Ο Δημήτρης Ταρασιάδης, χήρος, από ένα χωριό κοντά στα Σύβοτα, μεγάλωσε το μοναχογιό του, 'Αρη, έχοντας ένα και μοναδικό όνειρο, να τον δει κάποια μέρα καλά αποκαταστημένο επαγγελματικά. Το όνειρό του φάνηκε να παίρνει σάρκα και οστά όταν μέσω γνωριμιών κατάφερε να τον διορίσει βοηθό λιμενάρχη στο νησί από το οποίο καταγόταν η συχωρεμένη η γυναίκα του, την πανέμορφη Σύρο. Και εκεί, στο κυκλαδίτικο νησί, ο ʼρης θα χάσει την αγνότητα του κορμιού αλλά και της ψυχής του. Στα στενοσόκακα της Ερμούπολης θα έρθει αντιμέτωπος και με τα δύο πρόσωπα της ζωής. Το καλό και το κακό, το έντιμο και το ανέντιμο. Η σύγκρουση θα είναι σφοδρή. Πόσοι θα θυσιαστούν στο βωμό της εξιλέωσης;
Δυστυχώς το ταξίδι μου μαζί του δεν ήταν ευχάριστο.Δεν με μάγεψε,δεν κέντρισε το ενδιαφέρον μου σχεδόν καθόλου.Η γραφή της συγγραφέως δεν ήταν του γούστου μου και μπορώ να πω ότι ήταν διαφορετική από σημείο σε σημείο.Δηλαδή σε μερικά κομμάτια τη βρήκα πολύ σεμνότυφη και σε μερικά άλλα προσπαθούσε να γράψει πιο απελευθερωμένα αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό. Όταν είδα σε κάποιο σημείο τον χαρακτηρισμό "πονόψυχη που.....να" με έπιασαν τα γέλια,λέω δεν γίνεται να το βλέπω αυτό. Οι χαρακτήρες από την άλλη δεν με έπεισαν καθόλου.Δεν έδεναν καλά μεταξύ τους.Έτσι όπως ήταν δοσμένη η ιστορία έχανα τον κεντρικό ήρωα μέσα σε ανούσιες λεπτομέρειες,ενώ σημεία που έπρεπε να τους αφιερωθούν πιο πολλές σελίδες ένιωθα ότι τα ξεπετούσε. Τα γράμματα που έγραφε ο Άρης, ήταν τα πιο βαρετά του βιβλίου.Το τέλος το βρήκα βεβιασμένο και πρόχειρο.
Μια ιστορία που θέτει μεγάλα υπαρξιακά και ηθικά ερωτήματα. Η αφήγηση ακολουθεί έναν χαρακτήρα που αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τη σκληρότητα της ζωής και τις συνέπειες των πράξεων των άλλων. Είναι μια ιστορία εκδίκησης και αναζήτησης της δικαιοσύνης. Το βαθύτερο νόημα του βιβλίου είναι η εξερεύνηση της ανθρώπινης φύσης. Μήπως όλοι είμαστε κατά βάθος Βαραββάδες που την τελευταία στιγμή περιμένουμε τη συγχώρεση; Η συγγραφέας θέτει ερωτήματα για το πώς οι κακοί, σαν κατσαρίδες, καταφέρνουν να επιβιώνουν, αλλά και να ορίζουν τις ζωές των άλλων. Και πώς αυτοί οι άλλοι αναγκάζονται να γίνουν κακοί όχι από επιλογή και κουβαλάνε τον σταυρό της εκδίκησης και του γιατί στις πλάτες τους. Γιατί αναγκάζονται να γίνουν Βαραββάδες και να τους κυνηγούν οι τύψεις; Το ύφος γραφής είναι γεμάτο προβληματισμό και ένταση. Η αφήγηση είναι γρήγορη και κρατάει το ενδιαφέρον, καθώς ο αναγνώστης αναζητά απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει η ιστορία. Ο λόγος είναι άμεσος, αν και ορισμένες φορές μπορεί να γίνει διδακτικός. Οι χαρακτήρες είναι άνθρωποι που παλεύουν με τα διλήμματα και τις επιλογές τους. Είναι καλοί άνθρωποι που αναγκάζονται να γίνουν κακοί από τις συνθήκες. Η πολυπλοκότητα των χαρακτήρων είναι το δυνατό σημείο του βιβλίου, καθώς αναδεικνύει τις εσωτερικές τους συγκρούσεις. Είναι ένα βιβλίο που προσφέρει τροφή για σκέψη και θέτει σημαντικά ηθικά ερωτήματα. Παρά το γεγονός ότι η πλοκή είναι καλή και η αγωνία διατηρείται, ορισμένες φορές το διδακτικό ύφος επισκιάζει την ιστορία. Είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο .