Nie słyszę cię, kochanie

by Małgorzata Starosta

Nie słyszę cię, kochanie to kryminał psychologiczny.

Bohaterką jest Magda Milska, przewodniczka po Wrocławiu. Pewnego ranka budzi się i nagle uświadamia, że straciła słuch. I że nie pamięta, co stało się w jej domu poprzedniego wieczoru. Zaraz potem w jej życiu rozgrywają się dziwne zdarzenia – znika mąż Mikołaj, do mieszkania puka policja. Sytuacja dodatkowo się komplikuje, gdy leciwa sąsiadka okazuje się babcią pierwszej żony Mikołaja, pięknej Izabeli, która zginęła w tajemniczym wypadku drogowym. Współczesność przeplata się ze wspomnieniami. Na jaw wychodzą coraz mroczniejsze wydarzenia z przeszłości. Magda staje przed pytaniami: Kim naprawdę jest jej mąż? Komu może wierzyć? Kto jest tym złym?

Akcja toczy się wartko, zaskakuje, wciąga i trzyma Czytelnika w napięciu do samego końca. Jak u Hitchcocka.

Genres: Audiobook, Thriller, Mystery

463 pages, Paperback

First published March 28, 2023

Reviews

[Mewa · Rating 2 out of 5]

Pierwsza powieść Gosi, która mi się nie podobała 🙈

[Upij Się Książką · Rating 3 out of 5]

Czy ja coś przegapiłam czy bohaterka jak traci słuch to całkowicie przestaje mówić? Dlaczego?

[Monika ♡ Na luzie · Rating 4 out of 5]

O twórczości pani Starosty wiele dobrego słyszałam, zwłaszcza po tym kiedy stała za mną w kolejce do pana Marcina Mortki, a ja jarałam się niezdrowo niczym psychofanka i potem było mi strasznie głupio.

Po książkę sięgnęłam w audiobooku i na start muszę pochwalić jakość nagrania plus muzyczne wstawki, które nadały niesamowity klimat całości. Mamy tu intrygującą fabułę, bardzo fajny warsztat pisarski, plot którego nie trudno się było domyślić, choć i tak podobał mi się kierunek w jakim zmierzała fabuła. Momentami nieco gubiłam się w narracji oraz chronologii wydarzeń, gdy akcja skakała między różnymi ramami czasowymi. Zakończenie odrobinkę mnie rozczarowało, zabrakło mi epilogu, w którym zostałaby domknięta historia głównych bohaterów.

Podsumowując: fajne, chce więcej.

[Basia Cybulska · Rating 3 out of 5]

Zwyklaczek, skończyłam bo byłam bardzo ciekawa zakończenia. Ostatecznie moje własne, które zdążyłam w międzyczasie wymyślić podobało mi się bardziej 🤪

[Ula Krasowska · Rating 3 out of 5]

Spodziewałam się większych fajerwerków i wbicia w fotel. Całkiem miło napisana, ale bohaterowie słabo wykreowani. Można, ale absolutnie nie trzeba. 🤷🏻‍♀️

[Kinga Stasina · Rating 5 out of 5]

Wyobraź sobie, że nagle tracisz słuch, Twój Stary gdzieś znika, a Twoje wspomnienia z ostatnich dni są jakby za mgłą, policja wylatuje Ci już prawie z lodówki, a jakaś starsza Pani chce Ciebie chronić i stale w Twoim otoczeniu dzieje się coś dziwnego. Idzie oszaleć, dosłownie. Do tego w najmniej oczekiwanym momencie pojawia się jakiś trup.

Główną bohaterką powieści jest Magda Milska - wrocławska przewodniczka. Nagle traci słuch, lekarze nie wiedzą dlaczego tak się stało, a na domiar złego policja poszukuje jej męża, który przepadł jak kamfora. Jedyne co się zaczyna za nim ciągnąć to przeszłość jego i jego pierwszej żony, która zginęła w wypadku samochodowym. Ta historia to jedna wielka zagadka, którą razem z Magdą musimy odkryć. Kim jest jej mąż? I gdzie on się podział?

Oh, co tutaj się działo. Jak przez tą powieść się płynęło. To była prawdziwa czytelnicza uczta. Gosia pokazała jak napisać dobry kryminał bez rozlewu krwi, z bardzo tajemniczą historią w tle. W sumie to taki bardziej thriller psychologiczny z wątkiem kryminalnym.

"Nie słyszę Cię, Kochanie" to opowieść o życiu w toksycznych relacjach, ucieczce od tego i poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi. Gosia prócz ciekawej historii stworzyła równie ciekawych bohaterów. Postaci barwne, a przede wszystkim ludzkie. Te osoby możesz spotkać na swojej drodze. Bohaterów poznajemy z perspektywy teraźniejszej jak i przeszłej. Te retrospekcje były bardzo ciekawe.

Książka ta to ciekawa odsłona Starosty. Zupełnie inna od tych, które są nam znane. Mało tego ta powieść to Jej debiut, debiut który wiele lat czekał na publikację. Jak zawsze mamy tutaj oryginalne pióro Autorki, bardzo ciekawą i oryginalną historię.

[Marlena · Rating 3 out of 5]

Zakończenie mało satysfakcjonujące, ogólnie utrata słuchu przez bohaterkę mało wnosi do akcji poza ‚wyjaśnieniem’ tytułu 😅

[Ksiazka_pachnie_kawa · Rating 5 out of 5]

RECENZJA


„Cisza trwała nadal, z minuty na minutę stając się coraz bardziej przerażająca”.


Dzień dobry moi Książkoholicy :) Trochę mnie tutaj nie było, nawet więcej niż trochę, bo jakieś 8 miesięcy. Nastąpiło trochę zmian w moim życiu i postanowiłam odstawić na bok mojego bookstagrama. Potrzebowałam czasu, żeby oswoić się z nową sytuacją. Ale! Już jestem, wróciłam i będę co jakiś czas wrzucać recenzje.


Dzisiaj mam dla Was recenzje najnowszej książki Małgosi Starosty „Nie słyszę Cię, kochanie". To pierwszy thriller psychologiczny spod pióra Gosi, który miał premierę wczoraj, tj. 28.03.2023 r. Książkę miałam przyjemność przeczytać oczywiście dzięki Małgosi oraz Legimi i wydawnictwu Labreto, za co bardzo serdecznie dziękuję.


„Nie słyszę cię, kochanie” to kryminał psychologiczny. Bohaterką jest Magda Milska, przewodniczka po Wrocławiu. Kobieta budzi się pewnego ranka. Czuje się dziwnie. Wszystko wokół niej jest takie ciche i bezdźwięczne. Wtedy uświadamia sobie, że straciła słuch, a poprzedniego wieczoru nie pamięta. Ta utrata słuchu staję się początkiem niefortunnych wydarzeń, zbiegów okoliczności i dziwnych sytuacji w jej życiu. Sąsiadka okazuje się kimś innym, niż tym za kogo się podaje, po mężu słuch zaginął, a na światło dzienne wychodzą coraz mroczniejsze sekrety. Teraźniejszość przeplata się z przeszłością Czy Magda odzyska słuch? Kto zabił pierwszą żonę Mikołaja? Czy on to zrobił ? A może to ta leciwa starowinka? Komu ufać? Komu wierzyć? Kto jest uczciwy ?


Jak sami wiecie, Małgosia jest znana z komedii kryminalnych, takich jak cykl „Pruskie baby” czy też seria „W siedlisku". To powiew świeżości i gatunkowa nowość w jej dorobku autorskim. Gosia bardzo wysoko postawiła sobie poprzeczkę, aby napisać thriller, który będzie trzymał czytelnika w napięciu do samego końca. I co mogę powiedzieć? Oczywiście udało jej się to. Książka trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony. Zakończenie mnie zaskoczyło, bo obstawiałam kogoś innego. Gosia poprowadziła mnie za rękę przez całą fabułę książki niczym mama swoje ukochane dziecko. Nie byłam w stanie się oderwać od tej lektury. Nie brakowała ciętego języka i tych trudnych słów, z których Małgosia jest znana. Nie zabrakło tutaj śmieszków ani gry psychologicznej. Świetnie zbudowane napięcie, które narastało z każda kolejną stroną. To historia pełna zwrotów akcji, emocjonująca i zaskakująca. Nie zabrakło w niej też elementów mroczności. Tutaj nikt nie jest tym, kim się wydaję. Myślisz, że już wiesz, co się zdarzyło i kto jest sprawcą, a tu nie. Małgosia daje Ci pstryczka w nos i zakończenie jest zupełnie inne niż od początku zakładałeś. Tutaj nic nie dzieje się bez przyczyny. Wszystko jest ze sobą powiązane i połączone. Małgosiu, serdecznie Ci gratuluję, bo zrobiłaś kawał dobrej, gdzie tam dobrej, świetnej roboty. Kolejny thriller od Ciebie biorę w ciemno :)

[Jakprzezokno Jola · Rating 4 out of 5]

Ta książka ma bardzo dużo wspólnego z komedią kryminalną, jest zdecydowanie w wersji soft, więc jeśli macie ochotę na ciekawą zagadkę z mocną warstwą obyczajową - to dobrze trafiliście. Autorka zadbała o rodzinną tajemnicę, rozbudowaną historię Magdy, ciekawe zwroty akcji oraz o naprawdę świetnie dopracowany język. Czytało się to jak naprawdę przyjemną literaturę piękną. Nie był to jednak taki rasowy kryminał - wiele znalazłam naleciałości z komedii kryminalnej, dużo było skupiania się na kolejnych wydarzeniach z przeszłości, odczuciach, więc ta warstwa obyczajowa została mocno rozbudowana. Próżno tutaj szukać krwi i podwórkowej łaciny, policjanci są poprawni politycznie, a wszyscy w dużych emocjach używają pięknych polskich porównań. Jest to więc wydanie zdecydowane soft, więc jeśli brzydzicie się krwią, ale macie ochotę na zagadkę - będziecie zadowoleni. Czyta się naprawdę ekspresowo! A mnie zachwyciło piękno języka autorki, potrafi naprawdę przepięknie malować piórem.

[Zosia Hannemann · Rating 4 out of 5]

Bardzo wciagajaca, ale koncowka dla mnie za bardzo urwana

[Miku · Rating 2 out of 5]

Magda Milska pewnego ranka budzi się i odkrywa, że całkowicie straciła słuch. Kiedy próbuje przypomnieć sobie okoliczności w których mogło to się wydarzyć zdaje sobie sprawę, że nie pamięta co się działo poprzedniego wieczoru, a ponadto jej mąż Mikołaj przepada jak kamień w wodę.


Nie wiem jak to działa jak człowiek traci słuch, więc można mnie przeprostować - jeżeli osoba straciła słuch to jakby automatycznie przestaje mówić? Wiem, że ona nie słyszy co artykułuje, ale chyba jest w stanie wydukać coś z siebie, bo dla niej jest to naturalne. Wie jak układać język, usta czy modulować głosem, żeby wyszło z nich coś zrozumiałego. Szczerze to chwyciłam się za tę książkę właśnie z uwagi na utratę tego słuchu, bo byłam ciekawa jak autorka poprowadzi fabułę w tak specyficznej sytuacji. No i nie czytałam wcześniej takiego kryminału, gdzie bohaterka musi liczyć na pozostałe zmysły. Także tak, tu widziałam ogromny potencjał, ale koniec końców wyszło to bardzo marnie. Bohaterka chodzi po lekarzach, żeby wyjaśnić dlaczego straciła słuch co jest jak najbardziej zrozumiałe, ale jakoś nie wydaje mi się szczera podczas lekarskiego wywiadu. Do tego koniec końców, kiedy już wszystko się rozwiązuje to czytelnik ma takie odczucie, że w sumie można było skupić się wyłącznie na utracie pamięci, a nie dokładać jeszcze ten słuch, który jest źle i nielogicznie poprowadzony oraz niewiele wnosi do akcji poza tym, że bohaterka pisze na kartkach. Jednak najbardziej rozbrajający jest wątek sąsiadki, która okazuje się rodziną z pierwszego małżeństwa Mikołaja od strony żony, a on jakby tego w ogóle nie zarejestrował.

"Nie słyszę Cię kochanie" to pozycja, która nada się dla czytelników, którzy nie zadają pytań. Im mniej dociekasz to tym bardziej jesteś zadowolony z lektury. Ja należę do tych dociekliwych, więc u mnie z zabawą wyszło raczej kiepsko. Natomiast trzeba oddać, że książka jest lekka, prosta i sporo osób może w tym się odnaleźć. Wrócę do autorki, ale sięgnę po komedie kryminalne, bo lepiej mi się je czytało.

[Martyna · Rating 3 out of 5]

2.75
Tym razem coś nie zagrało, i ubolewam nad tym strasznie...

[sisters as books · Rating 4 out of 5]

Dzisiaj przychodzimy do was z kolejną perełką od jeden z naszych ulubionych autorek. A mowa o książce "Nie słyszę cię, kochanie" od Małgorzaty Starosty oraz Labreto.
Książkę znajdziecie na Legimi i od razu wam powiemy, że jest co czytać,
dzieje się🔥

"Nie słyszę cię, kochanie, tak brzmiał esemes wysłany do Mikołaja tuż po północy. Nie było odpowiedzi. Natychmiast sprawdziłam listę połączeń - rozmawiała z nim chwilę przed wysłaniem wiadomości. Choć" rozmawiała" było tu raczej nad wyrost, sadząc po treści esemesa. "

Pewnego dnia Magda budzi się i uświadamia sobie, że nic nie słyszy. Na dodatek nie pamięta co robiła poprzedniego dnia. Na domiar złego jej mąż Mikołaj zaginął, a do jej drzwi puka policja. Dlaczego Magda straciła słuch i co takiego mogło się stać Mikołajowi?
Na te pytania znajdziecie odpowiedź w książce, a my teraz zapraszamy was na naszą opinię o tej pozycji.

Zacznijmy może o tego, że nazwisko autorki, jak i jej książki są na naszym profilu częstym gościem. Musimy to powiedzieć. Uwielbiamy książki pani Małgosi. I pewnie nie raz jeszcze się z tym stwierdzeniem spotkacie u nas.
Tym razem nie jest to komedia kryminalna, a kryminał psychologiczny. Bardzo ciekawy i zaskakujący. Coś innego, ale według nas wspaniale napisanego.
Książka ta to labirynt zagadek oraz tajemnic. To kryminał, który pokaże wam, że nie wszystko jest takie jak się wydaje, a najbliższe nam osoby okazują się kimś innym.
Tę historię możemy porównać do węzła. Sekrety trzymają mocno jego włókna, które i tak ostatecznie pękają, rozplątujac się I ukazując pojedyncze tajemnice, a nawet ich całą masę.

Uwielbiamy bohaterów tej książki, a w szczególności Magdę i jej byłego męża. Są to postacie z charakterem, ale dosyć pozytywne. Szczególnie łącząca ich więź jest zaskakująca. Musicie się sami przekonać i przeczytać.

Fabuła ma według nas prosty schemat, jest to śledztwo, które kończy rozwiązanie zagadki. Jednak w tej historii to detale grają główne role i to one pchają tę opowieść do przodu. Jak na przykład zaskakujące oguchnięcie Magdy.
Akcja jest trochę chaotyczna, jednak nie zraźcie się tym, gdyż ten chaos to najlepszy scenariusz tej książki.

Jeśli chodzi o wątki psychologiczne, to jak dla nas odegrały one w tej powieści ogromne znaczenie. Bo przecież główny wątek stracenia słuchu przez Magdę był bardzo ważny dla całej historii. Jesteśmy fankami takich kryminałów i zawsze chętnie jest czytamy. A ten przypadł nam do gustu bardzo.

Klimat książki według nas nie jest jakiś mroczny, spowodowane jest to chyba charakterem głównej bohaterki. Bardziej powiedziałybyśmy, że to książka o intrygach i zawiłościach losu, przeplatana ciekawostkami o Wrocławiu.

Powieść czytało nam się szybko i lekko, język książki jak to zwykle bywa przy tej autorce jest prosty, jednak doprawiony czasem zaskakującym słownictwem.

Jeżeli, więc chcecie poczytać wspaniały kryminał z interesujących wątkiem psychologicznym, przy którym nie będziecie się nudzić. To zapraszamy was do przeczytania tej lektury. Warto! Miłego dnia :)

[Fan.tastyczneksiazki · Rating 4 out of 5]

„Nie słyszę cię, kochanie” Małgorzata Starosta

Bohaterką jest Magda, przewodniczka po Wrocławiu. Pewnego dnia budzi się i odkrywa,że straciła słuch i nie pamięta, o co pokłóciłam się z Mikołajem. Okazuje się, również że zniknął jej mąż. Gdy do drzwi zaczyna pukać policja, sytuacja robi się jeszcze bardziej skomplikowana. Do tego dochodzi sąsiadka, która jak się okazuję jest babcią zaginionej Izabeli. I powtarza Magdzie, że to przez jej męża nie żyje jej wnuczka. Bohaterka przechodzi trudny czas, a pomaga jej w tym jej były mąż, który jest policjantem i pomaga kobiecie dojść do prawdy. W międzyczasie dostaje pocztówkę, od zaginionego męża, zaczynam przypominać sobie urywki z tego feralnego dnia, a na jaw wychodzą mroczne sekrety z przyszłości.

Czy była kto komedia kryminalna? Kryminał to był, ale czy komediowy? Czytając książkę nie odniosłam takiego wrażenia (może przez moje inne poczucie humoru lub jego brak). Napisana lekkim piórem, szybko się czytało.
Całkiem mi się podobała i myślę, że to nie ostatnie spotkanie z autorką.
6/10

[Nat · Rating 3 out of 5]

To było w porządku choć nie jest to to co zazwyczaj czytam. A audiobook jest świetnie zrealizowany.

[Katarzyna Mikołajczyk · Rating 2 out of 5]

Z braku laku, może być.
To moja pierwsza książka tej autorki. Oceniam średnio. Można przeczytać, ale żeby mnie jakoś wciągnęła fabuła to nie powiem.

[Aleksandra Guzik · Rating 3 out of 5]

3.5 - była duża szansa na solidne 4 ale minus 0.25 za zakończenie i minus 0.25 za niepotrzebne nadużywanie niebędących powszechnie w obiegu słów typu "wierchuszka", "polka" czy "kalumnie"...

[Rudolfina (czytacz.pl) · Rating 3 out of 5]

ŚCIEMA DO WYBACZENIA
Małgorzata Starosta pozytywnie mnie zaskoczyła. Zaczęłam kiedyś czytać jakąś jej komedię kryminalną i szybko zrezygnowałam. Na pierwszych kilkunastu stronach nie znalazłam niczego, co by mnie zachęciło do dalszej lektury. Odniosłam wrażenie, że w tym słowotoku chodzi tylko o to, żeby popisać się umiejętnością tworzenia grepsów, które w stosowane bez umiaru mają skutecznie zamaskować brak treści.

Z „Nie słyszę cię, kochanie” było inaczej - książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Sięgnęłam po nią, bo spodobał mi się opis, w którym bohaterka „budzi się i nagle uświadamia, że straciła słuch. I że nie pamięta, co stało się w jej domu poprzedniego wieczoru. Zaraz potem w jej życiu rozgrywają się dziwne zdarzenia (…)”

Fabuła logiczna, intryga precyzyjnie obmyślona, dramaturgia nie siada, przez cały czas kibicujemy bohaterce. Zagadka coraz bardziej się komplikuje, ale w końcu zostaje sensownie wyjaśniona i zaskakuje tak jak trzeba. Zakończenie może odrobinę przekombinowane, ale daje się przełknąć. Postaci wiarygodne psychologicznie, na tyle, na ile to jest potrzebne w thrillerze. Autorka nie skupia się wyłącznie na tym „żeby było śmiesznie”, tylko żeby trzymać nas w napięciu i to wychodzi książce na dobre.

Jest tylko jedna rzecz, która mnie drażni, a ponieważ wymagam od autorów, żeby książki były przemyślane w każdym calu, muszę obniżyć ocenę. Małgorzata Starosta nie popracowała wystarczająco nad formą i odpuściła sobie wiarygodność na bardzo ważnym polu. Bohaterka po utracie słuchu porozumiewa się z otoczeniem przy pomocy pisanych ręcznie karteczek. To wielka uciążliwość. W takich sytuacjach pisze się krótkie, kilkuwyrazowe komunikaty, a nie wielostronicowe wypracowania. Nikt na dłuższą metę by tego nie wytrzymał, nie wspominając już, że taka konwersacja zajęłaby zbyt dużo czasu. A wszyscy nasi bohaterowie muszą sobie z tym dawać radę, przez całą powieść, bo im autorka tak przykazała.

Jeśli więc przymkniecie oko na tę ściemę, będziecie mieć całkiem przyjemną lekturę. A mnie, jak zwykle szkoda, że mogło być bardzo dobrze, a wyszło tak sobie.
https://www.czytacz.pl

[Karolina · Rating 4 out of 5]

📝 Cisza. Czyżby cały wszechświat nagle ucichł? Zatrzymał się? Nie pamiętam, co się wydarzyło, jednak czuję, że coś jest nie tak. „Nie słyszę cię, kochanie”. Tekst ostatniego sms’a ciągle krąży po mojej głowie. Gdzie jest Mikołaj? I co, do cholery, stało się wczorajszego wieczoru?
 
„Nazywam się Magda Milska, mam trzydzieści dziewięć lat, żadnych poważniejszych chorób w życiorysie, wiatrówka, różyczka i świnka w wieku przedszkolnym. O ile mi wiadomo, chorób umysłowych w rodzinie nie odnotowano. Trzy dni temu obudziłam się głucha”
 
📝 „Nie słyszę Cię, kochanie” to kolejna książka Małgorzaty Starosty, którą miałam przyjemność przeczytać. Tym razem autorka zabrała mnie prosto na ulice Wrocławia, gdzie rozgrywała się akcja niepokojącej historii Magdy Milskiej. I dokładnie to czułam podczas czytania tego kryminału psychologicznego – niepokój, napięcie i zagubienie. Cała fabuła owiana była gorzką tajemnicą, a każda kolejna strona odkrywała przede mną coraz to więcej niewiadomych. I chociaż w pewnym momencie domyśliłam się już sedna tej sprawy, z przyjemnością śledziłam dalsze losy bohaterów. Czy zakończenie wywołało u mnie efekt WOW? Raczej nie. Wszystko zostało nagle ucięte, pozostawiając mnie z ogromnym niedosytem.
 
📝 Świetne wykreowanie głównych bohaterów sprawiło, że podczas tej wspólnej, aczkolwiek krótkiej podróży naprawdę udało mi się do nich zbliżyć i przywiązać. Razem z nimi starałam się rozwiązać sprawę zaginięcia Mikołaja, układając w głowie kolejne teorie. Bardzo ciekawym dopełnieniem historii okazała się utrata słuchu głównej bohaterki, która sprawiła, że historia była jeszcze bardziej oryginalna. Jedyną osobą, która od samego początku wzbudzała we mnie głównie negatywne emocje, była pani Skrzypczakowa. Czy słusznie? Musicie przekonać się sami.
 
📝 „Nie słyszę Cię, kochanie” to trzymająca w napięciu lektura, która na pewno spodoba się fanom zagadek kryminalnych i tajemnic z przeszłości. To na pozór prosta historia, która kryje w sobie wiele niespodzianek. Teraz przyszykujcie kubek czarnej herbaty, otulcie się ciepłym kocem i do czytania! ✊🏽

[Kawka Nad Książką · Rating 4 out of 5]

📜📃 Zastanawialiście się kiedyś, jak wyglądałoby życie, gdybyście nagle stracili zmysł słuchu? Małgorzata Starosta w swojej powieści Nie słyszę cię, kochanie prowadzi czytelnika przez pełną napięcia historię, gdzie cisza staje się nie tylko metaforą, ale i kluczowym elementem fabuły.

📜📃 Magdalena Milska, główna bohaterka, budzi się w świecie, który nagle stał się przerażająco cichy. Kobieta w niewyjaśnionych okolicznościach traci słuch, a co gorsza – nie potrafi przypomnieć sobie wydarzeń z poprzedniego wieczoru. Jakby tego było mało, jej mąż, Mikołaj, znika bez śladu. Milska zaczyna walkę o odzyskanie kontroli nad swoim życiem i odkrycie prawdy, która wydaje się bardziej mroczna, niż mogła przypuszczać. Bo to co znajdzie sprawi że zacznie zadawać jeszcze więcej pytań.

📜📃 Autorka z łatwością zbudowała wciągającą fabułę na granicy thrillera i powieści obyczajowej, doskonale stopniując napięcie. Magdalena to postać, której trudno nie kibicować – jest zdeterminowana, zagubiona, ale pełna siły, by stawić czoła rzeczywistości, która wydaje się wręcz surrealistyczna. Jej poszukiwania prawdy przypominają układanie skomplikowanej układanki, gdzie każdy element wywołuje jeszcze więcej pytań. Czytało mi się tą książkę z niesamowitą łatwością. Z pewnością wiele robił tu styl autorki kołyszący się w idealnej mieszance lekkości i powagi. Nawet w momentach pełnych dramatyzmu Starosta nie rezygnuje z delikatnego humoru, co sprawia, że książka wciąga na całego. Opis świata głównej bohaterki, odciętej od dźwięków, jest przejmujący – czytelnik niemal czuje tę niepokojącą ciszę, która stopniowo zamienia się w element opresji.

📜📃 Nie słyszę cię, kochanie to nie tylko historia o tajemnicy i walce o prawdę, ale także subtelna opowieść o relacjach i sile miłości. Zaginięcie Mikołaja staje się punktem wyjścia do refleksji nad tym, ile jesteśmy w stanie zrobić dla ukochanej osoby, a także jak często dopiero w obliczu kryzysu dostrzegamy to, co naprawdę ważne. To wszystko sprawia że czytelnicy łaknący dobrej opowieści obyczajowej będą zachwyceni.

[katooola · Rating 4 out of 5]

Jak zapewne część z Was wie, jestem osobą niesłyszącą od urodzenia, a co za tym idzie noszę aparaty słuchowe, nie rozumiem ze słuchu, co się do mnie mówi i czytam z ruchu ust. Świat bez dźwięków jest dla mnie czymś całkowicie normalnym, ale u słyszących? Co, gdy nagle osobie słyszącej przyszłoby funkcjonować w całkowitej ciszy?

Czasami się nad tym zastanawiam, jak taka osoba poradziła by sobie, nie potrafiąc czytać z ruchu ust? Jak nagle odnalazłaby się w nowej rzeczywistości?

Okazuje się, że nie jestem sama w swoich rozmyślaniach. Podobne teorie snuje też Małgorzata Starosta! Czym z miejsca skradła moje serducho.

W "Nie słyszę cię, kochanie" główna bohaterka, Magda pewnego ranka budzi się i odkrywa, że nic nie słyszy. Na dodatek nie pamięta wydarzeń poprzedniego wieczoru. Jakby tego było mało, jej mąż zaginął.

Wydarzenia nabierają rozpędu z godziny na godzinę, ponieważ wrótce do drzwi puka policja. Żeby było ciekawiej, okazuje się, że starsza sąsiadka mieszająca obok jest babcią pierwszej żony jej męża, która zginęła w tajemniczym wypadku. Pytań przybywa, mózg powoli się plącze, a odpowiedzi nie widać na horyzoncie. Gdzie przepadł mąż? Kim on tak naprawdę jest? Jakie sekrety skrywa sąsiadka?

Bohaterka musi odnaleźć się w nowej, ponurej rzeczywistości, która przeplata się z kliszami z przeszłości. Wychodzą na jaw mroczne sprawy z przeszłości. Komu może ufać?

Ta historia wciągnęła mnie bez reszty! Jest niepokojąco! Co za zwroty akcji, zaskakujące tropy. Intryga ciekawie skonstruowana, nieoczywista. Nietuzinkowi bohaterowie, zwłaszcza postaci drugoplanowe. Czegóż chcieć więcej?

"Nie słyszę cię, kochanie" jest zupełnie inna niż poprzednie książki Małgorzaty. To ciekawa mieszanka gatunkowa, która zaskoczy niejednego czytelnika. To też thriller psychologiczny z przebijającymi tu i ówdzie typowymi dla Autorki scenami humorystycznymi.

W sam raz, jeśli tylko lubicie nietuzinkowe historie. Polecam!

[Logana · Rating 4 out of 5]

Po najnowszą książkę Małgorzaty Starosty sięgnęłam tylko dlatego, że nie była to komedia kryminalna, która nie należy do moich ulubionych gatunków. "Nie słyszę cię, kochanie" to kryminał, ale nadal utrzymany w bardzo lekkim stylu. Tak lekkim, że ociera się o komedię kryminalną. Znalazło się w niej sporo sarkastycznych dialogów, czy przemyśleń bohaterów. Budowa powieści również jest lekka, z małą ilością postaci i dużą ilością dialogów. Główną narratorką jest Magda Milska, która budzi się całkowicie głucha. Nie jest w stanie przypomnieć sobie ostatnich godzin, a na domiar złego jej mąż, Mikołaj, zniknął bez śladu. Kobieta stara się odnaleźć zaginionego i odzyskać zdrowie. Z pomocą przychodzą synowie i były mąż Artur.

Wątek kryminalny może nie wspiął się na wyżyny, nie był skomplikowany, ale autorka potrafiła go przedstawić w sposób, który wciągał. Strona medyczna była dziwaczna i ciężko mi uwierzyć w taką nagłą utratę słuchu i pamięci. Od początku cisnęło mi się jedno pytanie: skoro Magda ogłuchła, to dlaczego przestała też mówić?

Książka mało wymagająca, idealna na odstresowanie.

[beti_czyta · Rating 5 out of 5]

Małgorzata Starosta, dla mnie przede wszystkim autorka komedii kryminalnych.
A tu nagle zaskoczenie, bo autorka zmienia lekko kierunek i zostaje kryminał, bez komedii....
Czy mi przypadła do gustu ta książka?
Zdecydowanie tak.
Lubię gdy teraźniejszość przeplatana jest z przeszłością. A do tego z perspektywy widzenia kilku osób.
Świetnie stworzone profile psychologiczne, i różne charaktery bohaterów książki, sprawiły że nie było łatwo oderwać się od lektury.
A w tym wszystkim główna bohaterka, najbardziej poszkodowana, bo z niewiadomego powodu traci słuch, a do tego zaginął jej mąż.
Mało tego, pojawia się wątek z przeszłości męża, który stawia go w nieciekawym świetle.
Do tego ciekawa postać sąsiadki, która .... Oj, za dużo bym zdradziła, dlatego zachęcam Was do sięgnięcia po książkę.
Co do gatunku literackiego, to raczej powiedziałabym że to literatura obyczajowa z wątkiem kryminalnym i domieszką lekkiego thrillera.
Jak dla mnie bardzo dobra książka.
Widziałam już że są osoby zdziwione wysokimi ocenami, ale pamiętajmy że ile czytelników, tyle opinii i każdy ocenia wedle swojego uznania 😃
Ja dziękuję autorce za fajną historię, z którą spędziłam miło czas.

[Agata | ksiazkowy.czas · Rating 3 out of 5]

🔎 "Bez względu na to, jak ufamy logice, emocje potrafią zawładnąć nami tak bardzo, że wszystko inne przestaje się liczyć". 🔍

Znasz sytuację, gdy cały świat wali Ci się na głowę? Mam nadzieję, że nie! Niestety, główna bohaterka tego doświadczyła 👇

Nagła utrata słuchu. Zanik pamięci. Zniknięcie męża.

"Nie słyszę cię, kochanie" to obyczajówka z lekkim wątkiem zagadki kryminalnej. Akcja rozgrywa się we Wrocławiu, a już od pierwszej strony zostajemy w nią, dosłownie, wrzuceni. Teraźniejszość miesza się z przeszłością. Dominują tajemnice, zagubienie i zbiegi okoliczności. Do ostatniej strony karty są stopniowo odkrywane 📝

Pomysł? Super. Akcja? Wciągająca. Język? Płynny i lekki z nutą ciętego języka. Rozwiązanie? Zaskakujące. Zakończenie? Zawiodło i rozczarowało - zabrakło mi domknięcia historii bohaterów ❌

Są poruszane ważne tematy, takie jak toksyczne relacje, nadopiekuńczość oraz pięknie ukazana relacja po rozwodzie.

Książka do przeczytania na raz, ewentualnie dwa. Idealna do zrelaksowania się, bez zagłębiania się w skomplikowaną treść 📘

[Nass · Rating 3 out of 5]

Czytało się bardzo przyjemnie, a właśnie tego oczekuję od thrillerów. Zagadka była całkiem niezła, choć nie do końca rozumiem, dlaczego główna bohaterka przestała mówić po stracie słuchu. Przecież nie była głucha od urodzenia, więc nie powinno jej to sprawiać większej trudności. Ogólnie cała sprawa z tą nagłą głuchotą była nie do końca jasna.
Lubię to, że mąż nie okazuje się kompletnym potworem i zwyrodnialcem, a właściwie jest ofiarą większej intrygi. Dzieciaki, moim zdaniem, zadają za mało pytań, ale nie przeszkadzało mi to szczególnie.
Postacie mogłyby być bardziej rozbudowane, choćby taki Michał, który jakby nie patrzeć ma duży wpływ na fabułę, kluczowy wręcz, a bardzo mało o nim wiemy, poza tym że jest kompletnie bezwstydny albo śmiały, wybierzcie co lepiej brzmi. (Żeby podchodzić losowo do kobiet, które ci się podobają to trzeba mieć odwagę)
Poza tymi mankamentami jest to świetna rozrywka na jeden wieczór. (Jest 2:51, gdy to piszę.)

[princessformyprince · Rating 2 out of 5]

Zapowiadało się ciekawie, napewno nie jest to thriller taki jak każdy, bo konwencją i bohaterami trochę odbiega. Główna postać wydawała mi się bardzo podejrzana, tak jak jej nagła utrata słuchu. Dodatkowo relacja z jej byłym mężem wydawała się bardzo nierealna i wręcz jak z bajki.
Moim zdaniem antybohaterowie pojawiają się w powieści za późno co spowodowało, że miałam problem by rozwikłać zagadkę, bo nie dano nam nawet zalążka informacji. Motyw książki i tej kobiety pojawił się dopiero pod koniec a mógłby być ciekawą osią fabularną.
Daję 2/5, bo audiobook był świetny, klimatyczny, cudowny głos lektor_ki i miło spędziłam czas.

[Natalia · Rating 3 out of 5]

Spodziewałam się więcej po tym. Ale przeczytałam do końca, bo jednak byłam ciekawa rozwiązania tej sprawy. Jednak książka pozostawiła pewien nie dosyt i parę pytań, które miałam w głowie wciąż zostały bez odpowiedzi. Bo np.
"Czemu Mikołaj nie chciał rozmawiać o swojej pracy i swoich nagłych wyjazdach?" "Czy Magda faktycznie straciła słuch w wyniku zaistniałej sytuacji?" i parę innych...

[Miłośniczka Książek · Rating 4 out of 5]

🔥 Dziś premiera najnowszej powieści Małgorzaty Starosty pt. "Nie słyszę cię, kochanie", a na moim blogu czeka już na was premierowa recenzja 😎 Zapraszam 👇
https://magicznyswiatksiazki.pl/recen...

[Lena · Rating 4 out of 5]

To było całkiem dobre, chociaż główna bohaterka była trochę bez wyrazu i jakoś ciężko mi było z nią sympatyzować. W ogóle niektóre postacie były zbudowane dość wspaniale, a inne bardzo, bardzo nijako. Ale chyba polecam.

[sani.favbooks · Rating 3 out of 5]

Lubię twórczość Małgorzaty Starosty. Przy "Nie słyszę Cię, kochanie" spędziłam bardzo miło czas (słuchałam audiobooka), historia mi się podobała, jednak nie pochłonęła mnie tak jak poprzednia powieść autorki.