What do you think?
Rate this book
Wstręt
Jak mocno można nienawidzić siebie?
Ile samotności zniesie człowiek?
Czy naprawdę rozumiesz, co przeżyłaś?
Dziwne lata dziewięćdziesiąte: krzyż nad drzwiami, hot dog z budy, naród w rozkroku. Tuż po nich współczesność: popfeminizm, popkultura, popludzie aspirujący do życia jak z amerykańskiego serialu. Ale to nie Stany, tylko Polska. A w niej Iza. Dwadzieścia lat temu wściekła nastolatka zmagająca się z samotnością, poczuciem niedopasowania i zaburzeniami odżywiania, dziś dorosła kobieta, która szuka prawdy o sobie. Czy potrafi kochać i być kochaną? Komu ufa bardziej: sobie czy swojej terapeutce? Dokąd doprowadzi ją uciekanie od problemów?
Wstręt to opowieść o złości i autoagresji, o niezgodzie na rzeczywistość i patriarchat, o walce, sile i potrzebie miłości. Choć to książka mocna jak uderzenie pięści, to niesie promyk nadziei. Opowiada autentyczną, bolesną, ale też pełną cierpkiego humoru historię stawania się kobietą.
Ile samotności zniesie człowiek?
Czy naprawdę rozumiesz, co przeżyłaś?
Dziwne lata dziewięćdziesiąte: krzyż nad drzwiami, hot dog z budy, naród w rozkroku. Tuż po nich współczesność: popfeminizm, popkultura, popludzie aspirujący do życia jak z amerykańskiego serialu. Ale to nie Stany, tylko Polska. A w niej Iza. Dwadzieścia lat temu wściekła nastolatka zmagająca się z samotnością, poczuciem niedopasowania i zaburzeniami odżywiania, dziś dorosła kobieta, która szuka prawdy o sobie. Czy potrafi kochać i być kochaną? Komu ufa bardziej: sobie czy swojej terapeutce? Dokąd doprowadzi ją uciekanie od problemów?
Wstręt to opowieść o złości i autoagresji, o niezgodzie na rzeczywistość i patriarchat, o walce, sile i potrzebie miłości. Choć to książka mocna jak uderzenie pięści, to niesie promyk nadziei. Opowiada autentyczną, bolesną, ale też pełną cierpkiego humoru historię stawania się kobietą.
304 pages, Paperback
First published May 1, 2023
1 person is currently reading
47 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
June 5, 2023
3,5
7/10
To była bardzo mocna książka
7/10
To była bardzo mocna książka
June 5, 2023
Już dawno, bardzo dawno nie czytałam tak mocnej i jednocześnie poruszającej książki. "Wstręt" Malwiny Pająk nie jest historią, po którą sięga się dla rozrywki. To książka, która roztrzaska emocje czytelnika w drobny mak i na długo, bardzo długo nie pozwoli o sobie zapomnieć.
Historię głównej bohaterki poznajemy z perspektywy dwóch przestrzeni czasowych: teraźniejszości i przeszłości. Żadna z nich nie jest tą łatwiejszą, dającą czytelnikowi chwilę ukojenia, jednak to ta Iza dwadzieścia lat młodsza daje odbiorcy najbardziej w kość.
Końcówka lat 90-tych, dziwny czas, kiedy bohaterowie stoją w rozkroku pomiędzy tym, co znają, a co powoli poznają i za moment szturmem wkroczy w polską rzeczywistość – Malwina Pająk świetnie oddaje klimat tamtego czasu. Przemocowa rodzina? Podejrzewam, że wtedy mało kto tak by określił miejsce, w którym wychowała się Iza. I na koniec anoreksja – jak mała była wtedy świadomość społeczeństwa, że nikt bohaterce nie pomógł!
I tak – "Wstręt" Malwiny Pająk to opowieść o walce z anoreksją, jednak mnie najbardziej poruszyło to, z jakimi emocjami musiała sobie radzić Iza. Nie chowanie jedzenia do rękawa, obliczanie kalorii, oddawanie swoich kanapek, ale właśnie emocje, które się z tym wszystkim wiązały. A trzeba powiedzieć, że styl Autorki doskonale je oddawał – czytelnik niemal przeżyje je na własnej skórze. Nieskończone poczucie samotności, brak zrozumienia, tęsknota za bliskością, niespełniona miłość – towarzyszą bohaterce (i czytelnikowi) w trakcie całej tej historii.
Możecie być pewni, że sięgając po "Wstręt" Malwiny Pająk przeżyjecie trudną, niezwykle bolesną podróż. Autorka nie ma dla czytelnika żadnej litości – zrzuci na niego ogromny ciężar i pozostawi z nim samego. Tym odważnym – naprawdę polecam!
Historię głównej bohaterki poznajemy z perspektywy dwóch przestrzeni czasowych: teraźniejszości i przeszłości. Żadna z nich nie jest tą łatwiejszą, dającą czytelnikowi chwilę ukojenia, jednak to ta Iza dwadzieścia lat młodsza daje odbiorcy najbardziej w kość.
Końcówka lat 90-tych, dziwny czas, kiedy bohaterowie stoją w rozkroku pomiędzy tym, co znają, a co powoli poznają i za moment szturmem wkroczy w polską rzeczywistość – Malwina Pająk świetnie oddaje klimat tamtego czasu. Przemocowa rodzina? Podejrzewam, że wtedy mało kto tak by określił miejsce, w którym wychowała się Iza. I na koniec anoreksja – jak mała była wtedy świadomość społeczeństwa, że nikt bohaterce nie pomógł!
I tak – "Wstręt" Malwiny Pająk to opowieść o walce z anoreksją, jednak mnie najbardziej poruszyło to, z jakimi emocjami musiała sobie radzić Iza. Nie chowanie jedzenia do rękawa, obliczanie kalorii, oddawanie swoich kanapek, ale właśnie emocje, które się z tym wszystkim wiązały. A trzeba powiedzieć, że styl Autorki doskonale je oddawał – czytelnik niemal przeżyje je na własnej skórze. Nieskończone poczucie samotności, brak zrozumienia, tęsknota za bliskością, niespełniona miłość – towarzyszą bohaterce (i czytelnikowi) w trakcie całej tej historii.
Możecie być pewni, że sięgając po "Wstręt" Malwiny Pająk przeżyjecie trudną, niezwykle bolesną podróż. Autorka nie ma dla czytelnika żadnej litości – zrzuci na niego ogromny ciężar i pozostawi z nim samego. Tym odważnym – naprawdę polecam!
May 23, 2023
„Wstręt” to historia, która ukazuje walkę z anoreksją, własnymi demonami, przeszłością oraz podnoszenie się z kolan wciąż na nowo. To książka zarówno o bezsilności, samotności, jak i ogromnej sile, bo walka z anoreksją, z własnymi lękami jest wyjątkowo trudna i trwa bardzo długo. Autorka nie idealizuje i nie ubarwia, pisze prosto, dosadnie, bez cenzury. Jej słowa zawierają ogromny ładunek emocjonalny, który otwiera oczy i pozwala choć trochę zrozumieć, czym jest anoreksja. „Wstręt” to książka, która porusza, łapie za serce i uświadamia, jak trudne w leczeniu są zaburzenia odżywiania oraz jak łatwo w nie popaść. Czytałam ją z zapartym tchem, zostanie ze mną na dłużej.
Przeczytałam także książkę „Oto ciało moje” Aleksandry Pakieły. Główna bohaterka – Natalia, boryka się z bulimią. Obie pozycje są do siebie podobne, pewne elementy z życia bohaterek są zbliżone, może się wydawać, że to „identyczne” pozycje. Mnie się wydaje, że podczas czytania w obu pozycjach wielu czytelników znajdzie jakiś wycinek, element swojego życia, a to nam uświadamia, że nie tylko my borykamy się z konkretnymi trudnościami.
Polecam obie pozycje.
Przeczytałam także książkę „Oto ciało moje” Aleksandry Pakieły. Główna bohaterka – Natalia, boryka się z bulimią. Obie pozycje są do siebie podobne, pewne elementy z życia bohaterek są zbliżone, może się wydawać, że to „identyczne” pozycje. Mnie się wydaje, że podczas czytania w obu pozycjach wielu czytelników znajdzie jakiś wycinek, element swojego życia, a to nam uświadamia, że nie tylko my borykamy się z konkretnymi trudnościami.
Polecam obie pozycje.
June 11, 2023
Nie wiedziałem, czego się spodziewać po tej książce, ale jako, że czytałem jej poprzednią książkę i śledzę ja na fejsie, to postanowiłem dać jej szanse. Książke przeczytałem w mgnieniu oka. Jest o temacie, który jest mi obcy, nawet podwójnie (bom nie dziewczyną i nigdy nie chorowałem na kobiece dolegliwości), ale czytało się to naprawdę dobrze. Dobrze, mimo ciężkości tematu i tego co się dzieje z bohaterką. Jednym słowem polecam :)
May 15, 2023
Ciekawie zbudowana postać, realistyczna historia, dobrze poprowadzona narracja. Mocne 4,5 ale brakuje czegoś, żeby dać 5 gwiazdek
September 30, 2023
No takie nijakie. Niby ładnie napisane i o ważnych tematach, ale w sumie dla mnie trochę nudne i o niczym. Denerwuje mnie fragmenty pisane kursywą przez to że są pisane kursywą.
March 7, 2025
Szkoda że tak trudno znaleźć tak dobrą książkę o chorobach psychicznych
June 22, 2025
mimo ze czytalam ta ksiazke dosyc dlugo to podobala mj sie
May 16, 2023
Na początku książkę oceniłam na 3 gwiazdki, ale po kilkudniowym zastanowieniu i ciągłym myśleniu o tej książce, zmieniłam ocenę na 4.
Książka przedstawia nam obraz nastolatki zmagającej się w anoreksją. Nastoletnie lata życia Izabeli przypadają na mało kolorowe lata 90, co za tym idzie apogeum jej choroby przypada właśnie na tamten okres. Autorka zbudowała bohaterkę, która z jednej strony jest bardzo silna i uparta, a z drugiej strony tak bardzo słaba, że jej życie jest zagrożone. Malwina Pająk bardzo dobrze oddaje perspektywę dziewczyny, która walczy z własnym ciałem i jedzeniem, a jednocześnie stara się funkcjonować w szkole i w relacjach z rodziną i przyjaciółmi.
Książka jest poprowadzona w dwóch osiach czasowych. Z jednej strony mamy Izę w jej szczycie choroby, a z drugiej dorosłą już kobietę, która musi sobie radzić w nowych realiach życia. Iza, poza problemami ze swoim ciałem, zmaga się również z problemami dysfunkcyjnej rodziny. Jej ojciec rości sobie prawo do traktowania żony i córki jak swojej własności, przez co Iza czuje się jak przedmiot, który ma wartość tylko gdy dobrze wygląda i ma ponadprzeciętne wyniki w nauce.
Książka ukazuje także wpływ anoreksji na relacje międzyludzkie. Przyjaciele i rodzina bohaterki nie zawsze rozumieją jej chorobę i jej zachowanie, co tylko pogłębia jej izolację i samotność. Autorka pokazuje także, jak łatwo jest zaniedbać opiekę nad osobą chorą na anoreksję i jak ważne jest wsparcie i zrozumienie w tak trudnych sytuacjach. Chociaż matka Izabeli starała się pilnować jej podczas posiłków, to nie zdawała sobie sprawy, co jest główną przyczyną jej choroby. Przez to, wszystkie próby upilnowania córki spełzły na niczym.
Gdy Izabela wyprowadza się na studia daleko od domu, nic nie stoi jej na przeszkodzie, by pogłębiać swoją chorobę. Wpada również w nieciekawe towarzystwo, które pokazuje jej świat używek. Narkotyki i nieodwzajemniona miłość koleżanki z roku sprawiają, że Iza coraz bardziej wpada w ramiona anoreksji. Punktem kulminacyjnym jej choroby, jest pobyt w szpitalu i to właśnie tam uświadamia sobie swój problem. Dzieje się to nie za sprawą pielęgniarek i lekarzy, ale innej pacjentki, która również cierpi na ‘A’.
Książka ta jest bardzo wzruszająca i poruszająca. Przez całą lekturę czuć empatię i współczucie dla bohaterki, a jednocześnie przypomina o istotności zwracania uwagi na to, co dzieje się wokół nas i okazywania pomocy osobom walczącym z chorobami psychicznymi. Jest to lektura dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć problem anoreksji i spojrzeć na niego z innej perspektywy. Polecam tę książkę każdemu, kto interesuje się psychologią i relacjami międzyludzkimi.
Książka przedstawia nam obraz nastolatki zmagającej się w anoreksją. Nastoletnie lata życia Izabeli przypadają na mało kolorowe lata 90, co za tym idzie apogeum jej choroby przypada właśnie na tamten okres. Autorka zbudowała bohaterkę, która z jednej strony jest bardzo silna i uparta, a z drugiej strony tak bardzo słaba, że jej życie jest zagrożone. Malwina Pająk bardzo dobrze oddaje perspektywę dziewczyny, która walczy z własnym ciałem i jedzeniem, a jednocześnie stara się funkcjonować w szkole i w relacjach z rodziną i przyjaciółmi.
Książka jest poprowadzona w dwóch osiach czasowych. Z jednej strony mamy Izę w jej szczycie choroby, a z drugiej dorosłą już kobietę, która musi sobie radzić w nowych realiach życia. Iza, poza problemami ze swoim ciałem, zmaga się również z problemami dysfunkcyjnej rodziny. Jej ojciec rości sobie prawo do traktowania żony i córki jak swojej własności, przez co Iza czuje się jak przedmiot, który ma wartość tylko gdy dobrze wygląda i ma ponadprzeciętne wyniki w nauce.
Książka ukazuje także wpływ anoreksji na relacje międzyludzkie. Przyjaciele i rodzina bohaterki nie zawsze rozumieją jej chorobę i jej zachowanie, co tylko pogłębia jej izolację i samotność. Autorka pokazuje także, jak łatwo jest zaniedbać opiekę nad osobą chorą na anoreksję i jak ważne jest wsparcie i zrozumienie w tak trudnych sytuacjach. Chociaż matka Izabeli starała się pilnować jej podczas posiłków, to nie zdawała sobie sprawy, co jest główną przyczyną jej choroby. Przez to, wszystkie próby upilnowania córki spełzły na niczym.
Gdy Izabela wyprowadza się na studia daleko od domu, nic nie stoi jej na przeszkodzie, by pogłębiać swoją chorobę. Wpada również w nieciekawe towarzystwo, które pokazuje jej świat używek. Narkotyki i nieodwzajemniona miłość koleżanki z roku sprawiają, że Iza coraz bardziej wpada w ramiona anoreksji. Punktem kulminacyjnym jej choroby, jest pobyt w szpitalu i to właśnie tam uświadamia sobie swój problem. Dzieje się to nie za sprawą pielęgniarek i lekarzy, ale innej pacjentki, która również cierpi na ‘A’.
Książka ta jest bardzo wzruszająca i poruszająca. Przez całą lekturę czuć empatię i współczucie dla bohaterki, a jednocześnie przypomina o istotności zwracania uwagi na to, co dzieje się wokół nas i okazywania pomocy osobom walczącym z chorobami psychicznymi. Jest to lektura dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć problem anoreksji i spojrzeć na niego z innej perspektywy. Polecam tę książkę każdemu, kto interesuje się psychologią i relacjami międzyludzkimi.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews