Wylot

by Olesia Ivchenko

Powieść Wylot to rodzaj dystopii. Jej akcja toczy się po ostrym przesileniu w świecie, a ludzie muszą przystosować się do nowych rygorów, wynikających z potrzeby racjonowania surowców, wody i energii. Ceną za wysoki standard życia jest rezygnacja z wolności, na którą godzą się uzyskujący Rejestrację (co ułatwia ścisłą kontrolę przez System). Są i tacy jednak, którzy się nie godzą, wolą przyjąć status wykluczonych (nazywa się ich antysystemowcami); żyją w nędzy, pozbawieni dostępu do wykształcenia, opieki zdrowotnej i przywilejów.

W napięciu śledzimy losy dwóch bohaterek. Jednej, która korzysta z ogłoszonej właśnie amnestii i stara się o status rejestrowanej, zdradzając własne środowisko (w tym rodzinę); musi przejść specjalny kurs, żeby dostać pracę w świecie rejestrowanych. I drugiej, która reprezentuje rejestrowanych, jest kuratorką pierwszej. Losy obu biegną równolegle, ale też zależą od siebie nawzajem.

Wylot to opowieść o dylemacie: wolność czy wysoki standard życia; o cenie awansu społecznego i zdradzie ideałów.

Olesia Ivchenko urodziła się w 1990 roku w Kijowie. Mieszka w Polsce, a dokładniej w Krakowie, od drugiego roku życia. Formalnie Polka, sercem i Polka, i Ukrainka. Z wykształcenia i zawodu psycholożka i psychoterapeutka. Miłośniczka pływania, gromadzenia książek i oglądania rzeczy z wielu punktów widzenia. Wylot jest jej debiutem.

308 pages, Paperback

First published March 10, 2023

Reviews

[Fordi]

Spodziewałam się, że większość akcji powieści skupi się na wchodzeniu, a ostatecznie okazało się to pobocznym wątkiem, ustępującym motywowi buntu. Mimo poczucia małego rozczarowania (temat pamięci bardzo mnie zainteresował i chętnie poczytałabym o większej ilości wejść), naprawdę mi się podobało. Wartościowa lektura

[shunnaoaddict]

To my English-speaking colleagues and followers: please translate following review to English! The book is A-FUCKING-MAZING!!!

To będzie dość krótka recka, bo jestem pod takim wrażeniem, że nie jestem pewna, które elementy powinnam poddać głębszej ocenie, które pochwalić, a na które wskazać palcem i krzyczeć jak podekscytowany pawian.

Zacznę może od tego, że brakowało mi w każdej książce (za wyjątkiem Le Guin), którą czytałam, elementu psychologii tłumów. Owszem, wiele dystopii czy serii fantasy bazujących na podziale ludzi na gorsze i lepsze grupy, zahacza o ten temat, jednak nigdy w sposób, który wyjaśnia w pełni mechanikę takiego myślenia. Zwykle autor ogranicza się do "ludzie tak mają, że muszą się nad kimś znęcać i kogoś wykorzystywać", ale nie wchodzi w to głębiej, nie porusza tego, co jest trudne i brzydkie. Ivchenko tego nie robi - wchodzi w to butami, roztrząsa ten problem od każdej strony. Mamy spojrzenie "grupowe" - my vs oni, ale też spojrzenia indywidualne, mające przedstawić ogół. Są więc ludzie po obu stronach tego spektrum - totalnie przeciwko i totalnie za. Są tacy, którym to przeszkadza, ale są zbyt wygodni, by to zmienić. Tacy, którzy nie są pewni, po której stronie stanąć. A jednocześnie widzimy to oczami osoby, która wyrosła z jednych, by stać się drugimi i - to mnie uderzyło najbardziej - przez to ma wewnętrzny konflikt, którego nie jest w stanie roztrząsnąć do końca. Oraz oczami kogoś, kogo spotkała ogromna trauma, a kto - na swój dziwny, okrutny sposób - chce dobrze.

Fabularnie wszystko trzyma się kupy, jesteśmy trzymani w niepewności i choć żałuję, że nie widzieliśmy w pełni pracy wchodzących, jest ona szalenie interesująca. A także mocno perspektywiczna, biorąc pod uwagę rozwój neurotechnologii.

Kończąc ten chaotyczny wywód, widać, że Ivchenko jest psychologiem. Wszystko jest wyjaśnione, wszystko - każde działanie jednostki oraz grupy - ma swoje podstawy naukowe. I za to kocham tę książkę.

Komu ją polecam? Tym, którzy chcą zrozumieć, co ludzie mają na myśli mówiąc "rasizm systemowy" lub "homofobia systemowa". Tym, którzy zaczynają się zastanawiać, dlaczego ludzie biedni, ludzie słabsi lub wychodzący się z różnego rodzaju "nizin" społecznych nie wybijają się tak łatwo. A także tym, którzy mają otwarty umysł i chcą dowiedzieć się czegoś nowego o ludzkiej psychice oraz społecznej nierówności.

Mniam.

[Dosia]

Bardzo dobre i totalnie w innym stylu niż się spodziewałam z zajawki sprzedawczyni na Targach Książki 😄 nastawiałam się na liryczną historię o dylematach tożsamościowych, względnie horror psychologiczny (tak też mi okładka podpowiadała), tymczasem to była mieszanka thrilleru i fantastyki naukowej podnosząca tematy społeczne i polityczne... Jest tu ciekawy (post)apokaliptyczny świat, świeża kreacja głównych bohaterek i trochę wodzenia czytelników za nos.

Tym widoczniejsze są braki w korekcie i projekcie książki; podwójne spacje, dziwnostki składniowe oraz niezręczny układ strony i dobór papieru.

[Katarzyna]

Ciekawa powieść w klimacie dystopii. Bardzo rosyjska literatura - przypomina mi swoją depresyjnością i powolnością dawne rosyjskie sci-fi czytane za czasów nastoletnich. Krytyka kapitalizmu, ładnie przedstawione dylematy moralne. Pięknie napisana główna bohaterka, niesztampowo. Jedyne, czego mi zabrakło, to żeby ta książka była dłuższa! Bardzo chciałam poczytać trochę cyberpunkowych fragmentów o pracy "osoby wchodzącej", a nie doczekamy się tego w książce poza jednym, krótkim wejściem testowym.

[I cut myself by paper]

Nie wiem co mam sądzić o tej książce.Nie jest napisana źle,to napewno.Może klimat tej książki wpłynął na mnie tak, strasznie się dłużyła.Fabuła jest w stylu 1984 i jak to jest totalny klasyk to drugi raz do tej samej wody nie wchodzę(trochę jest to dla mnie łyżka goryczy).

[Ania]

4,5/5

[Hanniehae]

4,5

[reading_mango]

3.5
To było naprawdę ciekawe.
Do połowy byłam zachwycona, później akcja poszła w kierunku polityki, czego fanką nie jestem, ale i tak o tej książce powinno być głośniej!