2,5
Gooit nogal wat zaken op een hoop om een punt te maken over "infantisme" of discriminatie tegen kinderen. Ja, schoolsystemen zijn vandaag nog altijd erg rigide en commandistisch, maar dat zegt meer over ons prestatiegerichte sociale klimaat dan over een specifieke haat jegens kinderen. Ja, parentificatie (kinderen die ouderrollen opnemen) is een bestaand probleem, dat echter te maken heeft met immature ouders die sociaal of psychisch getroebleerd zijn, niet met een vorm van discriminatie.
En ja, ik ben akkoord dat we kinderen (en mensen in het algemeen) meer moeten betrekken bij maatschappelijke kwesties. Maar is het feit dat er geen stemrecht voor kinderen is, een bewijs van infantisme? Eigenlijk vind ik de vergelijking met vrouwenstemrecht (dat "ook ooit absurd werd gevonden") beledigend voor de reële strijd die ooit voor dat vrouwenstemrecht werd gevoerd. De tegenstanders ervan zeiden toen "wat is het volgende, stemrecht voor kinderen?" - en nu willen de "anti-infantisten" die reactionairen nog gelijk geven ook.
De vergelijking tussen vrouwenrechten en kinderrechten komt meermaals terug, maar negeert het feit dat er, anders dan tussen mannen en vrouwen, wél duidelijke psychische niveauverschillen zijn tussen kinderen en volwassenen. Ik denk ook dat er betere manieren zijn om kinderen te betrekken dan hen simpelweg deelgenoot te maken van hun volwassen tegenhangers die één keer om de zoveel jaar een bolletje mogen kleuren, die dat ook doen zonder zich daarom per se betrokken te voelen. Het is een interessant debat, maar ik heb niet veel met de hoogdravende manier waarop het hier wordt gevoerd.
Positieve noot, het is een vlot geschreven essay dat niet om de pot draait. Ik hou ook echt van het stuk over de link tussen de verwachtingen die aan onze politieke elite worden gesteld en emotionele afstomping. Om carrière te maken in die omgeving moet je de band met je innerlijke kind en je natuurlijke aandrang tot empathie wel grotendeels zijn kwijtgeraakt: "Sur la durée, il est difficile, pour une personne épanouie et connectée à ses émotions, de supporter l'hostilité et les rapports de force omniprésents dans les sphères de pouvoir."