In Païz probeert president Borduur met wanhopige wetten de omvang van zijn volk te beperken. Het resultaat is een weliswaar kleinere, maar stevig ontwrichte samenleving. Bevolkingsgroepen komen tegenover elkaar te staan. De druk op de president om in te grijpen neemt toe. Onder aanvoering van een werkloze Marianentrogonderzoeker beginnen de mensen zelf een nieuwe samenleving vorm te geven. Met compassie als fundament. Intussen laat de aarde steeds vaker op rampzalige wijze van zich horen. Komt die nieuwe samenleving nog wel op tijd?
"Wij, mensen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. We zijn afhankelijk van elkaar. En tegelijkertijd onafhankelijk. Het één kan niet zonder het ander. Het is een dans waarin we voortdurend zoeken naar balans. En dat maakt ons kwetsbaar."
Op drift is een actuele en filmische roman over verschuivingen. Geologische verschuivingen van tektonische platen, met vulkaanuitbarstingen en tsunami's tot gevolg. En psychologische verschuivingen in mensen, waardoor ambities, relaties en samenlevingen veranderen.
In een rijke beeldende taal onderzoekt Iris Cassandra wat de essentie is van een samenleving die onder druk staat van een uitgeputte aarde.
[3,5/5] Het boek Op Drift heb ik persoonlijk van Iris mogen ontvangen tijdens mijn vakantie in haar woonplaats en we hadden op dat moment een fijn en zeer veelzijdig gesprek. Dat veelzijdige komt ook terug in haar boek. Qua cultuur, geschiedenis, taal en geologie.
Rommelig en overweldigend vond ik de eerste paar hoofdstukken, grotendeels omdat ik aan de schrijfstijl moest wennen. Alles wordt heel verhalend tot in detail beschreven met veel woorden, kleuren, geluiden en gevoelens. Voor mij leidde dit soms af van de essentie van het verhaal, soms bracht dit ook verdieping. Erg leuk vond ik de verschillende perspectieven die gekozen zijn zo heeft nog nooit een eiland of vulkaan zijn/haar diepere gevoelens en ervaringen met me gedeeld.
Het is een verhaal dat zich in elke tijd zou kunnen afspelen. Een sci-fi verhaal uit het verleden, een apocalyptische voorspelling voor de toekomst en zelfs een uitvergroting van het heden.
Ik geef het boek drie-en-een-half van de vijf sterren omdat het verhaal meer woorden bezat dan voor mij noodzakelijk was waardoor het verhaal naar mijn mening erg traag las. Ik denk dat dit een verhaal is wat voor mij beter te volgen is als luisterboek. Je kunt dan makkelijker wegdromen bij de verhalende omschrijvingen en meer diepte ervaren bij de noodzaak en problematiek.
Wat dan helemaal geweldig zou zijn is als de klassieke muziekstukken die nu als bronvermelding achter in het boek staan daadwerkelijk te beluisteren zijn tijdens het verhaal!
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
In haar debuutroman ‘Op drift’ schetst Iris Cassandra een indringend beeld van een samenleving die geconfronteerd wordt met de harde realiteit van een uitgeputte aarde. Deze filmische roman beschrijft verschuivingen. Zowel geologische verschuivingen van tektonische platen met tsunami’s en vulkaanuitbarstingen tot gevolg als psychologische verschuivingen in mensen waardoor hele samenlevingen veranderen.
‘Op drift’ voert ons mee naar Païz, een land waar de gevolgen van klimaatverandering en overbevolking pijnlijk zichtbaar zijn. President Borduur tracht in 2013 met de ‘wet tot beheersing van de beleversomvang, mede inhoudende beperking van geboorte’ het aantal geboorten te beperken, terwijl de bevolking gebukt gaat onder de druk van schaarste en onrust. Deze wet wordt in 2016 weer aangepast. De roman bespreekt de spanningen die hierdoor ontstaan, niet alleen tussen verschillende bevolkingsgroepen, maar ook binnen families en individuen. Heel bijzonder zijn de twee hoofdstukken waarin iedereen sprakeloos is.
“Terwijl hij blijft zitten in het water met Eva in zijn armen, kijkt hij in de richting van het geluid. Omdat hij tegen de zon in kijkt, ziet hij alleen twee contouren van mensen. Het lijken twee mannen te zijn. De ene heeft een gedrongen postuur en lang zwiepend haar, de andere is lang en slank met korte haar. Als ze dichterbij komen met ferme pas en krachtige armzwaai, ziet hij ze beter. Ze zijn naakt en het lijkt alsof ze spelen in een propagandafilm voor sociaal-realistisch naturalisme. En ze zingen uit volle borst in een taal die Moritz niet thuis kan brengen. Taal? Het kunnen ook gewoon klanken zijn die de mannen fijn vinden om uit te stoten? Wie zijn dit? Iedereen was toch dood hier?”
Cassandra slaagt erin om complexe thema's als ecologische rampspoed, migratie en sociale ongelijkheid op een boeiende en toegankelijke manier te vertalen naar een meeslepend verhaal in drie delen. De rijke, beeldende taal en de goed uitgewerkte personages maken van ‘Op drift’ meer dan een dystopische waarschuwing; het is een indringende reflectie over de keuzes die we vandaag maken en de toekomst die we daarmee creëren. Je luistert bovendien soms mee naar gesprekken tussen vulkanen.
"Op drift" is een sterke debuutroman die de lezer meeneemt op een reis door een wankelende wereld. Het is een boek dat tot nadenken stemt en inspireert om na te denken over onze eigen verantwoordelijkheid voor de toekomst.
De verschijning van het boek “Op drift” was mij opgevallen doordat het begeleidende lijstje met “beste alternatieven” bij Goodreads en verschillende boekwinkels begon met “Het lied van ooievaar en dromedaris”. Na de flaptekst te hebben gezien ben ik het boek direct gaan lezen.
In haar debuutroman “Op drift” onderzoekt Iris Cassandra wat de essentie is van een samenleving die onder druk staat van een uitgeputte aarde. Zij doet dit in de vorm van een roman. Een dystopische roman, die de lezer prikkelt tot nadenken.
Het is een meeslepende roman over een uiterst actuele en urgente thematiek. Iris Cassandra schrijft in een rijke beeldende taal; het filmische karakter van de roman nodigt uit tot dóórlezen. De karakterontwikkelingen van de hoofdpersonen komen mooi naar voren, met name bij diepzeeonderzoeker Jason. Origineel is de weergave van de sterk verdeelde meningen van de bewoners van Païz over velerlei onderwerpen: een reeks snedige, superkorte en veelal hilarische opmerkingen op sociale media. Aan de uitgeputte aarde wordt een stem gegeven via met elkaar communicerende vulkanen. Deze debuutroman van Iris Cassandra was voor mij een zeer aangename verrassing. Dit maakt me nieuwsgierig naar haar volgende literaire creaties.
Op Drift is een verontrustende roman over een toekomst die zich afspeelt in een fictief land waar president Borduur aan het roer staat. Hij probeert leiding te geven aan zijn volk in een tijd waarin overbevolking en milieuproblematiek aan de orde van de dag zijn. Dat doet hij met harde hand en door discutabele wetten uit te vaardigen. Een deel van het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een vulkaan die op t punt staat van een allesvernietigende uitbarsting. De wereld gaat ten onder. De boodschap dat empathie de enige oplossing is komt in de loop van het verhaal bovendrijven. Maar is het op tijd?
Iris Cassandra schrijft beeldend en weet je mee te trekken in het verhaal. De eerste hoofdstukken was ik nog erg bezig te ontdekken wie de hoofdpersonen zijn en hoe verhaallijnen door elkaar lopen. Ik kan niet zeggen dat je gemakkelijk sympathie voelt voor de personages. En toch is dit een boek dat ik niet weg kon leggen. Je wilt weten hoe t afloopt…