Vandaag komen we niet meer thuis

by Enne Koens, Maartje Kuiper

De tienjarige Mirza wordt halsoverkop door zijn vader meegenomen naar zijn land van herkomst, waar nog niet lang geleden een burgeroorlog woedde. Daar gaan ze in het afgelegen huis van zijn overleden grootouders wonen. Het huis is enorm vervallen en ’s nachts wordt Mirza vaak wakker van geschreeuw vanuit de bergen. Op zijn nieuwe school kent hij de regels niet en doet hij alles verkeerd. Mirza verlangt maar naar één ding: terug naar huis gaan, terug naar zijn beste vriend. Dan doet hij een schokkende ontdekking. Is er nog wel een weg terug?

Voor dit verhaal heeft Enne Koens zich laten inspireren door de verhalen van minderjarige vluchtelingen. Een schitterend, hoopvol verhaal vol mooie observaties en prachtig geïllustreerd door Maartje Kuiper.

Genres: Audiobook, Young Adult, Childrens

201 pages, Kindle Edition

First published June 13, 2024

About the author

Enne Koens schrijft drama, proza en liedjes. Theater schreef ze onder andere voor theatergroep Artemis, theatergroep Max, De Toneelmakerij en het Gasthuis. Ook vulde ze twee zomers de Studio 7 tent op De Parade met haar eigen muziektheatergroep ‘Het Paleis voor Volksvlijt’. In 2004 won ze de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs voor het toneelstuk Skills. Verschillende teksten zijn te verkrijgen op www.theaterboek.nl.

In 2007 verscheen haar eerste roman: Tot alles gezegd is. In 2011 lag de YA-roman Vogel in de winkels, waarmee je de Jonge Jury Debuutprijs in de wacht sleepte. In 2013 verscheen het veelgeprezen Sammie en opa. Een ontroerend voorleesboek voor 7 jaar en ouder. Een nieuw jeugdboek, genaamd Hotel Humus, is in de maak.

Reviews

[Marcella · Rating 5 out of 5]

Mirza stapt bij zijn vader in de auto en wanneer die auto niet meer stopt, staat zijn leven op z’n kop.

Over hoe vluchten meer is dan alleen het verplaatsen in afstand. Over hoe je aanpassen soms meer is dan alleen een taal leren en een cultuur omarmen, en vaak veel verder gaat en veel dieper doordringt. Over hoe thuis meer is dan alleen een woord en soms twee plekken tegelijk kan zijn. En hoe moeilijk dat is, maar ook mooi en rijk.

Sjonge sjonge, wat is dit een machtig mooi boek. Verpakt in een subtiele vormgeving is We komen niet meer thuis een verhaal dat klein blijft maar zoveel bij zich draagt en vertelt. Een boek om voor te lezen en over te praten, om veel en breed te delen.

[Marijn Schafer · Rating 5 out of 5]

Een prachtig uitgegeven jeugdboek, geïllustreerd door Maartje Kuiper.
Mirza wordt op een dag door zijn vader van school gehaald en in plaats van naar huis rijden ze 2 dagen in de auto terug naar het geboorteland van zijn vader, het fictieve Levaren.
Daar, in het lege huis van zijn opa en oma, op een berg in een afgelegen dorp, begint Mirza’s nieuwe leven. Want zijn vader gaat niet meer terug naar Nederland.
Langzaam moet Mirza wennen aan een nieuwe cultuur, een nieuwe taal, en aan het feit dat zijn oude leven ineens niet meer bestaat. Eerst ontdekt hij alles met tegenzin, maar uiteindelijk ook met veel warmte. En zo reageren ook de plaatselijke bewoners op Mirza.
Ook als lezer wen je ook langzaam aan de nieuwe personages, en het nieuwe land, al is het moeilijk te beseffen dat Mirza zijn oude vrienden misschien nooit meer zal zien.

Een heel mooi verhaal dat inzicht geeft in hoe het moet zijn voor vluchtelingen.

Over voetballen op het schoolplein:
“Ik ga me niet aanpassen zodat ze me accepteren, ik ga meedoen tot ze vergeten zijn dat ik nieuw was. Dat ga ik doen.”

[Irene · Rating 3 out of 5]

2/3 sterren
Normaal schrijf ik dat ik nog even wil nadenken over wat ik er van vind, nu wil ik vooral nadenken of ik wel zin heb om iets uit te leggen.

[De Grote Vriendelijke Podcast]

Een bijzonder geschreven en realistisch verhaal over de 10-jarige Mirza, die plots wordt weggerukt uit zijn vertrouwde omgeving en leven in Nederland. Zijn liefdevolle vader rijdt met hem op een dag met gierende banden over de grens, richting zijn geboorteland en ouderlijk huis. Pas daar krijgt Mirza deels te horen waarom ze daar zijn. Enne Koens schreef een ingrijpend, universeel omgekeerd vluchtverhaal, waarin de hoofdpersoon zich eerst sterk verzet tegen integreren, maar waarin ook ruimte ontstaat voor een zekere aansluiting en berusting. Uitgegeven bij Luitingh-Sijthoff, met illustraties van Maartje Kuiper, vanaf 9 jaar.

We bespreken het boek in aflevering 122 van De Grote Vriendelijke Podcast. Luister nu via Spotify, je podcast-app of https://degrotevriendelijkepodcast.nl...

[Daniëlle · Rating 4 out of 5]

Mooi geschreven en prachtige, zachte, simplistische illustraties. Zonder te zwaar te worden maar waar je over na blijft denken. Heel, heel mooi.

[T · Rating 4 out of 5]

4,5 ⭐️

Het zou niet gek zijn om dit boek op de verplichte leeslijst van de Pabo's te zetten. Dit boek geeft inzicht vanuit het perspectief van een kind hoe het is om te vluchten naar een nieuw land en daar een nieuw leven te moeten opbouwen, met nieuwe vriendschappen en nieuwe gewoontes en een nieuwe taal. De nadruk ligt op dat nieuwe leven opbouwen, niet zozeer op de reden van de vlucht (die reden valt eigenlijk ook best mee, helemaal in vergelijking met de gruwelijkheden waar mensen tegenwoordig voor vluchten).

Het boek gaat ook heel erg over identiteit. Wie ben ik, wat is mijn geboorteland, wat is mijn cultuur en moedertaal. En kan het moederland van jouw vader ook jouw moeder- of vaderland worden?

Heel interessant hoe Enne Koens het eerste deel van het boek heeft beschreven. Tijdens de vlucht vinden er weinig gesprekken plaats tussen Mirza, de hoofdpersoon, en zijn vader. Maar door een soort copingmechanisme om met de situatie om te gaan van Mirza, weet Enne Koens het toch tot een vermakelijk verhaal te schrijven, mét conversaties.

Het is, zoals gezegd, een dikke aanradert voor (startende) leerkrachten. Het boek laat zien hoeveel moeite en energie en soms ook stukjes van jezelf opgeven kinderen erin moeten stoppen om te integreren.
Verder is het boek voor bovenbouw PO en zeker ook onderbouw VO heel goed te lezen.

[Celina · Rating 4 out of 5]

Aangrijpende jeugdroman over opnieuw beginnen in een ander land.

De tienjarige Imre wordt door zijn vader meegenomen naar zijn land van herkomst, waar nog niet lang geleden een burgeroorlog woedde. Daar gaan ze in het afgelegen huis van zijn overleden grootouders wonen. Het huis is enorm vervallen. Op zijn nieuwe school kent hij de regels en gewoonten niet en hij doet alles verkeerd. Imre verlangt maar naar één ding: terug naar huis gaan, terug naar zijn beste vriend. Dan ontdekt hij wat zijn vader al die tijd voor hem verborgen hield en beseft hij dat er geen weg meer terug is…

[Cath · Rating 5 out of 5]

#lezenuitdeschoolbieb
Mooi beschreven hoe het voor Mirza voelt om zonder uitleg ineens alles kwijt te raken en te verhuizen naar een voor hem onbekend land. Er gebeurt heel veel tegelijk en langzaam maar zeker wordt het voor hem duidelijker en begint hij zijn plekje te vinden.

[Marit]

't zou toch mooi zijn als we in de echte wereld ook zo met elkaar om zouden gaan

[Kirsten Paoline König · Rating 2 out of 5]

---
Genomineerd Woutertje Pieterse Prijs 2025✨


---
A nope for me. Vormgeving, kleurgebruik en illustraties 4 sterren, prachtig en zorgvuldig. Voor mij persoonlijk op de plat gebleven 'poppetjes' na perfect hoe een mooi kinderboek kan zijn. Spotvernis, formaat van het boek: toppie.

Voor mij persoonlijk als volwassen lezer (hoewel ik met kinderogen kan lezen vanwege mijn vak en dat ook hard probeerde): de stijl voelt al heel gauw gekunsteld, afstandelijk, niet echt betrokken bij wat er in een kind van die leeftijd in zo'n situatie omgaat. En het verhaal is grotendeels saai vanwege gebrek aan spanning (die valt weg zodra het huis is bereikt), me als lezer kunnen invoelen en de zo afstandelijke, vormelijke personages. Kunstgrepen als de opdringerige denkbeeldige stem van het vriendje werken voor mij niet.

Het plot voelt flinterdun. Alsof het boek z'n best doet een realisme te bereiken terwijl het dan beter een totaal sprookje had kunnen zijn. Dat het een omgekeerd vluchtelingenverhaal zou zijn, stoort me enigszins merk ik: omdat wij (die het goed hebben?) dan weten hoe het voelt..?
Zoveel vragen rondom de moeder die vroeg uit beeld is, de vader die de zorg heeft en met het kind een 'team' is, de leeftijd die het kind inmiddels heeft, familie van moeder die niet eens wordt genoemd: de keuze van vader voelt (vanuit gesetteld in NL) als ontvoering.

(Pluspunten voor een personage dat Sari heet en voor een pistool dat precies zo tevoorschijn komt als dat van mijn ex-schoonvader eens zomaar tevoorschijn kwam.)

Ik zal ongetwijfeld weer de enige volwassene zijn die er niets mee heeft, maar het is zo: ik heb er niets mee.


---
PS: het personage heet Mirza, dus waarom er in de synops en voor verschijnen lovende reviews over een Imre wordt gesproken is me een raadsel.

[Irene Pol · Rating 5 out of 5]

Beste boek ever. Dit is zoooo’n goed boek. Echt niet te doen. Ik raad het aan.

[Shannah Bielen · Rating 4 out of 5]

De tienjarige Mirza wordt op een dag na schooltijd meegenomen door zijn vader. De auto is volgepakt met spullen, maar zijn vader geeft geen antwoord op Mirza’s vragen. Na een hele lange autotocht komen ze aan bij het afgelegen huis van Mirza’s overleden grootouders, de ouders van zijn vader. Mirza voelt zich in de war. Waarom heeft zijn vader hem hierheen gebracht? Wat verzwijgt hij? Mirza wordt naar school gestuurd, hij worstelt met de taal en de gebruiken van dit vreemde land.

Mirza is boos, begrijpt niet waarom zijn vader deze drastische beslissing heeft genomen. En al helemaal niet zonder met Mirza te praten. In gedachten overlegt hij met zijn beste vriend en samen beramen ze een plan om terug te keren naar zijn echte thuis. Je wordt als lezer meegenomen in Mirza’s gedachten en gesprekken met zijn vriend. Je leert hem beter kennen en wat hij meemaakt doordat je deelgenoot bent van zijn gedachten en zijn gesprekken met zijn beste vriend. Je voelt de spanning wanneer Mirza en zijn vader onderweg zijn, maar ook de uitdagingen van zijn nieuwe omgeving. De taal, het maken van vrienden, de nieuwe school en het mysterie rondom zijn zwijgzame vader houden je geboeid. Langzaam leert Mirza de taal en sluit hij vriendschap.

De schrijfster hanteert een toegankelijke schrijfstijl en verwerkt toch een zwaar thema in een behapbaar verhaal. De illustraties passen bij het verhaal en versterken de emoties van Mirza.
‘Vandaag komen we niet meer thuis’ is een meeslepend jeugdverhaal over opnieuw beginnen en de impact hiervan op kinderen. Het boek leest vlot en vreemde woorden worden achteraan uitgelegd. De schrijfster weet de verwarring en gevoelens van Mirza goed over te brengen. De mysterieuze sfeer in het boek wordt versterkt door de beschrijving van hun tocht en het afgelegen huis van Mirza’s grootouders en de bewoners van het dorp. Tegelijkertijd zorgt de zwijgzaamheid van Mirza’s vader voor een zekere spanning. Langzaamaan begint Mirza open te bloeien, vertrouwen te krijgen, sluit hij vriendschap en beleeft hij avonturen.

[Ilse · Rating 4 out of 5]

Het boek begint direct, Mirza word uit school opgehaald en zo rijdt hij samen met zijn vader het onbekende in. Door dit vlotte begin zat ik direct in het boek. De emoties komen mooi naar voren, niet overdreven aanwezig, wel duidelijk genoeg om door de woorden heen te herkennen. Het verhaal omschrijft goed hoe het voelt voor een kind in een onbekend land. Doordat het een fictief land is waren voor mij alle woorden en dieren ook helemaal nieuw, wat me een goed inzicht gaf in wat voor indrukken Mirza allemaal had. Het is een prachtig boek dat me ook echt heeft geraakt en indruk heeft gemaakt. Ik heb het boek in een dag uitgelezen omdat ik er helemaal inzat en er heel erg van genoten.

[Willemijn jufwillemijnopallstars · Rating 4 out of 5]

Mirza wordt door zijn vader opgehaald van school en dan rijden ze het land uit. Ze rijden en rijden en rijden. Tot ze bij het huis komen waar zijn vader is opgegroeid. Na een tijdje wordt het Mirza wel duidelijk dat ze hier zullen blijven en niet meer naar huis zullen gaan. Dat moment wordt ook prachtig omschreven en is echt een kantelpunt in het verhaal.

Je leeft mee met Mirza hoe hij zich moet redden in een land waar hij de taal niet spreekt, hoe hij zich moet redden op een school waar hij niemand kent én de taal niet spreekt. Gelukkig lukt het hem vrij snel om toch contact te krijgen met een paar andere kinderen.

Ondertussen is zijn vader druk bezig met het regelen van papieren. Maar er is ook nog het probleem van de ongenodigde gast die af en toe in hun keuken slaapt. Wie is het en waarom slaapt hij daar?

Achterin het boek staat een woordenlijst met de woorden die gebruikt worden in het Levaars, je kan die lijst gebruiken tijdens het lezen, maar in principe hoeft het niet, je leert het samen met Mirza.

Het verhaal vond ik mooi en leerzaam, gisteravond hadden we de bespreking over het boek met de leesclub die georganiseerd was door @lskindenjeugd @lsuitgeverij - eigenlijk was iedereen het met elkaar eens, dat dit een prachtig boek was!

[Margo Kerstes · Rating 4 out of 5]

Mooi geschreven verhaal over een vader en zoon die vluchten.

Mirza wordt op een dag opgehaald door zijn vader bij het schoolplein. Ze stappen in de auto en vertrekken. Mirza weet niet wat er gaat gebeuren. Ze komen in een land aan waar hij de taal niet kent en niet weet hoe lang hij daar zal blijven.

Het boek is voor kinderen vanaf 10 jaar. Goed te gebruiken in de klas omtrent vluchten/vluchtelingen, eenoudergezinnen, andere landen en nieuwe dingen leren.

[Laura · Rating 4 out of 5]

Ik vond het boek heel erg mooi geschreven. Ik hoop van harte dat alle kinderen dit lezen. Een verhaal over een jongen door uit Nederland vlucht en zich moet leren handhaven in een Arabische cultuur kweekt empathie. Dat kan niet anders. Maar of het verhaal kinderen boeit vraag ik me af. Is het niet te ver van hun bed om zich in het verhaal te kunnen herkennen? Ik ga het eens testen bij mijn leerlingen.

[Hendrikje · Rating 4 out of 5]

Mooi en invoelend. Fijne taal. Wat is thuis? Hoe belangrijk is je achtergrond? Kun je ergens anders tussen passen? Terloops wijze lessen in het verhaal verstopt. Maar ook humor en avontuur in kleine gebeurtenissen. Met veel plezier gelezen.

[Nynke Koekebakker · Rating 4 out of 5]

Leuk, een beetje saai. Qua niveau een beetje laag voor mij, in principe is het een boek wat je zo uit leest, alleen het begin was erg moeilijk inkomen. Niet perse een must read maar leuk als je eens iets anders wil proberen of niks te doen/lezen hebt.

[Anniek Klop · Rating 4 out of 5]

Indrukwekkend verhaal wat prettig leest. Mooi dat er een boek is in dit thema.
Zelf moest ik eraan wennen dat het land waar naartoe gevlucht wordt fictief is. Ik kon niet plaatsen waar ze dan waren. Tegelijk ook mooi dat het een fictief land is om een bepaalde beeldvorming te voorkomen.

Aanrader om te lezen!

[Bregje Simons-Coenen · Rating 4 out of 5]

Ik kon het boek moeilijk wegleggen, het verhaal had me wel te pakken. Het is mooi hoe het in kindertaal wordt beschreven, zonder dat het kinderachtig of nonchalant is. De prenten zijn écht prachtig!

[Suzan · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek

[Yessica · Rating 5 out of 5]

Pakkend verhaal. Makkelijk te verplaatsen in hoofdpersoon. Aanrader voor bovenbouw rondom thema vluchten, verhuizen, vriendschap, familie

[Anja Sorber · Rating 4 out of 5]

Mooi jeugdboek. Heel goed geschreven. Thema’s: vluchten, wennen in een nieuwe omgeving, hoe pas je je aan, waarin blijf je trouw aan je zelf. Net als in Het Pungelhuis is de jeugdige hoofdpersoon verstandiger dan zijn vader
Aparte vermelding verdienen de prachtige illustraties!
Het hele boek is een genot om
In je handen te hebben: mooie kaft en dito papier.

[Welmoed · Rating 4 out of 5]

Het leest lekker weg, maar ik weet niet wat ik ervan moet denken. Het voelt onafgemaakt met een begrijpelijk maar abrupt einde.

Ik ben het niet per se eens met de reviews die het een flinterdun plot enzo noemen, zeker als je je inleeft in Mirza. Echter merk ik wel dat ik er op twee losstaande manieren naar kijk.

Het kind in me herkent de wens en drang erbij te horen en is blij dat Mirza aan het eind vrienden heeft gemaakt en de taal heeft geleerd. Hij hoort erbij, is geen vreemde indringer meer en het lijkt alsof de band met zijn vader ook beter wordt. Plus, hij lijkt zich te ontwikkelen als een gevoelig en empatische jongen (zie: de situatie met Stark). In dit opzicht voelt het en leest het een beetje als een Bildungsroman, zeker w.b. de uitdaging om naar de top van de berg te klimmen. Het "moet zo zijn" omdat hij dan die ezel vindt, dus alles zit snor en is goed, niet (retorisch)?

Daarentegen is het volwassen deel van me veel sceptischer: dit is een verhaal van een ontvoerd kind dat ontheemd wordt en in een nieuw land moet acclimatiseren (en dit noodgedwongen ook maar doet). Is het dan wel eerlijk zo'n positief einde op te nemen in een boek dat het doet lijken alsof alles okee is? Natuurlijk snapt Mirza het niet, maar er is identiteitsfraude gepleegd, net als belastingontduiking en wie weet wat nog meer. Wat voor gevolgen zal dit + de context van het dorp rondom oorlog en overblijfselen van de segregatie en spanningen + zijn eigen ontwikkelingen op hem hebben? Ik ruik een identiteitscrisis in zijn toekomst... Hij heeft moeten dealen met cultuurshock en lijkt te integreren in het dorp maar wat nu als hij met 5-6 jaar veel kritischer wordt? Vragen gaat stellen? Terug wil naar Nederland?

Het voelt heel erg alsof dit een setup voor boek 2 is, waarin er in wordt gegaan op zijn tienerjaren en/of de brief die de trucker naar Lucas zou brengen—geeft ze dit af bij de politie? Ze heeft zijn naam en beschrijving dus de politie of zelfs Interpol zouden in hun databases kunnen zoeken... Ik ben benieuwd en wacht het af.

[Ellen Van Zuilekom · Rating 5 out of 5]

4,5 sterren

Ontroerend en tijdloos verhaal

Via LS Kind en Jeugd deed ik mee met de leesclub rondom Vandaag komen we niet meer thuis, geschreven door Enne Koens. Ondanks dat ik haar naam vaker voorbij had zien komen, was dit mijn eerste kennismaking met haar werk.

Mirza wordt na een schooldag opgehaald door zijn vader met de auto; dat is vreemd, want normaal gesproken gaat hij zelf naar huis. Bij de auto aangekomen valt het Mirza op dat de auto volgepakt is. Zijn vader zegt hem in te stappen en rijdt vervolgens direct weg. Mirza snapt er niets van, want zijn vader blijft maar rijden en vertelt hem eigenlijk niets. Toch behoudt hij hoop dat zijn vader op een zeker moment de auto zal keren en ze weer naar huis gaan.

Maar het loopt anders. Ze blijven rijden en stoppen enkel om even snel te tanken, snel een broodje weg te werken en weer door. Zouden ze op vakantie gaan? Maar dat kan toch niet; hij moet naar school en heeft afgesproken met zijn vriend Lucas.

Aangekomen op de plaats van bestemming beseft Mirza dat hem een nieuw avontuur wacht. Voorlopig gaan ze niet terug naar huis.

Wat doet dit met een jongetje van 10, die plotsklaps uit zijn vertrouwde omgeving wordt weggerukt en terecht komt in een land dat hij enkel kent van de bezoekjes aan zijn opa en oma. Hij spreekt de taal niet, kent de gewoonten van het land en zijn bewoners niet, maar ziet wel dat zijn vader zielsgelukkig is terug te zijn in zijn geboorteland, in het huis waar hij opgroeide.

“Een mens heeft niet veel nodig, Mirza. Alleen maar precies genoeg.”
(quote blz. 52)

Enne Koens heeft op een ontroerende manier dit proces beschreven: het ontheemde gevoel, het gevoel er niet bij te horen, het verlangen terug te gaan naar je geboorteland, je vader geen verdriet willen doen, je groot houden, de verwarring over wat hem is overkomen…het komt allemaal enorm geloofwaardig over. Je leeft mee met Mirza , des te meer omdat Enne Koens er voor koos een fictief land te verzinnen met een fictief taalgebruik. Dus ook voor de lezer is alles nieuw en kun je invoelen hoe het is voor Mirza om daar helemaal opnieuw te moeten beginnen.

Het boek is prachtig vormgegeven met een cover in reliëf en prachtige tekeningen van Maartje Kuiiper. Geef ook echt aandacht aan deze illustraties, want dat Mirza elke dag een streepje kerft in een boom, zie je ook echt terug aan het begin van elk nieuw hoofdstuk. Mooi gedaan.
Het verhaal is opgedeeld in drie stukken: onderweg, het huis op de berg en de test. Het is vlot en beeldend geschreven en ook al betreft het hier dus een fictief land, toch zie je het voor je met haar bewoners, de dieren die er leven en de gewoontes.

Vandaag komen we niet meer thuis is een verhaal dat indruk op mij heeft gemaakt. Een verhaal dat uitnodigt om het gesprek aan te gaan. Hoe lastig en ingewikkeld is het om ergens helemaal nieuw te zijn en in hoeverre je bereid bent je aan te passen aan je nieuwe leefomgeving?
Dit verhaal hoort wat mij betreft thuis in elke (school)bibliotheek en is zowel voor kinderen als volwassenen een prachtig boek om te lezen.

Dank aan LS voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

[Marlous · Rating 4 out of 5]

In de Grote Vriendelijke 100 kwam ik ook het boek ‘Vandaag komen we niet meer thuis geschreven door Enne Koens tegen.

Na een klein beetje research naar wie deze auteur is, kom ik er achter dat ik deze dame niet ken. Ze heeft al heel wat boeken op haar naam met diverse nominaties voor onder andere Deutscher Jugendliteraturpreis en de Premio Stegia (Italie). en in Nederland een bronzen griffel voor ‘Vanaf hier kun je de hele wereld zien’ en een vlag en wimpel voor ‘Die zomer met Jente’.

Vandaag komen we niet meer thuis is voor mij dan ook een kennismaking met deze auteur.

De tienjarige Mirza wordt door zijn vader uit school gehaald. Dit is anders dan normaal. Vader heeft een volgeladen auto bij zich en Mirza ziet dat er dus meer aan de hand is. Hij weet niet waar ze naar toe gaan en vader zwijgt heel lang daarover. Langzaam komt Mirza achter het plan, maar dat is niet wat Mirza wil. Hij wil naar huis terug.

Je leest het verhaal veelal vanuit Mirza. Mirza probeert met zijn denkbeeldige vriend een plan te maken om weer terug te keren naar huis. Je ervaart als lezer het verhaal vanuit Mirza die een heftige voor hem nog onbegrepen gebeurtenis meemaakt. Hij moet op de nieuwe plek de taal daar zich eigen maken, maar ook weer nieuwe vriendschappen sluiten en nieuwe uitdagingen in de omgeving daar. Stapje voor stapje legt Mirza zich erbij neer en beleeft hij diverse avonturen.

Koens heeft een toegankelijke schrijfstijl. Een heftig thema dat op zo’n manier verteld wordt dat je het verhaal gecombineerd met de illustraties verbinden het verhaal tot iets dat binnenkomt. De invloed van de keuze die vader maakt op zijn zoon. De gevoelens gecombineerd met de sfeer van het verhaal en de geslotenheid van vader maken dat je blijft lezen en de gevoelens en emoties extra binnenkomen.

Ik vind het een bijzonder onderwerp, zeker omdat je het nu vanuit kindperspectief leest. De impact van de keuzes van een ouder.

Ik heb het boek in braille gelezen. Het is bij Passend lezen te verkrijgen en bestaat uit 7 braillebanden. Daarnaast kun je het boek ook via een luisterboek lezen.

Passend lezen is een voorziening voor mensen met een lees en / of visuele beperking.

[Danielle · Rating 5 out of 5]

Wat een wonderlijk mooi en aangrijpend verhaal is dit.

Wanneer de 10-jarige Mirza onverwachts van school wordt opgehaald door zijn vader, begint een lange reis
naar een onbekend land. Zijn vader is in jubelstemming: dit is het land van zijn jeugd, het huis van zijn ouders,
de taal die hij nog spreekt. Voor hem voelt het als thuiskomen. Maar voor Mirza is het verwarrend en
beangstigend. Hij spreekt de taal niet, kent de cultuur niet en wil maar een ding: terug naar huis.

Langzaam begint het tot hem door te dringen dat dat niet zal gebeuren. Dankzij zijn levendige fantasie, waarin
zijn beste vriend hem blijft bemoedigen, en met hulp van mensen en dieren om hem heen, leert hij zijn plek te
vinden in dit nieuwe leven.

Enne Koens levert met Vandaag komen we niet meer thuis een meesterwerk af. Ze weet zó raak te beschrijven wat het met een kind doet om plotseling uit zijn vertrouwde wereld te worden gehaald en opnieuw te moeten beginnen op een onbekende plek.

Haar taal is kraakhelder, invoelend en toegankelijk. Geschikt voor jonge lezers (vanaf 10 jaar), maar zonder dat de ernst van het onderwerp wordt afgezwakt.

De beleving van Mirza wordt levensecht en krachtig neergezet en voelt daarmee volkomen geloofwaardig.
Koens is in staat gebleken om zware thema’s als ontheemding, vluchten en culturele vervreemding te verbinden aan hoop, liefde en veerkracht.

Ook de vormgeving van het boek verdient lof. De illustraties van Maartje Kuiper sluiten perfect aan bij de sfeer van het verhaal: subtiel, gevoelig en betekenisvol. Let bijvoorbeeld op de boom die bij elk hoofdstuk een nieuw streepje krijgt. Een prachtig detail dat het tijdsverloop, maar ook Mirza’s groei symboliseert.

De cover is bovendien een kunstwerk op zich: met glanzende puffy opdruk, warme kleuren en sfeervolle
illustraties van Mirza, de bergen en de dieren. Een lust voor het oog en een uitnodiging om het boek op te
pakken.

Vandaag komen we niet meer thuis is een ontroerend, prachtig vormgegeven, belangrijk boek dat laat zien hoe
veerkrachtig kinderen kunnen zijn, zelfs als zij de hele wereld zoals ze die kenden, kwijtraken.

[Monique Van Houdt · Rating 5 out of 5]

❥ 𝙸𝚔 𝚖𝚊𝚐 𝚟𝚊𝚗𝚊𝚟𝚘𝚗𝚍 𝚖𝚎𝚎𝚍𝚘𝚎𝚗 𝚖𝚎𝚝 𝚍𝚎 𝚕𝚎𝚎𝚜𝚌𝚕𝚞𝚋 𝚟𝚊𝚗 𝙻𝚂, 𝚖𝚊𝚊𝚛 𝚑𝚒𝚎𝚛𝚋𝚒𝚓 𝚍𝚎𝚎𝚕 𝚒𝚔 𝚊𝚕𝚟𝚊𝚜𝚝 𝚖𝚒𝚓𝚗 𝚎𝚗𝚝𝚑𝚘𝚞𝚜𝚒𝚊𝚜𝚖𝚎 𝚘𝚟𝚎𝚛 𝚍𝚒𝚝 𝚋𝚘𝚎𝚔 𝚖𝚎𝚝 𝚓𝚞𝚕𝚕𝚒𝚎.

𝙑𝙖𝙣𝙙𝙖𝙖𝙜 𝙠𝙤𝙢𝙚𝙣 𝙬𝙚 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙢𝙚𝙚𝙧 𝙩𝙝𝙪𝙞𝙨 van Enne Koens heeft me vanaf de allereerste bladzijde gegrepen en niet meer losgelaten. Wat een indrukwekkend en ontroerend verhaal!

We volgen Mirza, die plotseling door zijn vader van school wordt gehaald. De auto zit vol spullen, maar zijn vader vertelt hem niet waar ze heen gaan. Al snel begrijpt Mirza dat hij zijn huis, zijn vrienden en zijn vertrouwde leven achter zich moet laten.

Wat dit boek zo bijzonder maakt, is dat het niet draait om waar ze precies naartoe vluchten. Door een fictieve plek te kiezen, legt Enne Koens de nadruk op waar het écht om gaat: omgaan met cultuurverschillen, loslaten wat je kent en opnieuw je plek vinden in een andere wereld. Dat maakt dit verhaal universeel en voor iedereen herkenbaar.

Ik heb Enne horen vertellen bij de uitreiking van de Woutertje Pieterse Prijs 2025, over hoe zij dit land en de taal zelf heeft verzonnen, ik vond het heel bijzonder om haar verhaal in mijn achterhoofd te hebben bij het lezen van dit boek. Dat voegde voor mij veel toe.

Het verhaal is indringend en gevoelig, maar tegelijk hoopvol. Het zit vol met emoties en ik denk dat ik ze allemaal gevoeld heb. Van begin tot eind zit het fantastisch in elkaar: de rijke taal, de dromerige illustraties en de manier waarop beeld en woord elkaar versterken. Ik vind het eigenlijk ongelofelijk dat dit boek geen Griffel heeft gewonnen.

Dit boek zou in iedere schoolbibliotheek moeten staan, en iedere bovenbouwleerkracht zou het een keer moeten voorlezen. Het kan enorm bijdragen aan begrip en empathie voor kinderen in deze situatie. Maar zet ook echt aan het denken, over hoe je zelf omgaat met acceptatie en wat het woordje ‘thuis’ nu eigenlijk voor jou bekent. Dit kan voor hele mooie en waardevolle gesprekken zorgen!

❥ 𝙴𝚎𝚗 𝚙𝚛𝚊𝚌𝚑𝚝𝚒𝚐 𝚋𝚘𝚎𝚔 𝚍𝚊𝚝 𝚒𝚔 𝚖𝚎𝚝 𝚑𝚎𝚎𝚕 𝚟𝚎𝚎𝚕 𝚙𝚕𝚎𝚣𝚒𝚎𝚛 𝚑𝚎𝚋 𝚐𝚎𝚕𝚎𝚣𝚎𝚗, 𝚍𝚊𝚝 𝚗𝚘𝚐 𝚕𝚊𝚗𝚐 𝚋𝚒𝚓 𝚖𝚎 𝚣𝚊𝚕 𝚋𝚕𝚒𝚓𝚟𝚎𝚗 𝚎𝚗 𝚠𝚊𝚊𝚛𝚟𝚊𝚗 𝚒𝚔 𝚗𝚞 𝚊𝚕 𝚠𝚎𝚎𝚝 𝚍𝚊𝚝 𝚒𝚔 𝚍𝚎𝚣𝚎 𝚔𝚎𝚎𝚛 𝚘𝚙 𝚔𝚎𝚎𝚛 𝚗𝚘𝚐 𝚣𝚊𝚕 𝚟𝚘𝚘𝚛𝚕𝚎𝚣𝚎𝚗!

[Sali Reads · Rating 4 out of 5]

Wat als je plotseling alles wat je altijd gekend hebt achter moet laten? Wat als je moet vluchten uit je veilige omgeving en je niet weet waarom? En wat als je dat allemaal moet doen terwijl je maar 10 jaar oud bent. Dat overkomt Mirza als hij na school opgehaald wordt door zijn vader en ze vervolgens 2 dagen in de auto steeds verder wegrijden van wat voor Mirza altijd thuis is geweest.

Mirza en zijn vader komen aan in het land van zijn vader en waar zijn vader zich thuis voelt komen is dat voor Mirza anders. Het huis van zijn opa en oma kent hij alleen van 2 eerdere bezoeken. Het dorp is hem vreemd en hij spreekt de taal niet. Als het duidelijk wordt dat ze niet meer terug naar het thuis van Mirza gaan begint voor Mirza het zoeken naar wie hij is in het thuis van zijn vader.
Hij voert in zijn hoofd gesprekken met zijn vriend Lucas als een manier om om te gaan met alles.
Mirza gaat naar school en dat valt hem zwaar. Hij kent de gebruiken niet en spreekt de taal niet. Uiteindelijk vindt hij vriendschap bij Selin en wordt hij steeds minder 'afhankelijk' van Lucas' vriendschap.
Je leest hoe hij worstelt met alle veranderingen, leert samen met hem een nieuwe (fictieve) taal en ontdekt vreemde dieren.

Ik vond dit een indrukwekkend verhaal wat heel realistisch laat zien welke uitdagingen kinderen mee te maken krijgen als ze in een nieuw land terecht komen. De fantasie die verweven is met zo'n beladen onderwerp is heel laagdrempelig geschreven. Dat de auteur gesprekken gevoerd heeft met gevluchte kinderen komt goed naar voren en doet hun uitdagingen eer aan. Het is een prachtig boek geworden met zachte illustraties die het verhaal ondersteunen maar niet de boventoon voeren op de pagina's.
Een bijzonder kinderboek voor jong en oud en alles ertussenin.

[Renee van Eijk · Rating 4 out of 5]

Door alle buzz om dit boek had ik constant het gevoel dat ik zat te wachten op een mega plot twist.

Die bleef uit en dat was helemaal niet erg want het is echt een mooi verhaal. Ik wou alleen dat ik niet die verwachting had gehad.

Mirza wordt opgewacht door z’n vader als hij uit school komt en ze gaan rijden, dagen rijden. Ze komen niet meer thuis. Dat is heel verwarrend voor Mirza en uiteraard voor de lezer ook. Als volwassene vond ik het vooral zo oneerlijk voor Mirza. Door redenen waar hij niets aan kan doen moet hij al het bekende achter zich laten. Wie is zijn vader om hem dit aan te doen? Natuurlijk leer je als lezer waarom. En natuurlijk ben je juist iemands ouder om zulke keuzes te maken. Maar dan nog.

Ook prachtig omschreven is hoe je als buitenstaander zonder woorden letterlijk buiten alles en iedereen staat. Hoe belangrijk mindset is. En dan heeft deze jongen nog een eigen plekje, z’n eigen vader, iets te eten en uitleg van de woorden.

Wat ik moeilijk vond is dat vader nul ruimte lijkt te geven aan dat wat deze vlucht met Mirza doet, terwijl vader zelf toch ook ooit gevlucht is en weet hoe heftig dat is. Maar goed, misschien wel juist daarom? Wie ben ik om daar iets van te vinden.

Mooie subtiele quotes over het leven waarvan ik het jammer vind dat ik ze niet heb genoteerd ergens. En prachtige verfijnde lieve illustraties! Kortom, een aanrader dit boek!