What do you think?


Αν δεν έχεις πού να κλάψεις
Είκοσι επτά διηγήματα γραμμένα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους της ζωής του Λουίς Σεπούλβεδα, που συνδυάζουν στοιχεία που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλα τα μυθιστορήματά του: "Ο τελευτραίος φακίρης", "Rolandbar", "Αν δεν έχεις πού να κλάψεις", "Σχετικά με κάτι που έχασα σ' ένα τρένο", "Αλλαγή πορείας", "Ένα σπίτι στο Σαντιάγο", "Αυτόματος τηλεφωνητής", "My Favorite Things", "Σχετικά με τη χτεσινή εφημερίδα", "Ένας άνθρωπος που πουλούσε γλυκά στο πάρκο", "Ένα αμάξι έχει σταθεί μέσα στη νύχτα", "Περί εθνικών επετείων", "Ακριβής ασυνέπεια", "Μικρό βιογραφικό ενός μεγάλου", "Τόλα σε δέκα πράξεις", "Ο βιβλιοθηκάριος", "Καφές", "Κάποιος πάνω περιμένει γαρδένιες", "Ιστορία αγάπης χωρίς λόγια", "Ερωτικό ραντεβού σε μια εμπόλεμη χώρα", "Τρόποι να βλέπεις τη θάλασσα", "Στην άλλη όχθη του χρόνου", "Άλλη μια πόρτα του ουρανού".
294 pages, Paperback
First published January 1, 1997
About the author
Luis Sepúlveda
169 books1,326 followers(Ovalle, Chile, 1949 – Oviedo, España, 2020) Luis Sepúlveda was a Chilean writer, film director, journalist and political activist. Exiled during the Pinochet regime, most of his work was written in Germany and Spain, where he lived until his death.
Author of more than thirty books, translated into more than fifty languages, highlighting An Old Man Who Read Love Stories (Tusquets Ed., 2019) and The Story of a Seagull and the Cat Who Taught Him to Fly (Tusquets Ed., 1996). Among his numerous awards are the Gabriela Mistral Poetry Award (Chile), the Primavera Novel Award (Spain) and the Chiara Award for Literary Career (Italy). Knight of the Order of Arts and Letters of France, and doctor honoris causa by the universities of Toulon (France) and Urbino (Italy).
In a direct, quick-to-read language, full of anecdotes, his books denounce the ecological disaster affecting the world and criticize selfish human behavior, but they also show and exalt the most wonderful manifestations of nature.
Author of more than thirty books, translated into more than fifty languages, highlighting An Old Man Who Read Love Stories (Tusquets Ed., 2019) and The Story of a Seagull and the Cat Who Taught Him to Fly (Tusquets Ed., 1996). Among his numerous awards are the Gabriela Mistral Poetry Award (Chile), the Primavera Novel Award (Spain) and the Chiara Award for Literary Career (Italy). Knight of the Order of Arts and Letters of France, and doctor honoris causa by the universities of Toulon (France) and Urbino (Italy).
In a direct, quick-to-read language, full of anecdotes, his books denounce the ecological disaster affecting the world and criticize selfish human behavior, but they also show and exalt the most wonderful manifestations of nature.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 54 reviews
December 31, 2018
Luís Sepúlveda tornou-se conhecido, sobretudo depois da publicação d'O Velho que lia Romances de Amor .
Estes contos foram escritos antes; uns já haviam sido publicados noutras edições, outros estavam na gaveta. Nota-se o cunho do autor, a relevância dada àqueles que, como ele, travavam uma luta contra a opressão; refugiados politicos, gente que procurava a liberdade disposta a pagar qualquer preço, gente com esperança mas também muita dor no coração. E os encontros de amor à lá Sepúlveda - quase sempre desencontrados e com um toque de nostalgia agridoce.
Bom, mas não tão bom como o que viria a escrever mais tarde.
Estes contos foram escritos antes; uns já haviam sido publicados noutras edições, outros estavam na gaveta. Nota-se o cunho do autor, a relevância dada àqueles que, como ele, travavam uma luta contra a opressão; refugiados politicos, gente que procurava a liberdade disposta a pagar qualquer preço, gente com esperança mas também muita dor no coração. E os encontros de amor à lá Sepúlveda - quase sempre desencontrados e com um toque de nostalgia agridoce.
Bom, mas não tão bom como o que viria a escrever mais tarde.
December 9, 2013
This book is extremely well written, the stories are touching and delve into one's consciousness... Historically, some of them evoke times of hardship and persecution.
It did not touch me as much as some of the Author's other books, but it is definitely a Good Read!
Maria Carmo.
Lisbon, 19th. December 2013.
It did not touch me as much as some of the Author's other books, but it is definitely a Good Read!
Maria Carmo.
Lisbon, 19th. December 2013.
July 25, 2012
Bellissimi incontri, alcuni d'amore, come dice il titolo, altri di passione. Alcuni racconti sono migliori ai altri, come sempre succede con questo genere, e alcuni non superano il livello di "esercizio di scrittura", ma si tratta in ogni caso di una lettura molto piacevole.
March 4, 2020
Sepúlveda è una coccola all'anima, anche quando ti parla di guerra, dittature e amori disperati 💕
Popsugar reading challenge The first book you touch on a shelf with your eyes closed
Around the world in 52 books The 20th book (TBR, series, author, list ecc)
Popsugar reading challenge The first book you touch on a shelf with your eyes closed
Around the world in 52 books The 20th book (TBR, series, author, list ecc)
October 4, 2023
Sono felice perché ho letto un bel libro
March 29, 2019
Fotografie di varia umanità.
... si disse che era assurdo invecchiare. Si ripeté che era morboso guardarsi ogni mattina allo specchio e vedere che un pezzo di vita, imprescindibile, e di noi stessi, è rimasto in qualche posto della stanza dove abbiamo dormito, perduto per sempre. [...] ... non poté evitare di sorridere pensando alla sua stanza verso le nove del mattino, quando la donna delle pulizie vuotava i portaceneri, apriva le finestre e scuoteva le lenzuola. Quanti capelli, ricordi, frammenti di pelle, sogni, forfora e minuscoli brandelli di una persona cadono e servono da concime ai rosai del cortile.
Premio la bella scrittura di Sepúlveda e la sua capacità di mostrarci - in poche righe - le mille sfaccettature della vita, la poliedricità delle persone che la vivono, gli avvenimenti, le situazioni e i luoghi che si susseguono quasi senza lasciare traccia o piuttosto imprimono segni indelebili.
... bisogna rinunciare ai territori fisici e abitare il territorio dell’immaginazione
[Onetti]
Purtroppo i racconti non rientrano tra le mie letture preferite e quelli raccolti in questo volume sono ben 24, alcuni dei quali cortissimi... neanche il tempo di capire di cosa parlano che sono già finiti!
Quelli più lunghi si lasciano invece assaporare.
📖 GRI - parola del mese (mar/19): paese
📚 RC 2019 ~ Lo scaffale traboccante
📚 RC 2019 ~ Abbatti la TBR-> 45
🔠 RC 2019 ~ Alphabet Titoli-> I
🌎 Sud America: 🇨🇱 Cile
... si disse che era assurdo invecchiare. Si ripeté che era morboso guardarsi ogni mattina allo specchio e vedere che un pezzo di vita, imprescindibile, e di noi stessi, è rimasto in qualche posto della stanza dove abbiamo dormito, perduto per sempre. [...] ... non poté evitare di sorridere pensando alla sua stanza verso le nove del mattino, quando la donna delle pulizie vuotava i portaceneri, apriva le finestre e scuoteva le lenzuola. Quanti capelli, ricordi, frammenti di pelle, sogni, forfora e minuscoli brandelli di una persona cadono e servono da concime ai rosai del cortile.
Premio la bella scrittura di Sepúlveda e la sua capacità di mostrarci - in poche righe - le mille sfaccettature della vita, la poliedricità delle persone che la vivono, gli avvenimenti, le situazioni e i luoghi che si susseguono quasi senza lasciare traccia o piuttosto imprimono segni indelebili.
... bisogna rinunciare ai territori fisici e abitare il territorio dell’immaginazione
[Onetti]
Purtroppo i racconti non rientrano tra le mie letture preferite e quelli raccolti in questo volume sono ben 24, alcuni dei quali cortissimi... neanche il tempo di capire di cosa parlano che sono già finiti!
Quelli più lunghi si lasciano invece assaporare.
📖 GRI - parola del mese (mar/19): paese
📚 RC 2019 ~ Lo scaffale traboccante
📚 RC 2019 ~ Abbatti la TBR-> 45
🔠 RC 2019 ~ Alphabet Titoli-> I
🌎 Sud America: 🇨🇱 Cile
January 3, 2014
O livro apresenta-se como uma reunião de crónicas que parecem ter como ponto comum o Chile, o amor e, principalmente, a guerra.
Há contos de todos os tamanhos. Contos pequenos que passam por nós fugazes como areia entre os dedos, ou contos maiores que nos fazem ansiar por mais.
Confesso que me custou um pouco pegar-lhe. Os contos curtos não me deixavam a ânsia de querer saber mais, o suspense do final, o tempo suficiente para me apaixonar pelas personagens.
No entanto, há personagens que me ficaram na memória e que, certamente, gostaria de voltar a reencontrar. Falo de Mabel, a mais nova de três irmãs que tiveram a infelicidade de nascer mudas; Itzahuaxatin, bibliotecário, que tem à sua guarda o bem mais poderoso do seu senhor, e que o guarda com a vida; Ali Kazam, o faquir que se achava herói e que agradece ao seu amigo tudo o que fez por ele.
Tantas personagens que passam. Algumas não lhes sabemos o nome. Narradores que contam a história na 1º pessoa. Que contam os seus amores e tristezas.
Quanto aos contos nomeio dois que adorei. "Mudança de Rumo", um pequeno conto sobre uma viagem de comboio; e "Uma Casa em Santiago", uma espécie de mito urbano.
Não é um livro que se ame ou odeie. É um livro que se lê, com calma, saboreando as palavras de um excelente escritor.
Há contos de todos os tamanhos. Contos pequenos que passam por nós fugazes como areia entre os dedos, ou contos maiores que nos fazem ansiar por mais.
Confesso que me custou um pouco pegar-lhe. Os contos curtos não me deixavam a ânsia de querer saber mais, o suspense do final, o tempo suficiente para me apaixonar pelas personagens.
No entanto, há personagens que me ficaram na memória e que, certamente, gostaria de voltar a reencontrar. Falo de Mabel, a mais nova de três irmãs que tiveram a infelicidade de nascer mudas; Itzahuaxatin, bibliotecário, que tem à sua guarda o bem mais poderoso do seu senhor, e que o guarda com a vida; Ali Kazam, o faquir que se achava herói e que agradece ao seu amigo tudo o que fez por ele.
Tantas personagens que passam. Algumas não lhes sabemos o nome. Narradores que contam a história na 1º pessoa. Que contam os seus amores e tristezas.
Quanto aos contos nomeio dois que adorei. "Mudança de Rumo", um pequeno conto sobre uma viagem de comboio; e "Uma Casa em Santiago", uma espécie de mito urbano.
Não é um livro que se ame ou odeie. É um livro que se lê, com calma, saboreando as palavras de um excelente escritor.
February 19, 2010
Um livro de pequenos textos de um autor que muito prezo. Neste Encontro de Amor Num País em Guerra, Luís Sepúlveda reúne uns quantos textos deliciosos, sobre a política, a guerra e o amor, tema que não é muito comum nos livros do escritor. Uma das coisas que me surpreendeu no livro foi mesmo a forma como ele fala do amor, isto porque Luís Sepúlveda é um escritor assumidamente de esquerda e cujos livros, na sua maioria, expressam os seus ideais políticos. A verdade é que o amor não é um tema que costume abordar, pelo menos não da forma como o faz nestes textos e a verdade é que o faz muito bem. :) Embora os textos tenham, quase todos, como pano de fundo a guerra, não são textos ou artigos de opinião, são antes pequenos contos sobre as pessoas que convivem com a guerra, tanto as que a fazem como as que apenas vivem com ela.
Leiam! Eu que sou uma céptica confessa no que diz respeito a livros de contos, fiquei agradavelmente surpreendida com este livro. Faço aqui um Mea Culpa por ter duvidado das qualidades literárias de um escritor que raramente desilude! ;)
Boas leituras!
Leiam! Eu que sou uma céptica confessa no que diz respeito a livros de contos, fiquei agradavelmente surpreendida com este livro. Faço aqui um Mea Culpa por ter duvidado das qualidades literárias de um escritor que raramente desilude! ;)
Boas leituras!
May 31, 2014
A Mabel.
Com a passagem do tempo aprendi a esquecer as suas palavras olhos, a dimensão dos seus adjectivos lábios, a nitidez das suas mãos substantivos. Com a passagem do tempo, passou o tempo sobre os meus passos, e eu fui-me enchendo de esquecimentos que me foram esquecendo. A cidade de que falei já não existe, nem as ruas, nem a loja das mudas, nem as gravatas largas como remos, nem as palmeiras anã,s nem a atmosfera proustiana livre de decadências. Tudo sucumbiu. A música, o salão de bailes, o cão inclinado junto do gramofone. Tudo se perdeu, perdi. Perdeu-se há que tempos o inchaço do meu olho, mas permanece o hematoma da alma e alguma coisa falta, Mabel, alguma coisa falta, e por isso uma pessoa anda pela vida fora caminhando como um insecto coxo, como uma lagartixa sem rabo, ou coisa assim.
Com a passagem do tempo aprendi a esquecer as suas palavras olhos, a dimensão dos seus adjectivos lábios, a nitidez das suas mãos substantivos. Com a passagem do tempo, passou o tempo sobre os meus passos, e eu fui-me enchendo de esquecimentos que me foram esquecendo. A cidade de que falei já não existe, nem as ruas, nem a loja das mudas, nem as gravatas largas como remos, nem as palmeiras anã,s nem a atmosfera proustiana livre de decadências. Tudo sucumbiu. A música, o salão de bailes, o cão inclinado junto do gramofone. Tudo se perdeu, perdi. Perdeu-se há que tempos o inchaço do meu olho, mas permanece o hematoma da alma e alguma coisa falta, Mabel, alguma coisa falta, e por isso uma pessoa anda pela vida fora caminhando como um insecto coxo, como uma lagartixa sem rabo, ou coisa assim.
March 21, 2024
Ho un rapporto conflittuale con le raccolte di racconti che, generalmente, evito e quando le inizio fatico con la lettura che si rallenta automaticamente. Mi disturba incontrare continuamente un punto conclusivo che ogni volta mi costringe a cercare nuovamente un filo conduttore alla lettura.
Anche l’esperienza con “Incontro d’amore in un paese in guerra” ha subito il mio disagio: ho divorato alcuni racconti che sono stati motivo di riflessione, ho glissato su altri e la lettura di alcuni mi ha affaticata. Alla fine però posso dire di aver avuto un migliore sguardo d’insieme sull'autore per la varietà dei temi trattati e per la modalità narrativa.
Anche l’esperienza con “Incontro d’amore in un paese in guerra” ha subito il mio disagio: ho divorato alcuni racconti che sono stati motivo di riflessione, ho glissato su altri e la lettura di alcuni mi ha affaticata. Alla fine però posso dire di aver avuto un migliore sguardo d’insieme sull'autore per la varietà dei temi trattati e per la modalità narrativa.
August 4, 2016
Il rischio dei libri costituiti da racconti brevi è l'effetto negativo che la scarsa qualità di alcuni di questi hanno sul giudizio complessivo. Questo di Sepulveda è uno di questi casi con l'aggravante che l'autore non è nuovo a svarioni narrativi.
Su tutti aleggia la nostalgia per una patria (all'epoca) sempre più lontana e irraggiungibile
Su tutti aleggia la nostalgia per una patria (all'epoca) sempre più lontana e irraggiungibile
March 12, 2021
Εξαιρετικό! Η γραφή του Sepúlveda παρασέρνει , ξαφνιάζει και συγκινεί ... Βαθιά ανθρώπινο και επαναστατικό.
August 11, 2023
By far my favourite Sepulveda - some of the stories touched me profoundly.
August 5, 2024
Πάντα βαθιά ανθρώπινος ο Σεπούλβεδα!
June 2, 2024
24 racconti. Personaggi strani ed intriganti. Sentimenti forti e contrastanti. Storie nient’affatto scontate. Lettura scorrevole
April 4, 2017
Sou suspeito pois Luis Sepúlveda é um dos meus escritores preferidos. E como sempre gostei bastante do que li e mais uma vez comprova o excelente contador de estórias que é. Sejam contos de 2 ou 50 páginas a qualidade e a sua maneira de os contar está sempre presente. Claro que a politica faz também parte de alguns contos deste livro, o que não é novidade e acontece muitas vezes nos contos que ele escreve. Mas a maneira como transmite as criticas, as suas experiências passadas (que o marcaram) sempre misturadas com um humor mordaz e que nos deixa a sorrir são a marca de um grande escritor. E Luis Sepúlveda é um fabuloso escritor, na minha opinião. Livro a ler. Sem qualquer dúvida.
August 9, 2018
Devo ser sincero e dizer que alguns contos não os li com muita atenção, ou porque não estava concentrado, ou porque simplesmente não me cativaram muito (isso aconteceu principalmente na secção de contos "Heróis e Canalhas"). Foi bastante interessante ler a secção "Amores e Desamores", pois são histórias que têm em comum o Amor fracassado, impossível, desacreditado. Mas a secção que preferi foi "Imprevistos", histórias que misturam o realismo com o fantástico de uma forma muito ao estilo sul-americano que me deixou especialmente agradado.
August 4, 2023
Сборник рассказов, в основном коротких.
Большая часть книги мне не то чтоб не понравилась, но была непонятна - чтоб ее понимать, нужно хорошо знать историю Чили, особенно времён Пиночета, а я ее не знаю совсем.
Написано с огромной болью и горечью, человеком, явно любящим свою страну, но подробности мне были совершенно непонятны.
Но я очень советую два рассказа оттуда:
Дом в Сантьяго
Невстреча по ту сторону времени
Особенно первый, я море удовольствия получила.
Большая часть книги мне не то чтоб не понравилась, но была непонятна - чтоб ее понимать, нужно хорошо знать историю Чили, особенно времён Пиночета, а я ее не знаю совсем.
Написано с огромной болью и горечью, человеком, явно любящим свою страну, но подробности мне были совершенно непонятны.
Но я очень советую два рассказа оттуда:
Дом в Сантьяго
Невстреча по ту сторону времени
Особенно первый, я море удовольствия получила.
January 15, 2020
3.5
As minhas partes favoritas foram a primeira e a última: "Amores e Desamores" e "Imprevistos".
Os que ficaram mais comigo e me marcaram foram: "Histórias de Amor sem Palavras", "Café", "Desencontro Pontual", "Mudança de Rumo" e "Uma casa em Santiago".
A escrita é lindíssima, até nas partes em que gostei menos e a história me prendeu menos.
As minhas partes favoritas foram a primeira e a última: "Amores e Desamores" e "Imprevistos".
Os que ficaram mais comigo e me marcaram foram: "Histórias de Amor sem Palavras", "Café", "Desencontro Pontual", "Mudança de Rumo" e "Uma casa em Santiago".
A escrita é lindíssima, até nas partes em que gostei menos e a história me prendeu menos.
March 17, 2016
Un recueil de nouvelles inégal. Lu après un roman de Sepulveda que j'ai énormément aimé, j'ai été un peu déçue par ce recueil de nouvelles (bien antérieur). J'en ai trouvé certaines très bonnes (la première et celle du train sur le volcan) et d'autres peu intéressantes.
September 19, 2022
Very poetic.. every story left me with many thoughts to explore but also with the heavy weight of uncertainty and unfinishedness
Edit 2025: this book often comes back to my thoughts- it holds one of my favourite stories (una casa a Santiago)
Edit 2025: this book often comes back to my thoughts- it holds one of my favourite stories (una casa a Santiago)
November 18, 2014
ξεχωριστή αλληγορικη γραφή που σιγά σιγά σε κερδίζει
August 23, 2018
Molti racconti, pochi ottimi, la maggior parte insipida (per non voler dire di peggio). Non sono riuscito a sostenerlo fino alla fine. Peccato.
August 30, 2026
Ho iniziato questo libro praticamente a scatola chiusa e, quando mi sono resa conto che si trattava di una raccolta di racconti, lo ammetto: ho pensato “meh”.
Non sono particolarmente una lettrice di racconti. La brevità mi lascia spesso la sensazione che manchi qualcosa: vorrei avere più tempo per conoscere i personaggi, entrare nelle loro vite, osservare le relazioni svilupparsi e lasciare che una storia sedimentasse dentro di me.
Poi, però, c’è Sepúlveda.
E con Sepúlveda succede qualcosa che per me è difficile spiegare: la sua prosa ha una capacità quasi immediata di coinvolgermi. Mi basta la sua voce per entrare nelle storie, anche quando queste durano soltanto una manciata di pagine. È una scrittura che mi fa battere il cuore e che riesce a rendere intensi anche incontri brevissimi.
Tra tutti i racconti, quelli che mi sono rimasti maggiormente sono “Vieni, voglio parlarti di Pilar Solorzano”, “Una casa a Santiago” e “Segreteria telefonica”. Tre storie diverse, ma accomunate da quella capacità di Sepúlveda di parlare di persone, memoria, assenza e sentimenti senza appesantirli, lasciando che siano le storie stesse a parlare.
Il mio unico vero punto a sfavore rimane proprio il formato: avrei voluto rimanere più a lungo dentro alcune di queste storie. In un romanzo, probabilmente, avrei avuto modo di affezionarmi ancora di più ai personaggi e di lasciarmi trascinare ulteriormente dalla sua scrittura.
Ma è anche la dimostrazione di quanto ami questo autore: persino un formato che normalmente sento lontano riesce a coinvolgermi quando a scriverlo è Sepúlveda.
Non mi ha fatto cambiare idea sui racconti, ma mi ha ricordato ancora una volta perché Sepúlveda è uno dei miei scrittori preferiti.
Meraviglioso è quasi riduttivo. 4,5 stelle.
Non sono particolarmente una lettrice di racconti. La brevità mi lascia spesso la sensazione che manchi qualcosa: vorrei avere più tempo per conoscere i personaggi, entrare nelle loro vite, osservare le relazioni svilupparsi e lasciare che una storia sedimentasse dentro di me.
Poi, però, c’è Sepúlveda.
E con Sepúlveda succede qualcosa che per me è difficile spiegare: la sua prosa ha una capacità quasi immediata di coinvolgermi. Mi basta la sua voce per entrare nelle storie, anche quando queste durano soltanto una manciata di pagine. È una scrittura che mi fa battere il cuore e che riesce a rendere intensi anche incontri brevissimi.
Tra tutti i racconti, quelli che mi sono rimasti maggiormente sono “Vieni, voglio parlarti di Pilar Solorzano”, “Una casa a Santiago” e “Segreteria telefonica”. Tre storie diverse, ma accomunate da quella capacità di Sepúlveda di parlare di persone, memoria, assenza e sentimenti senza appesantirli, lasciando che siano le storie stesse a parlare.
Il mio unico vero punto a sfavore rimane proprio il formato: avrei voluto rimanere più a lungo dentro alcune di queste storie. In un romanzo, probabilmente, avrei avuto modo di affezionarmi ancora di più ai personaggi e di lasciarmi trascinare ulteriormente dalla sua scrittura.
Ma è anche la dimostrazione di quanto ami questo autore: persino un formato che normalmente sento lontano riesce a coinvolgermi quando a scriverlo è Sepúlveda.
Non mi ha fatto cambiare idea sui racconti, ma mi ha ricordato ancora una volta perché Sepúlveda è uno dei miei scrittori preferiti.
Meraviglioso è quasi riduttivo. 4,5 stelle.
September 22, 2022
C'est un recueil de nouvelles assez typiques de l'Amérique du Sud (du moins, d'après ma petite expérience de cette littérature). On oscille entre texte poétique, fantastique, réalisme et références historiques. Certaines sont assez marquantes et m'ont rappelé Borges, et d'autres Garcia Marquez. "Une maison à Santiago" est très belle, mais aussi "Changement de route" ou "Café". D'autres m'ont moins marqué... Le recueil est un peu inégal mais globalement plaisant. J'imagine qu'une meilleure connaissance du contexte (historique, culturel, géographique) dans lequel certaines de ces nouvelles s'inscrivent permet de les apprécier à leur juste valeur.
February 7, 2021
Pas accroché du tout
Pourtant j'avais bien aimé l'auteur lors d'une précédente lecture mais là...
Ce sont des petites nouvelles qui se lisent vite mais qui m'ont paru si long... pour ne pas dire une éternité.
Il y a des nouvelles que je n'ai pas compris. Je ne sais pas ce qu'il voulait dire
Ravie de passer à autre chose depuis le temps que je revais d'en finir
Pourtant j'avais bien aimé l'auteur lors d'une précédente lecture mais là...
Ce sont des petites nouvelles qui se lisent vite mais qui m'ont paru si long... pour ne pas dire une éternité.
Il y a des nouvelles que je n'ai pas compris. Je ne sais pas ce qu'il voulait dire
Ravie de passer à autre chose depuis le temps que je revais d'en finir
October 18, 2022
Capítulos marcantes de alguma forma:
- História de amor sem palavras
- Parou um carro a meio da noite
- O campeão
- Mudança de rumo (este é muito perturbador)
- Uma casa em Santiago
- O último faquir
- História de amor sem palavras
- Parou um carro a meio da noite
- O campeão
- Mudança de rumo (este é muito perturbador)
- Uma casa em Santiago
- O último faquir
July 11, 2025
Mehhhh. Gostei muito de dois contos tho
“Queria entrar nela, entrar como num lugar que criasse. Foi talvez naquele momento tenha começado a saber que o amor é uma ingénua tentativa de nascer outra vez”
“Queria entrar nela, entrar como num lugar que criasse. Foi talvez naquele momento tenha começado a saber que o amor é uma ingénua tentativa de nascer outra vez”
August 21, 2017
Recueil de nouvelles inégalement touchantes/intéressantes.
L'auteur laisse toutefois une magnifique latitude à l'imagination et l'intelligence du lecteur .
L'auteur laisse toutefois une magnifique latitude à l'imagination et l'intelligence du lecteur .
June 17, 2020
Super livre
Je recommande ce livre. Il se lit vite et I'm est tres bien ecrit. Super blushing !!!! ! ! !
Je recommande ce livre. Il se lit vite et I'm est tres bien ecrit. Super blushing !!!! ! ! !
Displaying 1 - 30 of 54 reviews
























