluut een van mijn favoriete series die ik ooit heb gelezen!
Van mij krijgt ‘De IJskelder’ ****,5!
Het is 1946. Alix Rokebrand is wanhopig op zoek naar een koper voor Rosaville. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer is vertrokken naar Canada. Alix staat er alleen voor. Totdat op een dag Christiaan, een voormalige jeugdvriend, voor haar neus staat. Hij vertelt dat er geruchten gaan over een oorlogsschat die verborgen zou zijn in de ijskelder op het landgoed. Wanneer ze de ijskelder openbreken doen ze een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden die volgt werpt hen terug in de oorlogsjaren, die ze allebei anders hebben beleefd, maar waaraan ze beiden littekens hebben overgehouden.
Met veel respect beschrijft Karin Quint de zwarte bladzijde uit de geschiedenis van landgoed Rosaville. Je ziet dat ze veel onderzoek heeft gedaan. Dit maakt het boek meteen heel indrukwekkend. Ze beschrijft, op gedetailleerde wijze, de gevolgen die de tweede wereldoorlog heeft gehad voor de personages. Het blijft een feelgood, maar zoekt zeker een diepere, emotionele, laag op. Het is een krachtig verhaal met een duidelijk boodschap.
Karin Quint heeft een zeer prettige schrijfstijl. Ze schrijft zo vloeiend dat je het boek uit hebt voordat je het weet. Alle hoofdstukken lopen mooi in elkaar over en geven je steeds meer informatie. Samen met Alix en Christiaan ontrafel je steeds meer mysterieus rondom landgoed Rosaville. Ook de sfeer van die tijd weet Karin Quint goed te beschrijven. Je kunt je er helemaal een voorstelling bij maken. Dit maakt het boek ook aangrijpend.
De persoonlijkheden van de personages worden tot in detail beschreven. Ze voelen aan als echte personages en je leeft met ze mee. Het is mooi om te zien dat je de karakterontwikkelingen van Alix van dichtbij mag meemaken. Je leert haar steeds beter kennen en krijgt ook steeds meer begrip voor haar. Ik vind haar een prachtig personage en heb gedurende het verhaal veel bewondering voor haar gekregen.
Ik vond het werkelijk een prachtig verhaal. Het heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Ik ben heel nieuwsgierig naar het volgende deel in de ‘Landgoed Rosaville’ serie. Absoluut een van mijn favoriete series die ik ooit heb gelezen!
Van mij krijgt ‘De IJskelder’ ****,5!
September 22, 2023
De ijskelder is het derde deel van de Rosaville serie van Karin Quint. Ik heb erg genoten van de eerdere delen en mijn verwachting was daardoor best hoog.
Heeft dit boek mij opnieuw verrast?
Het is 1946, de oorlog is voorbij.. maar nee, de oorlog is helemaal niet voorbij. Niet voor Alix die op het verwaarloosde landgoed Rosaville woont, in haar eentje. Moeder overleed in de oorlog en vader zit opgesloten in een interneringskamp voor nsb'ers. Broer Willem is eerder al naar Canada vertrokken. Zij, de 'dochter van', voelt zich ook besmet, ze durft de deur bijna niet uit. Haar enige gezelschap is de hond Winter. Ze heeft geen rooie cent, maar wél een onverkoopbaar landgoed. Ze kan geen kant op.
Totdat ineens een jeugdvriend voor de deur staat. Hij is fotograaf/journalist en vertelt haar over de geruchten.. Vader zou iets verstopt hebben in de ijskelder.
Christiaan wil haar helpen, laat zich niet wegjagen, ook al is ze een schim van wie ze ooit was. De oorlog heeft sporen achtergelaten.
Ondertussen is ze ook verplicht om huurders in huis te nemen vanwege de woningnood. Ze is nogal gesteld op haar rust, maar het brengt haar wel wat op en later zal blijken dat het nog meer voordelen heeft.
Wat ze in de ijskelder vinden ga ik uiteraard niet verklappen. Het zorgt er wel voor dat Alix en Christiaan veel tijd samen doorbrengen om uit te zoeken wat ze met de vondst moeten doen. En zo staat ze opeens niet meer overal alleen voor. Ook de huurders blijken geluk te brengen.
Het is een hartverwarmend maar ook spannend en ontroerend verhaal.
Karin heeft een heerlijke stijl van schrijven met gevoel voor detail.. De sfeer van die periode voel je en ook de emoties van Alix zijn goed weergegeven. Er zit vaart in het verhaal en het verveelt nergens. Ze weet je aan het boek gekluisterd te houden.
Langzaam komt Alix weer tot leven als ze hulp kan aanvaarden en vriendschap vindt.
En wat ben ik nu benieuwd naar het vierde deel!
Mocht je deze serie nog niet kennen.. Het is echt een aanrader en dat zegt iemand die zelden series leest.
Dus.. Jazeker, dit derde boek is opnieuw een prachtig en bijzonder verhaal.
Heeft dit boek mij opnieuw verrast?
Het is 1946, de oorlog is voorbij.. maar nee, de oorlog is helemaal niet voorbij. Niet voor Alix die op het verwaarloosde landgoed Rosaville woont, in haar eentje. Moeder overleed in de oorlog en vader zit opgesloten in een interneringskamp voor nsb'ers. Broer Willem is eerder al naar Canada vertrokken. Zij, de 'dochter van', voelt zich ook besmet, ze durft de deur bijna niet uit. Haar enige gezelschap is de hond Winter. Ze heeft geen rooie cent, maar wél een onverkoopbaar landgoed. Ze kan geen kant op.
Totdat ineens een jeugdvriend voor de deur staat. Hij is fotograaf/journalist en vertelt haar over de geruchten.. Vader zou iets verstopt hebben in de ijskelder.
Christiaan wil haar helpen, laat zich niet wegjagen, ook al is ze een schim van wie ze ooit was. De oorlog heeft sporen achtergelaten.
Ondertussen is ze ook verplicht om huurders in huis te nemen vanwege de woningnood. Ze is nogal gesteld op haar rust, maar het brengt haar wel wat op en later zal blijken dat het nog meer voordelen heeft.
Wat ze in de ijskelder vinden ga ik uiteraard niet verklappen. Het zorgt er wel voor dat Alix en Christiaan veel tijd samen doorbrengen om uit te zoeken wat ze met de vondst moeten doen. En zo staat ze opeens niet meer overal alleen voor. Ook de huurders blijken geluk te brengen.
Het is een hartverwarmend maar ook spannend en ontroerend verhaal.
Karin heeft een heerlijke stijl van schrijven met gevoel voor detail.. De sfeer van die periode voel je en ook de emoties van Alix zijn goed weergegeven. Er zit vaart in het verhaal en het verveelt nergens. Ze weet je aan het boek gekluisterd te houden.
Langzaam komt Alix weer tot leven als ze hulp kan aanvaarden en vriendschap vindt.
En wat ben ik nu benieuwd naar het vierde deel!
Mocht je deze serie nog niet kennen.. Het is echt een aanrader en dat zegt iemand die zelden series leest.
Dus.. Jazeker, dit derde boek is opnieuw een prachtig en bijzonder verhaal.
December 13, 2023
Op het landgoed Rosaville woont Alix Rosebrand alleen met haar hond Winter. Haar moeder is overleden, haar broer vertrokken en haar vader is opgepakt wegens samenwerken met de Duitsers. Het is net na de Tweede Wereldoorlog en Alix heeft zich van iedereen afgezonderd. Totdat een oude vriend, Christiaan, haar komt bezoeken. Hij vertelt haar over de ijskelder. Maar Alix zit helemaal niet te wachten op Christiaan en zijn ijskelder. Want waarom is die plek zo belangrijk?
De ijskelder is het derde deel dat Karin Quint schreef over het landgoed Rosaville. Per boek staat een aparte verhaallijn en speelt zich af in een andere tijd. De boeken zijn dan ook goed los te lezen. Hoewel dit boek geclassificeerd is als feelgood, zou dit boek prima door kunnen gaan voor een historische roman.
Karin laat ons kennismaken met Alix, haar hond Winter, jeugdvriend Christiaan en nog een tal van personages. Al deze karakters zijn heel goed neergezet. Je voelt het verdriet, angst en ongemak van Alix. Winter die alles prima vindt en overal heen sjokt. En dan Christiaan die Alix probeert te helpen. Ook de villa en de situaties waarover worden verteld zijn goed uitgebeeld, waardoor je een toeschouwer bent. Daarmee roept Karin ook gelijk gevoelens bij je op als lezer. Zo wil je ook graag gaan zitten aan de tafel bij Alix, of even Winter knuffel. Of misschien wel een rondje wandelen over het landgoed.
Wat ik zelf heel mooi vond is de diepgang die Karin heeft meegegeven in het verhaal. Alix is de dochter van een collaborateur en Christiaan zat zelf in het verzet. En toch ziet Christiaan Alix als persoon en veroordeelt haar niet voor de daden van haar vader. Dat is iets wat vroeger gebeurde en helaas nu nog niet. Maar mee laat Karin je wel realiseren dat je snel als mens oordeelt over een ander, terwijl dat helemaal niet terecht is.
Hoewel er veel verdriet en onmacht heerst bij de karakters, zijn ze instaat om weer vooruit te kijken op zoek naar een beter leven, vol met liefde. En zoetsappig werd het nooit. Ik vond het echt een heel mooi boek, met heel veel diepgang en ook al ben je geen fan van feelgood dan moet je deze toch maar geen lezen.
De ijskelder is het derde deel dat Karin Quint schreef over het landgoed Rosaville. Per boek staat een aparte verhaallijn en speelt zich af in een andere tijd. De boeken zijn dan ook goed los te lezen. Hoewel dit boek geclassificeerd is als feelgood, zou dit boek prima door kunnen gaan voor een historische roman.
Karin laat ons kennismaken met Alix, haar hond Winter, jeugdvriend Christiaan en nog een tal van personages. Al deze karakters zijn heel goed neergezet. Je voelt het verdriet, angst en ongemak van Alix. Winter die alles prima vindt en overal heen sjokt. En dan Christiaan die Alix probeert te helpen. Ook de villa en de situaties waarover worden verteld zijn goed uitgebeeld, waardoor je een toeschouwer bent. Daarmee roept Karin ook gelijk gevoelens bij je op als lezer. Zo wil je ook graag gaan zitten aan de tafel bij Alix, of even Winter knuffel. Of misschien wel een rondje wandelen over het landgoed.
Wat ik zelf heel mooi vond is de diepgang die Karin heeft meegegeven in het verhaal. Alix is de dochter van een collaborateur en Christiaan zat zelf in het verzet. En toch ziet Christiaan Alix als persoon en veroordeelt haar niet voor de daden van haar vader. Dat is iets wat vroeger gebeurde en helaas nu nog niet. Maar mee laat Karin je wel realiseren dat je snel als mens oordeelt over een ander, terwijl dat helemaal niet terecht is.
Hoewel er veel verdriet en onmacht heerst bij de karakters, zijn ze instaat om weer vooruit te kijken op zoek naar een beter leven, vol met liefde. En zoetsappig werd het nooit. Ik vond het echt een heel mooi boek, met heel veel diepgang en ook al ben je geen fan van feelgood dan moet je deze toch maar geen lezen.
November 14, 2023
Voor de zin in feelgood leesclub op Facebook, mocht ik het boek De ijskelder lezen.
De ijskelder is het derde deel in Rosaville-serie. De delen uit deze serie zijn los van elkaar te lezen.
Het verhaal speelt zich af in de tijd net na de Tweede Wereldoorlog. Alix woont samen met haar hond Winter op landgoed Rosaville. Ze heeft het landgoed geërfd van haar vader, maar voor Alix is het landgoed vooral een last. Alix schaamt zich voor de rol die haar vader tijdens de oorlog gespeeld heeft. Hierdoor verlaat ze zelden het landgoed en leeft ze voornamelijk als kluizenaar. Het liefste wil Alix het landgoed verkopen. De verkoop wordt bemoeilijkt door het achterstallig onderhoud en de beladen geschiedenis die het landgoed heeft.
Christiaan de oude jeugdvriend van Alix biedt haar aan om in zijn rol als journalist een artikel te schrijven, zodat het huis makkelijker verkocht zou kunnen worden. Alix wil hier in eerste instantie niets van weten en vooral met rust gelaten worden. Christiaan vertelt haar over de geruchten die er rondgaan over de ijskelder die zich op het landgoed bevindt. Mensen beweren dat er iets in de ijskelder verborgen zou liggen. Samen met Christiaan besluit Alix op onderzoek uit te gaan.
De vondst in de ijskelder is de start van een zoektocht waarin Christiaan en Alix proberen recht te zetten wat de vader van Alix anderen heeft ontnomen.
Wat hebben ze gevonden in de ijskelder?
De ijskelder is een feelgood verhaal met diepgang. De personages zijn door hun veelzijdigheid aan emoties realistisch neergezet. Hierdoor komen de personages echt tot leven. Hoewel een aantal onderwerpen in het boek best beladen zijn, weet de auteur het feelgood gevoel perfect in het verhaal te verwerken. De auteur heeft in dit boek naar mijn mening daar een goede balans in gevonden.
Ik ben door het lezen van dit boek nieuwsgierig geworden naar de andere delen van deze serie. Ik heb begrepen dat er een deel 4 aankomt. Ik kijk er naar uit om de rest van de Rosaville- boeken te lezen!
October 16, 2023
Tijd om terug te keren naar Landgoed Rosaville in 1946! Specifieker naar de ijskelder op dit landgoed, want Alix hoort van de geruchten dat haar vader daarin iets verborgen zou hebben. Hoewel ze er eerst niet blij mee is, duikt goede vriend Christiaan van vroeger ineens op. Nu haar moeder er al een paar jaar niet meer is en haar vader in een interneringskamp voor NSB’ers zit, staat ze er alleen voor. Met Christiaan breekt ze de ijskelder open en ze doen een schokkende vondst. De zoektocht naar antwoorden legt hun littekens aan de oorlog bloot en vraagt hen om de confrontatie met hun eigen verse oorlogservaringen aan te gaan.
Deze recensie verscheen eerst op Lezersgoud!
De lezer heeft Rosaville in Het koetshuis en De theekoepel leren kennen als een warme en fijne plek. Door de vader van Alix, burgemeester Rokebrand, is dat dit keer anders. Als kunstenaar voelde hij zich niet voldoende gezien, had niet voldoende werk meer en sloot zich aan bij de NSB. In de ogen van Alix werd hij landverrader i.p.v. vader en Rosaville werd voor haar een onveilige plek waar NSB’ers en SS’ers veelvuldig over de vloer kwamen. Het is al snel duidelijk dat Alix hierdoor kampt met trauma’s.
Alix wordt net als de andere personages als een realistisch personage neergezet. Zelf voel ik niet in ieder boek wat een personage voelt, dit keer wel. Je voelt haar wanhoop m.b.t. verkoop van Rosaville en de belastingschuld, het gevoel niet te zitten wachten op toegewezen huurders, maar ook pijn, verdriet, woede en bovenal de altijd aanwezige angst. De angst voor een specifieke SS’er, maar ook burgers die haar als landverrader zien als ‘dochter van de NSB burgemeester’. Mogen gemaakte keuzes van je ouders bepalen hoe de toekomst van jou als kind is? Doe je er goed aan om je vader op te zoeken in het interneringskamp om antwoorden te krijgen over de spullen in de ijskelder? Quint geeft niet snel prijs waar de oorsprong van haar trauma’s ligt. Dat maakte het voor mij realistischer, want met nare en impactvolle gebeurtenissen loop je meestal niet te koop.
Hoewel Christiaan ook het nodige heeft meegemaakt in de oorlog is het mooi om te lezen dat hij en Alix elkaar helpen. Hij helpt Alix met haar gevoel en de ontdekking in de ijskelder. Zij helpt hem met zijn zoektocht naar zijn eigen vader. Mag en kan je nog hopen op leven als je na twee jaar nog niets hebt gehoord?
Kun je alleen een leven opbouwen na de oorlog? Moeilijk, maar de toegewezen huurders vanuit de gemeente brengen naast vaste inkomsten en materialistische hulp in het huis ook gezelligheid en liefde. Het helpt Alix om zich weer beter te voelen en een doel te krijgen in het leven.
Naast de goede inleving en vooral uitwerking van de karakters vind ik het ook in De ijskelder heel goed gedaan hoe historie wordt verwerkt én hoe goed dat samengaat met feelgood. Voor de lezer is natuurlijk snel duidelijk dat Christiaan en Alix niet alleen maar vrienden zijn. Daarnaast komen verschillende benoemde elementen en/of personages aan het begin later in het verhaal terug. Het maakt het verhaal af en draagt bij aan een extra fijn gevoel bij de lezer. Het laat ook zien hoe belangrijk het is om elkaar te helpen in deze tijden.
Net als de eerdere delen vind ik dit boek een aanrader. Tof en origineel dat je een landgoed door de jaren heen volgt in plaats van personages. Karin Quint overtreft zichzelf weer en lijkt ieder boek nog beter te worden, complimenten! De delen zijn los te lezen, maar ik raad aan om ze op volgorde te lezen. Niet omdat je er dan niets van begrijpt, maar vanwege het gevoel eerdere personages en hun geschiedenis te (her)kennen.
Deze recensie verscheen eerst op Lezersgoud!
De lezer heeft Rosaville in Het koetshuis en De theekoepel leren kennen als een warme en fijne plek. Door de vader van Alix, burgemeester Rokebrand, is dat dit keer anders. Als kunstenaar voelde hij zich niet voldoende gezien, had niet voldoende werk meer en sloot zich aan bij de NSB. In de ogen van Alix werd hij landverrader i.p.v. vader en Rosaville werd voor haar een onveilige plek waar NSB’ers en SS’ers veelvuldig over de vloer kwamen. Het is al snel duidelijk dat Alix hierdoor kampt met trauma’s.
Alix wordt net als de andere personages als een realistisch personage neergezet. Zelf voel ik niet in ieder boek wat een personage voelt, dit keer wel. Je voelt haar wanhoop m.b.t. verkoop van Rosaville en de belastingschuld, het gevoel niet te zitten wachten op toegewezen huurders, maar ook pijn, verdriet, woede en bovenal de altijd aanwezige angst. De angst voor een specifieke SS’er, maar ook burgers die haar als landverrader zien als ‘dochter van de NSB burgemeester’. Mogen gemaakte keuzes van je ouders bepalen hoe de toekomst van jou als kind is? Doe je er goed aan om je vader op te zoeken in het interneringskamp om antwoorden te krijgen over de spullen in de ijskelder? Quint geeft niet snel prijs waar de oorsprong van haar trauma’s ligt. Dat maakte het voor mij realistischer, want met nare en impactvolle gebeurtenissen loop je meestal niet te koop.
Hoewel Christiaan ook het nodige heeft meegemaakt in de oorlog is het mooi om te lezen dat hij en Alix elkaar helpen. Hij helpt Alix met haar gevoel en de ontdekking in de ijskelder. Zij helpt hem met zijn zoektocht naar zijn eigen vader. Mag en kan je nog hopen op leven als je na twee jaar nog niets hebt gehoord?
Kun je alleen een leven opbouwen na de oorlog? Moeilijk, maar de toegewezen huurders vanuit de gemeente brengen naast vaste inkomsten en materialistische hulp in het huis ook gezelligheid en liefde. Het helpt Alix om zich weer beter te voelen en een doel te krijgen in het leven.
Naast de goede inleving en vooral uitwerking van de karakters vind ik het ook in De ijskelder heel goed gedaan hoe historie wordt verwerkt én hoe goed dat samengaat met feelgood. Voor de lezer is natuurlijk snel duidelijk dat Christiaan en Alix niet alleen maar vrienden zijn. Daarnaast komen verschillende benoemde elementen en/of personages aan het begin later in het verhaal terug. Het maakt het verhaal af en draagt bij aan een extra fijn gevoel bij de lezer. Het laat ook zien hoe belangrijk het is om elkaar te helpen in deze tijden.
Net als de eerdere delen vind ik dit boek een aanrader. Tof en origineel dat je een landgoed door de jaren heen volgt in plaats van personages. Karin Quint overtreft zichzelf weer en lijkt ieder boek nog beter te worden, complimenten! De delen zijn los te lezen, maar ik raad aan om ze op volgorde te lezen. Niet omdat je er dan niets van begrijpt, maar vanwege het gevoel eerdere personages en hun geschiedenis te (her)kennen.
December 6, 2023
Dit derde, en gelukkig nog niet het laatste deel, van de serie over landgoed Rosaville speelt zich af in 1946. Alix Rokebrand woont in het grote huis dat flink wat achterstallig onderhoud heeft. Hier heeft ze helaas geen geld voor, ze gebruikt ook maar een klein deel van het huis en verlicht het huis enkel met petroleumlampen want ze heeft geen geld om de energierekening te betalen.
Ze wordt gedwongen huurders in huis te nemen, in eerste instantie vindt ze dit vreselijk maar langzaamaan went ze eraan en raken ze bevriend. Twee van de kinderen van de huurders zijn in de grote tuin van het landgoed aan het spelen als ze een man zien bij de ijskelder, de man maakt zich uit de voeten en de kinderen vertellen het voorval aan Alix.
Dat er iets met die ijskelder moet zijn is haar wel duidelijk, samen met Christiaan, haar goede vriend van voor de oorlog, weet ze het slot open te breken en wat ze dan vinden hadden ze niet kunnen bevroeden.
Karin Quint weet op een mooie manier historische feiten, roofkunst, een interneringskamp voor collaborateurs en een nacht und nebel kamp te verwerken in dit boek. Want ook Alix geeft ze iets mee waar je toen liever niet over sprak. Alix haar vader was NSB-er en daar wordt je als kind natuurlijk op aangekeken, dat is ook mede de reden dat ze voortijdig gestopt is met haar studie.
Het is een feelgood boek dus dat Alix en Christiaan een stel worden is bijna onvermijdelijk, maar wat ze samen voor elkaar krijgen en hoe de tweede wereldoorlog nog nawerkt in hun beider leven is heel goed beschreven.
Ze wordt gedwongen huurders in huis te nemen, in eerste instantie vindt ze dit vreselijk maar langzaamaan went ze eraan en raken ze bevriend. Twee van de kinderen van de huurders zijn in de grote tuin van het landgoed aan het spelen als ze een man zien bij de ijskelder, de man maakt zich uit de voeten en de kinderen vertellen het voorval aan Alix.
Dat er iets met die ijskelder moet zijn is haar wel duidelijk, samen met Christiaan, haar goede vriend van voor de oorlog, weet ze het slot open te breken en wat ze dan vinden hadden ze niet kunnen bevroeden.
Karin Quint weet op een mooie manier historische feiten, roofkunst, een interneringskamp voor collaborateurs en een nacht und nebel kamp te verwerken in dit boek. Want ook Alix geeft ze iets mee waar je toen liever niet over sprak. Alix haar vader was NSB-er en daar wordt je als kind natuurlijk op aangekeken, dat is ook mede de reden dat ze voortijdig gestopt is met haar studie.
Het is een feelgood boek dus dat Alix en Christiaan een stel worden is bijna onvermijdelijk, maar wat ze samen voor elkaar krijgen en hoe de tweede wereldoorlog nog nawerkt in hun beider leven is heel goed beschreven.
November 28, 2023
Na de Tweede Wereldoorlog wil Alix Landgoed Rosaville verkopen, maar dit blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn door het verleden. Haar moeder is overleden, haar vader zit in een interneringskamp en haar broer woont in Canada. Alix staat er alleen voor. Tot op een dag Christiaan voor haar neus staat. Er gaan geruchten dat er een oorlogsschat in de IJskelder ligt. De zoektocht naar antwoorden begint en gaat terug naar het verleden van de oorlog.
Ik vind het altijd heerlijk om terug te keren naar Rosaville. Normaal gaat een serie over personages, maar deze serie beperkt zich tot Rosaville. Het voelt iedere keer als thuis komen. Je leert Alix en Christiaan goed kennen en merkt hoe vooral Alix zich ontwikkelt naarmate het verhaal vordert. Ik vind de schrijfstijl van Karin zo fijn. Ze geeft veel informatie en als je de andere twee boeken gelezen hebt, heb je al een aardig beeld over het landgoed.
Ik vind het een pluspunt dat ieder boek zich in een andere tijd afspeelt, zodat je ziet wat er met Rosaville gebeurd is. Dit verhaal speelt zich af in 1946.
Je leeft mee met Alix, die het sinds het einde van de oorlog niet gemakkelijk heeft gehad.
Nu ik de IJskelder uitgelezen heb, kan ik niet wachten op het vierde deel. Heb je deze feelgood serie nog niet gelezen, dan wacht niet te lang om het landgoed te ontdekken.
Ik vind het altijd heerlijk om terug te keren naar Rosaville. Normaal gaat een serie over personages, maar deze serie beperkt zich tot Rosaville. Het voelt iedere keer als thuis komen. Je leert Alix en Christiaan goed kennen en merkt hoe vooral Alix zich ontwikkelt naarmate het verhaal vordert. Ik vind de schrijfstijl van Karin zo fijn. Ze geeft veel informatie en als je de andere twee boeken gelezen hebt, heb je al een aardig beeld over het landgoed.
Ik vind het een pluspunt dat ieder boek zich in een andere tijd afspeelt, zodat je ziet wat er met Rosaville gebeurd is. Dit verhaal speelt zich af in 1946.
Je leeft mee met Alix, die het sinds het einde van de oorlog niet gemakkelijk heeft gehad.
Nu ik de IJskelder uitgelezen heb, kan ik niet wachten op het vierde deel. Heb je deze feelgood serie nog niet gelezen, dan wacht niet te lang om het landgoed te ontdekken.
September 21, 2023
4,5/5 ⭐️
De ijskelder is het derde deel in de Landgoed Rosaville serie. Ondanks dat ik niet echt fan ben van historische romans, weet deze serie mij echt te raken en kan ik blijven lezen over de geschiedenis van dit wonderlijke landgoed. Karin Quint heeft zo een mooie en diepgaande manier van schrijven. De personages die ze opbouwt en de wereld om ze heen komen gewoon écht tot leven!
In dit boek duiken we weer in de geschiedenis van Landgoed Rosaville, een iets minder fleurig stuk, aangezien we terecht komen net na de tweede wereldoorlog. De gevolgen van deze zware oorlog zijn nog goed zichtbaar in het landschap én de mensen. Alix, de huidige eigenaar van Rosaville, is echt een fijne vrouw. Je leeft met haar mee als lezer, haar emoties komen écht diep binnen. De evolutie die ze doorheen het boek maakt is zo symbolisch en prachtig. Maar ook steekt Karin Quint heel wat tijd in het neerpennen van nevenpersonages die meer zijn dan een naam. Ze hebben elk hun eigen verhaal. In deze delen komt haar journalistieke kant duidelijk naar boven en in een boek als deze is dat een grote meerwaarde.
De ijskelder is een verhaal geschreven in een donkere tijd. Er is een randje van gouden hoop aan de horizon, maar niet iedereen ziet deze. Karin Quint weet dit echt heel goed neer te schrijven, ze heeft duidelijk haar research gedaan. Ik kan Alix zo zien ronddwalen op het domein van Rosaville, met Winter achter haar aan.
Even samengevat: hou je van diepgaande romans met emotionele momenten? Van die boeken die net iets meer zijn dan hun verhaal en met van die gouden momentjes? Dan is deze reeks écht een aanrader voor jou.
De ijskelder is het derde deel in de Landgoed Rosaville serie. Ondanks dat ik niet echt fan ben van historische romans, weet deze serie mij echt te raken en kan ik blijven lezen over de geschiedenis van dit wonderlijke landgoed. Karin Quint heeft zo een mooie en diepgaande manier van schrijven. De personages die ze opbouwt en de wereld om ze heen komen gewoon écht tot leven!
In dit boek duiken we weer in de geschiedenis van Landgoed Rosaville, een iets minder fleurig stuk, aangezien we terecht komen net na de tweede wereldoorlog. De gevolgen van deze zware oorlog zijn nog goed zichtbaar in het landschap én de mensen. Alix, de huidige eigenaar van Rosaville, is echt een fijne vrouw. Je leeft met haar mee als lezer, haar emoties komen écht diep binnen. De evolutie die ze doorheen het boek maakt is zo symbolisch en prachtig. Maar ook steekt Karin Quint heel wat tijd in het neerpennen van nevenpersonages die meer zijn dan een naam. Ze hebben elk hun eigen verhaal. In deze delen komt haar journalistieke kant duidelijk naar boven en in een boek als deze is dat een grote meerwaarde.
De ijskelder is een verhaal geschreven in een donkere tijd. Er is een randje van gouden hoop aan de horizon, maar niet iedereen ziet deze. Karin Quint weet dit echt heel goed neer te schrijven, ze heeft duidelijk haar research gedaan. Ik kan Alix zo zien ronddwalen op het domein van Rosaville, met Winter achter haar aan.
Even samengevat: hou je van diepgaande romans met emotionele momenten? Van die boeken die net iets meer zijn dan hun verhaal en met van die gouden momentjes? Dan is deze reeks écht een aanrader voor jou.
December 6, 2023
Ik heb voor een special edition van de buddyread met Ilona oa dit boek mogen lezen.
Zelf zou ik er niet snel aan beginnen zijn maar ben zeer aangenaam verrast.
Rosaville - De Ijskelder is deel 3 in de Rosaville reeks. Ondanks dat ik deel 1 en 2 (nog) niet heb gelezen kon ik het verhaal goed volgen.
Karin heeft een fijne schrijfstijl en kon een goed beeld vormen van de omgeving waar het verhaal zich afspeelt.
Het speelt zich af net na de oorlog in het jaar 1946. Het hoofdpersonage Alix Rokebrand, dochter van een NSB’er probeert haar leven weer op te pakken. Als ze samen met jeugdvriend Christiaan in de ijskelder van het landgoed Rosaville een grote vondst tegenkomt, gaan ze samen op een reis die hun vriendschap test en veranderd.
Door de tijd waarin het afspeelt en de verhalen die de personages doormaken ben ik geraakt door het verhaal. Sommige scenes die beschreven zijn, zijn heftig. Door het onderzoek die Karin heeft gedaan weet je dat iemand dit in het echt heeft meegemaakt wat het extra impact geeft.
Mede doordat er echt goed onderzoek is geweest voor het schrijven ga ik zeker ook deel 1 en 2 lezen.
#ikleeskarinquint #karinquint #ilonaslevenbijls
#lsamsterdam #deijskelder
#livebuddyreadevent #buddyread
September 25, 2023
Deel 3 van de serie 'Landgoed Rosaville' is weer een schot in de roos. Tijdens het lezen voelde ik de sfeer enorm goed aan, van grijs en donker, kom je, naarmate het verhaal vordert, in licht blauw terecht. Ik vind het moeilijk om dit al een echte feelgood, roman te bestempelen, omdat ik het eerder als een historisch verhaal zou zien. Geen enkel ongemakkelijk onderwerp wordt uit de weg gegaan, gevoelens worden prachtig omschreven en heel veel menselijk gevoel wordt opgewekt.
Verraad, woede, onmacht, onrecht, elk van deze gevoelens krijgt zijn plekje en je kan je zo goed inbeelden hoe deze gevoelens ook bij jezelf soms naar boven komen. Het leven na de oorlog wordt heel goed beschreven, wat vaak gepasseerd wordt als je een oorlogsverhaal leest. Het liefdesverhaal dat als rode draad wordt meegenomen, is niet overheersend maar zacht en mooi , in proportie en krijgt niet de bovenhand in het geheel.
Karin Quint staat bovenaan mijn lijstje met schrijfsters om te blijven volgen !
Verraad, woede, onmacht, onrecht, elk van deze gevoelens krijgt zijn plekje en je kan je zo goed inbeelden hoe deze gevoelens ook bij jezelf soms naar boven komen. Het leven na de oorlog wordt heel goed beschreven, wat vaak gepasseerd wordt als je een oorlogsverhaal leest. Het liefdesverhaal dat als rode draad wordt meegenomen, is niet overheersend maar zacht en mooi , in proportie en krijgt niet de bovenhand in het geheel.
Karin Quint staat bovenaan mijn lijstje met schrijfsters om te blijven volgen !
April 12, 2024
“De ijskelder - Karin Quint”
Dit boek is het derde deel van een typische feelgood serie die zich afspeelt in en rond het landgoed Rosaville. De delen zijn apart te lezen al heb ik de indruk dat enige voorkennis van de personages toch nuttig zou zijn. Deel 1 en 2 heb ik niet gelezen dus écht weten doe ik dat niet.
Het verhaal speelt zich af net na de oorlog en zoals het een romantische feelgood roman betaamt gebeurt het allemaal op een landgoed. Waar zich dat in Nederland bevindt wordt nergens vermeld maar dat is geen must. Als het boek begint woont alleen Alix Rokebrand nog in de villa. Ze heeft er nooit graag gewoond maar nu haar moeder overleden is, haar broer geëmigreerd naar Canada en haar vader opgesloten zit in een interneringskamp wil ze zo snel als mogelijk de vervallen woning kwijt.
Alix heeft weinig contact met de mensen uit het dorp. Ze schaamt zich voor het oorlogsverleden van haar vader die als collaborerende burgemeester de Duitsers weinig of niets in de weg heeft gelegd. Dat is ook de reden waarom ze niet bepaald blij is wanneer Christiaan, een vroegere jeugdvriend voor haar neus staat. Die is journalist en op zoek naar de waarheid achter de geruchten als zou er een oorlogsschat verborgen liggen in de ijskelder van het landgoed. Inderdaad vinden ze wat verborgen was nadat de ijskelder wordt opengebroken. Deze ontdekking is het begin van een zoektocht die hen terug dwingt naar de oorlogsjaren. Die was voor allebei anders. Alix zat de oorlog zowat uit op het landgoed terwijl Christiaan in het verzet zat. De verborgen voorwerpen geven een blik op de duistere kanten van wat gebeurd is en op de persoonlijke trauma’s die de oorlog bij Alix en Christiaan achter lieten. Geheimen komen aan het licht en de relatie tussen de twee schommelt tussen romantiek en tegenkanting. Ze moeten leren omgaan met elkaars verleden maar hoe meer ze van elkaar te weten komen hoe moeilijker het is om eerlijk te zijn over hun gevoelens voor elkaar.
Behalve hoofrolspelers Alix en Christiaan komen er nog wat meer mensen uit de coulissen. Door de woningnood wordt het verplicht om huurders in huis te nemen en ook Rosaville ontsnapt daar niet aan. Alix krijgt Peter Van Marien met zijn vijf zussen en broer als onderhuurders en dat is dik tegen haar zin. Ook de vader van Christiaan krijgt een rol in het verhaal net als de twee jonge tantes van de onderhuurders. Verder zijn er nog verwijzingen naar dingen die in het souterrain zijn gebeurd en wat is er aan de hand met de eeuwenoude zomereik? Ook de vroegere eigenaars van het landgoed komen in het verhaal voor. Zullen zij als een deus ex machina de redding worden voor Alix?
Er wordt wel zijdelings geraakt aan een aantal thema’s die ik niet zo snel in dit genre zou verwachten. Het leven kort na de oorlog, de woningnood en het gebrek aan eten worden in dit verhaal meegenomen zonder een geschiedkundige roman te zijn. Men kan zich ook vragen stellen bij het waarom iemand beslist om al of niet in het verzet te gaan. Is de werkelijke reden dat Alix buiten het verzet blijft werkelijk de zorg voor een zieke moeder of is ze gewoon bang? Er zijn verhalen van verraad, van heldhaftigheid maar net zo goed verhalen van een bijna ongeloofwaardige goedheid. Natuurlijk weet de lezer van een feelgood roman dat alles op het einde weer goed komt maar dat neemt niet weg dat er nogal wat plotwendingen zijn in het verhaal waardoor een zekere voorspelbaarheid wordt vermeden. Niemand verwacht van dit genre boeken veel diepgang maar dat wil niet zeggen dat het luchtige een hinderpaal is voor leesplezier. Dat bewijst het succes van de reeks die een grote schare fans heeft.
Karin Quint studeerde journalistiek, werkte voor dagbladen, schreef en schrijft voor organisaties en bedrijven lees ik op haar webpagina. Het eerste boek dat ze schreef verscheen in 2014 en was een reisgids door het Engeland van een van haar favoriete schrijfsters en noemde dan ook toepasselijk ‘Het Engeland van Jane Austen’.
Voor de liefhebbers van dit genre is er nog deel 1 ‘Landgoed Rosaville – Het koetshuis’ en deel 2 ‘Landgoed Rosaville - De theekoepel. Als ik het goed begrepen heb komt er ook nog een vierde deel. De fans van Landgoed Rosaville hebben dus nog iets om naar uit te kijken.
Met dank aan Recensentenplatform Boekensite.gent
Alle info over dit boek vind je op https://www.lsamsterdam.nl/boek/de-ij...
Dit boek is het derde deel van een typische feelgood serie die zich afspeelt in en rond het landgoed Rosaville. De delen zijn apart te lezen al heb ik de indruk dat enige voorkennis van de personages toch nuttig zou zijn. Deel 1 en 2 heb ik niet gelezen dus écht weten doe ik dat niet.
Het verhaal speelt zich af net na de oorlog en zoals het een romantische feelgood roman betaamt gebeurt het allemaal op een landgoed. Waar zich dat in Nederland bevindt wordt nergens vermeld maar dat is geen must. Als het boek begint woont alleen Alix Rokebrand nog in de villa. Ze heeft er nooit graag gewoond maar nu haar moeder overleden is, haar broer geëmigreerd naar Canada en haar vader opgesloten zit in een interneringskamp wil ze zo snel als mogelijk de vervallen woning kwijt.
Alix heeft weinig contact met de mensen uit het dorp. Ze schaamt zich voor het oorlogsverleden van haar vader die als collaborerende burgemeester de Duitsers weinig of niets in de weg heeft gelegd. Dat is ook de reden waarom ze niet bepaald blij is wanneer Christiaan, een vroegere jeugdvriend voor haar neus staat. Die is journalist en op zoek naar de waarheid achter de geruchten als zou er een oorlogsschat verborgen liggen in de ijskelder van het landgoed. Inderdaad vinden ze wat verborgen was nadat de ijskelder wordt opengebroken. Deze ontdekking is het begin van een zoektocht die hen terug dwingt naar de oorlogsjaren. Die was voor allebei anders. Alix zat de oorlog zowat uit op het landgoed terwijl Christiaan in het verzet zat. De verborgen voorwerpen geven een blik op de duistere kanten van wat gebeurd is en op de persoonlijke trauma’s die de oorlog bij Alix en Christiaan achter lieten. Geheimen komen aan het licht en de relatie tussen de twee schommelt tussen romantiek en tegenkanting. Ze moeten leren omgaan met elkaars verleden maar hoe meer ze van elkaar te weten komen hoe moeilijker het is om eerlijk te zijn over hun gevoelens voor elkaar.
Behalve hoofrolspelers Alix en Christiaan komen er nog wat meer mensen uit de coulissen. Door de woningnood wordt het verplicht om huurders in huis te nemen en ook Rosaville ontsnapt daar niet aan. Alix krijgt Peter Van Marien met zijn vijf zussen en broer als onderhuurders en dat is dik tegen haar zin. Ook de vader van Christiaan krijgt een rol in het verhaal net als de twee jonge tantes van de onderhuurders. Verder zijn er nog verwijzingen naar dingen die in het souterrain zijn gebeurd en wat is er aan de hand met de eeuwenoude zomereik? Ook de vroegere eigenaars van het landgoed komen in het verhaal voor. Zullen zij als een deus ex machina de redding worden voor Alix?
Er wordt wel zijdelings geraakt aan een aantal thema’s die ik niet zo snel in dit genre zou verwachten. Het leven kort na de oorlog, de woningnood en het gebrek aan eten worden in dit verhaal meegenomen zonder een geschiedkundige roman te zijn. Men kan zich ook vragen stellen bij het waarom iemand beslist om al of niet in het verzet te gaan. Is de werkelijke reden dat Alix buiten het verzet blijft werkelijk de zorg voor een zieke moeder of is ze gewoon bang? Er zijn verhalen van verraad, van heldhaftigheid maar net zo goed verhalen van een bijna ongeloofwaardige goedheid. Natuurlijk weet de lezer van een feelgood roman dat alles op het einde weer goed komt maar dat neemt niet weg dat er nogal wat plotwendingen zijn in het verhaal waardoor een zekere voorspelbaarheid wordt vermeden. Niemand verwacht van dit genre boeken veel diepgang maar dat wil niet zeggen dat het luchtige een hinderpaal is voor leesplezier. Dat bewijst het succes van de reeks die een grote schare fans heeft.
Karin Quint studeerde journalistiek, werkte voor dagbladen, schreef en schrijft voor organisaties en bedrijven lees ik op haar webpagina. Het eerste boek dat ze schreef verscheen in 2014 en was een reisgids door het Engeland van een van haar favoriete schrijfsters en noemde dan ook toepasselijk ‘Het Engeland van Jane Austen’.
Voor de liefhebbers van dit genre is er nog deel 1 ‘Landgoed Rosaville – Het koetshuis’ en deel 2 ‘Landgoed Rosaville - De theekoepel. Als ik het goed begrepen heb komt er ook nog een vierde deel. De fans van Landgoed Rosaville hebben dus nog iets om naar uit te kijken.
Met dank aan Recensentenplatform Boekensite.gent
Alle info over dit boek vind je op https://www.lsamsterdam.nl/boek/de-ij...
January 11, 2024
Genoten van het 3e deel uit de Rosaville Serie van Karin Quint. Feelgood en historische roman tegelijk. Met de eerste twee delen en verhalen in mijn hoofd, heb ik genoten van dit verhaal over Alix Rokebrand in de jaren 1946-1947, dus net na de tweede wereldoorlog. Een boek vol spanning, over de grote impact van de oorlog ook na de bevrijding, maar zeker een boek over liefde. Liefde die álles overwint, ookal zijn verspillen tussen mensen en hun afkomst of achtergrond groot.
Ik kijk al enorm uit naar deel 4. Blij verrast dat het verhaal over Rosaville nog niet afgelopen is. Kan niet wachten.
Ps ook een compliment aan Sanne Bosman die het boek ingesproken heeft en mede dankzij haar kon ik bijna niet stoppen met luisteren.
Ik kijk al enorm uit naar deel 4. Blij verrast dat het verhaal over Rosaville nog niet afgelopen is. Kan niet wachten.
Ps ook een compliment aan Sanne Bosman die het boek ingesproken heeft en mede dankzij haar kon ik bijna niet stoppen met luisteren.
July 26, 2025
Wat een boek! Heerlijk geschreven en spannend om te lezen. Ik heb het boek werkelijk verslonden en kon het maar moeilijk wegleggen.
Zeker een aanrader, ook al heb je de vorige boeken uit deze serie (nog) niet gelezen.
Zeker een aanrader, ook al heb je de vorige boeken uit deze serie (nog) niet gelezen.
March 4, 2024
Het koste wat tijd om er echt in de komen, maar als je er helemaal in zit, is het een leuk boek om te lezen.
Displaying 1 - 30 of 35 reviews