Ahmet Haşim

by Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Yaşantılar ya da gerçeklerin değil, bunların kendi hayalindeki yansımalarının, dış evrenin iç evreninde uyandırdığı düşsel ve duygusal çağrışımların, çağrışımlarla bütünleşen izlenimlerin şiiri için önem taşıdığı bir şair Ahmet Haşim. Yakup Kadri, Ahmet Haşim adlı monografisiyle şiiri kadar latif, fakat doğrudan doğruya yakalanması güç bir "insan"ı bize sunuyor. Aksi. alıngan, tatlı dedikoduya meyyal, bazen de en açık pornogrofiye kadar giden fakat benzersiz hayalleriyle "kendine mahsus saatleri olan" Ahmet Haşim'in ilginç dünyasına açılan kapılan aralıyor.

90 pages, Paperback

First published May 1, 2000

About the author

Yakup Kadri Karaosmanoğlu, (d. 27 Mart 1889, Kahire, Mısır – ö. 3 Aralık 1974, Ankara). Türk romancı, gazeteci, şair, diplomat.

Roman, öykü ve makaleleri ile Türk toplumunun Tanzimat’tan bu yana geçirdiği değişiklikleri anlatmış bir yazardır. Asıl ününü romanları ile sağlayan yazarın en ünlü romanları Nur Baba, Kiralık Konak ve Yaban'dır. Edebiyat yaşamının başında Fecr-i Ati edebiyat topluluğunun kurucu üyeleri arasında yer almış; daha sonra ferdiyetçi düşüncelerden uzaklaşarak toplumcu edebiyatı kabul etmiş bir yazar olarak değerlendirilir.

Milli Mücadele yıllarında ve sonrasında etkin bir siyasal yaşam sürmüştür. Milli Mücadeleden itibaren Atatürk’ün yakın arkadaşları arasında yer almış; TBMM II., IV., XII. dönemlerde milletvekiliği yapmıştır.

Kadro Dergisi’nin kurucularındandır. Derginin devrin yöneticileri ile fikir ayrılığına düşüp Kemalizm’i değiştirmekle suçlanarak kapanmasından sonra diplomat olarak yurtdışında çeşitli görevlerde bulunmuştur.

Anadolu Ajansı’nın kurucularındandır; ömrünün son yıllarında ajansın yönetim kurulu başkanlığını yapmıştır.

Kaynak: http://tr.wikipedia.org/wiki/Yakup_Ka...

Reviews

[Kira Kiralina]

“...kendisini bir demir kafes içinde bir yaban kuşu gibi ikliminden cüda [ayrı] hisseden bir çöl çocuğu kadar vahşi...”

[ehk2 · Rating 3 out of 5]

"Ahmet Haşim için fikirler ve nazariyeler bir dimağ eğlencesinden, bir zeka oyunundan ibaretti. O, bunlarla, bir kuklacının bebekleriyle oynayışı gibi oynardı. Hiçbirinin ehemmiyetine, ciddiyetine, doğruluğuna, canlılığına itimat beslemezdi. Hep tezatlar, tenakuzlar, doğrular ve yalanlarla dolu idi."

"Kültürü son derece aristokratikti. Sonra denebilir ki, dünyanın en reybi, en kararsız insanlarından biriydi ... O herşeyden önce bir insandı ve insanlığı severdi ... Zevkindeki keskinlik ve kafasındaki eklektisme, onu, böyle bir üniversalisme atmıştı."

"Harp sonlarının meydana attığı doktrinlerden en çok anlamadığı doktrin ise Marx'ın internationalismesi idi. Güya kendisi dünyanın en büyük bir ütopisti değilmiş gibi, marksizmeyi ahmakça bir ütopi telakki ediyor ve oradan gelen her hareketi adeta insiyaki bir surette itiyordu"

"Daha doğrusu, o, ilim ve sistem halini alan her şeyden müteneffirdi .. Gelin kainatı izah ve tefsire çalışacağınıza, onun zevkini sürmesini bilelim."

[Hafif Adımlarla Gülümseyerek · Rating 5 out of 5]

“O gün bunlar seni Eyüp’teki çukuruna bıraktıktan sonra (…) içlerinde çok mahzun görünenler, çok ağlayanlar vardı. Lakin niçin mahzundular? Neyine ağlıyorlardı? Aralarında seni hakkıyla, seni candan anlamış, benimsemiş, kaç kişi vardı?”

Çok kısa olduğu için bir yıldız kırmak istedim ama kıramadım, dostluklarını tüm açıklığıyla görmüş olmak muazzam.