Drie novellen

by Marcellus Emants

Een avontuur
Najaarsstormen
Fanny

234 pages, Paperback

First published January 1, 1879

About the author

Marcellus Emants was a Dutch novelist who was one of the few examples of Dutch Naturalism. He is seen as a first step towards the renewing force of the Tachtigers towards modern Dutch literature, a movement which started around the 1880s. His most well-known work is 'A Posthumous Confession', published in 1894

Reviews

[Hans Moerland · Rating 3 out of 5]

Aangename lectuur van inmiddels bijna anderhalve eeuw geleden. Zowel qua stijl als voor wat betreft de inhoud hebben Emants’ novellen de tand des tijds redelijk goed doorstaan. Als vertelling spreekt “Een avontuur”, de novelle waarmee het bundeltje opent, mij het meest aan. De tweede, “Najaarsstormen”, verliest aan overtuigingskracht door een enigszins buitensporige lengte, als verhaal zou deze novelle mij beter zijn bevallen. “Fanny” daarentegen, de derde novelle, lijkt na een alleszins sterk begin al te haastig tot een einde te zijn gevoerd. In dit verband meende ik zelfs, ten onrechte, te constateren dat Emants op pagina 210 de vergissing had gemaakt de Turkse Mars van W.A. Mozart toe te schrijven aan Ludwig von Beethoven… Tsja, ik ben nou eenmaal meer thuis in de literatuur dan in de klassieke muziek.

[Frank · Rating 3 out of 5]

Boeiend, mooi geschreven, typisch naturalistische verhalen, maar wel met enorm houterige, bordkartonnen dialogen. En dat komt niet doordat dit oude teksten zijn: zelfs voor die tijd doen de dialogen van Emants (althans in dit boek) een stuk kunstmatiger aan dan die van tijdgenoten als Van Deyssel of Top Naeff. Zodra de personages hun mond opendoen is het hier vaak ineens alsof ze een schools essay beginnen op te dreunen.
Al zijn ook daarop weer uitzonderingen, zoals het merkwaardige stopwoordje 'spek' (zijn daar precedenten voor?) van een kolonel in Najaarsstormen (overigens het beste en interessantste verhaal in deze bundel).

[Alexander Vreede · Rating 3 out of 5]

Qua stijl redelijk verouderde verhalen maar psychologisch zeker interessant. Ook al zijn ze ook in dat opzicht wel enigszins verouderd. Mijn favoriete verhaal is “Fanny” met de onvergetelijke passage waarin Fanny ineens de geest krijgt en dwangmatig het hele huis gaat opruimen. Geschreven met dezelfde onrustige gedrevenheid als die waarmee Fanny door het huis dendert. Echt prachtig en onvergetelijk