Rosa werkt in een stomerij in Oud-Zuid. Ze ervaart een grote leegte. Haar moeder heeft een fles gootsteenontstopper leeggedronken, haar broertje is naar Amerika vertrokken en haar vader kijkt avondenlang naar een spijkertje in de muur. Ooit studeerde ze psychologie, nu slijt ze haar dagen strijkend in gezelschap van de .overhemdengodin' Angelica. 's Avonds zit ze alleen thuis. Haar leven neemt een wending wanneer ze in het borstzakje van overhemd nummer 217 een briefje vindt. Terwijl de stomerij het podium wordt van een misdrijf, gaat Rosa op zoek naar de eigenaar van het overhemd. Als ze hem eenmaal op het spoor is, reist ze hem achterna via Brussel naar New York, Zuid-Amerika en uiteindelijk, in de woorden van de grootvader van Levi Andreas, 'een soort einde van de wereld'.
Met zijn debuutroman Levi Andreas (2009) zette de Nederlandse auteur David Pefko (Amsterdam, 1983) zich in één klap op de kaart als buitengewoon talentvol schrijver. Pefko werd hiermee genomineerd voor de Academica Literatuurprijs 2011.
Met tweede roman, Het voorseizoen (2011) won Pefko in 2012 de Gouden Boekenuil. In 2013 volgde 45, het middendeel van een gezamenlijke trilogie 25 45 70, met de co-auteurs Jamal Quariachi en Daan Heerma van Voss. In 2017 publiceerde hij Daar komen de vliegen, een roman geïnspireerd op de Bernard Madoff-affaire die zeer goed ontvangen werd in de pers.
Pefko publiceerde verhalen in onder meer Tirade en het Hollands Maandblad. Ook schreef hij columns in NRC Handelsblad en De Morgen.
Citaat : Als je erachter komt dat je het alleen niet zal redden in deze wereld ga je eerst op zoek naar iemand die je leed kan verlichten, die het draaglijk kan maken. Als je die persoon vindt,kom je er misschien achter dat je leed niet te verlichten valt. Dan ga je op zoek naar iets anders, bijvoorbeeld een chocoladecroissant, of als het leed ernstiger is een hele zak chocoladecroissants. Review : David Pefko kreeg op 5 mei 2012 De Gouden Boekenuil toegekend voor zijn boek Het voorseizoen en daar was hij zelf net als heel wat anderen uiterst verbaasd over. Het was ook mijn persoonlijke favoriet omdat het van mij van meet af aan had overrompeld en mij na de laatste pagina verweesd achterliet. Ik wou meer van deze man lezen en ik greep dus naar zijn debuutroman Levi Andreas, die ik om een of andere reden altijd aan de kant had geschoven. Jammer want ook dit is een dijk van een boek.
Levi Andreas bestaat uit vier delen. Het eerste deel, Sommige mensen kunnen maar beter helemaal niet denken, bestaat uit veel korte hoofdstukken. Om en om wordt het verhaal van de twee hoofdrolspelers verteld; de hoofdstukjes met een strijkijzertje gaan over Rosa, de hoofdstukjes met een titel over Levi Andreas. Aanvankelijk lijken deze twee personages maar weinig met elkaar te maken te hebben. Rosa werkt in een stomerij in Amsterdam Oud–Zuid. Ooit studeerde ze Psychologie, nu strijkt ze overhemden. Haar eentonige leven tussen de vier muren van de stomerij verandert als ze een briefje in een zak van een overhemd vindt. Wat ze op dat briefje leest, intrigeert haar zodanig, dat de onbekende schrijver ervan haar leven almaar verder gaat beheersen.
De hoofdstukken over Levi Andreas dragen nogal vreemde titels titels als Mama, je moet belovendat je geen rare dingen zegt en Kanker of geen kanker, die stroom gaat eraf. Levi Andreas is een heel vreemde man die zonder problemen liegt en bedriegt, maar door zijn onverstoorbaar charisma kan hij zijn een eigen ietwat vreemd leven opbouwen. In de volgende delen gaat Rosa op zoek naar de eigenaar van het overhemd met het briefje, het overhemd met nummer 217. Nadat er zich in de stomerij een drama afspeelt kruipt Rosa in bed om er alleen uit te komen voor de begrafenis van haar vader. Haar broer, die jarenlang niet in Nederland is geweest probeert haar op te beuren, maar ze gaat weer naar bed, en verlaat haar huis alleen om brieven naar Levi op de post te doen.
Later komt er toch meer actie van Rosa’s kant en gaat zij zelfs op reis, Levi achterna. Levi Andreas, ongrijpbaar op de vlucht voor schuldeisers en ex-geliefdes, raakt langzaam buiten het blikveld van Rosa en dat van de lezer. Steeds vastberadener wordt Rosa als ze de onbekende Levi Andreas achterna reist naar achtereenvolgens Brussel, New York en uiteindelijk zelfs naar het einde van de wereld.
Levi Andreas is in vergelijking met Het voorseizoen een optimistisch boek over vluchten, leugens en bedrog. David Pefko beschrijft in deze knap geconstrueerde roman twee levens die met elkaar verknoopt raken. Zijn stijl is lichtvoetig en tragikomisch. Dit schitterende boek werd genomineerd voor de Academis debutantenprijs 2011 die uiteindelijk naar Peter Buwalda ging.
Levi Andreas is in zekere zin een magistraal boek, dat je van bij het begin naar de keel grijpt. Je wordt onwillekeurig meegesleept tussen de wisselwerking van tegenpolen en zielsverwanten Rosa en Levi. Het verhaal werkt tergend langzaam (en dat is er net erg goed aan) naar een apotheose toe. Steeds worden er hints gegeven naar de motieven van beide personages, naar wat ze echt willen. Voortdurend denk je dat er iets zal gebeuren dat al het voorgaande bevestigt of tenietdoet, dat zal duidelijk maken dat ze niets willen, of dat ze net een grote honger hebben naar 'iets anders'. Soms wordt er te ver afgeweken van dit basisgevoel. Dan voel je je als lezer aan het lijntje gehouden. Maar Pefko is een uitmuntend schrijver en weet zelfs dan nog altijd te beklijven. Daarom is het zo’n teleurstelling dat het einde zo vrijblijvend is. Dat Pefko kiest om geen groots en alles verklarend einde te schrijven, is moedig, maar de lezer blijft – wat mij betreft – te zeer op zijn honger zitten. Dit boek had een beter einde verdient. Niettemin is dit een aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Aangrijpend verhaal, zonder sentimentaliteit beschreven. Lees dit boek! De kaft verwoordt het perfect: het is een brievenroman, een road novel, een geschiedenis van een stomerij en een oefening in afstand in één
Wat een heerlijk boek! Het leest lekker en het verhaal is prachtig. Hoe verander je van een onzichtbaar en somber grijs muisje in iemand die heel ondernemend van het leven geniet? Tip voor mensen die graag vol zelfmedelijden op bed liggen: zet kaarsjes om je bed en nodig mensen uit.