The Blues Cheaters เจ้าชายผู้โกงทุกข์

by รัศม์ ชาญสงคราม (รัศม์ ชาลีจันทร์)

เรื่องราวการพิสูจน์ศรัทธา การค้นหาความหมายของชีวิต และการเยียวยาบาดแผลในใจของ “อันเช ลิบอนสกี” ชายชาวโปแลนด์ผู้หนีทุกข์มายังประเทศไทยและตัดสินใจจะจบชีวิตให้พ้นทุกข์ ก่อนจะได้เจอกับเด็กชายลึกลับผู้อ้างว่าตัวเองคือพระเจ้า

จากบาร์บลูส์ในพัทยาข้ามมิติเวลาสู่มิสซิสซิปปี แอฟริกา ชมพูทวีป และเยรูซาเล็ม ที่พาให้อันเชได้สัมผัสกับความดำมืดในใจผู้คน ความโศกเศร้า ความหฤหรรษ์ และความลับซึ่งท้าทายทุกความเชื่อที่โลกนี้เคยยึดถือ

…เมื่อพระเจ้ามอบความทุกข์อันไม่อาจเลี่ยงได้ให้เป็นชะตากรรม มนุษย์จึงทำทุกทางเพื่อที่จะกลายเป็นเผ่าพันธุ์ผู้โกงทุกข์…

ผจญไปในสามค่ำคืนแห่งปาฏิหาริย์ ความจริง ความเชื่อ ศรัทธา บาดแผล และอิมโพรไวส์ไปกับดนตรีบลูส์ในท่วงทำนองที่ไม่อาจคาดถึงกับ 22 บทตลอดทั้งเล่ม

352 pages, Paperback

First published March 1, 2023

Reviews

[Tanan · Rating 4 out of 5]

เหนือความคาดหมายมาก

ชื่อหนังสือ โทนสีปกหน้าหลัง คำโปรย นักเขียนหน้าใหม่
ทั้งหมดชวนให้เริ่มอ่านด้วยความรู้สึกติดลบ

แต่พออ่านดูกลับรู้สึกว่ามีของเลย เล่มนี้กลั่นความคิดและประสบการณ์ของผู้เขียนออกมาเน้น ๆ
ผชวนผู้อ่านขบคิดเรื่องศาสนาและความหมายของชีวิตได้อย่างเพลิดเพลินในรูปแบบของนิยาย
(อาจจะเพราะพระเจ้าในเรื่องมีอารมณ์ขัน ดูเป็นคนกวนตีนด้วย)

เงินไม่กี่ร้อยเป็นค่าตัวของหนังสือเล่มนี้ แลกกับการได้เรียนรู้โลกผ่านมุมมองของอดีตนักการทูต นับว่าคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มนะเราว่า

[Jeneva Izorion · Rating 4 out of 5]

พูดไงดี ไม่ได้คิดว่าจะออกมาแนวนี้ แต่ก็มีสเน่ห์ดึงดูดให้อ่านต่อแปลก ๆ

หลัก ๆ คือตัวเอกไปพบเด็กปริศนาที่อ้างตัวว่าตัวเองเป็นพระเจ้า เรื่องมันไปหลายประเด็น ทั้งมนุษย์ ความรัก ตัณหา ศาสนา Blues [ที่แปลว่าแนวเพลงหรือความหม่นหมอง] ออกเป็นเหมือนสารคดีมากกว่า เพราะแต่ละอย่างที่อ่านมันดูไม่ใช่อะไรที่คนปกติคุยกัน [แต่พอพูดผ่านปากพระเจ้ามันก็ดูได้แหละ] อ่านแล้วเห็นทัศนคติของคนเขียนในเรื่องต่าง ๆ ได้ดีเลยแหละ

หลัง ๆ ออกแฟนตาซีไปหน่อยเลยไม่ได้ให้ 5 แต่ก็ดี เห็นทัศนคติแล้วก็ชอบเพราะไม่ได้รู้สึก offend อะไรกับที่เค้าเขียน

[Bannarot · Rating 4 out of 5]

3.75 — ไม่หวือหวาหรือมีพล็อตซับซ้อนอะไร แต่ระหว่างทาง ระหว่างบรรทัด กลับมีจุดที่ชวนให้ขบคิด ตั้งคำถาม และโต้แย้งกับสิ่งที่ตัวละครบอกอยู่ตลอดเวลา

เจ้าชายผู้โกงทุกข์ สำหรับเราเป็นเหมือนหมากฝรั่งที่พิเศษมากๆ คือ เคี้ยวนาน เคี้ยวทน ยิ่งเคี้ยวยิ่งเจอรสชาติแปลกๆ บางตอนก็มีเนือยจนจืด บางตอนก็เคี้ยวมัน รวมๆ คือหยุดเคี้ยวไม่ได้

ด้วยความเป็นนิยายที่หยิบหัวข้อทางปรัชญาศาสนามาเป็นแก่นแกน เลยเหมือนกับว่า เราได้ย้อนไปดูความทรงจำหรือความเข้าใจต่อศาสนาหนึ่งๆ อีกครั้ง ได้รับรู้ narrative ใหม่ๆ ที่น่าไปค้นต่อ

อีกแนวคิดที่ชอบและทำให้ครุ่นคิดจนถึง ณ ตอนนี้ คือ หรือเราไม่ต้องแสวงหาทางพ้นทุกข์ก็ได้ แค่รู้ว่าทุกข์เป็นแบบไหนแล้วอยู่กับมันให้ได้ เมื่อมีความสุขก็ตักตวงให้เต็มที่ ไม่ต้องเซ็นเซอร์ตัวเอง ไม่ต้องคิดว่าการอยากได้อยากดีมันเป็นกิเลสบาปอะไร เพราะเหล่านี้ก็คือ DNA ของมนุษย์ เผ่าพันธุ์ผู้เกิดมาพร้อมกับกองทุกข์อันเป็นเชื้อเพลิงสำคัญที่ทำให้เรายังคงดำรงอยู่ต่อไป

[Rin · Rating 4 out of 5]

เราชอบการเล่าเรื่องที่ include ศาสนาแทบจะทั้งหมด เล่าประวัติเพลงบลูส์ และอื่น ๆ ซึ่งเราก็กลับมาฟังตาม รีวิวทั้งหลายที่บอกว่ามองโลกเปลี่ยนไปนี่ความจริงนะ ในหลาย ๆ แง่ แม้ว่าจะพูดถึงหลายศาสนาแต่ก็ไม่ได้ลงลึกมากเหมือนหนังสือเป็นไกด์นำทัศนศึกษา แถมไม่ได้แสดงความเกลียดชังต่อศาสนาไหน
ชอบประโยค "เพราะการเป็นพุทธมันง่ายดี มันสะดวกดีก็เท่านั้น"
สะท้อนพุทธในบ้านเราได้ดีเยี่ยมเลย แม้ว่าพุทธจะลึกซึ้งหรือตื้นเขินตามแต่คนมอง แต่บ้านเราชอบผูกมันเข้ากับผีสาง และความเชื่ออื่นโดยลืมแก่นของมัน รวม ๆ แล้วเปิดโลก อ่านแล้วอยากศึกษาต่อ ฉากเจอคนบอกว่าตัวเองเป็นพระเจ้าแล้วก็ไปต่อสู้ปิ้ว ๆ นี่โคตรเบียวแตก คิคิ

[jen · Rating 4 out of 5]

wow .. life