Седемте Борджии

by Ana Martos

В един свят, управляван от финес и изтънченост, но и от завист, вероломство, манипулации, жестокост и пророчествата на Макиавели, една испанска фамилия се издига във висините, като се преборва решително с безброй свои и чужди амбиции и предателства.

Когато през 1378 г. се извършва Великата западна схизма, във Валенсия се ражда Алонсо де Борха. След като си спечелва папската тиара, той става първия папа Борха, който латинизира фамилното си име на Борджия и поставя началото на този толкова оспорван в историята род. След коронясването му част от фамилията идва в Рим и там започват интригите, амбициите и убийствата...



СЕДЕМТЕ БОРДЖИИ е написана след щателно проучване на знаменития род. Увлекателна, но в същото време точна и стриктна, това е книга, която пронизва с историческа точност времена и обвинения, скандали, разврат и поквара, за да вникне в самата същност на събитията и да разкрие истината в митовете и черните легенди, които от векове витаят около загадъчната фамилия. Какво означава фамилното име Борджия? Просвещение, интелигентност, власт, красота, святост, амбиция, смърт...

Това е разказ за една от най-амбициозните и могъщи фамилии на ренесансова Италия, която възражда личната доблест на хората, приспана от дългата и тъмна нощ на Средновековието.



АЛОНСО: Първият папа Борджия. Строг и справедлив. Довежда семейството си в Рим, където го издига и отрупва с облаги.



РОДРИГО: Най-известният папа Борджия. Ловък и хитър политик. Възстановява и прави църквата независима.



ЧЕЗАРЕ: Най-изтъкнатият член на семейството. Стратег и пълководец. Прототип на Владетелят на Макиавели.



ЛУКРЕЦИЯ: Типична дама от Възраждането. Заложница за мир и съюзи на семейството.



ХУАН: Най-загубеният в семейството. Развратник и кариерист. Дядо на Франсиско де Борха.



ХОФРE: Най-слабо познат от всички. Кротък. Не взима участие както в политиката, така и във войните.



ФРАНСИСКО: Светецът на фамилията. Отказва се от пари, светска власт и църковни почести.

Genres: Nonfiction, History

464 pages, Paperback

First published September 1, 2006

Reviews

[Yair Zumaeta Acero · Rating 3 out of 5]

Los Borgia: Tal vez de las familias más infames y vilipendiadas de la historia humana, cuya fama (o infamia) ha sido recreada, imaginada, inventada, tergiversada y adornada por escritores, novelistas, charlatanes y guionistas de series de televisión. Desde Alexandre Dumas, pasando por Victor Hugo y Mario Puzo hasta Alejandro Jodorowsky , muchos autores han contribuido a acrecentar la leyenda negra que se ha cernido sobre la familia Borgia, desde principios del siglo XV hasta nuestros días.

Pues bien, lejos de los chismes y cotilleos sobre simonía, asesinatos, incesto, lujuria, depravación, traiciones, sodomía y cuantos pecados más se les ocurra a los escritores de novelas históricas y románticas, la española Ana Martos decidió en este libro, alejarse de la construcción literaria hecha sobre los personajes de la infame familia, para crear una narración mucho más cercana a la realidad histórica de Roma, Italia y la Europa del siglo XV. Todo esto gracias al contexto histórico en el que logra ubicar a los siete personajes más importantes de la familia Borgia, desde el lejano Alonso Borja (quien tuvo que latinizar su apellido antes de convertirse en el Papa Calixto III), pasando por los archireconocidos Rodrigo (Papa Alejandro VI), sus hijos Cesar, Lucrecia, Juan y Jofre, hasta San Francisco de Borja (a quien tuvieron que devolverle el apellido valenciano para poder canonizar sin tener que hacer referencia a los indignos miembros de su familia); todo bajo la lupa histórica de las ciudades-estado itálicas de la época, las guerras, las alianzas y las constantes invasiones e intromisiones de Francia y España en la península. Basada en dicho contexto, la autora trata de hacer ver al lector que dentro de la realidad política y social de la época, los actos de los Borgia por los cuales se hiciesen célebres (simonía, alianzas, traiciones y asesinatos), no eran muy distantes de lo que hacían reyes, duques, condes, cardenales, banqueros y hasta papas de aquel tiempo, y además, que muchas de las leyendas negras por las que se les acusa (incesto, envidia, depravación), fueron construcciones ficticias hechas por sus enemigos políticos, acrecentadas por autores del romanticismo y rematadas por las novelas históricas y las series de televisión.

Eso sí, la señora Martos tiene un pequeño problema narrativo y es que parece una M60 lanzando datos, fechas, eventos y nombres, que pueden llegar a confundir al lector que no está familiarizado con la historia de la Europa renacentista, o con las parentelas y los apellidos que regían los designios del antiguo continente en dicha época.

Los Borgia siempre suscitarán un morbo especial, porque la vida de sus protagonistas estuvo marcada por las intrigas y la política insidiosa del renacimiento, amén del espíritu ambicioso, aventurero y poco ceñido a la moral medieval que los caracterizó. Se agradece un libro como estos que permita discernir entre la historia, los chismes que se convierten en realidades y la leyenda.

[Емил Антонов · Rating 3 out of 5]

На места доста интересна, на места много скучновата със задълбаване в безинтересни подробности, които са свързани по прекалено далечен начин с тематиката на книгата. Стилът на писане освен това е прекалено различен на някои места и това отвлича вниманието. Като цяло си заслужаваше обаче!

[Adelina]

Разхвърляно ми е... а темата е интересна. Ренесансът ме интересува, все пак ще дам втори шанс на книгата, но след време.

[Rodrigo · Rating 3 out of 5]

Maravilloso retrato no solo de una familia sino de toda una época. Martos, muy bien documentada, nos ofrece una voz cercana, sin academicismos o intelectualismos innecesarios, que cuenta el ascenso y caída de una de las familias más fascinantes de la historia. Vilipendiados, casi demonizados, los Borgia simplemente fueron un producto de su tiempo. Si por alguna razón en vez de los Borgia, se hubiera decidido hablar de los Colonna, los Della Rovere o los Médicis, sin duda la leyenda no sería menos negra, ni las acusaciones más amables. Los siete Borgia retratados tal y como fueron, en medio de su época, y lo mejor: sin posturas maniqueas. No hay buenos ni malos, no todo es blanco o negro. Desde Rodrigo y César, al parecer los más malévolos, hasta Francisco el santo, los Borgia nos ofrecen, en voz de Martos, toda la gama de las emociones, cualidades y defectos humanos.

[Luciérnaga · Rating 5 out of 5]

Vaya una monografía más buena de mis Borgia, a desmentir mitos, eso es. Gracias a este libro conseguí conocerlos más de cerca sin las decoraciones que les hacen en las novelas históricas. Los Borgia, en realidad están referenciados en muchos sitios (en las Investigaciones sobre los principios de la moral de Hume, sin ir más lejos, jurao) y aun así no se les da la relevancia ni se refleja lo importantes que fueron en su tiempo, socio que rabia, sin contar ya toda la mala fama que les dejaron. Que sí, antes de que lo digas, hermano sé que no eran los más santos para estar en el Vaticano, pero tampoco está bien que vayan diciendo por ahí que se liaban entre ellos, chacho que angustia me ha dado, o censurarlos de la historia del Vaticano como si nunca hubiera estado Alejandro VI con el anillo del pescador.
Pobretico mi César.

[Fabián Fernández · Rating 4 out of 5]

Tal como dice la Sra Martos, de Los Borgia se ha dicho tanto, que la percepción que se llega a tener sobre estos personajes es muy diferente a lo que realmente fueron.

[Carlos · Rating 4 out of 5]

Martos tiene un estilo que hace la historia de esta infame familia extremadamente interesante. Aunque su voz fuera inadecuada parar un tema tan subjetivo como “La Historia Medieval del Sexo y del Erotismo”, es más que apropiada para las acciones que rodean a los Borgia. Martos se toma el tiempo de hacer ver al lector la realidad social en la cual vivía esta familia: rodeada de asesinatos, traiciones y cosas aún peores que en una realidad torcida se hacían completamente normales. De esta forma Martos le hace entender al lector que los Borgia no fueron tan particularmente inicuos como se les hiciera ver en los siglos después. Sin defender a los Borgia, Martos llega a hacer ver al lector que ellos eran tan parte de las costumbres de su tiempo como todos de los que se escandalizaban falsamente de sus comportamientos ignominiosos. Martos también recuenta la invasión francesa de Italia por Luis XII con un enfoque, normalmente obviado, del rol importante de Fernando el Católico en las alianzas, tratados y reparticiones de Italia del principio del Siglo XVI. Asimismo Martos dedica las últimas porciones de su libro en hablar de la realidad de la vida de mujeres como Lucrecia Borgia y Catalina Sforza, especialmente en lo que refiere a la percepción con las que se les vea a través de la historia, ya sea como marimachas o lujuriosas. Martos finaliza el libro con una discusión sobre el uso y perdura de las leyendas negras que se han aplicado tanto a los Borgia como a muchos otros eventos históricos, leyendas que en el caso de los Borgia impiden que la gente asocie a San Francisco de Borja como miembro de la misma familia que Alejandro VI.

[David Rochelero Spanish-English Translator]

Acabo de hacer el pedido de un ejemplar...^_^