Mijn beoordeling gaat over het boek ´Kroongetuige´, geschreven door Maarten T´Hart. Dit boek werd gepubliceerd in 1983. Maarten had een echte passie voor schrijven, hij schreef maar liefst 77 boeken. Ik vind het over het algemeen een spannend en af en toe grappig boek, het was zeer tof om te lezen, ook was het taalgebruik niet al te moeilijk.
Het boek gaat over Thomas, een Farmacoloog die onderzoek doet bij ratten naar de relatie tussen honger en dorst en kannibalisme. Hij is al 12 jaar getrouwd met Leonie maar hij is duidelijk niet zo gelukkig bij haar. Leonie is onvruchtbaar maar ze wil toch heel graag een kind, maar uiteindelijk wil Thomas dit niet meer. Hij heeft vervolgens een affaire met Jenny, een mooi meisje. Op een dag hebben Jenny en Thomas ruzie in zijn laboratorium. Jenny was toen weggelopen via de nooduitgang en niet meer thuis gekomen. Men vermoedde dat Jenny vermoord was en deed hiernaar onderzoek. Aangezien Thomas haar voor het laatste gezien had en men bloed op zijn kleren vond, vermoedde men bijgevolg dat Thomas Jenny vermoord had. Thomas vertelde dat het bloed op zijn kleren was gekomen door zijn rattenonderzoeken. Leonie is door deze ´moord´ achter zijn affaire gekomen met Jenny gekomen. Vervolgens moest Thomas naar de gevangenis. Leonie en Thomas hielden contact door brieven naar elkaar te sturen, aangezien Leonie niet bij hem op bezoek mocht. Leonie wou Thomas bevrijden en ging op onderzoek, ze noteerde alles in haar dagboek. Vervolgens brak het proces tegen Thomas aan, verschillende getuigen deden hun verhaal. Het verhaal van meneer Sommig Mens was niet zo geloofwaardig en nadien werd Thomas vrijgelaten. Leonie had een dode vrouw gevonden in Thomas´ laboratorium in de pot met zeekoeien, ze had dit niet aangegeven bij de politie. Thomas wist dat hij dit niet had gedaan en ze gingen de dode vrouw vervolgens identificeren. Als u benieuwd bent naar de identiteit van deze vrouw en wat er precies allemaal met Jenny gebeurd is, dan raad ik u zeker aan dit boek te lezen. Het boek las vlot en het taalgebruik was niet zo moeilijk. Aan het begin van het boek schreef Thomas in het ik-perspectief en daarna schreef Leonie ook in het ik-perspectief. Dit zorgde voor variatie en zo kwam ik meer te weten over Leonie en Thomas hun visie over heel dit gebeuren. Ook vond ik het fijn dat ik de brieven, die Thomas en Leonie naar elkaar stuurden terwijl Thomas in de gevangenis zat, zelf mee kon lezen. Leonie is mijn favoriete personage, omdat ze wou bewijzen dat Thomas niemand vermoord had, ook al dacht iedereen hier anders over. Ze bleef doorzetten totdat ze bewijs had. Dit symboliseert haar liefde voor Thomas. Ook al dacht iedereen slecht over Thomas, Leonie zal iedereen het tegendeel bewijzen. Ze bleef strijden voor Thomas, zelfs al wist ze dat Thomas een affaire had. Men blikte af en toe ook terug op het feit dat Leonie onvruchtbaar is. Dit vond ik minder tof om te lezen omdat ik hier niet mee kon lachen. De 2 hoofdthema´s in dit boek waren moord en een affaire hebben. Deze 2 thema´s in combinatie zorgen voor een spannend verhaal. Terwijl ik dit boek las was ik constant scenario’s in mijn hoofd aan het verzinnen, wat nog maar eens bewijst dat het zeker geen saai maar spannend verhaal is. Het plot was een echte shock voor mij, dit had ik totaal niet zien aankomen maar het was wel een verrassend einde.
Ik zou u dit boek zeker aanraden als u van spanning houdt. Het boek gaat over 2 serieuze thema´s (moord en affaire), indien dit gevoelige thema´s zijn voor u, zou ik het niet meteen aanraden. De manier van vertellen varieert erg. Op het ene moment zie je het boek vanuit Thomas zijn perspectief, dan maak je kennis met Leonie haar visie en de brieven die Thomas en Leonie naar elkaar stuurden kunt u ook lezen. Deze schrijfstijl op zich zou al spanning kunnen opwekken. Ik beeldde mij vaak de scenario’s in, soms was dat niet zo prettig aangezien het vaak over moord gaat maar het is het zeker de moeite waard dit boek te lezen.