Na 52 assisenzaken als voorzitter, schrijft Edwin van Fraechem zijn memoires neer. Voor het eerst spreekt een assisenrechter openlijk over het reilen en zeilen in de jusitiewereld. Van Fraechem diept boeiende dossiers op uit het verleden en getuigt daarbij over de eenzaamheid in zijn revolte tegen het establishment. Want onder zijn toga bleef hij boven alles een man met een hart voor de zwakkere medemens. Wat hem niet altijd in dank werd afgenomen.
Rechters krijgen pas ruimte om te spreken als ze op pensioen zijn. Deze man weet boeiend te vertellen over zijn carrière. Dat hij de zaak van de moord van veearts Van Noppen in 1995 quasi volledig opnieuw behandeld toont welke indruk die zaak op hem gemaakt heeft en vooral de complexiteit ervan. Hij eindigt het boek met terechte kritiek op de werking van justitie.