What do you think?
Rate this book
İdrisîlerin Evi
“Kaos bir evde birdenbire ortaya çıkmaz; ahşap oymalar, nevresim kıvrımları, panjurlar ve perde pileleri arasında usulca birikerek, kapıdan esip gelen bir rüzgârla savrulmayı bekleyen tozlar gibi pusuda bekler.”
Kısacık ömrüne sığdırdığı geniş külliyatıyla çağdaş İran edebiyatının en önemli isimlerinden sayılan Gazale Alizade’nin eserleri ölümünün üstünden geçen neredeyse otuz yıla rağmen güncelliğini koruyor.
Kurmacalarını gözlerini bağlayıp bir kitaptan okur gibi yardımcısına dikte ederek, trans metoduyla yazan Alizade’nin opus magnumu kurgusal “Aşk Şehri”nde geçen İdrisîlerin Evi’dir: Kanlı bir devrime sahne olan kentte bir yandan toplum büyük değişimlerden geçer; diğer yandan karakterlerimiz aşk, dostluk, düşmanlık, hırs, çaresizlik, cesaret ve erdemle yoğrularak yazgılarını arar. Keşmir vadilerinin kokusu bahçedeki sümbülteberlerin rayihasına karışır, azizelerin ve peri kızlarının resmedildiği sırça kubbeyi aile yadigârı piyanonun tınıları doldurur, şimdiye kadar ancak savaş için parlayan buz mavisi ihtiyar gözlerde sevda yeniden yeşerir ve biz okurlar efsanelerin, destanların ve masalların katı gerçekler ve gündelik olgularla tam da kendi hayatlarımızdaki gibi harmanlandığı eşsiz bir yolculuğa çıkarız.
İlk kez Türkçeye kazandırılan İdrisîlerin Evi gerçek edebiyatla ve “büyük roman”larla ilgilenen herkesin kitaplığında bulunması gereken bir başyapıt.
Kısacık ömrüne sığdırdığı geniş külliyatıyla çağdaş İran edebiyatının en önemli isimlerinden sayılan Gazale Alizade’nin eserleri ölümünün üstünden geçen neredeyse otuz yıla rağmen güncelliğini koruyor.
Kurmacalarını gözlerini bağlayıp bir kitaptan okur gibi yardımcısına dikte ederek, trans metoduyla yazan Alizade’nin opus magnumu kurgusal “Aşk Şehri”nde geçen İdrisîlerin Evi’dir: Kanlı bir devrime sahne olan kentte bir yandan toplum büyük değişimlerden geçer; diğer yandan karakterlerimiz aşk, dostluk, düşmanlık, hırs, çaresizlik, cesaret ve erdemle yoğrularak yazgılarını arar. Keşmir vadilerinin kokusu bahçedeki sümbülteberlerin rayihasına karışır, azizelerin ve peri kızlarının resmedildiği sırça kubbeyi aile yadigârı piyanonun tınıları doldurur, şimdiye kadar ancak savaş için parlayan buz mavisi ihtiyar gözlerde sevda yeniden yeşerir ve biz okurlar efsanelerin, destanların ve masalların katı gerçekler ve gündelik olgularla tam da kendi hayatlarımızdaki gibi harmanlandığı eşsiz bir yolculuğa çıkarız.
İlk kez Türkçeye kazandırılan İdrisîlerin Evi gerçek edebiyatla ve “büyük roman”larla ilgilenen herkesin kitaplığında bulunması gereken bir başyapıt.
624 pages, Paperback
Published January 1, 2022
3 people are currently reading
46 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
September 5, 2023
“İyi misin?”
İdrisî Hanım büzüştü: “Beni rahat bırakırsanız daha iyi olacağım.”
Vehhab otururken ahşaba bir yumruk attı. “Bu felaket bizi birbirimizden uzaklaştırıyor, yakında yenileceğiz.”
Bazilika figürlü müzik kutusunun çarkları döndükçe müzik iyice zayıfladı ve nihayet yerini sessizliğe bıraktı.
İdrisî hanım gözlerini açtı: “Uzun zaman önce yenildik zaten.”
//
Bunaltıcı yaz günlerinden sonra sığınmaktan mutlu olduğumuz, serin bir sonbahar akşamı gibi bir kitap İdrisîlerin Evi.
Huzurlu ama aynı zamanda kaotik. Sıcaklık rekorlarının ardından bulutları ve yağmuruyla insana keskin bir soluk olur ya sonbahar? İlk zaman mutlu eder neden sonra üşümeye başlarız, ıslanınca huzursuz eder? Öyle bir his.
Odalarından taşan öfkeler, kızgınlık ve kırgınlıklar, tebessümün birkaç farklı rengi, okurun kucağına bırakılan anılarla İdrisîlerin Evi’ne konuk olmak büyük bir keyif ve şerefti. Ev ahalisinin düşüncelerine sızmak ve orada kendimize yer bulabilmek çok kolay bu nedenle cüssesine rağmen su gibi ve iyi ki denen bir okuma.
Gazale hakkında edindiğimiz bilgiler ise cabası… Çok güzel.
İdrisî Hanım büzüştü: “Beni rahat bırakırsanız daha iyi olacağım.”
Vehhab otururken ahşaba bir yumruk attı. “Bu felaket bizi birbirimizden uzaklaştırıyor, yakında yenileceğiz.”
Bazilika figürlü müzik kutusunun çarkları döndükçe müzik iyice zayıfladı ve nihayet yerini sessizliğe bıraktı.
İdrisî hanım gözlerini açtı: “Uzun zaman önce yenildik zaten.”
//
Bunaltıcı yaz günlerinden sonra sığınmaktan mutlu olduğumuz, serin bir sonbahar akşamı gibi bir kitap İdrisîlerin Evi.
Huzurlu ama aynı zamanda kaotik. Sıcaklık rekorlarının ardından bulutları ve yağmuruyla insana keskin bir soluk olur ya sonbahar? İlk zaman mutlu eder neden sonra üşümeye başlarız, ıslanınca huzursuz eder? Öyle bir his.
Odalarından taşan öfkeler, kızgınlık ve kırgınlıklar, tebessümün birkaç farklı rengi, okurun kucağına bırakılan anılarla İdrisîlerin Evi’ne konuk olmak büyük bir keyif ve şerefti. Ev ahalisinin düşüncelerine sızmak ve orada kendimize yer bulabilmek çok kolay bu nedenle cüssesine rağmen su gibi ve iyi ki denen bir okuma.
Gazale hakkında edindiğimiz bilgiler ise cabası… Çok güzel.
January 20, 2024
İdrisi Hanım, torunu Vehhab ve kızı Lega ile birlikte yaşayan, çok genç yaşta ölen kızı Rahila'yı unutamayan bir kadındır. "Güvenli" evleri ateşçi denen devrimci bir grup tarafından işgal edilir. Hem Vehhab'da hem Lega'da kendimden bir şeyler buldum. İki karakter de esasında sınırlarını aşmakta zorlanan karakterler. Vehhab, kitaplarına gömülmüş durumda. Lega erkeklerden nefret ediyor. Kitabın feminist tarafı da var ki bana kalırsa en güçlü yönü bu. Rahila'nın, Vehhab'ın annesinin, Lega'nın hatta İdrisi Hanım'ın bile hayatı evdeki erkekler tarafından cehenneme çevrilmiş geçmişte. Bu kitabı karakter hesaplaşması olarak tanımlayabilirim aslında.
Gazale Alizade kitabının ödül aldığını göremeden vefat etmiş. Kitabı yazarken gözlerini kapatıp söylediklerini evdeki yardımcısına yazdırırmış. Sanırım bu yüzden olsa gerek kitaptan zaman zaman koptum. Çok keyifle okuduğum kısımlar da vardı tabii. İran edebiyatından yeni bir şey okuduğum için memnunum.
Gazale Alizade kitabının ödül aldığını göremeden vefat etmiş. Kitabı yazarken gözlerini kapatıp söylediklerini evdeki yardımcısına yazdırırmış. Sanırım bu yüzden olsa gerek kitaptan zaman zaman koptum. Çok keyifle okuduğum kısımlar da vardı tabii. İran edebiyatından yeni bir şey okuduğum için memnunum.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews