Een paar citaten van de hoofdpersoon Adriaan:
"Ik begrijp niks van de wereld."
"Het eerste aankomen! Zoiets armzaligs!"
"Een mens weet zo weinig van zichzelf, en niks van anderen."
"'Het is net of mijn leven nu spoort,' zei ik tegen Klaske."
"Je hebt die vrouw die altijd "ik stik" zegt er helemaal bovenop geholpen.' 'Ja, maar dat kan iedereen,' zei ik, 'wie bedenkt er nou zo'n systeem van bonnen? Dat werkt toch helemaal niet. Die vrouw had gewoon wat aandacht nodig.'"
"Waarom hield hij mij daarbuiten? Het leek verraad, het leek het einde van een vriendschap die van mijn kant nog altijd was gebaseerd op iets waarover nooit gesproken was."
Adriaan over Ruygveen: "Had hij altijd, al die jaren, als hij zo praatte over iets heen geschreeuwd?"
"Deed het er niets toe hoe hij omgekomen was? Jawel, het deed er alles toe, het veranderde alles, ik was dan niet schuldig, of misschien ook wel, maar van een vergissing was geen sprake. Dan had het mij evengoed niet kunnen overkomen. Dan had ik de afgelopen tien jaar anders kunnen leven, dan had ik vrolijk kunnen zijn, dan had ik andere vrienden kunnen maken, dan had ik, op de Zegwaartse weg, een arm om Klaske heen kunnen slaan."
Intrigerend, ontroerend en reëel
Ik vind de schrijfstijl van 't Hart erg goed, dit is echt zo'n boek dat blijft hangen, zeker lezen dus.