Το κόκκινο βάζο

Βήμα Νουάρ· Ελληνικές Αστυνομικές Ιστορίες #2

by Yannis Maris, Γιάννης Μαρής

Η Λένα Κορονέλλου ξυπνάει μες στη νύχτα στο σπίτι της στο Ψυχικό, με την εντύπωση πως κάποιος έχει μπει στο δωμάτιο της. Προσπαθεί να ανάψει το φως, αλλά δεν ανάβει. Θέλει να φωνάξει, αλλά δεν μπορεί. Τρελή από την αγωνία, πυροβολεί και ο άγνωστος σωριάζεται στο πάτωμα. Τότε, το φως ανάβει μόνο του και η Λένα βλέπει με φρίκη πως έχει σκοτώσει τον άντρα της· ένα κόκκινο βάζο έχει πέσει στο πάτωμα κι έχει γίνει θρύψαλα. Βγαίνει αλλόφρων από το δωμάτιο και, όταν επιστρέφει με τους υπηρέτες του σπιτιού, το πτώμα έχει εξαφανιστεί και το βάζο βρίσκεται ανέπαφο στη θέση του. Τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά; Συνέβησαν, άραγε, στ' αλήθεια ή τα φαντάστηκε;

"Το κόκκινο βάζο" του Γιάννη Μαρή -που δημιούργησε "σχολή" συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα- άρχισε να δημοσιεύεται, σε συνέχειες, στην εφημερίδα "Απογευματινή" τον Ιανουάριο του 1956. Το μυθιστόρημα, που η ατμόσφαιρα του θυμίζει ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το 1964 μεταφέρθηκε από τον Γρηγόρη Γρηγορίου στον κινηματογράφο, με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο.

Genres: Mystery, Crime, Noir, Greece

264 pages, Paperback

First published August 1, 1954

About the author

Yannis Maris (Greek: Γιάννης Μαρής) also known as Yannis Maris-Tsirimokos, Giannis Haniotis, was a novelist and screenwriter.

Reviews

[Stavroula P. · Rating 4 out of 5]

Η πλοκή του βιβλίου ξετυλίγεται με τέτοιο τρόπο, ώστε σου προκαλεί αγωνία και ενδιαφέρον κάνοντάς σε να μην θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια.
Σε κάποια σημεία μπερδεύει λίγο ο τρόπος που εναλλάσσεται ο διάλογος με τις σκέψεις του εκάστοτε χαρακτήρα. Λίγο το τέλος δεν μου άρεσε, για τον λόγο αυτό και του έδωσα τέσσερα αστέρια.

[°°°·.°·..·°¯°·._.· ʜᴇʟᴇɴ Ροζουλί Εωσφόρος ·._.·°¯°·.·° .·°°° ★·.·´¯`·.·★ Ⓥⓔⓡⓝⓤⓢ Ⓟⓞⓡⓣⓘⓣⓞⓡ Ⓐⓡⓒⓐⓝⓤⓢ Ταμετούρο Αμ · Rating 4 out of 5]

Δεν υπολείπεται σε κάτι από αντίστοιχα αστυνομικά μυθιστορήματα μεταφρασμένης πεζογραφίας.
Στάθηκε επάξια στις επάρκειες και τις ανεπάρκειες των αστυνομικών, των ντετέκτιβ, των δημοσιογράφων και των ηρώων. Όλων αυτών που πρωταγωνιστούν ή παίζουν δευτερεύοντα ρόλο στην ιστορία του κόκκινου βάζου, το οποίο τόσο περίτεχνα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξιχνίαση των μυστηρίων των μυστικών και των ψεμάτων ανάμεσα σε προσωπικές ή κοινωνικές σχέσεις ζωής.
Ανατροπές, πάθη, πόθοι, περιουσίες, δολοπλοκίες, δολιοφθορές και πάντα ο έρωτας που συνελήφθη τελικά ως στυγερός εγκληματίας.





Καλή ανάγνωση.
Πολλοίς και σεμνούς ασπασμούς.

[. . . _ _ _ . . . · Rating 2 out of 5]

Χίτσκοκ από τα Λιντλ

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Βρήκα το κόκκινο βάζο ξεχασμένο και σκονισμένο σε ένα από τα ράφια της δανειστικής μας βιβλιοθήκης και δε δίστασα ούτε λεπτό. Και δε λάθεψα. Τα βιβλία του Γιάννη Μαρή αποτελούν πάντα εγγύηση ειδικά για τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια του Αυγούστου που είσαι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας χωρίς μεγάλες ορέξεις για διάβασμα. Αν και η αλήθεια είναι ότι θα το απολάμβανα περισσότερο αν ξεπεταγόταν ο αστυνόμος Μπέκας από μια γωνία να δώσεις λύσεις στα ερωτήματα μπορώ με σιγουριά να πω ότι το κόκκινο βάζο αποτέλεσε μια όαση ανάγνωσης σε μια περίοδο αναγνωστικής ξηρασίας την οποία διανύω. Ιντρίγκα με εσάνς μυστηρίου, σασπένς, δολοπλοκίες και μηχανορραφίες γνώριμα χαρακτηριστικά των βιβλίων του Μαρή συνθέτουν το παζλ της ιστορίας μας προσφέροντας στον αναγνώστη ένα ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα με γρήγορη και ευκολοδιάβαστη πλοκή και με ανατροπές που σε κρατούν σε εγρήγορση μέχρι το μεγάλο φινάλε.
ΥΓ Μεγάλη παράλειψη μου που ως λάτρης του ελληνικου κινηματογράφου δηλώνω άγνοια για την ύπαρξη αντίστοιχης ταινίας. Να θυμηθώ να την αναζητήσω προς τηλεθέαση.

[Tim Orfanos · Rating 3 out of 5]

Το πιο 'χιτσκοκικό' αστυνομικό μυθιστόρημα του Μαρή που στο μεγαλύτερο μέρος του εντυπωσιάζει με την ψυχογράφηση της κεντρικής ηρωϊδας, η οποία νοιώθει να 'αγγίζει' τη τρέλλα και τη παράνοια. Ωστόσο, η διαλεύκανση του μυστηρίου απογοητεύει με τη προχειρότητα και την επιτήδευση της αναπαράστασης των πραγματικών γεγονότων. Σε εκείνο το σημείο, ο Μαρής φαίνεται ότι έχασε τον αρχικό στόχο του.

Βαθμολογία: 3,3/5 ή 6,6/10.

[Anna Baboura · Rating 3 out of 5]

Όταν ένα βιβλίο ξεκινά και σου φέρνει κατευθείαν στο μυαλό κάτι από Αγκάθα Κριστι, σίγουρα ξεκινάς να το διαβάζεις με μια θετική διάθεση. Μια καμαριέρα σαν και αυτές που συναντάς στις ελληνικές ταινίες και ο σύζυγος... πολλά βαρύς και ασήκωτος. Περιγραφές σαν να βρίσκεσαι στον Πύργο του Downton Abbey. Μια ατμόσφαιρα από τη δεκαετία του ‘50 στα ακριβά στέκια της Αθήνας. Κάτι από τα κόκκινα φανάρια για να πηγαίνει ασορτί με το βάζο. Η δημοσιογραφία εκτελεί χρέη ιδιωτικής παρακολούθησης και ένα noir διήγημα έχει ενδιαφέρον.

[Σέβη · Rating 5 out of 5]

Από τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει! Μου άρεσε ο απλός λόγος του συγγραφέα, η ιστορία χωρίς πολλούς εμπλεκόμενους. Σε κρατάει σε αγωνία χωρίς να σου κρύβει σημαντικά γεγονότα, όλα τα στοιχεία είναι μπροστά σου. Είναι το κατάλληλο πιστεύω για γνωριμία με τον συγγραφέα. Δυστυχώς όμως δεν το βρίσκεις εύκολα σε βιβλιοπωλεία. Ελπίζουμε στην επανέκδοση του!

[Maria-Christina · Rating 5 out of 5]

Πολύ το ευχαριστήθηκα, λίγο αδύναμη η δικαιολογία των ενεργειών του ενόχου (προσπαθώ να μην κάνω σπόιλερ) αλλά τρελά ατμοσφαιρικό. Δεν έχω δει την ταινία αλλά το έβλεπα σαν ταινία μπροστά στα μάτια μου...

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

SPOILERS.
Μαρής και πάλι Μαρής. Χωρίς δήθεν και τάχαμου, με στρωτή και μονοδιάστατη αφήγηση αλλά φτιάχνει τόσο ωραίους χαρακτήρες και ατμόσφαιρα που τον ξεχωρίζω από τους Έλληνες συγγραφείς αστυνομικών μυστηρίων της εποχής του. Το βιβλίο γυρίστηκε ταινία με τον Νίκο Κούρκουλο και η υπόθεση διαστρεβλώθηκε αρκετά για να γίνει πιο κινηματογραφική (βασικά την προτιμώ ως πλοκή γιατί στο βιβλίο ήταν αρκετά παρατραβηγμένη, ο Κορονέλλος να θέλει να τρελάνει τη γυναίκα του για να την "αυτοκτονήσει" και να πάρει την περιουσία της και στη συνέχεια να αυτοκτονήσει μιας που πάσχει από καρκίνο αλλά τηνπεριουσία θα την αφήσει στον άγνωστο σε όλους γιο του από τον πρώτο του γάμο ενώ στην ταινία την τρέλα τη σκηνοθέτησε και την περιουσία την ήθελε η κολλητή της φίλη).

[Αλέξης Ζησιμόπουλος · Rating 3 out of 5]

Δεν έχω σκοπό να κάτσω να γράψω από μία κριτική για κάθε ένα βιβλίο του Μαρή, οπότε διάλεξα αυτό για να πω συνολικά τη γνώμη μου για τον συγγραφέα και το έργο του. Το τριάρι στο εντελώς σημαντικό και δίκαιο σύστημα αστεριών του γοοδριντς είναι επίσης ο μέσος όρος μου για όλο το έργο του Μαρή, με πολλή αγάπη κιόλας.

Ο λόγος που επέλεξα "Το Κόκκινο Βάζο" είναι η (ταινία) "Αμφιβολίες". Βλέπετε, έχω παρακολουθήσει αρκετό ελληνικό κινηματογράφο κάθε εποχής. Όσον αφορά αστυνομικά, δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι ο Κούρκουλος ως εισαγγελέας/ντετέκτιβ/μπάτσος/ψευδονουάρ φιγούρα είναι ένα guilty pleasure. Τέλος πάντων, έχω δει κάμποσες φορές αυτή την ταινία, έχω διαβάσει λιγότερες το βιβλίο και για συναισθηματικούς λόγους αφήσω ένα κείμενο εδώ.

Είμαι γενικά διχασμένος ως προς τον Γιάννη Μαρή. Το ένα βήμα μπροστά του Μαρή στην αστυνομική λογοτεχνία του χώρου, μας πηγαίνει ταυτόχρονα τουλάχιστον δύο πίσω. Αν κάποιος το αμφισβητεί αυτό, θεωρώ πως δεν είναι βετεράνος αναγνώστης αστυνομικής λογοτεχνίας. Είναι απόλυτα κατανοητό να ξεκινήσει κανείς με Μαρή, αλλά να παραμείνει σε αυτόν είναι αστείο. Αυτά τα βιβλία είναι βιβλία παραλίας - ανάλαφρα, εύπεπτα, οριακά καρικατουρίστικα και φθηνά στην λαογραφική τους αξία. Μπορεί να ακούσετε ότι "τίποτα δεν έχει να ζηλέψει απ' τα αντίστοιχα ξένα έργα" και θα είναι αλήθεια. Επειδή ακολουθεί κατά γράμμα μια πετυχημένη συνταγή που περνάει και με ζόρι κολλάει επιτυχώς σε μια Ελλάδα εκείνης της εποχής.

Κατά κάποιον τρόπο, αυτή η κακομοιριά (με την καλή έννοια αν υπάρχει), αυτή η προοπτική να μοιάζει κάτι με κάτι άλλο, μεγαλύτερο και πετυχημένο, μα να είναι στο τέλος μια μέτρια προσπάθεια απομίμησης την οποία ταυτοχρόνως το κοινό αντιλαμβάνεται ως πετυχημένη γιατί - τι να κάνουμε - αυτά είναι τα δεδομένα της εποχής... όλο αυτό συνάδει τόσο πολύ με την Ελλάδα της εποχής. Δεν μπορώ ακριβώς να το κρίνω ως καλό ή κακό.

Σίγουρα είναι το καλύτερο που μπορούσε να γράψει για τότε ο Μαρής, αλλά και πάλι αυτό δεν είναι αρκετά καλό αν κάνεις ένα βήμα μακριά και δεις καλύτερα τι κυκλοφορεί και τι σημαίνει αστυνομικό αυτού του είδους.

Βέβαια, τα βιβλία αυτά έχουν αρετές. Όλες τις αρετές που φέρει κάθε ένα ανάλαφρο, σύντομο, απλό βιβλιαράκι για να περάσει η ώρ��. Μπορείς να διαβάσεις πολλά βιβλία του Μαρή σε μια μέρα και αυτό είναι βασικά προσόν. Μπορεί να αρνούμαι να δεχτώ ότι κατέχει κάποιου είδους κορυφή στο είδος, με βάση τα δικά μου αναγνώσματα και προσδοκίες, αλλά επίσης παραδέχομαι ότι έχω περάσει αρκετά καλά διαβάζοντας Μαρή. Πιστεύω όλοι μπορούν να περάσουν καλά διαβάζοντας Μαρή.

Έπειτα όμως, θα πρέπει να τον θέσουν ως ένα μαξιλαράκι για να διαβάσουν άλλα, καλύτερα αστυνομικά. Και αυτό, είναι οκ.

[Molly Fiddler · Rating 4 out of 5]

Αν και το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον, το πρόβλημά μου με αυτή την ιστορία είναι ότι μπορούσα να καταλάβω τι γίνεται, γιατί ήταν ξεκάθαρο ως ένα σημείο, αλλά ήθελα να μην καταλαβαίνω για να είναι πιο έντονο το ψυχολογικό στοιχείο.

[Nick S. · Rating 4 out of 5]

Τι ευχάριστη έκπληξη!
Ευκολοδιάβαστο & πολύ ενδιαφέρον.
Το φινάλε βέβαια κάπως ξενερωτικό…
Στην ταινία ήταν πολύ καλύτερο και είχε μια λογική…

[Duk3r · Rating 3 out of 5]

To βρήκα ξεχασμένο από την εφημερίδα "Το βήμα" και ήταν ό,τι πρέπει για την παραλία. Η πλοκή κυλάει γρήγορα, οι χαρακτήρες ενδιαφέροντες και υπάρχουν και αρκετές ανατροπές μέχρι το τέλος.

[Hélène · Rating 4 out of 5]

Γιάννης Μαρής ή καλύτερα Γιάννης Τσιριμώκος. Πολύ μπροστά για την εποχή του. Έξυπνο βιβλίο και σε βάζει στην διαδικασία να υποπτευθείς τους πάντες!

[Kingdom Smallfig · Rating 1 out of 5]

Ίσως για παιδιά 11-12 χρόνων

[Demetra Stavridou · Rating 2 out of 5]

Δύο αστεράκια για την αφηγηματική ατμόσφαιρα. Η ιστορία έμπαζε από παντού.

[Γιάγκος Πλατής · Rating 5 out of 5]

Διάβασα πριν από 1 μήνα για πρώτη φορά Γιάννη Μαρρή. Από τότε έχω διαβάσει 3 βιβλία του ενώ ανυπομονώ για τα επόμενα. Ακόμα ένα μαγευτικό ανάγνωσμα το κόκκινο βάζο, σε εξαιρετική έκδοση από τις εκδόσεις Άγρα, που μας πάει πίσω σε μια άλλη Αθήνα. Πρώτη φορά νιώθω μια τόσο δυναμική νοσταλγία σε έργο ελληνικής λογοτεχνίας. Ο Γιάννης Μαρρης κατακτά ολοένα και υψηλότερη θέση στο βάραθρο των αγαπημένων μου συγγραφέων!

[Christiana Hadji · Rating 4 out of 5]

Πρόκειται για αριστούργημα της Ελληνικής λογοτεχνίας; Όχι.
Είναι ο Μαρής η αστυνομική βερσιόν του Ξενόπουλου, ή η Άγκαθα Κρίστυ επιπέδου Άρλεκιν; Πιθανόν.
Διάβασα το βιβλίο μέσα σε λίγες ώρες χωρίς να μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου; Ναι.
Θα επιλέξω ξανά τον Μαρή την επόμενη φορά που θέλω κάτι εύπεπτο κι ευχάριστο, όπως στην παραλία ή το αεροπλάνο; Υou bet.

[Paola · Rating 3 out of 5]

Η γραφή του Μαρή γενικά είναι πάρα πολύ πετυχημένη. Είναι ιντελεκτουέλ και αγωνιώδης. Έτσι και στο συγκεκριμένο βιβλίο. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση, η αρχική ιδέα είναι πολύ καλή αλλά το τέλος είναι υποδεέστερο αυτής.

[Χρήστος Γιαννάκενας · Rating 3 out of 5]

Για την ακρίβεια 3,5 αστεράκια. Ένα ενδιαφέρον και γρήγορο ανάγνωσμα, όχι τρομερά πρωτότυπο για έναν σύγχρονο αναγνώστη αλλά παρουσιάζει με γοητευτική λεπτομέρεια μια παλιά Αθήνα. Το προτείνω για χαλαρή ανάγνωση αλλά σε καμία περίπτωση σε κάποιον που αναζητά ένα μυθιστόρημα με ανελέητη δράση.

[Vera · Rating 2 out of 5]

Κλασσικός Μαρής με χαλαρή ιστορία μυστηρίου που μπορεί να σου κρατήσει συντροφιά αν θες κάποιο ανάγνωσμα απλά για να περάσεις την ώρα σου.

Παρατήρηση: Άραγε όλοι οι χαρακτήρες του είναι καλοί, ακόμα και οι κακοί; Δεν υπάρχει κάποιος villain, κάποιος πραγματικά μοχθηρός;

[Vassiliadi · Rating 4 out of 5]

Πολύ καλύτερο από την ταινία!

[Foteini · Rating 4 out of 5]

Μιας και τα σώματα είναι σε καραντίνα, ας μένουν τα μυαλά ελεύθερα ώστε να ψάχνουν υπόπτους στα μικρά διαμαντάκια του Γ. Μαρή..

[Louiza Gkiokeza · Rating 3 out of 5]

3,5

[Helen · Rating 3 out of 5]

Predictable

[Stavroula · Rating 3 out of 5]

λίγα χρονικά κενά,ικανοποιητική γραφή.

[John Avlakiotis · Rating 4 out of 5]

Τυπικος πολυ καλος Γιαννης Μαρης...Ολα γινονται γυρω απο την Πανεπιστημιου με μια τζουρα Ψυχικου και Αχαρνων.

[Marina Georgiou · Rating 4 out of 5]

Η πλοκή ήταν τέλεια, αυτό το βιβλίο ήταν εθιστικό!

[Apostolos · Rating 4 out of 5]

Όπως το περίμενα, αν και «χάνει» λίγο προς το τέλος.