Χρυσός κήπος

by Λένα Φυτίλη

Τον τόπο ετούτο, ποτέ δεν τον αντιμετώπισα σαν φόρτωμα, ούτε τον καιρό σαν χάλασμα. Το μυστικό για να κάμεις το καλό είναι η αγάπη. Αυτό αποζητούσα, ίσως περισσότερο απ' όσο έπρεπε κάποιες φορές. Η ζωή μου, βλέπεις, ήθελα να 'ναι ένα χωράφι σπαρμένο κάτω από τον ήλιο, όπου μέσα του θα πατούσαν άνθρωποι οικείοι και ξένοι, τα παιδιά μου και τα παιδιά των άλλων, το σημείο όπου θ' άφηνα τα κόκαλά μου απάνω στο υγρό χώμα, εκεί όπου νέος σπόρος θα φύτρωνε κι όλα θα κάρπιζαν, δίνοντας τροφή κι ελπίδα στις επόμενες γενιές...
Το 1880 γεννιέται ο Ηλίας Φυτιλής, ιδρυτής του πρώτου κτηνοτροφικού συλλόγου της χώρας αποκαθιστώντας νομάδες κτηνοτρόφους, που ως τότε ζούσαν σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού. Η φτώχεια μαστίζει την ελληνική ύπαιθρο. Η μετανάστευσή του στην Αμερική, το όραμα της αγροτικής πολιτικής του Βενιζέλου, φωτισμένοι άνθρωποι -όπως ο δάσκαλος Νικόλαος Μιχόπουλος, ο Αλέξανδρος Μέρος, ο Δημήτρης Γρηγοριάδης, ο Σοφοκλής Τριανταφυλλίδης- αλλά και οι ανάγκες της εποχής ρίχνουν τον σπόρο στην ψυχή του για να συμπορευτεί μαζί τους και να γίνει ένας από τους πρωτεργάτες στο κίνημα του συνεργατισμού. Δίπλα του υπάρχει μια γυναίκα, η Μαγδαληνή, που τον εμπνέει και που του παραστέκεται. Ο πόλεμος του '40 κι ο Εμφύλιος βάζουν φρένο στην πορεία των συνεταιρισμών. Παρά τα εμπόδια όμως, η ζωή βρίσκει τρόπο και συνεχίζει.
Ένα μυθιστόρημα για τη ζωή μιας οικογένειας που βηματίζει παράλληλα με την τοπική ιστορία αλλά και με την ιστορία μιας ολόκληρης χώρας, σε εποχές που η συλλογική προσπάθεια ένωνε τους ανθρώπους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

248 pages, Paperback

Published February 1, 2023

Reviews

[Απόστολος Μωραϊτόπουλος · Rating 4 out of 5]

..."Η Μαγδαληνή συμπορεύτηκε με το όραμά του. Τον ψύχωνε διαρκώς.

Κι ενώ πολλές φορές αναρωτιόταν από πού πήγαζε αυτή δύναμη του άντρα της, ακόμη κι αν η ίδια έψαχνε να βρει ποια θέση είχε στη ζωή του την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Ηλίας

«Και μόνο που ακούω τα βήματά της πάνω στις σανίδες, μου αρκεί για ν αγαπήσω το ρολόι που χτυπάει μία το μεσημέρι.

Εκείνη είναι το σύνορό μου σε μια γη ελευθερίας που διασχίζω τις νύχτες. Από την πεθυμιά μου για αυτή προκύπτουν όλοι οι αγώνες κι ας μην το ξέρει. Το σώμα της είναι ο μεγάλος ίλιγγος».

Ο Ηλίας Φυτιλής αγάπησε και τη γη και τη γυναίκα.

Δεν έχει σημασία πόσο και πώς.

Δημιούργησε, πρωτοστάτησε, αντιστάθηκε, κρατήθηκε γιατί ΑΓΑΠΗΣΕ – αγάπησε και σεβάστηκε τη γη και τους ανθρώπους"
από Ελπίδα Π. Πανάγου

[Τάσος Γέροντας · Rating 4 out of 5]

Η Λίνα Φυτιλή μας μίλησε για την ιστορία του παππού της. Όμως μέσω αυτού μας άπλωσε όλη την ιστορία του μόχθου, του αγώνα, της αγωνίας του αγροτικού πληθυσμού του Θεσσαλικού κάμπου. Και το έκανε με λόγο υψηλής αισθητικής, με γλώσσα που παρασύρει τον αναγνώστη στην εποχή.
Εξαιρετικό βιβλίο!

https://exostis.gr/article/%CE%BA%CF%...