What do you think?
Rate this book
รักหลงฤดู
รักหลงฤดู
จะรู้สึกยังไง ถ้าวันหนึ่งมีใครสักคนบอกว่าชอบเราที่หน้าตา แถมใครคนนั้นยังเป็นหนุ่มหล่อ รวย มาดดี ครบเครื่อง ชนิดที่ชวนให้สาวหลง
"ฮารุเนะ" สาวแว่นรักสันโดษ ผู้มีใจมุ่งมั่นกับความฝันที่จะเป็นนักวาดการ์ตูนถึงกับอึ้งไป เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์ดังว่า ชีวิตสงบราบเรียบที่ดำเนินมานานปีมีอันต้องสั่นไหว
ความฝันที่วาดไว้สั่นคลอน เมื่อ "เขา" ก้าวเข้ามาใกล้ อยากจะเชื่อแล้วกระโจนเข้าใส่ หากก็ยังลังเลใจ ว่ามันจะจริงหรือ และถึงมันจริง แต่ยิ่งใกล้เขา ฝันของเธอก็ยิ่งไกลออกไปทุกที
หญิงสาวจะทำเช่นไร เลือกเดินตามฝัน มุ่งมั่นต่อไป แล้วปล่อยให้ใครต่อใครมา "โฉบ" เขาไปต่อหน้า หรือจะเอื้อมมือคว้าไว้ ทั้งๆ ที่ก็ไม่แน่ใจว่าเป็นแค่ "ภาพลวงตา" หรือเปล่า...
"ฮารุเนะ" สาวแว่นรักสันโดษ ผู้มีใจมุ่งมั่นกับความฝันที่จะเป็นนักวาดการ์ตูนถึงกับอึ้งไป เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์ดังว่า ชีวิตสงบราบเรียบที่ดำเนินมานานปีมีอันต้องสั่นไหว
ความฝันที่วาดไว้สั่นคลอน เมื่อ "เขา" ก้าวเข้ามาใกล้ อยากจะเชื่อแล้วกระโจนเข้าใส่ หากก็ยังลังเลใจ ว่ามันจะจริงหรือ และถึงมันจริง แต่ยิ่งใกล้เขา ฝันของเธอก็ยิ่งไกลออกไปทุกที
หญิงสาวจะทำเช่นไร เลือกเดินตามฝัน มุ่งมั่นต่อไป แล้วปล่อยให้ใครต่อใครมา "โฉบ" เขาไปต่อหน้า หรือจะเอื้อมมือคว้าไว้ ทั้งๆ ที่ก็ไม่แน่ใจว่าเป็นแค่ "ภาพลวงตา" หรือเปล่า...
544 pages, Paperback
First published July 1, 2011
3 people are currently reading
58 people want to read
About the author
Hayashi Kisara
44 books16 followersAssociated Names:
* Hayashi Kisara
* ฮายาชิ คิซาระ
* Hanabidou
* Hagumin
* Hayashi Kisara
* ฮายาชิ คิซาระ
* Hanabidou
* Hagumin
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
January 25, 2018
ให้ 5 ดาวเต็ม ชอบมากมาย 😊😊😊 นักแต่งคนไทยใช่ไหมค่ะ แต่เขียนแบบสไตล์ญี่ปุ่นสุดๆ อ่านแล้วได้อารมณ์เหมือนอ่านมังงะมาก👍👍👍
ชอบคาแรคเตอร์ของแต่ละคน ไม่ใช่แค่พระเอกนางเอกนะ ชอบคาแรคเตอร์ตั้งแต่เพื่อนนางเอก เพื่อนพระเอก ครอบครัวของพระเอกนางเอก คือมีคาแรคเตอร์ชัดเจน นิสัยแต่ละคนไม่ธรรมดาด้วย 555 แต่พอเข้าฉากด้วยกัน ไอ้ความไม่ธรรมดานี้แหละ ทำให้อ่านสนุกมาก😁😁 แล้วเราก็ชอบที่นักเขียน เขียนให้ตัวละครทุกตัวมีความเด่นในตัวของเขาเอง มีซีนของเขา มีstoryของเขา แต่ซีนและstoryของเขา ไม่ได้กลบบทบาทพระเอกนางเอกเลย 👍👍👍
ชอบที่ทำให้ได้เปิดมุมมองเรื่องวัดญี่ปุ่น⛩⛩ ซึ่งดูเป็นเรื่องไกลตัวสำหรับเราคนไทย อ่านแล้วทำให้เราได้เข้าใจในการบริหารจัดการของวัดญี่ปุ่น (รู้อยู่ว่าวัดญี่ปุ่นใหญ่ๆ นี้มีอิทธิพล และร่ำรวยมาก) แนวความคิดที่ว่าทำไมนิกายของพระเอกถึงยอมให้พระมีภรรยามีลูกได้ ไม่ต้องตัดผมก็ได้ และบทบาทหน้าที่ของพระญี่ปุ่นที่มีต่อสังคม ยิ่งถ้าอ่านเรื่องนี้จบเรา เราแนะนำให้ดูซีรีย์ญี่ปุ่นเรื่อง From five to nine เมื่อคุณพระมารักกับฉัน ที่ยามะพีแสดง จะยิ่งทำให้เห็นภาพมากขึ้น😊😊😊
ชอบที่พระเอก (มุเนะฮาระ อาคิโตะ) เป็นพระญี่ปุ่น (ชอบของแปลกนี้เอง หึหึ😜😜) ชอบที่คุณอาคิโตะภายนอกดูภูมิฐาน เคร่งขรึม สุภาพ เพราะต้องสวมบทบาทรองเจ้าอาวาสวัดที่ตระกูลตัวเองสืบทอด แต่จริงๆ หื่นกับนางเอก (เทระโมโต ฮารุเนะ) สุดๆ แถมมีลักหลับด้วย (ต้องลองอ่านดูขำมาก😂😂) ชอบความหน้าด้านหน้าทน เจอกันครั้งแรกขอแต่งงาน (มีงี้ด้วย) ชอบที่บอกว่า ชอบฮารุเนะที่หน้าตา ถ้าเป็นหน้าตาแบบที่ชอบ ถึงนิสัยจะไม่ดี ก็รับได้ (ถ้าเป็นฮารุเนะ ฉันก็ช็อก😂😂) ชอบที่อาคิโตะเป็นคนมีวาทะศิลป์ (กะล่อนนี้แหละ) พูดไปพูดมาล่อลวงให้ฮารุเนะยอมคบเป็นแฟนอย่างมึนๆ
แต่พอยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ จนจบเล่ม สำหรับเรานะคุณอาคิโตะเป็นพระเอกที่เข้าใจตนเองมากที่สุด คือทำนองรู้เท่าทันตนเอง รู้ว่าตัวเองมีความรู้สึกแบบนี้ในใจคือความรู้สึกอะไร และรู้ความต้องการของตนเอง เลยพร้อมพุ่งชนเป้าหมาย ดังนั้นเวลาอ่านจะไม่เคยเห็นคุณอาคิโตะสับสนกับความรู้สึกของตนเองเลยสักครั้ง การกระทำของพระเอกเลยแสดงออกชัดเจนสุดๆตั้งแต่ต้นจนจบ 👍👍
ส่วนนางเอกฮารุเนะ สาวแว่น ตาโต ตัวเล็ก (อาคิโตะบอกชอบผู้หญิงสไตล์นี้☺️☺️) จากเป็นเชฟมีใบประกอบวิชาชีพทำอาหาร มีเหตุให้ตัวเองต้องเปลี่ยนเส้นทางมาเป็นนักวาดมังงะ ตั้งเป้าว่าถ้าไม่ได้เดบิวต์จะไม่มีแฟน แต่พอเจออาคิโตะทุกอย่างก็เพี้ยนไปหมด เอาจริงๆต้องบอกฮารุเนะนี้ไร้เดียงสากับความสัมพันธ์ชายหญิงมาก ตอนอ่านนี้หัวเราะ และสงสารแทนอาคิโตะจริงๆ 😅😅 แต่แบบนี้ก็ดีอาคิโตะจะได้แกล้งฮารุเนะไปได้เรื่อยๆ ถ้าบอกว่าอาคิโตะรู้เท่าทันความรู้สึกตนเอง ก็ต้องบอกได้เลยว่าฮารุเนะแทบจะไม่รู้เท่าทันความรู้สึกตนเองเลย ยิ่งความรู้สึกที่เกิดจากความสัมพันธ์ชายหญิงนะ ฮารุเนะแทบจะต้องนับหนึ่งกันเลยทีเดียว
ดังนั้นเวลาอ่านเลยร่วมลุ้นกับความสัมพันธ์ของเขาทั้งสองคน โดยมีเหตุการณ์ในแต่ละวันเป็นแรงขับเคลื่อน ให้ความสัมพันธ์เจริญงอกงาม เพราะเหตุผลนี้แหละนอกจากภาษาสำนวนการเขียนจะญี่ปุ่นจ๋าาา แต่ยังมีการวางไดอะล็อกโครงเรื่องที่ทำให้เราเหมือนได้ดูซีรีย์ญี่ปุ่น หรืออ่านมังงะค่ะ
ชอบคาแรคเตอร์ของแต่ละคน ไม่ใช่แค่พระเอกนางเอกนะ ชอบคาแรคเตอร์ตั้งแต่เพื่อนนางเอก เพื่อนพระเอก ครอบครัวของพระเอกนางเอก คือมีคาแรคเตอร์ชัดเจน นิสัยแต่ละคนไม่ธรรมดาด้วย 555 แต่พอเข้าฉากด้วยกัน ไอ้ความไม่ธรรมดานี้แหละ ทำให้อ่านสนุกมาก😁😁 แล้วเราก็ชอบที่นักเขียน เขียนให้ตัวละครทุกตัวมีความเด่นในตัวของเขาเอง มีซีนของเขา มีstoryของเขา แต่ซีนและstoryของเขา ไม่ได้กลบบทบาทพระเอกนางเอกเลย 👍👍👍
ชอบที่ทำให้ได้เปิดมุมมองเรื่องวัดญี่ปุ่น⛩⛩ ซึ่งดูเป็นเรื่องไกลตัวสำหรับเราคนไทย อ่านแล้วทำให้เราได้เข้าใจในการบริหารจัดการของวัดญี่ปุ่น (รู้อยู่ว่าวัดญี่ปุ่นใหญ่ๆ นี้มีอิทธิพล และร่ำรวยมาก) แนวความคิดที่ว่าทำไมนิกายของพระเอกถึงยอมให้พระมีภรรยามีลูกได้ ไม่ต้องตัดผมก็ได้ และบทบาทหน้าที่ของพระญี่ปุ่นที่มีต่อสังคม ยิ่งถ้าอ่านเรื่องนี้จบเรา เราแนะนำให้ดูซีรีย์ญี่ปุ่นเรื่อง From five to nine เมื่อคุณพระมารักกับฉัน ที่ยามะพีแสดง จะยิ่งทำให้เห็นภาพมากขึ้น😊😊😊
ชอบที่พระเอก (มุเนะฮาระ อาคิโตะ) เป็นพระญี่ปุ่น (ชอบของแปลกนี้เอง หึหึ😜😜) ชอบที่คุณอาคิโตะภายนอกดูภูมิฐาน เคร่งขรึม สุภาพ เพราะต้องสวมบทบาทรองเจ้าอาวาสวัดที่ตระกูลตัวเองสืบทอด แต่จริงๆ หื่นกับนางเอก (เทระโมโต ฮารุเนะ) สุดๆ แถมมีลักหลับด้วย (ต้องลองอ่านดูขำมาก😂😂) ชอบความหน้าด้านหน้าทน เจอกันครั้งแรกขอแต่งงาน (มีงี้ด้วย) ชอบที่บอกว่า ชอบฮารุเนะที่หน้าตา ถ้าเป็นหน้าตาแบบที่ชอบ ถึงนิสัยจะไม่ดี ก็รับได้ (ถ้าเป็นฮารุเนะ ฉันก็ช็อก😂😂) ชอบที่อาคิโตะเป็นคนมีวาทะศิลป์ (กะล่อนนี้แหละ) พูดไปพูดมาล่อลวงให้ฮารุเนะยอมคบเป็นแฟนอย่างมึนๆ
แต่พอยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ จนจบเล่ม สำหรับเรานะคุณอาคิโตะเป็นพระเอกที่เข้าใจตนเองมากที่สุด คือทำนองรู้เท่าทันตนเอง รู้ว่าตัวเองมีความรู้สึกแบบนี้ในใจคือความรู้สึกอะไร และรู้ความต้องการของตนเอง เลยพร้อมพุ่งชนเป้าหมาย ดังนั้นเวลาอ่านจะไม่เคยเห็นคุณอาคิโตะสับสนกับความรู้สึกของตนเองเลยสักครั้ง การกระทำของพระเอกเลยแสดงออกชัดเจนสุดๆตั้งแต่ต้นจนจบ 👍👍
ส่วนนางเอกฮารุเนะ สาวแว่น ตาโต ตัวเล็ก (อาคิโตะบอกชอบผู้หญิงสไตล์นี้☺️☺️) จากเป็นเชฟมีใบประกอบวิชาชีพทำอาหาร มีเหตุให้ตัวเองต้องเปลี่ยนเส้นทางมาเป็นนักวาดมังงะ ตั้งเป้าว่าถ้าไม่ได้เดบิวต์จะไม่มีแฟน แต่พอเจออาคิโตะทุกอย่างก็เพี้ยนไปหมด เอาจริงๆต้องบอกฮารุเนะนี้ไร้เดียงสากับความสัมพันธ์ชายหญิงมาก ตอนอ่านนี้หัวเราะ และสงสารแทนอาคิโตะจริงๆ 😅😅 แต่แบบนี้ก็ดีอาคิโตะจะได้แกล้งฮารุเนะไปได้เรื่อยๆ ถ้าบอกว่าอาคิโตะรู้เท่าทันความรู้สึกตนเอง ก็ต้องบอกได้เลยว่าฮารุเนะแทบจะไม่รู้เท่าทันความรู้สึกตนเองเลย ยิ่งความรู้สึกที่เกิดจากความสัมพันธ์ชายหญิงนะ ฮารุเนะแทบจะต้องนับหนึ่งกันเลยทีเดียว
ดังนั้นเวลาอ่านเลยร่วมลุ้นกับความสัมพันธ์ของเขาทั้งสองคน โดยมีเหตุการณ์ในแต่ละวันเป็นแรงขับเคลื่อน ให้ความสัมพันธ์เจริญงอกงาม เพราะเหตุผลนี้แหละนอกจากภาษาสำนวนการเขียนจะญี่ปุ่นจ๋าาา แต่ยังมีการวางไดอะล็อกโครงเรื่องที่ทำให้เราเหมือนได้ดูซีรีย์ญี่ปุ่น หรืออ่านมังงะค่ะ
November 10, 2012
เป็นเล่มที่เน้นความน่ารัก ความหวานของคู่พระนางค่ะ
มีความรู้เรื่องวัดญี่ปุ่นมาเป็นระยะ ๆ
พระเอกนี่ตลกมาก หื่นมากด้วย
นางเอกก็ใสซื่อเกิ๊น ไม่ค่อยจะทันพระเอกเลย
ช่วงแรก ๆ อ่านได้น่ารัก น่าหยิกดีค่ะ
แต่ช่วงหลังดูวน ๆ คล้าย ๆ การ์ตูนเรื่องสั้น
แบบ เปิดเช้าวันใหม่ เจอเหตุการณ์ ร่วมกันผจญภัย
ตกดึกส่งบ้าน หลีกันพอเป็นกระษัย
แล้วก็จบบท แต่ก็ยังอ่านได้เพลิน ๆ ดีอยู่
บทพิเศษเป็นเรื่องของอีกคู่ น่ารักมาก
นึกว่าจะได้อ่านเล่มใหญ่เสียอีก เสียดายจัง
สรุปว่าชอบมากค่ะ ..
มีความรู้เรื่องวัดญี่ปุ่นมาเป็นระยะ ๆ
พระเอกนี่ตลกมาก หื่นมากด้วย
นางเอกก็ใสซื่อเกิ๊น ไม่ค่อยจะทันพระเอกเลย
ช่วงแรก ๆ อ่านได้น่ารัก น่าหยิกดีค่ะ
แต่ช่วงหลังดูวน ๆ คล้าย ๆ การ์ตูนเรื่องสั้น
แบบ เปิดเช้าวันใหม่ เจอเหตุการณ์ ร่วมกันผจญภัย
ตกดึกส่งบ้าน หลีกันพอเป็นกระษัย
แล้วก็จบบท แต่ก็ยังอ่านได้เพลิน ๆ ดีอยู่
บทพิเศษเป็นเรื่องของอีกคู่ น่ารักมาก
นึกว่าจะได้อ่านเล่มใหญ่เสียอีก เสียดายจัง
สรุปว่าชอบมากค่ะ ..
September 4, 2011
น่ารักมากๆ อ่านไปยิ้มไป หัวเราะคิกคักไปตลอดเลย ไม่นึกว่าจะได้อ่านงานเขียนสไตล์ญี่ปุ่นที่ถูกใจขนาดนี้ เรื่องรักหวานๆ กุ๊กกิ๊ก แถมได้ความรู้เกี่ยวกับวัดและการบริหารวัดในญี่ปุ่นเล็กน้อยด้วย พระเอกเป็นพระ บุตรชายเจ้าอาวาส (นิกายที่พระแต่งงานได้) นางเอกเป็นนักเขียนการ์ตูนค่ะ สำนวนเนียนมากให้บรรยากาศเหมือนหนังสือแปลญี่ปุ่น หรือการ์ตูนผู้หญิงสนุกๆ แบบไม่มีภาพ แต่เราจินตนาการได้เห็นภาพเลย ชอบมากค่ะ
April 15, 2019
สนุกดีค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ
โทนเรื่องให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูซีรีส์ญี่ปุ่นอยู่ (แน่ละก็ตัวละครทั้งหมดเป็นคนญี่ปุ่น ดำเนินเรื่องในญี่ปุ่น) เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัดในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายของศาสนาพุทธที่พระสามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ (คือมีเรื่องแปลกๆอีกเยอะเลย) และใช่ค่ะ เรื่องนี้พระเอกเป็น “พระ”
และด้วยความที่ดำเนินเรื่องให้โทนความรู้สึกออกญี่ปุ่น ก็จะมีตัวละครไม่คนใดก็คนหนึ่งที่มักจะซึน ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นนางเอกนั่นเองที่ซึนซะ แล้วก็เล่นตัวเหลือเกินแม่คุณ 55 อ่านไปอ่านมาก็ชักจะลำไยนางแล้วเนี่ย แล้วเรื่องนี้มี “จังหวะนรก” การขัดจังหวะที่ออกเหมือนปล่อยคิว มาถูกจังหวะจริงๆ ตลอดทั้งเรื่อง ลำไยค่ะ และก็ไม่ค่อยเข้าใจวัฒนธรรมแบบญี่ปุ่นๆเท่าไหร่แฮะเรื่องความสัมพันธ์ คำว่า “แฟน” มันมีความหมายความสำคัญมากน้อยแค่ไหนอะไรยังไง แบบว่ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็ไปดูตัวกับคนอื่นได้? ผู้ใหญ่เห็นดีเห็นงามให้แย่งแฟนคนอื่น? เพราะอ่านไปก็งงไป ขัดใจไป อะไรวะไป 55 แล้วแป๊บๆพระนางเขาก็ตกลงแต่งงานกันละ แบบว่า เฮ้ย เดี๋ยวนะ รักกันแล้วเหรอ งง 😂
แต่โดยรวมก็ถือว่า เป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ น่ารักดีค่ะ และได้ความรู้เรื่องเกี่ยวกับวัดในญี่ปุ่นที่พุทธศาสนิกชนอย่างเรายังไม่เคยรู้อีกด้วย
โทนเรื่องให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดูซีรีส์ญี่ปุ่นอยู่ (แน่ละก็ตัวละครทั้งหมดเป็นคนญี่ปุ่น ดำเนินเรื่องในญี่ปุ่น) เป็นเรื่องเกี่ยวกับวัดในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายของศาสนาพุทธที่พระสามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ (คือมีเรื่องแปลกๆอีกเยอะเลย) และใช่ค่ะ เรื่องนี้พระเอกเป็น “พระ”
และด้วยความที่ดำเนินเรื่องให้โทนความรู้สึกออกญี่ปุ่น ก็จะมีตัวละครไม่คนใดก็คนหนึ่งที่มักจะซึน ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นนางเอกนั่นเองที่ซึนซะ แล้วก็เล่นตัวเหลือเกินแม่คุณ 55 อ่านไปอ่านมาก็ชักจะลำไยนางแล้วเนี่ย แล้วเรื่องนี้มี “จังหวะนรก” การขัดจังหวะที่ออกเหมือนปล่อยคิว มาถูกจังหวะจริงๆ ตลอดทั้งเรื่อง ลำไยค่ะ และก็ไม่ค่อยเข้าใจวัฒนธรรมแบบญี่ปุ่นๆเท่าไหร่แฮะเรื่องความสัมพันธ์ คำว่า “แฟน” มันมีความหมายความสำคัญมากน้อยแค่ไหนอะไรยังไง แบบว่ามีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็ไปดูตัวกับคนอื่นได้? ผู้ใหญ่เห็นดีเห็นงามให้แย่งแฟนคนอื่น? เพราะอ่านไปก็งงไป ขัดใจไป อะไรวะไป 55 แล้วแป๊บๆพระนางเขาก็ตกลงแต่งงานกันละ แบบว่า เฮ้ย เดี๋ยวนะ รักกันแล้วเหรอ งง 😂
แต่โดยรวมก็ถือว่า เป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ น่ารักดีค่ะ และได้ความรู้เรื่องเกี่ยวกับวัดในญี่ปุ่นที่พุทธศาสนิกชนอย่างเรายังไม่เคยรู้อีกด้วย
March 6, 2014
มาอ่านนอกกระแสกับคนอื่นเขา ช่วงนี้ตามเก็บผลงานของคุณฮาชิเพราะสนุก
และน่ารักมาก เรื่องนี้ตลกมาก ตัวละครแต่ละตัวคงความเป็นตัวเองสูงมาก
จะเรียกว่าสุดโต่งของตัวละครแต่ละตัวก็ว่าได้
พระเอกเราก็เกรียนเหลือหลายพบหน้านางเอกครั้งแรกขอแต่งงานเลย ฮาา
นางเอกเราก็ซื่อมาก ไม่ทั��อะไรกับเขาหรอก
ยิ่งตอนเมาแล้วละก็ ฮาได้อีก ชอบตัวละครอย่างคนตรวจการ์ตูนนางเอก
ยิ่งเข้าคู่กับพระเอกตอนเจอหน้ากันละก็ยิ่ง ฮาไปกันใหญ่
พระเอกเราก็โรคจิตนิดๆ ต้องอ่านเองค่ะว่าโรคจิตยังไง ขำมาก
ตัวละครประกอบอื่นๆก็เรียกเสียงได้ระยะๆไม่แย่งซีนตัวเอก
นอกจากอารมณ์ตลก น่ารักๆแล้ว อีกเรืื่องเลยที่ชอบคือการให้ความรู้
เกี่ยวกับเรื่องวัด ซึ่งเป็นอะไรที่ไม่รู้มาก่อนเลย คำบรรยายต่างๆในเรื่อง
ไม่สะดุด เห็นภาพบรรยากาศญี่ปุ่นอบอวล
และน่ารักมาก เรื่องนี้ตลกมาก ตัวละครแต่ละตัวคงความเป็นตัวเองสูงมาก
จะเรียกว่าสุดโต่งของตัวละครแต่ละตัวก็ว่าได้
พระเอกเราก็เกรียนเหลือหลายพบหน้านางเอกครั้งแรกขอแต่งงานเลย ฮาา
นางเอกเราก็ซื่อมาก ไม่ทั��อะไรกับเขาหรอก
ยิ่งตอนเมาแล้วละก็ ฮาได้อีก ชอบตัวละครอย่างคนตรวจการ์ตูนนางเอก
ยิ่งเข้าคู่กับพระเอกตอนเจอหน้ากันละก็ยิ่ง ฮาไปกันใหญ่
พระเอกเราก็โรคจิตนิดๆ ต้องอ่านเองค่ะว่าโรคจิตยังไง ขำมาก
ตัวละครประกอบอื่นๆก็เรียกเสียงได้ระยะๆไม่แย่งซีนตัวเอก
นอกจากอารมณ์ตลก น่ารักๆแล้ว อีกเรืื่องเลยที่ชอบคือการให้ความรู้
เกี่ยวกับเรื่องวัด ซึ่งเป็นอะไรที่ไม่รู้มาก่อนเลย คำบรรยายต่างๆในเรื่อง
ไม่สะดุด เห็นภาพบรรยากาศญี่ปุ่นอบอวล
January 22, 2013
เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้รู้จักคุณโบว์ และได้กลายเป็นแฟนคลับ มีหนังสือของนักเขียนท่านนี้ทุกเล่มเลยค่ะ (ยกเว้นที่เขียนร่วมกับคนอื่นนะ)
เรื่องนี้สนุกมาก เหมือนได้กลับไปอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นตอนเด็กๆ เลย ครบทุกรส หวาน ขำ แปลก 5555
เรื่องนี้สนุกมาก เหมือนได้กลับไปอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นตอนเด็กๆ เลย ครบทุกรส หวาน ขำ แปลก 5555
July 11, 2012
ชอบมากๆตรงที่พระเอก สุดแสนจะหล่อ รวย นิสัยดี ทะเล้นนิดหน่อยพอเป็นกระสัย รัก และเชื่อมั่นนางเอกอย่างจริงใจ. อุตส่าห์ห่วงความโสดมาตั้งนาน แต่ก็ยอมให้นางเอกที่เช้ยเชย ใส่แว่นตาหนาๆ เป็นนักวาดการ์ตูน ที่แต่งตัวไม่เป็น เข้าสังคมไม่เป็นพยายามที่จะวาดการ์ตูน เพื่อน้องสาวที่เสียชีวิต อยากทำความฝันของน้องสาวให้สำเร็จ โดยยอมทิ้งหน้าที่การงานที่ทำมาตั้ง หกปี มานั่งปั้นจิตนาการเป็นการ์ตูน โดยเฉพาะบทเลิฟซีน ที่ไม่ผ่านเดบิวส์สักที. พระเอกของเราก็พยายามเสนอตัวสอนเต็มที่. อีกอย่างได้รู้เรื่องเกี่ยวกับวัดในญี่ปุ่นมากขึ้น
March 25, 2017
อ่านจบแล้วอยากจะบอกว่า ชอบมากค่ะ เรียกว่ามากมายเพราะว่านานแล้วไม่ได้อ่านอะไรที่มันประเทืองอารมณ์เราได้มากอย่างนี้ เป็นงานเรื่องแรกของคุณโบว์ที่เราเริ่มได้อ่านแล้วเหมือนว่าน่าจะไม่รอดกับผลงานของคุณโบว์เล่มอื่นๆ อีก เนื่องจากสำนวน ภาษา แนวทางของหนังสือมันถูกจริตมาก พอได้มาเริ่มเล่มนี้แล้วเราโปรดเลยคิดว่า เอาน่างานอื่นๆ จะค่อยๆ ทะยอยๆ กันอ่านนะจ้ะ
รักหลงฤดู เป็นงานที่ทำให้เราอ่านแล้วยิ้มได้เพราะบรรยากาศของเรื่องทั้งหมดที่เราอ่านมันเหมือนกับว่าเราได้อ่านการ์ตูนตาหวานสมัยก่อนหรือว่าได้ดูการ์ตูนช่อง 9 สมัยก่อนกับแนวการ์ตูนใสๆ ตอนแรกก็คิดไปก่อนว่ามันอาจจะไม่โดนเพราะมันเลยวัยมาแล้วแต่ปรากฏว่ามันไม่ใช่แฮะ เพราะเรากลับอ่านได้ลื่นและเพลินมาก เพราะเรื่องราวเป็นแนวแบบว่าความรักของพระนางแล้วมีเรื่องราวแทรกเข้ามาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของทั้งคู่ หรือเพื่อนทั้งสองฝั่ง พระเอกก็แบบว่าหน้าตาดี เท่ๆ เรียบๆ รวย แต่ลึกๆ แล้วพออยู่กับนางเอกก็หื่นตลอด 55555 ส่วนนางเอกของเราก็ออกแนวเป๋อๆ สวมแว่น ออกแนวจะไม่ค่อยทันพระเอกเท่าไหร่ เลยถูกอยากกินตับตลอดแต่ก็มีเหตุให้คลาดแคล้วกันไปด้วยความขำๆ ฮาๆ โอ้ย สนุกค่ะ
บรรยากาศของเรื่องนี่โดนใจส่วนพล็อตนั้นแม้ว่าอาจจะเรียบๆ เหมือนการ์ตูนแต่มันกลับเป็นเสน่ห์ที่เราว่าหาไม่ค่อยเจอแล้วล่ะกับความใสแต่ใส่ซึ่งความเพลินในการติดตาม เราอาจจะชอบเรื่องนี้เพราะพระเอกล้วนๆ เลยล่ะค่ะ เพราะดูว่าเค้าจะมีหน้าฉากเป็นความเท่และน่ายกย่อง เพราะเป็นถึงพระ แต่คนเขียนได้อธิบายแล้วบอกเล่าให้ฟังเรื่องของพระและนิกายที่พระเอกเค้านับถือมันเลยอ่านแบบไม่ตะขิดตะขวงเพราะว่าไปเค้าก็คือชายหนุ่มคนหนึ่งออกแนวกวนโอ้ยอย่างที่สุด อ่านเข้าฉากกับใครก็เป็นได้ฮาและขำไปหมด
นี่แค่อ่านเรื่องแรกเองนะก็ชอบแล้ว คาดว่าคงไม่นานนี้ล่ะค่ะน่าจะได้อ่านอาคิมาสะเสียที 555 เพราะติ่งคาคิมาสะเริ่มยั่วยุมากขึ้นเรื่อยจนเราคิดว่าหนังสืออาจจะไม่ต้องก็ได้ ebook ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่นิ เอาว่าถ้ามีโอกาสคงได้เริ่มอ่านเสียทีค่ะ โอ้ย ฟินเรื่องนี้
รักหลงฤดู เป็นงานที่ทำให้เราอ่านแล้วยิ้มได้เพราะบรรยากาศของเรื่องทั้งหมดที่เราอ่านมันเหมือนกับว่าเราได้อ่านการ์ตูนตาหวานสมัยก่อนหรือว่าได้ดูการ์ตูนช่อง 9 สมัยก่อนกับแนวการ์ตูนใสๆ ตอนแรกก็คิดไปก่อนว่ามันอาจจะไม่โดนเพราะมันเลยวัยมาแล้วแต่ปรากฏว่ามันไม่ใช่แฮะ เพราะเรากลับอ่านได้ลื่นและเพลินมาก เพราะเรื่องราวเป็นแนวแบบว่าความรักของพระนางแล้วมีเรื่องราวแทรกเข้ามาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของทั้งคู่ หรือเพื่อนทั้งสองฝั่ง พระเอกก็แบบว่าหน้าตาดี เท่ๆ เรียบๆ รวย แต่ลึกๆ แล้วพออยู่กับนางเอกก็หื่นตลอด 55555 ส่วนนางเอกของเราก็ออกแนวเป๋อๆ สวมแว่น ออกแนวจะไม่ค่อยทันพระเอกเท่าไหร่ เลยถูกอยากกินตับตลอดแต่ก็มีเหตุให้คลาดแคล้วกันไปด้วยความขำๆ ฮาๆ โอ้ย สนุกค่ะ
บรรยากาศของเรื่องนี่โดนใจส่วนพล็อตนั้นแม้ว่าอาจจะเรียบๆ เหมือนการ์ตูนแต่มันกลับเป็นเสน่ห์ที่เราว่าหาไม่ค่อยเจอแล้วล่ะกับความใสแต่ใส่ซึ่งความเพลินในการติดตาม เราอาจจะชอบเรื่องนี้เพราะพระเอกล้วนๆ เลยล่ะค่ะ เพราะดูว่าเค้าจะมีหน้าฉากเป็นความเท่และน่ายกย่อง เพราะเป็นถึงพระ แต่คนเขียนได้อธิบายแล้วบอกเล่าให้ฟังเรื่องของพระและนิกายที่พระเอกเค้านับถือมันเลยอ่านแบบไม่ตะขิดตะขวงเพราะว่าไปเค้าก็คือชายหนุ่มคนหนึ่งออกแนวกวนโอ้ยอย่างที่สุด อ่านเข้าฉากกับใครก็เป็นได้ฮาและขำไปหมด
นี่แค่อ่านเรื่องแรกเองนะก็ชอบแล้ว คาดว่าคงไม่นานนี้ล่ะค่ะน่าจะได้อ่านอาคิมาสะเสียที 555 เพราะติ่งคาคิมาสะเริ่มยั่วยุมากขึ้นเรื่อยจนเราคิดว่าหนังสืออาจจะไม่ต้องก็ได้ ebook ก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่นิ เอาว่าถ้ามีโอกาสคงได้เริ่มอ่านเสียทีค่ะ โอ้ย ฟินเรื่องนี้
December 7, 2017
ตัวละคร
เทระโมโตะ ฮารุเนะ (ฮารุ = ฤดูใบไม้ผลิ, เนะ มาจาก ตัว "โอโตะ" ที่แปลว่าเสียง, ฮารุเนะ = เสียงของฤดูใบไม้ผลิ จากหน้า 15)
มุเนะฮาระ อาคิโตะ (อาคิ = ฤดูใบไม้ร่วง, โตะ คันจิตัวเดียวกับของฮารุเนะ = เสียง, อาคิโตะ = เสียงของฤดูใบไม้ร่วง จากหน้า 15) เป็นรองเจ้าอาวาส (ฟุคุจูโชขุ) ที่วัดนันซันจิ (ฟุคุ = รอง) จากหน้า 15 เป็นวัดของโจโดชินชู นิชิฮงกันจิ จากหน้า 16
อิเคดะ ชุนอิจิ
ซากุระอิ นารุ
ยามาดะ นัตสึมิ
นาริตะ ทาคาฮิโระ
Start 8.09 น. 28 ม.ค. 2556
End 21.10 น. 7 ก.พ. 2556
เทระโมโตะ ฮารุเนะ (ฮารุ = ฤดูใบไม้ผลิ, เนะ มาจาก ตัว "โอโตะ" ที่แปลว่าเสียง, ฮารุเนะ = เสียงของฤดูใบไม้ผลิ จากหน้า 15)
มุเนะฮาระ อาคิโตะ (อาคิ = ฤดูใบไม้ร่วง, โตะ คันจิตัวเดียวกับของฮารุเนะ = เสียง, อาคิโตะ = เสียงของฤดูใบไม้ร่วง จากหน้า 15) เป็นรองเจ้าอาวาส (ฟุคุจูโชขุ) ที่วัดนันซันจิ (ฟุคุ = รอง) จากหน้า 15 เป็นวัดของโจโดชินชู นิชิฮงกันจิ จากหน้า 16
อิเคดะ ชุนอิจิ
ซากุระอิ นารุ
ยามาดะ นัตสึมิ
นาริตะ ทาคาฮิโระ
Start 8.09 น. 28 ม.ค. 2556
End 21.10 น. 7 ก.พ. 2556
October 27, 2013
ครบมุกรสเลยค่ะ สนุก หวาน ฮา เรื่องของพระ
December 18, 2013
เป็นนิยายฟีลกู๊ดอีกเรื่องที่หยิบมาอ่านซ้ำได้เรื่อยๆ
ชอบทั้งการวางโครงเรื่อง ร้อยเรียงเหตุการณ์ และสำนวนของผู้เขียนที่มีการหยอดและเก็บรายละเอียดได้ดี
*นากายามะซังสุดเฮี้ยนนนน
ชอบทั้งการวางโครงเรื่อง ร้อยเรียงเหตุการณ์ และสำนวนของผู้เขียนที่มีการหยอดและเก็บรายละเอียดได้ดี
*นากายามะซังสุดเฮี้ยนนนน
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 28, 2018
4.2 คะแนน นิยายแนวญี่ปุ่นของคนไทยเรื่องแรก ยังไงดี ก็ชอบนะอ่านลื่นไหล วางไม่ลง อ่านหลายวันเพราะสองเล่ม ดึกเกินไปก็นอนก่อน แปลว่าไม่ได้หนึบมาก
เรื่องนี้ที่ชอบที่สุดคือภาพการ์ตูนคั่นบท ชอบมาก คิดถึงตอน ม.ต้นสมัยที่อ่านการ์ตูนตาหวานเลย สมัยคำสาปฟาห์โร ชิราโทริเรโกะ อะไรเทือกนั้น เรื่องนี้ชอบพระเอก นางเอก มาสเตอร์ และอีกหลายๆคน อารมณ์เหมือนดูละครญี่ปุ่น น่ารักๆ ในวันหยุดเลย
ความรู้สึกหลังอ่านจบเช้าวันอาทิตย์ที่แสนสดใส เบาๆ
1.พระเอกเกรียนๆ ห่ามๆ ทะลึ่งๆ บ้าบอ แน่นอนหล่อมากกกกก หลงตัวเองเบอร์แรงด้วย อ่านแล้วก็ขัดๆกะความเป็นพระของฮีนะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกความเป็นพระมาก ฮีหล่อ ฮีเกรียน ทะลึ่ง ชอบ เพ้อเลย “อาคิโตะ”
2.นางเอก โก๊ะ เปิ่นๆ น่ารักๆ แต่ไม่งี่เง่านะ อ่านได้เพราะจุดนี้แหละ ชอบตอนนางเมาอ่ะ รั่วดี แต่อ่านจบก็จำชื่อนางเอกไม่ได้แหละ
3. แงๆๆๆๆ ไม่ยอมมาสเตอร์กะนัทซิมิอ่ะ เค้าลงเอยกันตอนไหน ไม่ยอมๆๆๆๆ บอกมาเดี๋ยวนี้ (บีบคอไรท์อยู่) ชอบคู่นี้อ่ะ ปากแข็งกันนัก ส่วนเรื่องยัยนมโต ช่าง ปล่อยนางไป ดีแล้ว 55 สมน้ำหน้าตาผู้จัดการอ้วน 55
4. ชอบเรื่องนี้ตรงที่มันมีความเป็นละคร แบ่งเรื่องให้��ต่ละตัวอย่างลงตัวไม่มากไม่น้อย เรารู้สึกอิน ฟิน ได้ไปกับทุกตัวละครทีเดียว ไม่มีใครเด่นหรือด้อยกว่าใคร ชอบมากจุดนี้ คงเป็นเอกลักษณ์ เฉพาะตัวของไรท์เค้า (ถึงขนาดเข้าเฟสไรท์ เพื่อส่องความเป็นมาเลยนะ แล้วก็อิจไรท์เบาๆกะชีวิตที่แสนน่ารักเบอร์นั้น)
5. หักคะแนนเรื่องเดียวเลยค่ะ คือในเรื่องนี่ทั้งจูบ ทั้งลูบทั้งคลำ เยอะมาก ตามผังละครของไรท์ก็บอกเลิฟซีนเยอะ ใครจะคิดว่าไอ้เลิฟซีนที่ไรท์บอกไว้มันมีแค่นั้นอ่า ไรท์คะไรท์ทำกะสายหื่นได้ลงคอได้ไง ไรท์มาทำให้อยากแล้วจากไป ไรท์ไปไม่สุดค่ะ สายหื่นผู้รอคอยตอนนั้น มันหายไป ตัดมาลูกสามเลยได้อย่างไรคะไรท์ขา 😔😔😔😭😭😭 อ่านมาตั้งนานรอมาตั้งนาน ไม่งั้นจะให้ 100 ดาวแล้ว ขัดใจมาก พยายามพลิกหาไม่เจออ่า เรื่องเดียวเรื่องเดียวจริมๆ เค้าได้เสียกันตอนหนายยยยย ใครก็ได้ช่วยระบุหน้าทีค่ะ อ่านจบแต่รีดไม่จบค่ะยังเวิ่นอยู่
แต่ก็นะ สุดท้ายก็ยังชอบแหละ เหมือนนิยายของนับดาวที่ชอบเลย “เสี่ยงหัวใจพลิกไพ่รัก” (ถูกปะวะ) ถึงมันจะยิบย่อยเยอะแยะ ไปบ้าง ก็ตั้ง 2 เล่มนิ เรื่องนี้อ่านไปยิ้มไปกะมุขไรทีเค้าบางทีก็หัวเราะออกมาเสียงดังเลยก็มี คิดไปได้ โดยเฉพาะก่อนจบตอนนะ 55 เลยอภัยให้ได้กะเว้นวรรคผิด เคาะบรรทัดผิดบ้างไรบ้าง แต่ไอ้เว้นวรรคนี่เยอะมากมีทุกหน้าเลยค่ะไรท์ แต่ความน่ารักของเรื่องเลยปล่อยผ่านได้ แต่จะเริ่ดถ้าแก้ไขค่ะ สำหรับคนชอบนิยายคลีนๆ ใส่แต่น่ารักอบอุ่นอ่านแล้วรินๆ อุ่นๆ หวานๆ ฟินๆ ถือเป็นนิยายที่ชอบได้เลยล่ะ ท่าทางจะต่อด้วย ชุนอิจินะ แต่ผ่านก่อนนะคะ คาดว่าไม่มีบทนั้น ก็เค้าเคยอยู่ด้วยกันมาตอนมหาลัยแล้วนิ ไรท์คงไม่ย้อนเขียนชัวร์ ไว้ว่างๆอาจจะละกัน
เรื่องนี้ที่ชอบที่สุดคือภาพการ์ตูนคั่นบท ชอบมาก คิดถึงตอน ม.ต้นสมัยที่อ่านการ์ตูนตาหวานเลย สมัยคำสาปฟาห์โร ชิราโทริเรโกะ อะไรเทือกนั้น เรื่องนี้ชอบพระเอก นางเอก มาสเตอร์ และอีกหลายๆคน อารมณ์เหมือนดูละครญี่ปุ่น น่ารักๆ ในวันหยุดเลย
ความรู้สึกหลังอ่านจบเช้าวันอาทิตย์ที่แสนสดใส เบาๆ
1.พระเอกเกรียนๆ ห่ามๆ ทะลึ่งๆ บ้าบอ แน่นอนหล่อมากกกกก หลงตัวเองเบอร์แรงด้วย อ่านแล้วก็ขัดๆกะความเป็นพระของฮีนะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกความเป็นพระมาก ฮีหล่อ ฮีเกรียน ทะลึ่ง ชอบ เพ้อเลย “อาคิโตะ”
2.นางเอก โก๊ะ เปิ่นๆ น่ารักๆ แต่ไม่งี่เง่านะ อ่านได้เพราะจุดนี้แหละ ชอบตอนนางเมาอ่ะ รั่วดี แต่อ่านจบก็จำชื่อนางเอกไม่ได้แหละ
3. แงๆๆๆๆ ไม่ยอมมาสเตอร์กะนัทซิมิอ่ะ เค้าลงเอยกันตอนไหน ไม่ยอมๆๆๆๆ บอกมาเดี๋ยวนี้ (บีบคอไรท์อยู่) ชอบคู่นี้อ่ะ ปากแข็งกันนัก ส่วนเรื่องยัยนมโต ช่าง ปล่อยนางไป ดีแล้ว 55 สมน้ำหน้าตาผู้จัดการอ้วน 55
4. ชอบเรื่องนี้ตรงที่มันมีความเป็นละคร แบ่งเรื่องให้��ต่ละตัวอย่างลงตัวไม่มากไม่น้อย เรารู้สึกอิน ฟิน ได้ไปกับทุกตัวละครทีเดียว ไม่มีใครเด่นหรือด้อยกว่าใคร ชอบมากจุดนี้ คงเป็นเอกลักษณ์ เฉพาะตัวของไรท์เค้า (ถึงขนาดเข้าเฟสไรท์ เพื่อส่องความเป็นมาเลยนะ แล้วก็อิจไรท์เบาๆกะชีวิตที่แสนน่ารักเบอร์นั้น)
5. หักคะแนนเรื่องเดียวเลยค่ะ คือในเรื่องนี่ทั้งจูบ ทั้งลูบทั้งคลำ เยอะมาก ตามผังละครของไรท์ก็บอกเลิฟซีนเยอะ ใครจะคิดว่าไอ้เลิฟซีนที่ไรท์บอกไว้มันมีแค่นั้นอ่า ไรท์คะไรท์ทำกะสายหื่นได้ลงคอได้ไง ไรท์มาทำให้อยากแล้วจากไป ไรท์ไปไม่สุดค่ะ สายหื่นผู้รอคอยตอนนั้น มันหายไป ตัดมาลูกสามเลยได้อย่างไรคะไรท์ขา 😔😔😔😭😭😭 อ่านมาตั้งนานรอมาตั้งนาน ไม่งั้นจะให้ 100 ดาวแล้ว ขัดใจมาก พยายามพลิกหาไม่เจออ่า เรื่องเดียวเรื่องเดียวจริมๆ เค้าได้เสียกันตอนหนายยยยย ใครก็ได้ช่วยระบุหน้าทีค่ะ อ่านจบแต่รีดไม่จบค่ะยังเวิ่นอยู่
แต่ก็นะ สุดท้ายก็ยังชอบแหละ เหมือนนิยายของนับดาวที่ชอบเลย “เสี่ยงหัวใจพลิกไพ่รัก” (ถูกปะวะ) ถึงมันจะยิบย่อยเยอะแยะ ไปบ้าง ก็ตั้ง 2 เล่มนิ เรื่องนี้อ่านไปยิ้มไปกะมุขไรทีเค้าบางทีก็หัวเราะออกมาเสียงดังเลยก็มี คิดไปได้ โดยเฉพาะก่อนจบตอนนะ 55 เลยอภัยให้ได้กะเว้นวรรคผิด เคาะบรรทัดผิดบ้างไรบ้าง แต่ไอ้เว้นวรรคนี่เยอะมากมีทุกหน้าเลยค่ะไรท์ แต่ความน่ารักของเรื่องเลยปล่อยผ่านได้ แต่จะเริ่ดถ้าแก้ไขค่ะ สำหรับคนชอบนิยายคลีนๆ ใส่แต่น่ารักอบอุ่นอ่านแล้วรินๆ อุ่นๆ หวานๆ ฟินๆ ถือเป็นนิยายที่ชอบได้เลยล่ะ ท่าทางจะต่อด้วย ชุนอิจินะ แต่ผ่านก่อนนะคะ คาดว่าไม่มีบทนั้น ก็เค้าเคยอยู่ด้วยกันมาตอนมหาลัยแล้วนิ ไรท์คงไม่ย้อนเขียนชัวร์ ไว้ว่างๆอาจจะละกัน
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews