Als Hadassah de Boer zes jaar oud is komt Trix, de nieuwe vrouw van haar vader Guus, zonder aankondiging haar leven binnenvallen. De invloed van de eigenzinnige Trix op het samengestelde gezin is groot en Hadassah wordt al snel verscheurd tussen de liefde voor haar vader en de afkeer van zijn vrouw. Bijna een leven lang probeert ze afstand te houden van Trix en haar verpletterende karakter, maar wanneer de dementie toeslaat – eerst bij Trix, daarna ook bij Guus – verschuiven de verhoudingen.
In De vrouw van mijn vader beschrijft Hadassah met humor en mededogen de ontwikkeling van de verwarring. Na de uithuisplaatsing van Guus en Trix bewondert ze de liefdevolle omgang tussen patiënten en verzorgers. En wanneer Guus overlijdt komen de achterblijvers – Trix en Hadassah – onverwacht dicht bij elkaar.
‘Deze pageturner is hartverscheurend, maar bij vlagen ook heel grappig. De aftakeling van haar vader, het onmogelijke karakter van haar stiefmoeder en het verhaal van Hadassahs ik ben verrukt over hoe de auteur dit boek gecomponeerd heeft.’ – Hanneke Groenteman
In één ruk uitgelezen. Liefdevol, pijnlijk portret van een complexe relatie stiefmoeder - stiefdochter. Eerlijk, confronterend en gelukkig niet slachtofferig.
Leest lekker weg! Je blijft geboeid door de throwbacks en de mail/appgesprekken tussendoor. Een mooi, puur oprecht verhaal wat helaas nog steeds te veel gezinnen opbreekt.
Prachtig boekje. Leest als een trein. De afwisseling tussen het verleden (strubbelingen die komen kijken bij het leven in een samengesteld gezin) en het heden (moeilijkheden die komen kijken bij de zorg voor dementerende ouders en hun partners) schetst een uitgebreide context die de complexe relaties haarfijn blootlegt. Knap hoe er weinig concreet oordelende taal wordt gebezigd en toch de attitudes, verhoudingen en verantwoordelijkheden ondubbelzinnig duidelijk zijn. Het zit al in de titel, later verklaard: “[…] had ik het altijd over ‘de vrouw van mijn vader’, wanneer Trix ter sprake kwam. Alsof ik via de taal toch een beetje afstand kon nemen.”. Ook de grappige vertellingen van anekdotes van vroeger dragen hieraan bij, door de toch vaak treurige ondertoon tussen de regels door. Maar ook: bijzonder om te lezen hoe met de jaren verhoudingen zich kunnen ontwikkelen: een mooie uiting van medemenselijkheid. Concluderend: verdrietig, ellendig, nuchter en humoristisch, maar ook liefdevol met een klein snufje hoop.
In dit boek beschrijft Hadassah, dochter van politika Hedy d'Ancona en psychiater Guus de Boer, een heel eerlijk en open relaas over de dementie die steeds erger wordt in het leven van haar vader Guus en diens vrouw Trix. Waar het dementie proces in de eerste instantie alleen bij Trix openbaart, treft kort daarna ook Guus. Hadassah blikt terug op haar jeugd en de moeizame relatie met de vrouw van haar vader. Tevens neemt ze de lezer mee in het zoeken naar de juiste zorg voor haar vader en Trix, en naar een plekje waar zij samen kunnen wonen. Prachtig beschreven.
Bijzonder verhaal waar ik hard om moest lachen terwijl het tegelijkertijd heel triest was. Je vader en zijn vrouw zo zien aftakelen aan dementie en het feit dat er eerst iets ergs moet gebeuren met hen voordat er acute hulp wordt geboden, is heel frustrerend en oneerlijk.
This entire review has been hidden because of spoilers.