Het leven van Willem Roda, zoon van een rijke Amsterdamse bankier, verandert drastisch als zijn vader plotseling al zijn geld verliest. Er volgt een aaneenschakeling van avonturen, die hem ondere andere voeren naar een jongensgesticht bij Doetinchem, een hutje op de Veluwe, de mergelgrotten bij Maastricht en de binnenlanden van Australie (waar de oorspronkelijke bewoners met een negentiende eeuwse blik beschreven worden). Een klassieker uit de Nederlandse jeugdliteratuur, gepubliceerd in 1889.
Dat Eli Heimans -van het bekende natuurduo Heimans en Thijsse- ook jeugdliteratuur schreef wist ik niet. Tot mijn verassing vond ik het heel onderhoudend. Willem komt op een tuchtschool terecht: interessant om de beschrijvingen daarvan te lezen. Hij ontsnapt en reist langzaam en werkend door Nederland naar het zuiden. Ook dat geeft een heel andere kijk op het leven daar. (Eli zelf is uitgebreid in Zuid-limburg geweest - de Heimansgroeve is naar hem genoemnd.) Willen ontmoet in Zuid limburg een Engelse lord en reist in zijn dienst/gezelschap via een ingewikkelde weg naar Australië om daar uiteindelijk beheerder van een schapenboerderij te worden. Dat deel van het boek geeft een aardige inkijk in de eerste jaren van het leven in die streken. Je bent er min of meer bij dat de oorspronkelijke bewoners nog net -maar amper- kunnen bestaan en steeds verder verdreven worden. (De vanzelfsprekendheid ervan! Dat je gewoon een land binnen valt, de mensen die er wonen verdrijft en het tot je eigen maakt...) Op kangoeroes werd gewoon gejaagd, zonder dat dat 1-2-3 voor de voeding nodig was. (Plaatsvervangend schaamte). In het boek komen ze wel bij een stam die nog min of meer op de traditionele manier leeft, en Eli probeert er barmhartig naar te kijken. Maar ook die 'wilden' worden afgeschilderd als kinderen. Tsja. Wat erg goed in het boek is, is dat alles wordt afgemaakt: Willem legt het bij met zijn oorspronkelijke 'vijand' waardoor hij in het tuchthuis is beland, zijn straf wordt afgesloten, waardoor hij weer naar Nederland mag komen, hij maakt in het laatste hoofdstuk een reis langs iedereen die hij ontmoet heeft: alles netjes afgewerkt. De karakterontwikkeling is prima, ja, een heel aardig boek.