Pleun

by Detlev van Heest

Als Detlev van Heest (1956), zijn vrouw en hun kat Japan verlaten, lijkt voor hen een zorgeloos bestaan te beginnen. In het zuiden van Nieuw-Zeeland, in een paradijselijk landschap aan zee, wonen ze voortaan te midden van hun schapen, kippen, ganzen, eenden en pauwen. Maar de idylle duurt niet. Het loopt al verkeerd als Van Heest het maanden zonder zijn vrouw moet stellen. Hij mist de vertrouwde, veilige omgeving die hij in Japan achterliet en waant zich in stijgende mate geïsoleerd en verloren in een harde immigrantenmaatschappij. Weldra is er een wending ten goede als ze een ander Nederlands echtpaar ontmoeten. Tussen deze vier bloeit snel een innige vriendschap op, met de charismatische Pleun als spil. De lezer leert de hoofdpersoon kennen als een man uit één stuk, zonder zelftwijfel, die nergens voor terugdeinst en die in vrijwel alles de tegenpool is van Van Heest. Terwijl de banden tussen de twee echtparen steeds strakker worden, komt het tot een conflict en crisis waaruit geen uitweg mogelijk is.
Met zijn botsing van verschillende karakters is Pleun een boek als een bankschroef die op elke bladzijde een slag wordt aangedraaid tot de beklemming bijna lichamelijk voelbaar is. Pleun en het eerder dit jaar verschenen De verzopen katten en de Hollander bieden een meeslepende zoektocht van een ontwortelde naar houvast.

499 pages, Paperback

First published October 1, 2010

About the author

Detlev van Heest is een Nederlands schrijver. Hij studeerde geschiedenis en werkte aanvankelijk als correspondent in Japan voor dagblad Trouw. Tegenwoordig werkt hij als parkeerwachter in Hilversum. In 2010 verschenen zijn eerste twee romans, die gebaseerd zijn op dagboekaantekeningen die hij maakte ten tijde van zijn verblijf in respectievelijk Japan en Nieuw-Zeeland.

Reviews

[Hans Moerland · Rating 5 out of 5]

De genoegens die Detlev van Heest me met "Pleun" heeft bezorgd doen geenszins onder voor het plezier dat ik heb beleefd tijdens het lezen van diens eerdere werk, "De verzopen katten en de Hollander". Opnieuw een boek dat ik telkens weer gretig ter hand nam, en waarbij ik het betreurde dat het einde ervan in zicht kwam. Wederom vijf sterren dus.

[Gijs Zandbergen · Rating 4 out of 5]

Wat een moeilijke, eigenwijze, radicale dwingeland die Detlev van Heest. Hij is iemand die leeft voor zijn dagboeken, ze aan anderen laat lezen en vervolgens niet begrijpt dat mensen het niet zo op prijs stellen dingen over zichzelf te lezen. In Japan deed hij dat ook al, maar daar spraken ze geen Nederlands. In Nieuw-Zeeland wel, want de weinige kennissen die hij en zijn vrouw Annelotte daar hebben, zijn meestal geëmigreerde Nederlanders. Het loopt min of meer slecht af. Op het eind bezit Van Heest alleen nog een paar onderbroeken, een vliegticket en zijn dagboeken. En een kat, maar daar moet hij nog een half jaar op wachten. Tot zijn vrienden behoren Han Voskuil en Frida Vogels, ook twee doorgedreven dagboekschrijvers. En, net als zij, heeft Van Heest er romans uit gemaakt. Irritant, maar fascinerend.