เทวัญบันดาล

by แก้วเก้า

สรัลหรือต้นสนเป็นนักศึกษาหนุ่มต่างจังหวัดธรรมดา ที่มุ่งหมายจะเป็นผู้พิพากษาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้ชาวบ้าน สรัลอยู่กับปู่และย่าที่จังหวัดนิลบุรี (นามสมมติ) และเรียนหนังสือที่นั่นจนจบมัธยมปลาย จากนั้นเข้ามหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ จบกลับมาทำงานเป็นนิติกรที่ อบจ.จังหวัดนิลบุรี ในตำบลว่านสิบสี่ ที่ตั้งหมู่บ้านของปู่และย่าสรัล มีวัดเก่าแก่ตั้งอยู่ ท้ายวัดเป็นศาลเจ้าพ่อว่านทอง ซึ่งทวดและปู่ของสรัลเป็นผู้ร่วมกันก่อตั้งทั้งวัดและศาล เพราะว่านหลากหลายสีที่ขึ้นแถวศาลเจ้าพ่อใช้เป็นยารักษาโรคและขายเป็นไม้ประดับทำให้ชาวบ้านละแวกนั้นตั้งตัวได้ วันหนึ่งสรัลถูกเพื่อนสมัยเด็กลูกเถ้าแก่โรงสีที่เกกมะเหรกเกเรซ้อมจนนอนเป็นเจ้าชายนิทราในโรงพยาบาลหกเดือน ระหว่างนั้นด้วยกรรมดีที่สรัลทำมาตลอดชีวิต ทั้งสวดมนต์ไหว้พระ ถือศีลห้า ไม่ทำบาป จึงส่งให้เขาได้กลายเป็นเทพชั่วคราวที่สถิตที่ศาลเจ้าพ่อว่านทองแทนทวดของตนที่ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นสวรรค์ขั้นถัดไป เขามุ่งมั่นจะตอบแทนคนดีหรือคนจนที่น่าสงสาร แต่กลับส่งผลกระทบร้ายแรงตามทฤษฎีผีเสื้อกระพือปีก ทำให้เขาได้เรียนรู้ว่ามนุษย์พึงต้องช่วยตัวเองก่อนที่จะขอให้เทพยดาหรือผีสางนางไม้ช่วย สุดท้ายสรัลได้กลับเข้ากายหยาบและสอบเป็นผู้พิพากษาสมใจ จนเกษียณตอนอายุ 80 ปี และตายอย่างสงบที่บ้านปู่ย่า ไปอยู่กับญาติๆ ผู้อาวุโสบนสวรรค์

340 pages, Paperback

Published March 1, 2023

About the author

แก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ

เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน

เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี

กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล

คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547

Reviews

[Phuwong]

สรัล ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาแต่จิตใจดี ถูกเพื่อนปองร้ายจนบาดเจ็บสาหัส วิญญาณหลุดออกจากร่างไปทำหน้าที่เทพชั่วคราวแทนทวดของตัวเองซึ่งเป็น ‘เจ้าพ่อ’ ที่คนในชุมชนให้ความเคารพนับถือ สรัลเรียนรู้การเป็นเทพที่จะดลบันดาลสิ่งต่าง ๆ ให้กับชาวบ้านจาก นางฟ้ารัมภา รวมถึงช่วยปกปักรักษาวัดและศาลเจ้าพ่อว่านทองให้อยู่รอดจากผู้ประสงค์ร้าย จนเป็นที่มาของความวุ่นวายต่าง ๆ

แก้วเก้ากลับมาอีกครั้งในรอบ 5 ปีให้แฟน ๆ ได้หายคิดถึงกับนวนิยายเรื่องยาวเรื่องใหม่ ชื่อไพเราะ อ่านเพลิดเพลิน ได้คติสอนใจ คนไม่เห็นแต่เทพเทวดามองเห็น อ่านจบแล้วอยากทำความดีเพื่อสะสมแต้มบุญ ฯลฯ

เรื่องราวเกิดขึ้นที่ชุมชนเล็ก ๆ ในจังหวัดนิลบุรี จังหวัดสมมติที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ มีเรื่องการพิพาทกันระหว่างคนมีเงินที่ต้องการรื้อศาลเจ้าพ่อที่ชาวบ้านให้ความเคารพนับถือมาช้านาน เพื่อไปทำลานจอดรถรองรับธุรกิจที่กำลังขยายตัว มีเรื่องของพระปลอมที่สวมรอยเข้ามาหลอกลวงชาวบ้าน มีเรื่องของการสู้กันระหว่างวิญญาณฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว ส่วนตัวชอบงานของอาจารย์วินิตาที่เล่าเรื่องชาวบ้านชนบทแบบนี้มากครับ มีความสมจริงเหมือนได้อยู่ในชุมชนนั้นเอง ชอบทุกเรื่องเลยตั้งแต่ เศรษฐีตีนเปล่า หนุ่มทิพย์ คนเหนือดวง ฯลฯ

เป็นนิยายสีขาวไร้มลพิษที่เล่าเรื่องบาปบุญคุณโทษได้สนุก ไม่น่าเบื่อ ดำเนินเรื่องรวดเร็วตามสไตส์งานเขียนในยุคนี้ ชวนอ่านครับ

[Patrawan Dear]

#เทวัญบันดาล / แก้วเก้า

แก้วเก้ากลับมาอีกครั้งกับนิยายแนวแฟนตาซี ให้ข้อคิดในการใช้ชีวิต เน้นบาปบุญคุณโทษ แต่ก็อ่านเพลินได้ในขณะเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากงานเขียนก่อนหน้าของผู้เขียนก็เคยมีออกมาในแนวนี้ จึงไม่ได้ให้ความรู้สึกแปลกใหม่ แต่รู้สึกเหมือนได้กลับไปในบรรยากาศที่คุ้นเคยมากกว่า โดยเฉพาะได้เจอกับนางฟ้ารัมภาจากเรื่องพิมมาลาอีกครั้ง

โดยรวมแล้วจึงจัดว่าอ่านได้เรื่อย ๆ ไม่ถึงกับวางไม่ลง แต่ก็ไม่มีจุดสะดุดอะไรค่ะ :)

[Afternoon]

รักผลงานในนามปากกา”แก้วเก้า”เสมอ เรื่องนี้ก็เช่นกัน เพิ่งออกใหม่ เราก็รีบไปสอยมาอ่านอย่างว่องไว และไม่ผิดหวังเลย เรื่องนี้เป็นเรื่องเล่าชีวิตของชายหนุ่มนามว่า”สรัล”หรือ”ต้นสน” ชายหนุ่มที่คิดดีประพฤติดีอยู่ในธรรมลองครองธรรมมาตลอด เนื้อเรื่องจะออกแนวคล้ายๆเรื่องทางเทวดา-เทวาวาด หนุ่มทิพย์ นางทิพย์ ประมาณนั้น เป็นการกล่าวถึงเรื่องของวิญญาณ ชีวิตหลังความตาย และสวรรค์ สนึกดี ออกแนวแฟนตาซี แถมมีคติธรรมดีๆ อ่านแล้วจรรโลงใจ

[Kritya Lee]

ส่วนตัวอ่านแล้วเป็นแนวฮีลใจที่ดีเหมือนเดิม เน้นคุณค่าของมนุษย์ สอนเรื่องศาสนาและศีลธรรมในนิยายได้โดยที่เราไม่เบื่อจนอ่านไม่ไหว แต่เรารู้สึกว่าเรื่องออกแนวซ้ำนิยายเมื่อหลายสิบปีมาแล้วของนักเขียนท่านเดียวกัน แล้วก็ยังมีจุดที่เราสะดุดมากคือเรื่องย้อนเวลา เพราะแก้ไขปัญหาก่อนแล้วค่อยย้อนเวลากลับไป อันนี้คืองงว่าแล้วสิ่งที่คิดว่าแก้ไขไว้แล้วมันจะไม่เปลี่ยนไปในอนาคตที่วนมาอีกรอบหรือ อีกเรื่องหนึ่งคือแอ คือพอเรื่องไม่ได้กล่าวถึงแอมากเพราะเป็นตัวประกอบ แต่มันเลยทำให้เราขาดความเข้าใจว่าทำไมแอก็ไม่แต่งงานด้วย เหมือนรอต้นสนแต่ในเรื่องก็ดูไม่ใช่ จะเป็นสาวเก่งไม่พึ่งผู้ชาย ในเรื่องก็ไม่ได้เอ่ยออกมาตรงๆ

[Ongsa Pocky]

เรื่องราวเกี่ยวกับความดีความเลว ผมเห็นชื่อว่าแก้วเก้าก็ซื้อเลยครับ ไม่คิดมาก อ่านมาก็สนุกเพลินไป ยังคงเป็นนักเขียนคนเดียวที่ทำให้วางไม่ค่อยลง แต่มีบางช่วงที่รู้สึกเนือยๆ ในเรื่อง แต่รวมๆ คือรักเรื่องนี้เลย

[Jeab]

ชอบเรื่องนี้นะคะ อ่านแล้วรู้สึกยกระดับจิตใจขึ้นคล้ายอ่านเรื่องทางเทวดา-เทวาวาด การผูกเรื่องมีหลากหลายค่ะ ทั้งเดาได้เดาไม่ได้ปนๆ กัน ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่อ่านแล้วดีต่อใจมากๆ ค่ะ

[RMN]

สนุกมากค่ะ อ่านเพลินรวดเดียวจบไม่มีพักเลย ^^

[Celeste]

ได้เจอนางฟ้ารัมภาอีกรอบอย่างคาดไม่ถึง เหมือนเจอเพื่อนเก่า ส่วนตรงนี้เราชอบมากกว่าส่วนอื่น อาจารย์เขียนถึงสวรรค์หลังความตายได้สนุกดีค่ะ แค่ไหน ๆ ก็ปูเรื่องมาว่าต้นสนเป็นนักกฎหมายแล้ว หลังตื่นขึ้นมาได้อีกครั้ง น่าจะมีอุปสรรคหลังจากนั้นให้ได้เห็นหนทางฟันฝ่าไปได้ทั้งที่ยึดมั่นในความดีเพื่อกลับมาเป็นเทวดามือใหม่อีกครั้ง พอเล่าผ่าน ๆ เลยเฉย ๆ ไปเลย น่าเสียดายมาก

อีกเรื่องก็คือเราไม่คิดว่าต้นสนจะหลงใหลความเป็นเทวดามือใหม่มากขนาดอยากกลับมามีชีวิตอยู่ในวิถีนี้สักเท่าไหร่ กับบัวสาก็เหมือนกัน เหมือนจะแค่ความประทับใจกับคนสวยนิสัยดีชวนตะลึงในความเป็นนางฟ้ามากกว่ารักมั่นจริง ๆ ในตัวบัวสา เลยไม่อินเท่าไหร่

บ่น ๆ บ้างเพราะเสียดายความเฉียบคมที่เคยอ่านในงานอาจารย์นามปากกานี้มาตลอด

ท้าย ๆ เล่มนี้เรากลับเจออะไรที่ถ้าอาจารย์อยากเขียนถึงชีวิตคนชรามากแล้วต้องการไปเกิดใหม่ในภพอื่นโลกอื่น เพราะยังมีสิ่งที่อยากทำตั้งแต่ต้นเรื่อง เราคงรีบอ่านอย่างไวเลยค่ะ

เห็นเค้ามาตั้งแต่บทสุดท้ายในเจ้าบ้านเจ้าเรือนแล้ว น่าทดลองแต่งไปทางนั้นเลย ถึงไลท์โนเวลญี่ปุ่นจะทำแนวนี้มาเป็นพันเรื่องแล้วเราก็ยังอยากอ่านของนามปากกาแก้วเก้าอยู่ดี

[Froggie]

ไม่สนุกเท่าที่หวัง รู้สึกว่าคอนเซปท์์น่าสนใจแต่เรื่องราวไม่ดึงดูด

ปัดขึ้นเป็น 3 ดาว

[Mariposa]

ตอนแรกอ่านๆ ไปก็โอเค ช่วงหลังๆ รู้สึกเนือยๆ นิดนึง แต่ก็แทรกข้อคิดสอนใจเอาไว้เยอะ อ่านไปแล้วเหมือนมีเครื่องเตือนใจให้เราต้องยิ่งรักษาศีล 5 เอาไว้ให้ได้