What do you think?
Rate this book
The Rainbird: A Central African Journey
Jan Brokken's compelling account of his journey to one of the world's most mysterious and remote countries -- Gabon in Central Africa -- following in the footsteps of such famous Europeans as Stanley and Schweitzer.
296 pages, Paperback
First published April 1, 1997
1 person is currently reading
30 people want to read
About the author
Jan Brokken
78 books137 followersA well-known journalist, Jan Brokken made his debut as a writer in 1984 with the largely autobiographical novel De provincie (The Province), the story of a youth spent in the countryside, which was made into a successful film. He has published gripping travel books about, among others, Africa, Indonesia and Curaçao, and is the author of the acclaimed and bestselling novels De blinde passagiers (The Blind Passengers, 1996), De droevige kampioen (The Sad Champion, 1998) and Jungle Rudy (2006). His work, which has been translated into several languages, has been compared in the international press to that of Graham Greene and Bruce Chatwin.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
March 26, 2016
Jan Brokken has his own story, but his purpose in this slim book is not primarily his own observation of Gabon, but a brief history of the early European travelers and what they did and how they looked at Central Africa. Brokken has plenty to say about the evil so many of these people brought with them - their greed, disease, condescension and brutality. But he tries to be balanced about those whose original purpose was a caring one. He also looks into the dark corners of the native culture - and wisely knows Whites cannot truly understand and, therefore, should stay their judgment.
March 16, 2018
"Tot we ontdekten dat onze blanke broeders ons alles konden geven, behalve een eigen geschiedenis."
Gabon is nou niet echt een land waar je ooit iets over hoort. Onderbelicht, zoals veel van de onderwerpen waar Jan Brokken over schrijft.
De Regenvogel is een boek over zijn voorgangers, andere Europeanen die langs de rivier Ogowe reisden en in het regenwoud belanden. Ontdekkingsreizigers Brazza en Stanley, schrijver Simenon, theoloog Albert Schweitzer, zoöloog Du Chaillu en vele anderen. Brokken combineert het educatieve met het literaire op geslaagde wijze, in de vorm van een autobiografisch reisverslag. De gesprekken die hij heeft met de moderne Gabonees, met name Ibinga en Massandé, zeggen veel over hun identiteit. De spanningen tussen Europa en Afrika, tussen moderniteit en traditie staan centraal. Er is een binnenkant (de traditie) en een buitenkant (het verwesterde Libreville), maar in Gabon is alles eigenlijk nog binnenstebuiten. De voorouders leven voort in de moderne mens.
Misschien zijn er sommigen die het jammer vinden dat dit boek zich met name richt op de blanken in Gabon, de vreemdelingen die er niets van snapten (het deel over Omar Bongo is overigens een hoogtepunt, een fascinerende kijk op post-koloniale heerschappijen). Het is misschien een beetje eurocentrisch, maar juist de wisselwerking tussen de culturen boeit, en het is zeer passend voor een buitenstaander als Brokken. Natuurlijk is het ook zo dat de inheemse bevolking van Gabon geen schrift had, dus het is moeilijk te achterhalen wat zij vonden. Mocht de mvett ooit op schrift gesteld worden, dan staat hij bovenaan mijn leeslijst.
Boeken als deze doen me altijd realiseren hoe oneindig rijk en divers de wereld is. De rituelen en legenden van de Fang staan compleet buiten alles waar ik bekend mee ben. Hoe de toekomst zal zijn voor culturen als deze is nog onbekend. Maar Gabon kan, net als enkel ander land, niet zijn eigen geschiedenis verloochenen.
Gabon is nou niet echt een land waar je ooit iets over hoort. Onderbelicht, zoals veel van de onderwerpen waar Jan Brokken over schrijft.
De Regenvogel is een boek over zijn voorgangers, andere Europeanen die langs de rivier Ogowe reisden en in het regenwoud belanden. Ontdekkingsreizigers Brazza en Stanley, schrijver Simenon, theoloog Albert Schweitzer, zoöloog Du Chaillu en vele anderen. Brokken combineert het educatieve met het literaire op geslaagde wijze, in de vorm van een autobiografisch reisverslag. De gesprekken die hij heeft met de moderne Gabonees, met name Ibinga en Massandé, zeggen veel over hun identiteit. De spanningen tussen Europa en Afrika, tussen moderniteit en traditie staan centraal. Er is een binnenkant (de traditie) en een buitenkant (het verwesterde Libreville), maar in Gabon is alles eigenlijk nog binnenstebuiten. De voorouders leven voort in de moderne mens.
Misschien zijn er sommigen die het jammer vinden dat dit boek zich met name richt op de blanken in Gabon, de vreemdelingen die er niets van snapten (het deel over Omar Bongo is overigens een hoogtepunt, een fascinerende kijk op post-koloniale heerschappijen). Het is misschien een beetje eurocentrisch, maar juist de wisselwerking tussen de culturen boeit, en het is zeer passend voor een buitenstaander als Brokken. Natuurlijk is het ook zo dat de inheemse bevolking van Gabon geen schrift had, dus het is moeilijk te achterhalen wat zij vonden. Mocht de mvett ooit op schrift gesteld worden, dan staat hij bovenaan mijn leeslijst.
Boeken als deze doen me altijd realiseren hoe oneindig rijk en divers de wereld is. De rituelen en legenden van de Fang staan compleet buiten alles waar ik bekend mee ben. Hoe de toekomst zal zijn voor culturen als deze is nog onbekend. Maar Gabon kan, net als enkel ander land, niet zijn eigen geschiedenis verloochenen.
January 23, 2023
Een reisverslag van een moderne ontdekkingsreis naar het hart der duisternis in Gabon. Geweldig hoe hij de hedendaagse toestand daar en zijn al behoorlijk gewaagde avonturen verbindt met de historische ontdekkingsreizigers zoals Belloni du Chaillu, Brazza en Stanley. En passant beschrijft Brokken de fascinerende geschiedenis en gewoonten van de talloze stammen en bevolkingsgroepen, maar ook de nog altijd weergaloze en ongenaakbare natuur met alle gevaren en ongemakken. Zijn relatie met Diko, Charley en Ibinga maken het persoonlijk en zorgen voor intimiteit. Prachtig boek!
December 7, 2023
An interesting and fairly nuanced tale of not just the author’s travels in Gabon, but also of the history of white travelers in central Africa—explorers, missionaries, industrialists, and meddlers of all kinds— and the ways they changed and were changed by the region and its peoples.
October 14, 2013
Het is niet echt een titel voor een reisboek, De regenvogel. En de ondertitel die het gebruikelijke reisverslag (ont)siert ontbreekt ook al. Het ruikt, kortom, bij de kaft al naar roman. Jan Brokken schrijft inderdaad met het inlevingsvermogen van de beste romanciers. Maar hij is in De regenvogel ook nieuwsgierig journalist en grondig maar aanstekelijk historicus. Het is tekenend dat zo’n meesterverteller van Hollandse bodem pas een groter lezerspubliek bereikt na publicatie van een Tweede Wereldoorlog-roman.
Het was in 1991 misschien nog een beetje te vroeg voor de originele wijze waarop Brokken in De regenvogel met genres goochelt. Zijn eigen reiservaringen in Gabon lijken nog het meest op journalistieke reportages maar onderscheiden zich door een opvallend open blik en een poëtische stijl. Die persoonlijke verslagen van zijn ontmoetingen met Gabonezen en expats en zijn beschrijvingen van de rivieren en het oerwoud winnen aan diepte door de manier waarop Brokken ze losjes onderdeel maakt van een veel groter verhaal. In historische beschrijvingen schetst hij ook de geschiedenis van Gabon. Bijna en passant maakt hij dat kleine Centraal-Afrikaanse land ook nog tot een prisma waardoor de eeuwenoude Europese fascinatie voor Afrika glashelder zichtbaar wordt.
In hoofdstukken die ook als afzonderlijke novelles gelezen zouden kunnen worden, beschrijft Brokken de verrichtingen van de bonte stoet historische figuren die hem voorgingen in het Gabonese oerwoud. De regenvogel begint treffend met de bevindingen van Georges Simenon. De populaire Franse detectiveschrijver toog naar Gabon voor rauw materiaal dat als basis voor zijn eerste serieuze boek moest dienen. Ook Jan Brokken maakt Gabon tot een literair decor en laat zo alle schijn van mogelijke objectiviteit al snel varen. Met evenveel gevoel voor historische verhoudingen als voor persoonlijk detail volgt hij 19e-eeuwse ontdekkingsreizigers. Zo rijgt hij talloze visies op Afrika in het algemeen en Gabon in het bijzonder aan elkaar. Van de Italiaans-Franse graaf en ontdekkingsreiziger De Brazza die als volleerd diplomaat vrede sloot met de Afrikaanse koningen aan de rivieroevers tot de eerste moderne ‘ontwikkelingswerker’, de beroemde Zwitsere arts Albert Schweitzer. Via de ‘ontdekker van de gorilla’ Du Chaillu en de Victoriaanse, vrouwelijke ontdekkingsreiziger Mary Kingsley en vele anderen.
Het is een aspect dat in veel reisboeken vreemd genoeg ontbreekt, maar in De regenvogel draait alles in de kern om contact. Daarom voelt het nergens onnatuurlijk als Brokken van heden naar verleden en terug schakelt. Zowel in zijn persoonlijke als in zijn historische beschrijvingen draait het om de ontmoeting tussen de Afrikaan en de Europeaan, tussen de lokale vorst en de ontdekkingsreiziger, tussen de Franse meesteres en de zwarte bedienden, tussen de toerist en de gids. Het onbegrip dat daar vanzelfsprekend uit voort vloeit is voor Brokken geen bron van irritatie maar voer voor ijzersterke literatuur.
Dat illustreert hij met subliem schrijverschap misschien wel het best in het laatste hoofdstuk, waarin hij met Ibinga de rivier afreist. Zoals iedereen die hij ontmoet, is Ibinga voor Brokken een verhaal op zich. Ze is een product van alles waar hij eerder over schreef en tegelijkertijd mens van vlees en bloed. Het levert zinderende pagina’s op waarin Brokken zo subtiel en persoonlijk schrijft dat het bijna pijn doet.
Boudewijn Büch schreef het al vlak na verschijning:
Dit boek is een meesterwerk. Knap van constructie, spannend en informatief. Het ideale literaire reisboek.
Het was in 1991 misschien nog een beetje te vroeg voor de originele wijze waarop Brokken in De regenvogel met genres goochelt. Zijn eigen reiservaringen in Gabon lijken nog het meest op journalistieke reportages maar onderscheiden zich door een opvallend open blik en een poëtische stijl. Die persoonlijke verslagen van zijn ontmoetingen met Gabonezen en expats en zijn beschrijvingen van de rivieren en het oerwoud winnen aan diepte door de manier waarop Brokken ze losjes onderdeel maakt van een veel groter verhaal. In historische beschrijvingen schetst hij ook de geschiedenis van Gabon. Bijna en passant maakt hij dat kleine Centraal-Afrikaanse land ook nog tot een prisma waardoor de eeuwenoude Europese fascinatie voor Afrika glashelder zichtbaar wordt.
In hoofdstukken die ook als afzonderlijke novelles gelezen zouden kunnen worden, beschrijft Brokken de verrichtingen van de bonte stoet historische figuren die hem voorgingen in het Gabonese oerwoud. De regenvogel begint treffend met de bevindingen van Georges Simenon. De populaire Franse detectiveschrijver toog naar Gabon voor rauw materiaal dat als basis voor zijn eerste serieuze boek moest dienen. Ook Jan Brokken maakt Gabon tot een literair decor en laat zo alle schijn van mogelijke objectiviteit al snel varen. Met evenveel gevoel voor historische verhoudingen als voor persoonlijk detail volgt hij 19e-eeuwse ontdekkingsreizigers. Zo rijgt hij talloze visies op Afrika in het algemeen en Gabon in het bijzonder aan elkaar. Van de Italiaans-Franse graaf en ontdekkingsreiziger De Brazza die als volleerd diplomaat vrede sloot met de Afrikaanse koningen aan de rivieroevers tot de eerste moderne ‘ontwikkelingswerker’, de beroemde Zwitsere arts Albert Schweitzer. Via de ‘ontdekker van de gorilla’ Du Chaillu en de Victoriaanse, vrouwelijke ontdekkingsreiziger Mary Kingsley en vele anderen.
Het is een aspect dat in veel reisboeken vreemd genoeg ontbreekt, maar in De regenvogel draait alles in de kern om contact. Daarom voelt het nergens onnatuurlijk als Brokken van heden naar verleden en terug schakelt. Zowel in zijn persoonlijke als in zijn historische beschrijvingen draait het om de ontmoeting tussen de Afrikaan en de Europeaan, tussen de lokale vorst en de ontdekkingsreiziger, tussen de Franse meesteres en de zwarte bedienden, tussen de toerist en de gids. Het onbegrip dat daar vanzelfsprekend uit voort vloeit is voor Brokken geen bron van irritatie maar voer voor ijzersterke literatuur.
Dat illustreert hij met subliem schrijverschap misschien wel het best in het laatste hoofdstuk, waarin hij met Ibinga de rivier afreist. Zoals iedereen die hij ontmoet, is Ibinga voor Brokken een verhaal op zich. Ze is een product van alles waar hij eerder over schreef en tegelijkertijd mens van vlees en bloed. Het levert zinderende pagina’s op waarin Brokken zo subtiel en persoonlijk schrijft dat het bijna pijn doet.
Boudewijn Büch schreef het al vlak na verschijning:
Dit boek is een meesterwerk. Knap van constructie, spannend en informatief. Het ideale literaire reisboek.
February 16, 2011
if it weren't the book club book...i don't know that i would have ever read this. even though it's about the country i am currently living in. it seems such a random assortment of stories. partially he's telling the stories of past explorers and partially his own journeys, but there was no real narrative throughout. will be interesting to see what everyone else thought - especially those who read it in the original dutch.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews