Laatste lente aan de Seine

by Jeroen Kuypers, Coen Peppelenbos (Editor)

Parijs, juli 1943. De Joodse Elise Calmann waant zich in die gruwelijke oorlogsdagen redelijk veilig. Ze is getrouwd met markies Armand Rohan-Polduc, dus waarom zou zij opgepakt worden door de nazi’s? Als dat toch gebeurt, blijkt haar achtergrond als kunsthistoricus de enige kans om te overleven. In een dependance van doorgangskamp Drancy beoordeelt Elise de inventaris van leeggeroofde Joodse huizen op waarde en voorkomt zo op transport te worden gezet. Maar wat als de laatste Joodse woning zal zijn leeggehaald?

Max von Trettlow, architect in het burgerleven en majoor in het leger, is als oorlogsinvalide toegevoegd aan het militair gezag in Parijs. Hij ontdekt hoe hooggeplaatste SS’ers zichzelf schaamteloos verrijken met Joods bezit en komt in gewetensnood. Von Trettlow blijkt daarin niet de enige en hij sluit zich aan bij een groep samenzweerders die actief werken aan een beëindiging van Hitlers regime. Door zijn geweten te volgen brengt hij echter niet alleen zichzelf maar ook zijn familie in gevaar.

313 pages, Kindle Edition

Published April 6, 2023

Reviews

[Yvonne · Rating 3 out of 5]

Boeiend verhaal. Een interessante inkijk in het oorlogse Parijs door de ogen van een Duitse majoor en een Franse jodin.
Wel vond ik het verhaal regelmatig slecht te volgen door een opeenvolging van namen en plaatsen en onduidelijke zinnen. In een volgend stuk liep de tekst juist weer heel lekker. Daarom 'maar' 3 sterren

[Binta Colson · Rating 4 out of 5]

Een boek dat leest als een trein.
Ik heb er dan ook echt van genoten en in één ruk uitgelezen.
Dus ook 4 sterren waard

[Marjan · Rating 4 out of 5]

Boeiend , goed geschreven

[Angelique · Rating 3 out of 5]

Indrukwekkend verhaal. Prachtig beschreven.

[Veronique Wilbrink · Rating 4 out of 5]

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.

Ik was erg benieuwd naar dit nieuwe boek van Jeroen Kuypers. Het verhaal begint dat Elise en haar man Armand in de avond koffie drinken. Één van de weinige uitspattingen die het stel zich nog kan veroorloven. Elise ziet opeens de politie de straat afzetten en ze weet hoe laat het is. Wat ze dacht dat niet kon gebeuren, gebeurt: ze komen haar halen. Ze wordt zonder pardon meegenomen en afgevoerd naar een doorgangskamp. Je voelt meteen de radeloosheid van Elise, maar ook het gevoel dat ze heeft dat de nazi’s een fout gemaakt hebben. Dat ze absoluut niet daar hoort. Het besef dat langzaam tot haar doordringt heeft Kuypers erg mooi op papier gezet. Het moment dat ze uitgekozen wordt, in de dependance, omdat ze ervaring heeft als kunsthistoricus, zorgt ervoor dat ze uiteindelijk beseft dat ze niet zonder reden daar is. En merkt ze dat overleven belangrijker is dan uiterlijke schijn.

Vanaf het moment dat Elise bij de dependance komt, merk ik dat ik ook echt in het verhaal zit en het boek niet meer aan de kant kan leggen. De moed die Elise laat zien, komt duidelijk naar voren en je merkt dat ze zelf iets aan haar situatie wil veranderen. Als ze een riskante stap neemt, pakt die gelukkig voor haar positief uit. En dit zorgt voor een grote verandering in haar leven, die ze niet meer verwacht had.

Naast de verhaallijn van Elise, lezen we ook de verhaallijn over Max von Trettlow. Von Trettlow heeft steeds minder met het naziregime en doordat zijn geweten begint op te spelen, merkt hij dat hij hier wat mee moet doen. Een hulpkreet zorgt ervoor dat hij, en de groep samenzweerders waar hij zich bij aangesloten heeft, concreet bewijs in handen heeft en een rechtszaak kan gaan plannen tegen de SS.

Deze twee verhaallijnen komen uiteraard op een bepaald moment samen en dit laat voor mij duidelijk zien dat niet alle Duitsers in de oorlog slecht waren, maar dat er ook Duitsers waren die niet achter het regime stonden en op een bepaald moment hier ook tegen in opstand kwamen. Dit is in de geschiedenis ook bekend als Operatie Walküre. Die op 20 juli 1944 plaatsgevonden heeft.

Je merkt onder het lezen dat Jeroen Kuypers echt kennis van zaken heeft en als historicus ook veel van de Tweede wereldoorlog af weet. De Aktion Möbel zoals de actie genoemd werd, waar Elise de spullen naar waarde moest schatten, kende ik bijvoorbeeld nog niet, terwijl ik toch aardig wat oorlogsboeken gelezen heb. Uiteraard wist ik dat de nazi’s zich veel meubels en spullen toegeëigend hadden, maar dat dit op zo’n georganiseerde manier ging, wist ik bijvoorbeeld nog niet.

Als je van oorlogsverhalen houdt waar de historie in tact gehouden wordt, kan ik je dit boek alleen maar aanraden. Kuypers weet wat schrijven is en weet het op een leesbare en prettige manier over te brengen.

[Veronique Dochy · Rating 4 out of 5]

De joodse Elise Calmann is geboren en getogen in Frankrijk en getrouwd met markies Armand Rohan-Polduc. Daardoor denkt ze veilig te zijn voor de transporten van de nazi’s. Maar ze wordt toch opgepakt en afgevoerd naar Drancy. Dankzij haar achtergrond als kunsthistoricus wordt ze tewerkgesteld bij kolonel Von Behr om kunstvoorwerpen te taxeren, afkomstig van de inboedels van de joodse gedeporteerde families.
Majoor Von Trettlow is een oorlogsinvalide en wordt bij het militair gezag in Parijs gestationeerd. Daar komt hij tot de vaststelling dat de Möbel-Aktion bij de hooggeplaatste SS -officieren voornamelijk als doel heeft om zichzelf te verrijken. Zijn geweten begint hem parten te spelen en met gevaar voor eigen leven, probeert hij samen met een groep gelijkgestemden de wanpraktijken in kaart te brengen en Hitlers regime ten val te brengen.

Beide verhaallijnen worden afwisselend gebracht en je merkt direct dat er enorm veel research aan vooraf is gegaan. Zowel de omstandigheden in Parijs als in Drancy worden heel filmisch beschreven. De angst en wanhoop is duidelijk voelbaar maar ook de onmacht die ze allebei ervaren, druipt van het boek.
Beide karakters worden heel reëel beschreven en dieper uitgewerkt. Elise is een gegoede dame waardoor de confrontatie in het doorgangskamp in Drancy met de barbaarse praktijken extra hard binnen komt. Alle menselijkheid en fierheid worden direct met de grond gelijk gemaakt. De persoonlijkheid van Elise zie je doorheen het verhaal stilaan veranderen en de wilskracht om door te zetten wint het van haar ego en trots.

Ook Max Von Trettlow ondergaat een heuse metamorfose, waarbij zijn geweten hem parten begint te spelen en hij een tweestrijd voert met zichzelf. Heel overtuigend gebracht met kennis van zaken. Ook de andere personages worden overtuigend geprofileerd waarbij zowel de ‘goede’ als de ‘slechte’ karakters niet als dusdanig kenbaar worden gemaakt. Daardoor ervaar je de sfeer van twijfel en onzekerheid of iemand te vertrouwen is of niet. Zo voel je hoe Elise en Von Trettlow continu op hun hoede moeten zijn om geen wantrouwen op te wekken. En vooral de spanning die dit met zich meebrengt tot men zeker weet aan welke kant iemand staat.

Een pakkend verhaal, heel vlot en meeslepend verteld.

[Hermi Van Waas · Rating 4 out of 5]

Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Laatste lente aan de Seine, geschreven door Jeroen Kuypers gelezen. Het is juli 1943 als we in Parijs kennismaken met de Joodse Elise Calmann. Ze waant zich, ondanks de gruwelijke oorlogsdagen, nog redelijk veilig. Ze is getrouwd met Markies Armand Rohan-Palduc, dus waarom zou ze worden opgepakt door de nazi’s? Als dat toch gebeurt, blijkt het werk wat ze heeft gedaan als kunsthistoricus, haar redding te zijn, haar enige kans op overleven. Ze beoordeelt in een dependance van een doorgangskamp Drancy de inventaris van leeggeroofde Joodse huizen op waarde. Hierdoor voorkomt ze, dat ze op transport gezet gaat worden. Maar wat gaat er met haar gebeuren als de laatste Joodse woning is leeggehaald? Lukt het haar om deze oorlog te overleven en haar man weer te zien? Ook ontmoeten we Max von Trettlow. Hij is in het burgerleven Architect en in het leger Majoor. Hij wordt als oorlogsinvalide toegevoegd aan het militair gezag in Parijs. Hij ontdekt dat hooggeplaatste SS-ers zichzelf schaamteloos verrijken met Joods bezit en komt in gewetensnood. Het blijkt dat hij niet de enige is en hij sluit zich aan bij een groep samenzweerders die actief werken aan een beëindiging van Hitlers regime. Lukt het deze samenzweerders om, met gevaar voor eigen leven, het regime van Hitler om ver te werpen?
Op de cover zien we een vrouw met een nette jas en een hoedje op de rug. Aan de kleding te zien lijkt het een dame van goede huize te zijn. In de lucht vliegen een aantal oorlogsvliegtuigen. De cover geeft al wel een idee in welke tijd dit boek zich afspeelt. Desondanks straalt er toch een zekere rust van de cover uit. Het verhaal wordt afgewisseld tussen de belevenissen van Elise Calmann en Max von Trettlow. Uiteindelijk komen hun verhalen mooi samen. De personages Elise Calmann en Max von Trettlow zijn goed uitgewerkt. Ik kon me hierdoor goed in leven in hun situaties. Het is mijn eerste kennismaking met een boek van de schrijver Jeroen Kuypers. Het is mij goed bevallen en ik ben dan ook benieuwd naar andere boeken van deze schrijver.
4*

[André · Rating 5 out of 5]

Laatste lente aan de seine
Jeroen Kuypers
9789460686221 2023 320 pagina's uitgeverij Marmer
Jeroen Kuypers schreef al eerder een knappe oorlogsroman namelijk ‘Nu ik je nooit meer zie’ gesitueerd in het Rotterdam van de late jaren dertig
'Nu ik je nooit meer' geeft zie een realistisch beeld van de oude stad en de bedrieglijke rust waarin het leven zich daar afspeelde.Het is een schitterende mix van historische feiten en de lotgevallen van een Joodse familie.
Zijn voorlopig laatste boek 'Laatste lente aan de seine' speelt zich af in juli 1943 in Parijs. Het verhaal gaat o.a. over de Joodse Elise Calman. Ze waant zich in die gruwelijke oorlogstijd redelijk veilig. Ze is getrouwd met markies Armand Rohan Polduc, zij ziet dus geen reden waarom zou zij opgepakt worden door de nazi’s. As ze dan toch wordt opgepakt komt ze terecht in doorgangskamp Drancy, waar ze zich echter door haar achtergrond als kunsthistoricus weet te redden. Ze wordt aangesteld als beoordelaar van de inventaris van leeggeroofde Joodse huizen. Zo voorkomt ze op transport te worden gezet. Ze durft er echter niet aan denken wat er met haar zal gebeuren als de laatste Joodse woning zal zijn leeggehaald…Haar verhaal kruist het verhaal van Max von Trettlow, architect in het burgerleven en majoor in het leger. Als als oorlogsinvalide is hij toegevoegd aan het militair gezag in Parijs. Hij ontdekt hoe hooggeplaatste SS’ers zichzelf schaamteloos verrijken met Joods bezit en komt in gewetensnood.
Hij blijkt daarin niet de enige en hij sluit zich aan bij een groep samenzweerders die actief werken aan een beëindiging van Hitlers regime.
Dat er een groep samenzweerders was bij de Duitse militairen tegen het regime van Hitler wordt nog veel te weinig aangekaart in literatuur over WOII en daarom ben ik wel tevreden dat Jeroen Kuypers dat op een heel efficiënte manier en in een prachtige taal doet.

[Ingrid · Rating 4 out of 5]

Een uniek boek in de zin dat de karakters tegengesteld zijn aan wat men in het algemeen zou verwachten. Interessant onderwerp en goed geschreven.

A unique book in the sense that the characters are opposite to what one would generally expect. Interesting topic and well written.

[Ellen · Rating 3 out of 5]

3,5⭐

[Nancy Deprez · Rating 3 out of 5]

3.5*

[Pinkgirllx · Rating 1 out of 5]

not my taste