Een mevrouw steunt een actie van ‘Kom Op Tegen Kanker’ en wint een fiets van betekenis. Sportjournalist Karl Vannieuwkerke schrijft in zijn column in de Krant van West-Vlaanderen dat hij oprecht blij is voor de winnares van 72, en veegt halverwege zijn stuk een paar slechte verliezers — die via social media te kennen hebben gegeven hoe laag hun pH-waarde wel niet is — de mantel uit. Het is raar om te zeggen dat ik Karl met plezier citeer, maar de boodschap kan niet genoeg herhaald worden: ‘Al te vaak zorgen de reacties onder posts en artikels ervoor dat het langzame gif van de verzuring in onze samenleving druppelt.’ Juist. Laat ik uitgerekend vandaag ‘Ryan’ te hebben uitgelezen, een hartverwarmend boek voor kinderen en grote mensen. Schrijver Pepijn Lievens gaat met een eenvoudige plot (ik ben verliefd, maar Rafaella weet het nog niet, en wanneer komt papa thuis) op een fijne manier aan de slag. Je zit een boek lang in het schijnbaar verknipte brein van een tienjarige, maar verknipt wil niet zeggen dat het allemaal geen steek houdt. Integendeel. Een fris boek als dit werkt heel goed tegen maagzuur, zeurende knieën en hangende mondhoeken.