Osmanlı'da zanaat ve ticaret, çok sıkı kurallara bağlı kalmak koşuluyla ve sınırlı sayıda girişimciye tanınan özel bir haktı. Hem devletin hem de kendi iç organlarının çok sıkı denetimine de tabi olan fütüvvet erbabı, bu yapısını XVII. yüzyıla kadar korumuş, bu yüzyıldan sonra da meslek loncaları devreye girmiştir. Zanaatın bir anlamda kutsanması anlamına da gelen bu yapılanmada, her meslek kendi "pir"ini yetiştirmiştir. Usta-çırak ilişkisi, kendine özgü bir yaşama tarzının gelişmesine de neden olmuştur.
Reşad Ekrem Koçu, Tarihte İstanbul Esnafı adlı bu kitabında, toplumsal yaşamın her gün göz önünde olduğu halde pek iyi bilinmeyen bu alanına ışık tutuyor.
Reşat Ekrem Koçu (1905-1975) is a Turkish historian and writer mostly known for his work "İstanbul Ansiklopedisi".He was born in İstanbul. After completing his high school education in Koçu Bursa Erkek Lisesi, he studied history at İstanbul University, where he later on functioned as a researcher. After 1933, he assumed duties teaching history at Kuleli, Pertevniyal and Vefa high schools. He also published various poems, stories and novels during his teaching years. Orhan Pamuk acknowledges this literary person as a source of his inspirations during childhood years, devoting a whole section to Koçu in his work Istanbul: Memories of a City.His best known work is the "İstanbul Ansiklopedisi"; an encyclopedia where he describes the city of İstanbul in many different aspects, often resorting to stories related to Ottoman times. He could not complete this work though, being interrupted due to financial problems at 11th volume.
His other works include "Forsa Halil" (1962), "Patrona Halil" (1967), "Erkek Kızlar" (1962), "Haşmetli Yosmalar" (1962), "Türk Giyim, Kuşam ve Süsleme Sözlüğü" (1967), "Osmanlı Padişahları" (1960) and "Eski İstanbul’da Meyhaneler ve Meyhane Köçekleri" (1947).