வணக்கம் மக்களே... இது என்னுடைய நான்காவது நாவல்.. Rugged டைரக்ட்டருக்கும், அவனுக்கு கீழ் பணிபுரியும் அப்பாவியான பெண் அசிஸ்டண்ட் டைரக்டருக்குமான அதிரடி, எமோஷ்னல் கலந்த காதல் கதைதான் நம் கதைக் களம்.. மீதியை கதையின் போக்கில் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.
ஒரு சின்ன டீசர்... திருமணத்தை நிறுத்தமுடியாத விரக்தியில் மனப்பெண்ணிற்கே உரிய தோற்றத்தில் அவன் அருகில் சென்று அமர்ந்தாள் ஆயூஷீ. அருகில் வந்து அமர்ந்தவளை பெயருக்கு கூட திரும்பி பார்க்காமல் மாதவன் அமர்ந்திருக்க, “டேய் கண்ணா பொண்ண பாருடா” என்று குனிந்து அவன் காதில் சாந்தி கிசுகிசுக்க, பெயருக்கென்று புன்னகை புரிந்தவாறு அவளை பார்த்தான் மாதவன்.
சோகமே வடிவாக அவள் அமர்ந்திருக்க, “ஸோ கல்யாணத்த நிறுத்தமாட்ட..?” என்று அவளுக்குமட்டும் கேட்கும் படி அவள் காதில் அவன் கிசுகிசுக்க, அவன் கேள்வியால் அதிர்ந்துபோய் அவனைபார்த்தாள் ஆயூஷீ.
அடுத்தவருக்கு சந்தேகம் வராதவாறு புன்னகைத்தப்படியே “கடைசியா உனக்கு ஒரு சான்ஸ் தரேன். முகூர்த்தத்துக்கு இன்னும் ஐந்து நிமிஷம் டைம் இருக்கு. அதுக்குள்ள எதாவது பண்ணி என் கிட்டேந்து உன்ன காப்பாத்திக்கோ” என்றவன் சொல்ல, அதைக்கேட்ட ஆயூஷீ-யின் மனமோ செய்வதறியாது உலைக்களமாய் கொதித்தது.
அதேநேரம் அவள் முகம் மாறுவதை கவனித்த அம்பிகாவோ, அவள் கழுத்திலிருந்த மாலையை சரிசெய்வதுப்போல குனிந்து, “கொஞ்சமாவது சிரி அம்மு” என்று தன் பங்கிற்கு அவளை மிரட்ட கஷ்டப்பட்டு முகத்தில் புன்னகையை வரவழைத்தாள் ஆயூஷீ.
பெரியவர்கள் ஆசீர்வாதத்தோடு ஐய்யர் தாலி அடங்கிய மஞ்சள் கயிறை எடுத்து மாதவன் கையில் கொடுக்க, அதை வாங்கிகொண்டவனோ, அவள் கழுத்தருகில் கொண்டு சென்று, “தூக்கு கயிற மாட்டிடலாமா..?” என்று அவளுக்கு மட்டும் கேட்கும் படி கேட்க, ஆயூஷீயோ மிரண்டுபோய் அவனைபார்த்தாள். தன்னை மிரட்சியுடன் பார்ப்பவளை பார்த்து கள்ள புன்னகை புரிந்தவாறே மூன்று முடிச்சியிட்டு அவளை அவன் தன்மனையாளாக்கி கொள்ள, ஆயூஷீயின் மனமோ உள்ளுக்குள் “நான் செத்தேன்” என்றது.