Breuklijnen komen in bijna alle families voor. Ingrijpende gebeurtenissen, sterke meningsverschillen of misverstanden kunnen ertoe leiden dat ouders, kinderen en andere familieleden steeds verder van elkaar af komen te staan of de banden helemaal verbreken. Met verdriet en verwoesting tot gevolg.
Vervreemding in de familie is een groot taboe omdat mensen zich schamen dat ze het niet hebben kunnen voorkomen. Karl Pillemer deed er uitgebreid onderzoek naar en schreef een unieke gids voor herkenning en herstel van families die door vervreemding zijn verscheurd. De vele aangrijpende verhalen laten ons zien dat we niet de enigen zijn die ermee te maken hebben.
Breuklijnen in de familie toont hoe heling mogelijk is door middel van duidelijke stappen die je direct kunt toepassen. Hoe kun je pijn uit het verleden overwinnen om een nieuwe toekomst met een familielid op te bouwen? Pillemer combineert ervaringsverhalen, wetenschappelijk onderbouwde richtlijnen en praktische hulpmiddelen om mensen te helpen de weg naar verzoening te vinden.
Karl Pillemer, Ph.D., is one of America's foremost gerontologists and family sociologists. He is a professor of human development at Cornell University. He founded the Marriage Advice Project, which surveyed hundreds of older Americans on their advice on love and marriage. He is the author of a number of books, including "30 Lessons for Living: Tried and True Advice from the Wisest Americans," and "30 Lessons for Loving: Advice from the Wisest Americans on Love, Relationships, and Marriage."
De cover weet niet direct mijn aandacht te trekken, al vind ik het subtiele gebroken huis een leuke referentie naar de titel. Ik werd bij dit boek met name enthousiast en nieuwsgierig toen ik las waar het boek over ging en wat ik kon verwachten. Zeker doordat ik zelf te maken heb met breuklijnen in de familie en het een vrij taboe onderwerp is, vind ik het interessant om hier meer inzicht in te krijgen. Ik hoop dan ook dat Karl Pillemer me gaat laten zien dat ik hierin niet alleen ben en welke kennis en inzichten hij met zijn onderzoeken heeft opgedaan. Ook ben ik nieuwsgierig of hij nog goede tips heeft hoe je hiermee om kan/moet gaan.
Helaas is het gras bij de buren niet groener. Ellende heb je zelfs in de beste families. Door ingrijpende gebeurtenissen, sterke meningsverschillen of misverstanden kunnen ertoe leiden dat ouders, kinderen en andere familieleden het contact en de banden verbreken. Dit heeft vaak op beide partijen een grote impact van verdriet en verwoesting. Vaak schamen mensen zich hier nog voor wat de ellende nog groter maakt. Karl Pillemer deed onderzoek naar familiebreuken, aan de hand van aangrijpende verhalen laat hij je zien dat je hier niet de enige bent.
Het boek begint met een heldere inleiding waarin Karl Pillemer op een verhalende en aangename wijze je mee neemt, hoe het boek is ontstaan en wat je in het boek kan verwachten. Hierdoor weet hij je nieuwsgierig te maken naar de vele ontdekkingen die hij met zijn onderzoeken en interviews in de loop van de jaren opdeed.
Karl Pillemer heeft een heldere, open en verhalende manier van schrijven. Hierdoor leest het verhaal fijn en prettig. Hij weet zijn kennis als familiepsycholoog ook helder, duidelijk en concreet te beschrijven en dwaalt niet af.
Het boek is opgedeeld in twee delen: Het landschap van vervreemding en De weg naar verzoening. In het eerste deel gaat Karl Pillemer dieper in op het taboe dat hierop rust en dat je hierin niet alleen bent. Ook beschrijft hij verschillende manieren waarop families vervreemden, de pijn en nevenschade. Ik vind het mooi en krachtig, hoe Karl Pillemer zijn psychologische kennis en inzichten combineert met aangrijpende verhalen. In het tweede deel gaat Karl Pillemer in op verzoening van familiebreuken, met hoofdstukken als het waarom, vulkanische gebeurtenissen, het los laten van het verleden, verantwoordelijkheid nemen, verwachtingen veranderen en grenzen stellen. Ook deze hoofdstukken zijn een combinatie van zijn psychologische kennis en aangrijpende verhalen, met nu als toevoeging ook zijn kennis en inzichten hoe je bepaalde gebeurtenissen en problemen aan kan passen. Het tweede deel sprak mij persoonlijk het meeste aan. De heldere en duidelijke inzichten hebben me aan het denken gezet over mijn breuklijnen.
Breuklijnen in de familie is een taboedoorbrekend boek. Karl Pillemer laat je zien door middel van zijn psychologische kennis en inzichten en aangrijpende verhalen dat je hierin niet alleen bent en het effect dat breuklijnen in de familie kan veroorzaken. In het tweede deel gaat hij dieper in op verzoening van familiebreuken die je zeker aan het denken zullen zetten over je eigen familieproblemen. Een mooi, leerzaam en goed boek. Absoluut een aanrader.
De ondertitel van dit boek is "De impact van ruzie, vervreemding en verbroken banden", maar had beter kunnen zijn: "Verzoen de vervreemden!!!"
Het boek begint interessant, lijkt sterk opgedeeld in verschillende hoofdstukken, maar uiteindelijk komt het steeds op hetzelfde riedeltje naar: verzoen je met je familieleden als je vervreemd bent want straks krijg je spijt!!! en als je het echt niet wil, geef ze dan toch nog een laatste kans!!!
Uiteindelijk gaat het zelfs over hoe volwassen kinderen sneller hun ouders buiten spel zetten omdat ze hen niet waarderen en sneller punten achter relaties zetten zonder te kijken naar het verdere belang van familiebanden ook in de toekomst. Ja sorry hoor, maar toen had ik echt zin om het boek weg te gooien. Gelukkig is die uit. Geen toevoeging dit.
Ik had er meer van verwacht: hoe deden mensen dit? Wat maakt dat ze tot die keuze komen, zijn er parallellen te trekken? Die worden wel getrokken, maar slechts heel kort benoemd en vooral met steeds weer soortgelijke voorbeelden en uiteindelijk leidt op één voorbeeld na alles tot verzoening.
Ik had willen lezen over de impact van ruzie, vervreemding en verbroken banden. Niet over verzoening. Zet dàt dan in je titel of ondertitel, dan weet je lezer tenminste nog welke kant die op gestuurd wordt.
"Onderzoek toont aan dat de familie wereldwijd voor de meeste mensen nog steeds de sterkste en betrouwbaarste bron van support is. Daar vallen ze op terug in moeilijke tijden en daar vieren ze hun mijlpalen en successen." ~ blz. 28
"Langdurige relatiebanden en cultuurbepaalde criteria over familiesolidariteit zijn krachtige invloeden. Ze zorgen ervoor dat we in contact blijven met problematische familieleden, ook als er conflict en teleurstelling is." ~ blz. 45
"Veel volwassen kinderen vinden niet dat ze verplicht zijn de relatie voort te zetten als er voortdurend narigheid is. Ze zijn eerder geneigd de positieve aspecten van doorgaan af te wegen tegen de nadelen van stress en ongemak." ~ blz. 230
This entire review has been hidden because of spoilers.
~Karl Pillemer deed uitgebreid onderzoek naar vervreemding in de familie. Ingrijpende gebeurtenissen, sterke meningsverschillen of misverstanden kunnen er toe leiden dat ouders, kinderen en andere familieleden steeds verder van elkaar af komen te staan. Soms worden de banden zelfs helemaal verbroken. Pillemer combineert ervaringsverhalen, wetenschappelijk onderbouwde richtlijnen en praktische hulpmiddelen om je te helpen de weg naar verzoening te vinden.~
We hebben als mens behoefte aan geaccepteerd zijn en dat zou je op z'n minst verwachten in je familie. Familie staat het dichtste bij immers. Als je broers en/of zussen hebt dan ben je samen opgegroeid en dat schept een band. Als het goed is. Als ouders wil je ook graag een goede band met je kinderen. En toch gaat hier zo vaak iets mis. Misverstanden, te hoge verwachtingen, verschillende meningen, jaloezie. Soms is een groot leeftijdsverschil ook fnuikend. Helaas ben ik ervaringsdeskundige en ach, ik ben met velen.. Het komt heel veel voor. Een vriendin ziet haar dochter al jaren niet meer, ze weet niet waarom. Ik weet wel waarom het in onze familie misging. Toch weet ik ook na lezing van dit boek niet of hier nog verandering in komt. Voorlopig zie ik dat niet gebeuren. En ik vind dat nu ook prima. Tijd verandert mensen, als het goed is worden we wijzer en wellicht is er later iets mogelijk. Ik houd zelf de deur op een kier. In dit boek lees je heel veel voorbeelden van (Amerikaanse) families. Dat had iets minder gemogen van mij. Het boek leest wel heel vlot. Wat Pillemer ook duidelijk omschrijft is wat het belang is van een goede familieband, dat vond ik wel heel leerzaam. Het is je sociaal kapitaal. Hij omschrijft ook wegen naar verzoening met voorbeelden en tips van mensen die zich hebben weten te verzoenen met hun familie. Verzoenen is goed voor jezelf! En het is ook prima als je het voor jezelf doet. Oude koeien uit de sloot halen is in ieder geval niet zinvol.
Beginnend bij de omslag, vond ik in eerste instantie het gemarmerde in het huis nogal rommelig. Dit geeft echter natuurlijk precies aan waar het om gaat.
Praktisch gezien: ik vind persoonlijk de lettergrootte erg prettig, en dat de stukken uit de interviews cursief gedrukt zijn maakt het geheel erg makkelijk te lezen.
Het is een behoorlijk beladen onderwerp, maar wel bijzonder licht en zonder oordeel beschreven. Oordelen doen we natuurlijk zelf al in dergelijke gevallen... De vele voorbeelden zijn ontzettend herkenbaar en zorgen ervoor dat je zaken ook van een andere kant gaat bekijken.
De voorbeelden geven je voedsel tot nadenken, dus ondanks dat je het boek uit hebt, ben je er nog niet klaar mee. Het laat je nadenken over jezelf en het houdt je ook zeker een spiegel voor.
Je gaat er (bewust of onbewust) in je achterhoofd mee aan de slag, dat is voor mij een betekenis van een goed boek. Wat mij betreft dus zeker een aanrader!