Η Μυρσίνη, καρπός του παράφορου έρωτα ενός Μακεδόνα και μιας Τσιγγάνας, μεγαλώνει ανάμεσα στους διαφορετικούς κόσμους του πατέρα και της μητέρας της, νιώθοντας πως δεν ανήκει απόλυτα σε κανέναν. Στα εννιά της χρόνια, όταν την εγκαταλείπει η μητέρα της, η μικρή Μυρσίνη πρέπει ν' αντιμετωπίσει ολομόναχη το παράξενο χάρισμά της, την έκτη αίσθηση που έχει κληρονομήσει από την τσιγγάνα προγιαγιά της.
Αδυνατώντας να διαχειριστεί ένα χάρισμα που το βλέπει σαν κατάρα, το καταπιέζει και εντάσσεται στον κόσμο του πατέρα της. Πολλά χρόνια αργότερα, γυναίκα πια, επισκέπτεται για πρώτη φορά με το μνηστήρα της τον τόπο καταγωγής της για να τακτοποιήσει τις κληρονομικές της υποθέσεις. Κι εκεί γνωρίζει τον Στέφανο Βρεττό, έναν άντρα που ανατρέπει όλες τις βεβαιότητες της ζωής της.
Στη φθινοπωρινή Μακεδονία, ο διαισθητικός της εαυτός αφυπνίζεται έπειτα από ένα λήθαργο που κράτησε είκοσι χρόνια. Κι ενώ η Μυρσίνη παλεύει με τα χαώδη συναισθήματά της, ένας άγνωστος εχθρός επιβουλεύεται τη ζωή της...
Eργάστηκε για πολλά χρόνια ως μεταφράστρια δεκάδων έργων παγκοσμίως αναγνωρισμένων συγγραφέων για ενηλίκους και παιδιά, μεταξύ των οποίων και της αγαπημένης σειράς βιβλίων του Χάρι Πότερ. Έγραψε οκτώ μυθιστορήματα, τα οποία αγαπήθηκαν από χιλιάδες αναγνώστες. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα έργα της ΛΕΥΚΗ ΟΡΧΙΔΕΑ, ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ, ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ και Η ΚΑΡΔΙΑ ΘΥΜΑΤΑΙ. Το τελευταίο, μάλιστα, τιμήθηκε με το «Βραβείο Βιβλίου Public 2014» στην κατηγορία «Μεγάλες Συγκινήσεις».
Ένα ωραίο, ενδιαφέρον μυθιστόρημα. Σίγουρα είναι πολύ κατώτερο από το 'Η καρδιά θυμάται', όμως δε μπορώ να κρύψω την αδυναμία που της έχω και να της δώσω λιγότερα από 5 αστέρια.
Το βιβλίο ήταν απλά συγκλονιστικό! Ο απόλυτος έρωτας, ο ρατσισμός, η έλλειψη της μάνας για ένα μικρό παιδί είναι βασικά θέματα του βιβλίου. Δεν είναι απλά ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα.. Περνά σπουδαία μηνύματα το βιβλίο σας και ίσως είναι αυτό που το κάνει ακόμα πιο εξαιρετικό! Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι συγχαρητήρια! Πιστεύω ότι σε κάθε βιβλίο σας, εξελίσσεστε περισσότερο σαν συγγραφέας.
Έχω φτάσει στο σημείο να πηδάω γραμμές ακόμα και παραγράφους όταν βαριέμαι την πλοκή ενός βιβλίου ή όταν επαναλαμβάνονται τα γεγονότα,το ομολογώ...Το ομολογώ και ντρέπομαι...Αλλά να φτάσω σε σημείο που να θέλω να περάσω σελίδες,απλά για να κρυφοκοιτάξω τι θα γίνει στην συνέχεια ΕΕ αυτό δεν μου έχει τύχει σε κανένα βιβλίο... Πολλά βιβλία στα χέρια μου έχουν καταφέρει να με συγκλονίσουν συναισθηματικά,με έχουν συγκινήσει,με έχουν εντυπωσιάσει και συνάμα με έχουν ενθουσιάσει...Αλλά πραγματικά το συγκεκριμένο συγγραφικό έργο με μάγεψε.Με πλάνεψε τόσο η γραφή που αλήθεια, πλημμύριζαν τα ρουθούνια μου το άρωμα περγαμόντο...
Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ 3,5 Ένα πολυ ωραίο βιβλίο απο μια αγαπημένη ελληνίδα συγγραφέα ( τις οποιες λατρευω να διαβάζω). Η ιστορία μιλαει για μια κοπελα η οποια με αφορμή οικογένειακες υπόθεσεις ερχεται στην υπεροχη Μακεδονία. Εκεί συμβαίνουν διάφορα περίεργα περιστατικά αλλα η πρωταγωνίστρια μας φυσικα και βρίσκει τον ερωτα ( οπως καθε βιβλιο τέτοιου είδους που σέβεται τον εαυτο του). Για μενα ήταν ενα πολυ καλο βιβλιο και παρα το μεγαλο του μέγεθος το διάβασα πολυ εύκολα. Ηταν ευχάριστο και δεν ειχε πολλες επαναλήψεις κατι που το εκτίμησα ιδιαίτερα. Γενικα κανενα βιβλιο εως τωρα της Καίτης Οικονόμου δεν με εχει απογοητεύσει και θεωρω οτι ειναι μια πολυ καλη επιλογη.
Λοιπόν αυτό το βιβλίο μου άρεσε πολύ, και με συγκίνησε επίσης, και με έκανε να ονειρευτώ. Με ταξίδεψε με τσιγγάνικα καραβάνια σε θάλασσες απο ροδακινιές και σε γραφικά ξωκλήσια που ο έρωτας και η αγάπη έχουν τον πρώτο λόγο. Με δυσκολία πήγα στο επόμενο (ή προσπαθώ να πάω) γιατί ακόμα το σκέφτομαι..!
Αυτό που μ’ αρέσει στα βιβλία της Καίτης Οικονόμου είναι 1) οι ρεαλιστικοί διάλογοι και 2) το ότι η ιστορία δένει όλα τα στοιχεία από την αρχή ως το τέλος.
Ένα καλογραμμένο Άρλεκιν, με σκόρπια καλολογικά στοιχεία που συμπληρώνουν όμορφα την ιστορία. Το φθινόπωρο είναι μια εποχή ρομαντισμού και θλίψης που μπορεί να δώσει πολλές και διαφορετικές αποχρώσεις. Η Μυρσίνη πηγαίνει στη Μακεδονία να τακτοποιήσει τις κληρονομικές διαφορές της, καθ' υπόδειξιν του αρραβωνιαστικού της, ο οποίος την πιέζει σε πολλά πράγματα και δεν την αφήνει ελεύθερη να εκφράσει τις σκέψεις της. Εκεί η Μυρσίνη νιώθει να αφυπνίζεται η έκτη της αίσθηση, ένα προαίσθημα που το είχε πνίξει γιατί την είχε τρομάξει αλλά τώρα κοντά στον τόπο καταγωγής της, τη βοηθά να τοποθετήσει τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Κι ερωτεύεται. Η γραφή σχεδόν προφορική, αδύναμη, με πολλή χρυσόσκονη και ζάχαρη άχνη, καλούς διαλόγους αλλά κάποια σημεία της πλοκής βοηθούν την κατάσταση. Δεν έχουμε μόνο τον έρωτα μιας αρραβωνιασμένης με έναν χήρο, που της αλλάζει ζωή και νοοτροπία αλλά κι έναν κακό άνθρωπο που επιβουλεύεται τη ζωή της. Οπότε ευτυχώς τα σαλιαρίσματα και η φλυαρία εναλλάσσονται με κάποιες (ελάχιστες για μένα) στιγμές αγωνίας. Τον ένοχο τον κατάλαβα από νωρίς, αν και κρατούσα επιφυλάξεις γιατί δεν ήξερα τι μπορεί να είχε στο μυαλό της η συγγραφέας (το προφανές είχε τελικά) και αν έχετε δει Λάμψη στα πρώτα της επεισόδια ή στα Ατίθασα Νιάτα τη Σίλα με τον Σκοτ θα καταλάβετε κι εσείς ποιος την κυνηγά αυτήν την ξενομερίτισσα!! Μην περιμένετε δυνατό τέλος ή σοβαρή λύση του μύθου, μονόλογος πλάνης και παράφορου έρωτα είναι αλλά έχε χάρη που τελειώνει το βιβλίο. Σε γενικές γραμμές ένα αξιοπρεπέστατο βιβλίο παραλίας που κάτι λέει παραπάνω από μια ερωτική ιστορία.
Η ιστορία όπως πάντα ενδιαφέρουσα, καλά δομημένη. Οι χαρακτήρες ανθρώπινοι, με τα ελαττώματα και τα προτερήματα τους να υπάρχουν και να εξελίσσονται σε ρεαλιστικά πλαίσια. Κι όμως, το Φθινόπωρο της μάγισσας είναι ένα βιβλίο που λάτρεψα. Συγκλονιστικό, κι όχι μόνο σαν μια υπέροχη ιστορία έρωτα. Θίγονται πολλά θέματα κοινωνικά, τα οποία μέχρι σήμερα υφίστανται. Προβληματίζει, πικάρει και κυρίως προσφέρει πολλά περισσότερα, από μια απλή ανάγνωση. Είναι αυτό το κάτι παραπάνω που ο κάθε συγγραφέας οφείλει στον εαυτό του.
Ενδιαφέρον μυθιστόρημα με έντονο το στοιχείο του μυστήριου. Ξεχωρίζουν οι αναλυτικές περιγραφές του μακεδονικού τοπίου. Αναμενόμενος ο δράστης, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στον αναγνώστη. Το τέλος είναι αναμενόμενο.
Ωραίο βιβλίο,όπως και όλα τα βιβλία της (αν και το αγαπημένο μου είναι ΔΡΑΚΟΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ),Ωραίες οι περιγραφές που σε ταξιδεύουν στην φύση με ένα μαγικό τρόπο.Η πλοκή είχε ενδιαφέρον, αν και σε ωρισμένα σημεία αναμενόμενη.
Ξέρω ότι ίσως γίνω κουραστική,ξεκινώντας την κριτική αυτή με κάτι που λέω κάθε φορά για μυθιστορήματα αυτού του είδους από Ελληνίδες - κυρίως - συγγραφείς, αλλά όλα αυτά τα μυθιστορήματα μου φαίνονται σχεδόν ίδια. Ίδια πλοκή,οι ήρωες είναι βασανισμένοι και χτυπημένοι από τη μοίρα,πάντα θα υπάρχει το κύριο ρομαντικό (και κλισέ) ειδύλλιο. ΑΛΛΑ,γενικά μου αρέσει αρκετά η γραφή της κας Οικονόμου,ήδη από τη Λευκή Ορχιδέα. Συνεπώς δεν θα πω ότι μίσησα αυτό το βιβλίο,αλλά δεν μου προσέφερε και κάτι σημαντικό. Είναι πολύ ευκολοδιάβαστο,ειδικά τώρα που είναι καλοκαίρι και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη,αν και από τη μέση τη ιστορίας και μετά,εύκολα προβλέπονται οι εξελίξεις. Η κεντρική ιδέα του βιβλίου ήταν αρκετά καλή,επίσης οι περιγραφές των μακεδονικών τοπίων ήταν πολύ ωραίες. Οι χαρακτήρες ήταν καλά δομημένοι,απλά θα ήθελα γενικότερα πιο πολλή εμβάθυνση στις προσωπικότητες τους.
Α, και ένα υστερόγραφο. Στο βιβλίο αναφέρονται και οι χαρακτήρες από τη Λευκή Ορχιδέα ή είναι ιδέα μου;
Πάει αρκετός καιρός που διάβασα αυτό το βιβλίο και εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι ένα απο τα καλύτερα που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής απο Ελληνίδα συγγραφέα. Με μάγεψε ιδιαίτερα το τοπίο, η περιγραφή τόσο ζωντανή και οι χαρακτήρες τόσο αληθινοί. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους!
Το συγκεκριμένο βιβλίο το διάβασα πριν από αρκετά χρόνια και θυμάμαι ακόμα πόσο πολύ το είχα αγαπήσει. ένας έρωτας έξω από τα 'πρέπει' της κοινωνίας, η διαφορετικότητα, ο ρατσισμός, ένα παιδί που μεγαλώνει χωρίς την παρουσία της μητέρας και διαμορφώνει τον χαρακτήρα του μέσα από αυτά τα βιώματα. Μαθαίνει να κρύβει την ιδιαιτερότητα του όμως για πόσο καιρό θα υποκρίνεται πως δεν είναι αυτό που είναι; Το μεταφυσικό στοιχείο υπάρχει έντονα στο βιβλίο και μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία της ιστορίας, δημιουργεί ένα όμορφο αποτέλεσμα.
Ενδιαφέρον βιβλίο, ωραία θεματική και πολύ παραστατική περιγραφή της φθινοπωρινής Μακεδονικής υπαίθρου. Οι χαρακτήρες ως επί το πλείστον καλογραμμένοι. Επίσης πολύ όμορφη γλώσσα, αναμενόμενο από τη συγκεκριμένη συγγραφέα. Κατά τη γνώμη μου, υστερούσε σε πλοκή, καθώς παρότι εμπεριείχε μυστήριο, αυτό ήταν υπερβολικά προβλέψιμο, χωρίς καμία ανατροπή.
Ευχάριστο, αλλά προβλέψιμο, αρκετά απλή γλώσσα και τρόπος γραφής, σχεδόν καθόλου λαογραφικά στοιχεία. Θα μπορούσε σίγουρα να ήταν 100 σελίδες μικρότερο εφόσον κάποιοι διάλοιγοι επαναλλαμβάνονταν και μερικές σκηνές τραβούσαν παραπάνω απ'ότι χρειαζόταν.
Το φθινόπωρο της μάγισσας: μυθιστόρημα-αισθηματικο-murder mystery είχε από όλα Μου άρεσαν τα μηνύματα που προωθούσε και το character development της Μυρσίνης από σκυλάκι του Μίλτου στο να μην ανέχεται τίποτα:) Αν και βαρέθηκα λίγο να ακούω για τα κτήματα και τις κληρονομιές τους, το πώς θα φτιάξουν το σπίτι του Φιλίππου (ένα ολόκληρο κεφάλαιο!), το βαρετό κλισέ love story και μάντεψα το τέλος ήταν αρκετά έξυπνο και ευχάριστο. Ξέρω πως είπα αρκετά αρνητικά αλλά είναι αλήθεια ότι πρέπει αν θες να μπεις στο φθινοπωρινό κλίμα, να διαβάσεις όμορφες περιγραφές και να γενικά να χαλαρώσεις.
Το φθινόπωρο της μάγισσας: μυθιστόρημα-αισθηματικο-murder mystery είχε από όλα Μου άρεσαν τα μηνύματα που προωθούσε και το character development της Μυρσίνης από σκυλάκι του Μίλτου στο να μην ανέχεται τίποτα:) Αν και βαρέθηκα λίγο να ακούω για τα κτήματα και τις κληρονομιές τους και το πώς θα φτιάξουν το σπίτι του Φιλίππου (ένα ολόκληρο κεφάλαιο!) ήταν αρκετά έξυπνο, ευχάριστο και ο Τακης με την Βασιλική είναι τελειοι
This entire review has been hidden because of spoilers.
Παρά πολύ ωραίο βιβλίο και δεν με κούρασε καθόλου παρα τις 600 σελίδες του. Υπέροχη η περιγραφή της φύσης, ένιωθα σαν να βρίσκομαι και εγώ εκεί μυριζοντας τα αρώματα της φύσης και βλέποντας τα υπέροχα χρωματα της. Μεγάλες δόσεις ρομαντισμου, μεταφυσικά στοιχεία αλλά και ρεαλισμός συνηγορουν σε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα.