Na een operatie waarbij een grote hersentumor wordt verwijderd, verandert het leven van jeugdarts Mascha Kamphuis compleet. Praten en bewegen gaan moeizaam, prikkels komen ongeremd binnen, emoties laten zich vaak niet onderdrukken en werken is vrijwel niet meer mogelijk. Mascha lijdt aan de gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel (nah). Net als 650000 andere Nederlanders en hun omgeving.
Ik mis mij ook is een persoonlijk boek, opgetekend door Ronald Giphart, over de gevolgen van een slopende aandoening, die vaak aan de buitenkant niet te zien is. Het is geen successtory, geen zelfhulpboek met gegarandeerde oplossingen, maar een inzichtelijk verslag van hoe het leven van de ene op de andere dag kan veranderen, vanuit het perspectief van een patiënt, moeder, dochter, geliefde, vriendin en arts.
Goed boek, maar echt wel heel kort en feitelijk. Was waarschijnlijk ook het doel, maar het had voor mij persoonlijker gemogen. Dubbel zo dik. Ook als dat een jaar langer had geduurd.
Interessant verhaal wat meer inzicht geeft in het leven van Mascha na NAH. Hoewel mijn problemen na mijn hersenbloeding heel anders zijn herken ik toch ook heel veel. Vooral de constante strijd met jezelf, met je gevoel en het (uitblijvende) herstel, de omgang met je geliefde, je gezin, familie en vrienden. Bij mij is het nu al meer dan 30 jaar geleden( ik was 23!) maar de vermoeidheid, de overprikkeldheid en de acceptatie blijven moeilijk. Zeer aan te raden als je een beetje inzicht wilt krijgen in de strikt voor herstel van iemand met NAH.
Dit boek las ik, omdat ik wekelijks opdrachten doe voor patiëntenvereniging Hersenletsel.nl (zet zich in voor mensen met NAH). Leek me interessant om meer over Mascha te lezen. Ik weet door mijn werk al veel over niet-aangeboren hersenletsel, maar nu nog weer wat meer.
Ik vond het een prima leesbaar boek met fijne, korte hoofdstukken. Af en toe iets te medisch en feitelijk. Dat hoefde van mij niet zo nodig (maar kan het dan moeilijk overslaan als ik een boek lees).
Een aanrader om te lezen als je meer wilt weten over hoe het is om te leven met niet-aangeboren hersenletsel.
Ronald Giphart heeft het persoonlijke verhaal van Mascha opgeschreven in dit boek. Ze kennen elkaar uit hun studententijd.
Middenin de nacht wordt Mascha wakker met een vreselijke hoofdpijn. Dit blijkt een paar dagen later een hersenbloeding te zijn geweest veroorzaakt door een (goedaardige) tumor in haar hoofd. Met spoed wordt zij geopereerd en houdt aan de operatie NAH (Niet-aangeboren-hersenletsel) over.
Ik heb zelf ook NAH. In mijn geval veroorzaakt door een herseninfarct de dag voor mijn 42ste verjaardag. Veel in het boek is herkenbaar. De breuk in de levenslijn, de overprikkeling, de allesoverheersende moeheid, het veranderde sociale leven, de eenzaamheid, het afscheid nemen van je sport en werk. Zoals Mascha zegt:" Ik ben elke dag in strijd met mezelf."
Naast het aangrijpende verhaal van Mascha staan er ook veel weetjes in het boek over ons brein. Je weet pas hoeveel de hersenen automatisch voor ons regelen, wanneer ze niet meer doen wat ze moeten doen.
Ik 'ken' Mascha van Twitter. In het boek wordt ook verwezen naar haar account en het contact met lotgenoten online. Ook ik haal daar veel steun uit. Zo adviseerde Mascha bijvoorbeeld een koptelefoon om geluid te dempen die ook gebruikt wordt tijdens helikoptervluchten en die is voor mij ook helpend.
Toen Mascha de titel van het boek bekend maakte op Twitter werd ik emotioneel. Want de titel is een perfecte samenvatting van alle gevoelens die ik ervaar sinds het opgelopen hersenletsel.
'Ik mis mij ook'
Heb je te maken met iemand met NAH in je omgeving? Of heb je het zelf? Ik kan dit boek dan echt aanbevelen. Achterin staat tevens een tiplijst met meer boeken over dit onderwerp.
Erg goed boek. Ik ben onder de indruk van het doorzettingsvermogen van Kamphuis die, na een operatie waarbij een goedaardige tumor uit haar hoofd is gehaald, haar leven zoals ze dat kende kwijt is geraakt. Ik hoorde haar praten in een podcast en ik kan alleen maar bewondering voor haar hebben. Het boek dat ze er met Giphart van heeft gemaakt vind ik ook een juweeltje. Giphart laat zichzelf zien als dat wenselijk of logisch is, hij is net als deze lezer niet van alles op de hoogte en doet onderzoek. Welkom voor mij. Ik heb ook NAH, niet te vergelijken met Kamphuis, maar wat dit boek mij deed inzien was hoeveel rust (en tegelijk ook energie) het kan geven als je de situatie accepteert. Kamphuis vindt acceptatie nog even een vies woord, dat kan ik me maar al te goed voorstellen. En wat heeft Giphart dit heerlijk opgeschreven!
Ik hoopte herkenning te vinden en dat vond ik deels. Echter had ik meer verwacht van dit boek omdat het opgeschreven is door een ervaren auteur. Giphart neemt je niet mee, het zijn meer losse stukjes en er is zelfs een hoofdstuk met allemaal tweets. Ik vond het een nogal makkelijk gevuld boek en denk dat het veel beter had kunnen zijn. Waarom dan toch drie sterren? De inhoud was wel goed en interessant en er zaten goede hoofdstukken bij, maar ik had dus meer verwacht. Pluspunt vond ik de tips en leeslijst achterin het boek.
Interessant voor iemand die nog niets af weet van NAH of hoe de hersenen werken (of niet). Mooi geïllustreerd hoe ver de impact van NAH reikt in iemands leven (en dat van de omgeving) maar het blijft naar mijn smaak wat oppervlakkig, zeker aangezien een aanzienlijk deel (bekende) theorie is. Een paar leuk Giphartse uitdrukkingen (“Ze had er niet bij stilgelegen dat…”; “Daarmee valt te sterven”) maar mij iets te feitelijk.
A very interesting book. I loved reading it. A book about acquired brain injury was new in my list of non-fiction books.
In my life I have known two people (probably more,vegen you're looking at the figures) with acquired brain injury. Close family members, with two different kinds.
The book I finished talked about what it means to have a brain that functions differently from a certain point in your life. And sometimes your body joins in on the 'fun'.
Belatedly this book shed some much needed light on what I noticed, but didn't know how to deal with. A very honest book, not a success story, just a description of what was before, what happened and what is after.
‘Je spreekt van niet-aangeboren hersenschade indien er sprake is van een onomkeerbare breuk in de levenslijn. Bij alle patiënten is er een periode vóór en een periode na.’
Een vaak aangrijpend verhaal van een voorheen vitale arts, Mascha Kamphuis, die zo’n onomkeerbare breuk heeft meegemaakt. Haar ervaringen zijn opgetekend door haar oude vriend (en ex-geliefde) Ronald Giphart, die zichzelf vrij nadrukkelijk het boek in heeft geschreven — soms werkt dit “dubbele vertelperspectief” goed, soms werkt het enkel op de zenuwen.
Om een klein voorbeeld te geven: Giphart interviewt op een gegeven moment Kamphuis’ partner Boudewijn, die hij steeds ‘Bou’ blijft noemen. Dit blijk van intimiteit (“voor mij is hij Bou”), hoe onschuldig ook, leidt af van wat het boek is: Kamphuis’ verhaal.
Het verhaal van jeugdarts Mascha Kamphuis die tgv een operatie in verband met een hersentumor Niet Aangeboren Hersenletsel oploopt. Een beschrijving van wat het praktisch betekent om NAH te hebben met veel informatie over het functioneren van hersenen met en zonder NAH. Over hoe ze zich probeert aan te passen aan de nieuwe situatie en hoe lastig dit kan zijn. Over de ervaringen van haarzelf maar ook van haar naasten en dierbaren.
DNF @ 36%. Vond het niet slecht, gewoon oké. Maar ik kon niet tegen alle gedetailleerde medische informatie, dus gewoon niet voor mij dit boek.
🎧 Ik luisterde dit luisterboek via Storytel. De voorlezer sprak naar mijn mening iets te snel en gehaast. Zo erg zelfs dat ik in het begin moest controleren of de snelheid wel op 1.0x stond. Ik heb ook 0.9x geprobeerd, maar dat was weer ongemakkelijk langzaam.
De schrijfwijze stond me best wel tegen. Ergens mooi dat de moeite die Mascha heeft met dingen in het leven wel naar voren komt doordat het geschreven is door iemand anders dan zijzelf, maar ik vind dergelijke boeken prettiger als ze of wat algemener zijn, of echt vanuit de persoon zelf zijn geschreven. Ook geen thema waar ik op dit moment mee te maken heb in mijn leven.
Prettig, laagdrempelig geschreven - het leest als een docu.
Heel gaaf hoe Mascha haar oude vriend Ronald Griphart vraagt om haar verhaal zo vast te leggen. En daarmee haar werk als medisch activist weet door te zetten. Petje af voor MK!
Wat een confronterend, ontroerend en deels ook herkenbaar boek. Over leven na niet-aangeboren hersenletsel, maar ook best herkenbaar als je brein een optater heeft gekregen door een burnout/depressie. De tips op het einde van Mascha neem ik in ieder geval mee.
Bevat een heel duidelijke uitleg over de hersenen die ook nog interessant was. Het voorlezen van tweets was een onnodige toevoeging, maar zonder was het boek wel HEEL kort geweest.
Ik beleefde opnieuw de strijd/de dynamische lange weg van revalidatie. Het is toegankelijk geschreven met veel informatie mbt Niet Aangeboren Hersenletsel. Een aanrader voor zowel mensen met en zonder NAH. Het boek geeft inzicht in het nieuwe leven van mensen met NAH.