What do you think?
Rate this book
Verloren
Voor Liesje Andriesse en haar zoontje eindigt een vier jaar durende vlucht voor het nazigeweld in Auschwitz. Als Ingrid Vander Veken haar nagelaten oorlogsbrieven in handen krijgt, weet dit verhaal moet worden verteld.
Wie was deze jonge joodse vrouw? Welk geheim heeft haar broer zijn hele leven met zich meegedragen? Wat heeft zich afgespeeld in de stilte van haar laatste jaren? Op zoek naar antwoorden vindt de auteur de laatste getuigen terug en stoot zij op de sporen die dit drama ook in hun levens heeft nagelaten. Van Nederland en België vertakt haar boek zich naar Frankrijk, Spanje en Portugal, Engeland en de Verenigde Staten. En naar Indonesië, waar Liesjes ouders en broer, op de vlucht voor de kampen in Europa, terechtkomen in jappenkampen.
Verloren is een tragisch levensverhaal en een boeiende familiesaga tegen de achtergrond van zwarte bladzijden die niet zijn omgeslagen en nooit vergeten mogen worden.
Ingrid Vander Veken (1948) schrijft jeugdboeken, verhalen, romans en literaire non-fictie. Zwijgen (2016) is een memoir over geheimen rond de Tweede Wereldoorlog, en Wat overblijft (2020) een aangrijpend boek over afscheid nemen van een huis en van dierbaren. Daarnaast is Ingrid Vander Veken columnist en docent Creatief Schrijven. Als PEN-bestuurslid was zij verantwoordelijk voor de Schrijversflat die gevluchte auteurs een onderkomen biedt.
Wie was deze jonge joodse vrouw? Welk geheim heeft haar broer zijn hele leven met zich meegedragen? Wat heeft zich afgespeeld in de stilte van haar laatste jaren? Op zoek naar antwoorden vindt de auteur de laatste getuigen terug en stoot zij op de sporen die dit drama ook in hun levens heeft nagelaten. Van Nederland en België vertakt haar boek zich naar Frankrijk, Spanje en Portugal, Engeland en de Verenigde Staten. En naar Indonesië, waar Liesjes ouders en broer, op de vlucht voor de kampen in Europa, terechtkomen in jappenkampen.
Verloren is een tragisch levensverhaal en een boeiende familiesaga tegen de achtergrond van zwarte bladzijden die niet zijn omgeslagen en nooit vergeten mogen worden.
Ingrid Vander Veken (1948) schrijft jeugdboeken, verhalen, romans en literaire non-fictie. Zwijgen (2016) is een memoir over geheimen rond de Tweede Wereldoorlog, en Wat overblijft (2020) een aangrijpend boek over afscheid nemen van een huis en van dierbaren. Daarnaast is Ingrid Vander Veken columnist en docent Creatief Schrijven. Als PEN-bestuurslid was zij verantwoordelijk voor de Schrijversflat die gevluchte auteurs een onderkomen biedt.
289 pages, Kindle Edition
Published March 14, 2023
3 people are currently reading
103 people want to read
About the author
Ingrid Vander Veken
16 books14 followersIngrid Vander Veken is een Vlaamse schrijfster.
Ingrid Vander Veken in de Nederlandstalige Wikipedia
Ingrid Vander Veken in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Ingrid Vander Veken bij "Schrijversgewijs"
Ingrid Vander Veken is a Flemish writer.
Ingrid Vander Veken in de Nederlandstalige Wikipedia
Ingrid Vander Veken in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Ingrid Vander Veken bij "Schrijversgewijs"
Ingrid Vander Veken is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
Read
September 3, 2023Schrijvers kunnen in hun boeken de tijd even stil zetten, waardoor verhalen de bijzondere kans krijgen om mensen en momenten te bewaren in hun pagina’s. Boeken voorkomen daarom vergeten en verloren gaan.
De titel van de familiesaga die voor mij ligt draagt de naam Verloren, maar het is juist het verloren gaan van Liesje Andriesse wat Ingrid Vander Veken in deze literaire non-fictie wil voorkomen. Want het is een feit dat de vier jaar durende vlucht van Liesje en haar zoontje voor het nazigeweld eindigt in Auschwitz, maar de vraag voor haar familie en met name haar jongere broer Lou is hoe en waarom. Jaren later zijn alleen nog brieven, foto’s, paspoorten en prentkaarten over van Liesje’s leven – zoals Ingrid Vander Veken beschrijft; “De restanten van haar veel te korte leven.” – antwoorden bleven uit.
Het zijn deze restanten die het eerste aanknopingspunt van deze familiesaga zijn. Een geschiedenis die niet alleen jaren, maar ook continenten en verschillende levens overspant.
Lees mijn volledige gedachten op www.booksandmacchiatos.com!
De titel van de familiesaga die voor mij ligt draagt de naam Verloren, maar het is juist het verloren gaan van Liesje Andriesse wat Ingrid Vander Veken in deze literaire non-fictie wil voorkomen. Want het is een feit dat de vier jaar durende vlucht van Liesje en haar zoontje voor het nazigeweld eindigt in Auschwitz, maar de vraag voor haar familie en met name haar jongere broer Lou is hoe en waarom. Jaren later zijn alleen nog brieven, foto’s, paspoorten en prentkaarten over van Liesje’s leven – zoals Ingrid Vander Veken beschrijft; “De restanten van haar veel te korte leven.” – antwoorden bleven uit.
Het zijn deze restanten die het eerste aanknopingspunt van deze familiesaga zijn. Een geschiedenis die niet alleen jaren, maar ook continenten en verschillende levens overspant.
Lees mijn volledige gedachten op www.booksandmacchiatos.com!
April 15, 2023
#aanrader
May 4, 2023
Dit boek heeft me erg geraakt, mede door het feit dat ik Lou heb gekend met zijn ,voor mij, onduidelijke verdriet. Dankjewel Ingrid.
April 29, 2023
Net voor corona mensen aan hun huis kluisterde, bezorgden Walter De Schampheleire en Martine Marneffe, bovenburen van Ingrid Vander Veken in Berchem, haar een grote doos, met het nalatenschap van Lou Andriesse, stiefvader van Martine. De moeder van Martine, Paule, had in WO II Joodse kinderen helpen verbergen. Door haar huwelijk met Lou raakte ze bekend met het verhaal van zijn zus Liesje. Naast brieven van zus Liesje en haar familie bevat de doos onder meer foto’s, een reisjournaal, paspoorten en andere documenten.
Ingrid Vander Veken raakte getroffen door het lot van een Joodse vrouw van wie ze de familiebrieven in handen kreeg. Door Zwijgen (2016), waarin ze de getroebleerde oorlogsgeschiedenis van haar ouders ontleedde was ze wat vertrouwd geraakt met het doorpluizen van dossiers. Dat wilde ze nu ook doen om Liesje Andriesse een waardig eerherstel te te geven.
Ingrid Vander Veken zette de eerste letters van ‘Verloren’ in mei 2020 op papier. Er wachtte haar echter een lange zoektocht nog flink versterkt door corona. Want veel archieven waren gesloten, je kon niet reizen. En dat bemoeilijkte de research enorm –
Maar door de enorme gedrevenheid van de auteur ontstond Verloren, het prachtige boek over het tragische leven van Liesje Andriesse, een jonge Joodse vrouw.
Stap voor stap ontvouwt zich het tragische oorlogsverhaal van een welstellende Nederlands-Joodse familie die in Antwerpen belandt. Opgroeien doet Liesje in Vlissingen, vader is er textielhandelaar. Haar oom leidt een filiaal van margarinefabrikant Van den Bergh in Brussel en vraagt Liesjes vader naar Antwerpen te verhuizen. De familie is Joods, maar niet orthodox.
Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog wordt ze gescheiden van haar familie. Ze was getrouwd met een staatloze Pool Pinkus Spira, en dat betekent dat Liesje, haar man en haar kind in Antwerpen moeten blijven terwijl haar ouders en broer Lou kunnen vluchten naar Frankrijk. Liesje zal vier jaar in barre omstandigheden op de vlucht blijven, terwijl haar ouders en broer in Nederlands-Indië belanden en in Jappenkampen terecht komen. Tevergeefs proberen ze met elkaar in contact te blijven. Ze lieten een uitgebreide briefwisseling na.
Ingrid Vander Vander Veken graaft met heel veel nauwkeurigheid in de complexe familiebanden van de Andriesses. Dat levert heel veel puzzelwerk op, maar naarmate haar zoektocht vordert, duiken ersteeds meer belangrijke details en getuigenissen op. De stamboom achterin het boek is dan ook absoluut geen overbodige luxe.
Het laatste stuk van de puzzel wordt gelegd dankzij een ontmoeting met een Spaans-Duitse onderzoekster die zich verdiepte in het aandeel van Spanje in de Holocaust en die eigenlijk meer te vertellen wist over de laatste dagen van de familie op de vlucht dan de overlevenden in België. Tot mijn grote verbazing vond ik dokter Jean Iarchi terug die jarenlang chirurg en hoofdgeneesheer was in het ziekenhuis waar ik werkte. Hij is een heel sympathieke man die heel empathie voor personeel en patiënten betoonde. Maar nooit heb ik of één van mijn collega’s vermoed welke gruwel hij als jongetje van tweeënhalf jaar heeft meegemaakt.
Het wordt hoog tijd dat al de pijn die de oorlogsgeneratie heeft moeten doorstaan blootgelegd wordt.
Ingrid Vanderveken heeft op een heel integere manier een monument opgericht voor de miljoenen nazislachtoffers waarvan liesje er één was.
Ingrid Vander Veken raakte getroffen door het lot van een Joodse vrouw van wie ze de familiebrieven in handen kreeg. Door Zwijgen (2016), waarin ze de getroebleerde oorlogsgeschiedenis van haar ouders ontleedde was ze wat vertrouwd geraakt met het doorpluizen van dossiers. Dat wilde ze nu ook doen om Liesje Andriesse een waardig eerherstel te te geven.
Ingrid Vander Veken zette de eerste letters van ‘Verloren’ in mei 2020 op papier. Er wachtte haar echter een lange zoektocht nog flink versterkt door corona. Want veel archieven waren gesloten, je kon niet reizen. En dat bemoeilijkte de research enorm –
Maar door de enorme gedrevenheid van de auteur ontstond Verloren, het prachtige boek over het tragische leven van Liesje Andriesse, een jonge Joodse vrouw.
Stap voor stap ontvouwt zich het tragische oorlogsverhaal van een welstellende Nederlands-Joodse familie die in Antwerpen belandt. Opgroeien doet Liesje in Vlissingen, vader is er textielhandelaar. Haar oom leidt een filiaal van margarinefabrikant Van den Bergh in Brussel en vraagt Liesjes vader naar Antwerpen te verhuizen. De familie is Joods, maar niet orthodox.
Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog wordt ze gescheiden van haar familie. Ze was getrouwd met een staatloze Pool Pinkus Spira, en dat betekent dat Liesje, haar man en haar kind in Antwerpen moeten blijven terwijl haar ouders en broer Lou kunnen vluchten naar Frankrijk. Liesje zal vier jaar in barre omstandigheden op de vlucht blijven, terwijl haar ouders en broer in Nederlands-Indië belanden en in Jappenkampen terecht komen. Tevergeefs proberen ze met elkaar in contact te blijven. Ze lieten een uitgebreide briefwisseling na.
Ingrid Vander Vander Veken graaft met heel veel nauwkeurigheid in de complexe familiebanden van de Andriesses. Dat levert heel veel puzzelwerk op, maar naarmate haar zoektocht vordert, duiken ersteeds meer belangrijke details en getuigenissen op. De stamboom achterin het boek is dan ook absoluut geen overbodige luxe.
Het laatste stuk van de puzzel wordt gelegd dankzij een ontmoeting met een Spaans-Duitse onderzoekster die zich verdiepte in het aandeel van Spanje in de Holocaust en die eigenlijk meer te vertellen wist over de laatste dagen van de familie op de vlucht dan de overlevenden in België. Tot mijn grote verbazing vond ik dokter Jean Iarchi terug die jarenlang chirurg en hoofdgeneesheer was in het ziekenhuis waar ik werkte. Hij is een heel sympathieke man die heel empathie voor personeel en patiënten betoonde. Maar nooit heb ik of één van mijn collega’s vermoed welke gruwel hij als jongetje van tweeënhalf jaar heeft meegemaakt.
Het wordt hoog tijd dat al de pijn die de oorlogsgeneratie heeft moeten doorstaan blootgelegd wordt.
Ingrid Vanderveken heeft op een heel integere manier een monument opgericht voor de miljoenen nazislachtoffers waarvan liesje er één was.
August 30, 2025
Een grote onderneming, en met veel toewijding uitgevoerd,... maar de opbouw en schrijfstijl wringt lang alle kanten. Als welwillende lezer, met veel respect voor auteurschap, heb ik volgehouden tot het einde, maar ik zou het niet aanraden. De schrijfstijl is vergezocht, met onnodige inversies, komma's, zinnen zonder werkwoord... De auteur mist vooral de journalistieke kwaliteiten om op een correcte manier haar 'ik'-reflecties te verbinden aan de verhalende scenes. Ze vermeldt vele bronnen en personen, maar laat na, vooral bij de 'ontknoping', om duidelijk te maken op welke manier haar Rosa de Tweede (een academisch expert) de feiten bezorgt over het lot van Liesje. In de plaats daarvan krijgen we een geënsceneerde, gedramatiseerde versie, met verzonnen dialogen tussen de mensensmokkelaars (in 'rotanstoeltjes') en verzonnen uitspraken van Liesje aan haar kind. Ik zou de auteur aanraden om 'razzia' van Timmy Van Diepen te lezen: een gelijkaardig project, met de juiste balans tussen heldere uitleg over bronnen en feiten en weglaten van onnodige verzonnen drama.
June 20, 2023
Dit is ongetwijfeld een indrukwekkend, boeiend en pijnlijk verhaal, zoals er jammer genoeg zoveel zijn met betrekking tot de oorlog in Belgie / Nederland. Het is jammer dat de schrijfstijl van de auteur (met alle respect voor haar werk) zo lastig, onduidelijk en niet vlot is, terwijl het ongetwijfeld de bedoeling en intentie was/is om wel vlot en boeiend te zijn. De syntax van talrijke zinnen is bijzonder vermoeiend hoewel ogenschijnlijk eenvoudig. Te vaak in het boek weet de lezer niet waar en wanneer het verhaal zich bevindt. Ik ben daarom gestopt in ongeveer de helft. Hopelijk hebben andere lezers hier geen last van.
February 1, 2024
Een wat moeilijk leesbaar boek omdat je geen chronologisch verhaal krijgt van het leven van Liesje maar mee met Ingrid Vander Veken op zoektocht gaat naar de feiten en zo geleidelijk het web gaat ontrafelen.
Dit creëert echter een zekere afstand tot Liesje wat het boek iets minder beklijvend maakt. Al zijn de droge feiten op zich aangrijpend genoeg.
“Hoe radeloos moet je als ouder zijn om een keuze als deze te maken? Hoe moedig als moeder om je kind te redden door het af te staan?”
“Maar ja, alleen het onmogelijke kan mogelijk worden gemaakt, nietwaar?”
Dit creëert echter een zekere afstand tot Liesje wat het boek iets minder beklijvend maakt. Al zijn de droge feiten op zich aangrijpend genoeg.
“Hoe radeloos moet je als ouder zijn om een keuze als deze te maken? Hoe moedig als moeder om je kind te redden door het af te staan?”
“Maar ja, alleen het onmogelijke kan mogelijk worden gemaakt, nietwaar?”
September 9, 2025
Het concept is interessant en veelbelovend. De stijl echter eerder flauw en ik heb de indruk dat de schrijfster alles uit de kast gehaald heeft om met een dik boek te kunnen eindigen. Het gevolg: een te lang uitgesponnen verhaallijn die gaat vervelen en zelfs aan geloofwaardigheid inboet. Spijtig, met iets meer discipline had dit mooi kunnen worden...
Los hiervan: voelt ook een beetje wrang om dit te lezen in de huidige Gaza-actualiteit. Maar ik heb geprobeerd om dit niet mijn beoordeling te laten beinvloeden.
Los hiervan: voelt ook een beetje wrang om dit te lezen in de huidige Gaza-actualiteit. Maar ik heb geprobeerd om dit niet mijn beoordeling te laten beinvloeden.
January 5, 2026
Wat een opzoekwerk zit er in dit boek, fenomenaal! De eerste 100 bladzijden werd ik betoverd en volledig meegesleept in het verhaal. Zelf Antwerpse was het ook fijn om plekken te ’herkennen’.
Naarmate het boek vorderde en de familiekroniek uitbreidde werd het wel moeilijker om de familiebanden bij te houden en te onthouden wie van de vele karakters nu weer wie was en waar die bij hoorde.
Vreselujk dat de geschiedenis zich maar blijft herhalen. Hoeveel moeders en kinderen zijn er nu ook weer op de vlucht, hun andere gezins- en familieden in het ongewisse over hun lot.
Triest.
Naarmate het boek vorderde en de familiekroniek uitbreidde werd het wel moeilijker om de familiebanden bij te houden en te onthouden wie van de vele karakters nu weer wie was en waar die bij hoorde.
Vreselujk dat de geschiedenis zich maar blijft herhalen. Hoeveel moeders en kinderen zijn er nu ook weer op de vlucht, hun andere gezins- en familieden in het ongewisse over hun lot.
Triest.
November 24, 2023
…”’Ma pauvre petite vie’ noemde Lou Andriesse het, mijn kleine arme leven. Een leven zonder zus en nu ook zonder ouders. Zonder echtgenote, zonder kinderen ook. Emotionele armoede uit zelfbeveiliging: wie niemand heeft, kan niemand verliezen.”
Hartverscheurend en beklijvend. Een heftig boek dat moet gelezen worden.
Hartverscheurend en beklijvend. Een heftig boek dat moet gelezen worden.
October 16, 2025
More than 80 years ago, still incredible that this has happened. Great effort of the writer/historian to reconstruct the life and ...disappearance... of Liesje Andriesse during WW2 and to let us read the story thereof. In current times a remembrance and warning...
Due to the nature of the research and evidence found, not always easy to read though, nevertheless a great testimony!
Due to the nature of the research and evidence found, not always easy to read though, nevertheless a great testimony!
October 28, 2025
Een vlot geschreven en pakkend verhaal waarvoor Vander Vreken heel wat opzoekingswerk gedaan heeft. Soms stelde ik mij wel de vraag welk stuk ‘echt’ was en welk stuk bik gefantaseerd door de auteur. Die verlenging maakt het boek leesbaarder maar ook minder waarachtig soms.
October 26, 2025
Mooi - hartverscheurend en weeral zo onbegrijpbaar wat de ene mens de andere aandoet... In goed en in kwaad. Waarom blijven we de dingen herhalen... daarom.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews